Ha Suze,
Wij staan (nog maar net) vor dezelfde keuze...we hebben afgelopen donderag te horen gekregen dat doorgaan met een 2e IVF voor ons heel weinig zin meer heeft en dat dit niet met als doel een kindje zou zijn maar met als doel psychologische verwerking van het feit dat het niet gaat lukken..daar sta je dan...we zijn erg geschrokken natuurlijk en ik voel mij falen ook al weet ik dat ik er echt helemaal niets aan kan doen.
Nu willenw e voor ECD gaan...en ofwel bij Geertgen ofwel in Spanje. We gaan maar bij beiden info inwinnen. Wij zijn niet tegen wisseldonatie bij Geertgen en net dit weekend hebbenw e het erover gehad het kind vertellen of niet. Wij kwamen tot de conclusie dat bij ECD in Spanje we het niet uit onszelf zouden vertellen, bij een bekende donor (in Nederland) dus alleen wanneer er vanuit het kind vragen komen zeiden wij..we zullen er niet om liegen maar een kind dat geen vragen of twijfels heeft over zijn/haar afkomst en dat 9 maanden heeft gegroeid bij zijn of haar mama (namelijk ik) onnodig in verwarring brengen?? Is datd an niet alleen omdat wij als ouders ons geweten geklaard willen hebben?? Ik vind dit een lastig vraagstuk...Ik ben benieuwd naar hoe jullie daar over denken...
Zoals ik nu denk zou ik wel eerst via een zelfgeworven donor (mss via oproepjes, kan ook best goed gaan las ik al op deze site) en/of via Geertgen willen proberen en dan naar Spanje (of Tsjechie..lees ik ook goede ervaringen over)...gek he, maar Spanje/Tsjechie klinkt voor mij als het meest grondig...waarom dan niet meteen daarvoor gaan...weet niet waar wij uitkomen..wij hebben ook eerst wat rust nodig om dit te verwerken, voor ik het weet zou ik in actie, actie, actie schieten, voorbijgaand aan het verdriet dat er zeker wel is.
Benw el benieuwd wat jij gaat doen Suze, wens je heel veel sterkte en geluk!!!
Koosje