elinorac

In je handtekening staat nog ...oktober? Maar ik kan het me voorstellen hoor, dat je meteen door wil, maar de beroemde maand pauze? Hoeft dat niet in Voorburg?

:bf_new:Sannie!!! Wat een geweldig nieuws en een meisje!!! Dat is zo leuk... Gefeliciteerd meid en nu genieten genieten genieten, wat een heerlijke zomer voor jullie!!! Dikke kus, Caroline

Bijzonder toch hoe positief jij altijd bent Babeth! Ik denk niet dat dat het is, jij weet dat natuurlijk niet maar hij ergert zich al jaren aan het feit dat ik zoveel bewaar... niet alleen kleertjes, maar ook andere dingen. Hij is nou eenmaal erg van de weggooierige en ik van de bewaarderige...

Deal!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Moeten we weer naar de pauzemeisjes... Inderdaad Sandra, wij zijn daar echt de harde kern maar dat willen we helemaal niet!! Henne, ik voel met je mee (letterlijk en figuurlijk helaas)... Gelukkig heb je een hele mooie dag in het verschiet!! Nogmaals sterkte, Caroline

Ik ben meer benieuwd wat mijn vriend ervan vindt als ik zeg dat ik nog door wil gaan, denk dat ik zelf alleen na hoef te denken over het geld: waar gaan we dat vandaan halen? Ik zei vanochtend dat ik eigenlijk weer eens wat kleertjes van onze dochter weg moet gaan doen en toen zei hij: het brandde al op mijn lippen! Gelukkig was hij niet zo ongevoelig om het te opperen maar dit was wel erg een opmerking richting: we stoppen ermee. Nou moet ik er wel bij zeggen dat we heel veel op zolder hebben liggen en het sowieso goed is om wat weg te doen want dat gaat een eventuele tweede nooit allemaal dragen... Vlak voor deze poging was ik voor het eerst bewust bezig met mijn leeftijd, zo van: ik ben al 42 als deze baby geboren wordt... Maar nu het is mislukt, lijkt de wens weer groter dan ooit... Wat zit een mens toch raar in elkaar...

Kan best hoor, sprak vanmiddag een vriendin en die had na het verwijderen van haar spiraaltje een aantal menstruaties lang dik weefsel en haar gyn. zei dat het baarmoederslijmvlies was. Ach, ik weet het niet, kan er verder ook niet zoveel mee, maar dit had ik nooit eerder gehad.

Henne ik heb net al gereageerd in je eigen topic... het zou zomaar kunnen dat we in oktober weer samen opgaan... Zucht... we zouden toch bij de Pauze meisjes weggaan?? Ik had vanmorgen een enorm stolsel, dat bestond uit heel taai, draderig weefsel, zou bijna zeggen dat het een vruchtzakje was? Zou dat kunnen? Omdat ik die enorme krampen heb gehad een keer 's nachts, waarvan ik later het idee had dat het een innesteling was, is het misschien even ingenesteld geweest en heeft het toch losgelaten? Geen idee hoor, maar dat ga ik bij de evaluatie wel navragen.

Henne toch... ik had zo gehoopt hier goed nieuws te lezen. What can I say? Zoals zovelen weet ik hoe je je voelt, mijn eerste reactie bij het bruinverlies was: waarom willen ze niet lekker blijven zitten?? Tijdens gierende huiluithalen...Logische reactie, je wilt het zo graag. Heel veel sterkte, bij mij hielp uiteindelijk alleen de gedachte dat het nog niet voorbij is en dat is het bij jullie zeker nog niet. Caroline

Maakt niet uit, dat afdwalen, ik heb momenteel toch niet zoveel te melden. Ik merk dat ik een stuk rustiger word door het idee dat het niet voorbij is. Ik heb met de gedachte gespeeld een heleboel bewaarde kleertjes van mijn dochter weg te doen maar dat ging me te ver. Misschien dat ik over een tijdje wel wat weg ga doen, wat strenger selecteren zeg maar. Ik heb alles nog, wieg, box, ledikant, omdat ik er al jaren van uit ga dat er nog een 'opvolger' komt. Ik hoef maar te denken dat ik dat allemaal een keer moet opruimen en dan krijg ik het te kwaad dus dat doe ik nog maar niet. Ik hoop gewoon nog steeds dat ik het weer ga gebruiken, het duurt alleen zo vreselijk lang!!! Michaela, ik denk dat twee maanden te lang is. Ik wacht nog wel even hoor, eigenlijk hoop ik een beetje dat hij het nog eens ter sprake brengt, maar daar moet ik maar niet op rekenen. Ik heb al jaren het gevoel dat we nog niet compleet zijn met ons gezin, inderdaad een soort oergevoel. Ook heb ik voor mijn gevoel niet genoeg genoten van de zwangerschap en is de babytijd zo snel gegaan, wist ik veel dat een tweede niet zou lukken, ik ging daar gewoon van uit. Ik vond het wel leuk om zwanger te zijn, maar heb niet lopen stralen ofzo, terwijl als het nu zou lukken, ik volgens mij iedere dag als bijzonder zou ervaren. Maar goed, ik kan de natuur niet dwingen en moet ook blij zijn met wat ik heb.

Klinkt toch allemaal heel goed Henne!!

Alice dank je, ik heb je net een pb'tje gestuurd.

Spannend Martha! Ik dacht ook steeds: vandaag kijk ik niet op het forum! Maar dat lukte niet. Ook toen het gisteren duidelijk was dat het mislukt was dacht ik: nu blijf ik er weg! Maar nee, dat lukt weer niet... Het is zo'n gewoonte geworden het afgelopen jaar en ik heb er nog steeds steun aan. Succes!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Caroline

Esther, ik heb daar al lang over nagedacht, maar ik heb zoiets van: als ik het niet probeer, dan weet ik nooit of het misschien wel bij poging 4 of 5 gelukt was. En dat gaat dan knagen als ik 45 ben misschien. En geld interesseert me echt weinig in dit geval. We zullen de vierde poging net kunnen betalen denk ik en daarna? Geen idee. Maar jij hebt zelf ook 4 pogingen gedaan toch? Ik heb inderdaad een gezonde, geweldige dochter maar zou haar zo graag een broertje of zusje gunnen. Het doet me pijn als ik haar zie moederen over het zusje van een vriendinnetje van anderhalf, waar ze helemaal dol op is. Ik wil haar (nog) niet vertellen dat ze dat nooit zal krijgen. Er heeft hier een keer iemand geschreven, volgens mij was het Henne? dat uit on derzoek is gebleken dat bij 5 of 6 pogingen de kans het grootst is op zwangerschap en daarna niet meer toeneemt? Ik weet het ook niet hoor, maar het spuiten enzo vind ik totaal niet belastend, heb daar absoluut geen bijwerkingen van, alleen inderdaad de teleurstelling en het grote verdriet is wel erg. Ik moet er nog goed over nadenken en zal ook vragen bij de evaluatie wat ze ervan vinden als we door zouden gaan en wat het gaat kosten.

Ik zit ook bij CZ dus zal inderdaad nergens op rekenen. Kon het niet laten en net even gekeken: ik heb nog 5 doosjes Menopur dus dat komt neer bij 225, voor 8 dagen! Ik heb de vorige keer extra gekregen omdat ik langer doorging met spuiten, maar zo lang ook weer niet. Dit is dus over van 2 pogingen, scheelt weer. En heb nog een vol doosje bollen en een beetje... Lijkt me erg sympathiek als ik nog wat gratis zou krijgen van het ziekenhuis maar daar zal ik ook maar niet op rekenen!

Ik denk dat ik voor mezelf het besluit al heb genomen, als ik de bedragen zo hoor valt het me eerlijk gezegd mee. Ik weet alleen niet hoe mijn vriend er over denkt, ik wil daar nog niet over praten met hem, vind ik nog te vroeg. Maar Esther, jij zegt dat de medicijnen vergoed worden door de verzekeraar?? Dat zou schelen! Maar waarom zouden ze dat doen, geldt die regel van 3 vergoede pogingen dan alleen voor de ziekenhuiskosten? Dat verbaast me! Ik zou het liefst in het Maasstad blijven, daar ben ik heel tevreden over en qua rijden is de combi met het EMC natuurlijk het handigst, hoewel ik baal van het feit dat ik nooit cryo's heb gehad. Mischien zijn ze in Gent soepeler daarmee? Die combi kan ook. (Ik zit te praten alsof het besluit om door te gaan al genomen is maar dat is niet zo natuurlijk... puur zelfbehoud).

Ik heb geen idee wat het kost, een hele behandeling. Ik weet dat er wel eens iets heeft gestaan hier op het forum maar daar heb ik nooit op gelet in de hoop het niet nodig te hebben natuurlijk. Maar waarom zou het ziekenhuis gratis medicatie verstrekken?? Ik zal toch een evaluatiegesprek krijgen en dan kan ik vragen wat een behandeling kost. Ik heb nog wat Menopur over en ik geloof 3 spuitjes deca, zal ik maar bewaren dan. Het enige dat me nu op de been houd is de gedachte dat het misschien nog niet afgelopen is, dat kan ik niet verdragen nu...

Dank jullie wel meiden, ik weet dat jullie allemaal op positief nieuws hadden gehoopt! Ik heb net voor de vorm nog een test gedaan, hartstikke negatief natuurlijk. De menstruatie begint vandaag ook door te zetten. Ga nu nadenken hoe verder want ik weet niet of ik wel bereid ben me er bij neer te leggen. Ik ben bang dat ik over een paar jaar spijt krijg dat we niet nog een paar pogingen hebben gedaan nu het nog kan... De belangrijkste reden zou zijn geld en dat is natuurlijk de grootste klotereden die er is om het niet te doen. Maar mijn vriend moet ook mee willen werken natuurlijk, ik heb wel gemerkt dat hij het veel minder erg vindt. Had hier al eens geschreven geloof ik dat het vooral mijn diepe wens is en dat hij tevreden is met zijn drieën. Maar goed, ik weet het even niet meer, eerst dit verwerken, gelukkig is het bijna vakantie, volgende week gaan we naar Frankrijk een weekje... Nogmaals bedankt voor het meeleven en ik wens jullie allemaal veel succes natuurlijk! Kom af en toe nog wel effe kijken, kan ik toch niet laten... xxx

Nou meiden, helaas moet ik vertellen dat ook deze poging is mislukt. Ik heb sinds vanmiddag bruinverlies, ga morgen nog wel testen voor de zekerheid maar ik geloof er niet meer in, ik word hartstikke ongesteld. Ik dacht het al de laatste paar dagen. Heb mijn nieuwe auto opgehaald, helaas niet van kunnen genieten, maar dat komt later wel, hij is heel leuk! We hebben nog een paar andere problemen dus het zal voorlopig nog niet besproken worden of we nog doorgaan. Ik dacht eerst: het is klaar, we kunnen het ook niet zelf betalen, maar nu weet ik niet of ik me er wel bij neer kan leggen. Nu heb ik nog kansen en ben ik vruchtbaar, over een paar jaar niet meer en gaat het dan niet knagen? Ik kan me er nog niet toe zetten om mijn dochter te vertellen dat ze nooit een broertje of zusje zal krijgen... Sterkte jullie allemaal, een verdrietige Caroline

Haha, mijn zus vroeg vorige week: hoe moet dat nou met de Swift en die tweeling? Maar je hebt gelijk Babeth, ik ga steeds uit van de ochtend (altijd geleerd dat dat de sterkste concentratie geeft) maar dat hoeft inderdaad niet persé. Bedankt voor de tip weer! Toch fijn hoe jij altijd met iedereen meedenkt...

Dat is lief van jullie! Vandaag (en gisteren) gaat het wel weer. Ik heb voortdurend een zweem van hoofdpijn maar verder niks eigenlijk. Alleen ben ik zo eigenwijs geweest om de bollen door te blijven gebruiken die ik nog had liggen, dus die kunnen de menstruatie tegenhouden natuurlijk. Ik weet het niet, heb af en toe wel een sprankje hoop nog maar wil dat niet teveel toelaten, bang voor een teleurstelling. Zit niks anders op dan nog even afwachten. Ik wilde morgenochtend eigenlijk weer testen maar nu word ik om 9 uur opgehaald en naar Eindhoven gebracht om mijn nieuwe auto op te halen! Dus dat is wel weer leuk. Toen had ik bedacht vrijdagochtend maar ik heb zelf om half 10 een afspraak gemaakt (moet weer een aantal artikelen gaan schrijven en wil nog zoveel mogelijk doen voor eind volgende week als mijn dochter vakantie heeft). En zaterdag gaan we dus het weekend naar vrienden. Wat nu? Ik weet effe niet wanneer ik moet gaan testen en ben er nu heel bang voor natuurlijk... zucht, wat een ellende die onzekerheid...

Dank je meiden! Ja, veel te vroeg, ik mag pas 15 dagen na de TP dus 5 dagen te vroeg maar ja, wat Henne zegt: je hoopt eerder uit de spanning te zijn maar dit werkt alleen maar averechts kan ik jullie vertellen... Ik hou me maar vast aan het verhaal van Alice, maar ga niet over 2 dagen weer testen, pas vrijdag denk ik (zaterdag gaan we een weekend naar vrienden en dan is het ook zo lullig als het niet positief is)...

Omdat ik een muts ben en omdat ik het wil weten en omdat ik het vroegtesterstopic heb gelezen en omdat ik dacht : ik kan er wel tegen als het negatief is want dan is het te vroeg geweest en zegt het nog niks. Daarom.

Hoi meiden, Ik wilde het eerst voor me houden maar goed, ik moet het toch even kwijt natuurlijk: vanmorgen negatief getest. Ik weet dat het te vroeg is, dag 10, maar ik had zo gehoopt dat ik vandaag op een roze wolk zou zitten... Nou heb ik weer een beetje hoofdpijn, sinds gisteren, maar het is ook drukkend warm nu (hele ochtend regen gehad) en ook spanningen natuurlijk. Heb nu spijt, want ga het somber inzien. Zucht... wat een trut.

Marion, sterkte!! Caroline