Hoi Evie,
Ik denk dat je nog wel meer reacties zult krijgen, tenslotte zijn de meesten hier eerst zelf een tijd bezig geweest voor ze de medische molen ingingen. Dapper van je dat je die vraag hier stelt, wel fijn dat het 'anoniem' is...
Ook ik herken het, mijn vriend wist precies hoe laat het was als ik het initiatief nam en vervolgens had hij of geen zin, of moe, of pijn aan zijn rug, of we begonnen en het bed kraakte, of hij was bang dat onze dochter wakker werd... nou ja, op een gegeven moment dacht ik laat maar. Maar was wel gefrustreerd dat er weer een maand en dus een kans voorbij was.
Nu we eenmaal bezig zijn met de behandelingen gaat het langzaam beter, omdat het niet 'daar om te doen is', die kans is namelijk miniem. Ik zeg wel langzaam beter want tijdens de eerste behandeling hadden we allebei helemaal geen behoefte aan sex.
Het blijft gewoon erg lastig Evie, wij zijn er ook nog niet helemaal uit, maar wat dat betreft ben ik blij dat we in de mm zitten... Echt advies is moeilijk te geven omdat ik niet weet hoe jullie met elkaar omgaan. Als je zegt dat je een dwangbuis voelt zou ik er voorlopig niet over praten maar gewoon voorzichtig beginnen en dan kijken wat de reactie is (van allebei). En geen druk er op leggen, dan maar een tijdje geen sex?
Nou ja, beetje warrig verhaal geworden, heb je misschien niks aan maar het is moeilijk te verwoorden...
Succes in ieder geval!
Caroline