Ga naar inhoud

lisan

Leden
  • Aantal Items

    4
  • Registratie Datum

  • Laatst Bezocht

lisan's Prestaties

Newbie

Newbie (1/14)

  • First Post
  • Conversation Starter
  • Week One Done
  • One Month Later
  • One Year In

Recente Badges

10

Reputatie

  1. Hoi meiden, Ik heb nog Flinke Ongewoon Sterke Tissues In Mijn Onooglijke Nachtkastje. Ik weet dat er maar weinig meiden deze zakdoekjes gebruiken, maar wie weet tref ik er hier zo een.. PB me maar even. Liefs Lisan
  2. Ach Anouk wat een verdriet! Dit wil je niet. Ik hoop dat jullie steun kunnen vinden bij elkaar en na verloop van tijd weloverwogen over jullie toekomst na kunnen gaan denken. Ik denk aan jullie! Dikke knuffel
  3. Lieve meiden, Allemaal super bedankt voor jullie ervaringen en steun! Geeft me het gevoel er niet alleen voor te staan. Gisteravond nog een gesprek met hem gehad. Hierin gaf hij aan dat het wat hem betreft echt over is qua kinderen. Hij is er geleidelijk anders over gaan denken en de drukte die kinderen in zijn ogen geven, wil hij niet. Volgens hem heeft hij al eerder signalen afgegeven, maar die heb ik blijkbaar niet opgevangen. (Hij was 2 weken geleden nog bezig om verzekeringstechnisch alles te regelen voor Duitsland..). Ik vroeg hem of hij wist wat dan een aanzet hiervoor geweest kon zijn, maar dit wist hij ook niet. De behandeling an sich vond hij ook zwaar, maar dat was te overzien. Wel begon hij met allerlei argumenten omtrent zijn onvruchtbaarheid. Ikzelf denk niet dat dat een grote rol speelt, want anders was dit al veel eerder aan het licht gekomen. Ik heb zelf de indruk dat de hectiek die hij in zijn baan ervaart, hem parten aan het spelen is. Hij heeft een erge drukke baan en wil als hij thuis is gewoon rust. Hij duldt de katten dan niet eens. En waarschijnlijk ziet hij mogelijkheden in Dusseldorf en wordt het in zijn ogen 'menes'. (Of hoop ik dat dit de reden is...) Verder heeft hij de indruk dat ik hem niet als partner zie, maar als eventuele vader voor mijn kinderen. En het feit dat ik wellicht voor mijn kinderwens kies, onderstreept dit. Hij is hier zeer verbolgen over en naar mijn idee op zijn p.. getrapt. Zucht..... Zien jullie dit ook zo? Het lijkt trouwens of hij een of ander gevoelloos type is, maar dat is hij totaal niet hoor! Ik baal er gewoon van. Dit omdat mijn vorige relatie van 6 jaar zo eindigde. Die persoon heeft me jaren aan het lijntje gehouden qua kinderen en telkens gezegd: nee, nu niet want financieel bla, bla..over een jaar. Een jaar later: nee nu niet want ik zit psychisch niet lekker, volgend jaar. Toen ik hem voor het blok zette, vluchtte hij in de armen van een ander.. Nu denk je dit voor elkaar te hebben, heb je weer een dilemma.. @ fren, het lijkt inderdaad zo dat hij eventuele volgende teleurstellingen en het verdriet wat daarbij komt kijken op dit moment niet trekt. Ik denk dat dit tijd nodig heeft. Succes meis! @ Rackster, lijkt erop dat hij het als een falen ziet van hemzelf en bang is voor de confrontatie hiermee..Ik weet niet of ik goed zit, maar wil jullie wel veel succes wensen! Het is inderdaad ook niet eerlijk, maar als we verder willen dan moeten we proberen dat gevoel te negeren en accepteren dat dingen soms niet gaan zoals we van te voren hadden gedacht/gepland, maar dat de weg er naar toe een bochtje kan maken... @ Anouk, tjongejonge Anouk wat een lef is hier voor nodig om er op deze wijze mee om te gaan..Een relatie beindigen vanwege het uitblijven van een zwangerschap vind ik moedig. Ook omdat het geen garanties biedt. Je weet inderdaad niet of het ooit gaat lukken en dan heb je wel die geweldige vent aan de kant gezet. Maar ik heb veel bewondering voor je moed en eerlijkheid! Ik hoop dat een breuk niet nodig hoeft te zijn. @ Christine, Jij slaat de spijker op zijn kop! Het is inderdaad zo, hoe langer het duurt, hoe meer tijd je hebt om over alles na te denken en de twijfels binnen te laten komen. De medisch molen is natuurlijk een uitkomst, maar heeft op dat gebied, wanneer er veel tijd overheen gaat, nadelen. Bedankt voor je heldere uitleg! Ik ga maar weer eens wat doen. Vriend is twee dagen naar Londen en nu heb ik de tijd om het allemaal te laten bezinken en te overdenken. Meiden nogmaals bedankt! En @ Mart, ik heb je gevolgd en wat vind ik dit een geweldig en bijzonder verhaal! Heeeel veel geluk hiermee en dat je over 8 maanden een wolk van een baby in je armen mag sluiten. Liefs, Lisan
  4. Hoi meiden, Ik zal me eerst even voorstellen. Ik ben Lisan, 34 jaar en ik lees al erg lang mee. Nooit het lef gehad wat te posten, maar wel ontzettend veel aan jullie gehad en met jullie meegeleefd. Nu ben ik op een punt gekomen dat ik toch de behoefte gekregen heb om mijn verhaal met jullie te delen. Vijf jaar geleden heb ik de liefde van mijn leven ontmoet na een aantal mislukte relaties. Iemand waar ik oud mee wilde worden. Al vrij snel vertelde hij me dat hij volledig onvruchtbaar is en dat een eventueel kindje van hemzelf nooit mogelijk zou zijn. We hadden beiden een kinderwens en KID was voor ons allebei een goede optie. Na twee jaar zijn wij aan dat traject begonnen en na 16 pogingen was er helaas nog geen zwangerschap ontstaan. Toen de overstap gemaakt naar IVF-D. Daar hebben we inmiddels 3 pogingen van achter de rug, waarbij 1 zonder bevruchting en 1 geannuleerd vanwege te snel groeiende follikels. Tijdens deze IVF behandelingen kwam men erachter dat ik een lage eicelreserve heb. Dit is tijdens de KID nooit opgemerkt en zag alles er tijdens monitoring normaal uit. De gyneacologen waren hier ook zeer verbaasd over. Dat was voor ons heel erg slikken. Maar we lieten ons niet uit het veld slaan en onze volgende stap zou zijn om naar Dusseldorf te gaan vanwege de mogelijkheden daar en omdat we deze keer een totaal andere aanpak wilden. Dit zou in september gaan gebeuren. Het probleem is nu dat mijn vriend van het weekend met de mededeling kwam dat hij enorm tegen de aankomende behandeling opziet, omdat hij bang is dat het lukt!? Met andere woorden, hij wil bij nader inzien toch geen kinderen.. Help!! Wat nu? Ik heb hem natuurlijk gevraagd, vanwaar deze ommekeer en zijn antwoord hierop was dat hij genoot van zijn vrijheid en een kind toch als een soort 'ballast' ziet. Ik ben gebroken en weet niet wat te doen. De kans dat er kinderen zouden komen, was misschien niet zo groot, maar met kinderloos blijven vanwege medische redenen heb ik meer vrede, dan wanneer een partner deze keuze voor mij maakt. Ik waardeer zijn oprechtheid, maar voel me toch bedrogen. Ik weet niet goed wat wijsheid is. Ik had Dusseldorf graag nog een kans willen geven. Ook omdat ik weet dat een aantal meiden met een lage eicelreserve daar toch zwanger zijn geraakt. Ik had mijn hoop daar op gevestigd en zag zeker nog mogelijkheden, maar ik wil hem ook niet dwingen of overhalen. Ik voel me verdrietig en radeloos. Het betekent dus dat het hierbij ophoudt en dat vind ik geweldig moeilijk om te accepteren. Ik weet ook niet of ik dat kan. Wil ik bij hem blijven, dan zal ik moeten, maar heb bij hem al aangegeven dat ik niet weet of mijn kinderwens het gaat winnen. Hij voelt zich ondergeschikt aan mijn wens om moeder te worden en heeft hier erg veel moeite mee. Heeft iemand hier ervaring mee? Wat zouden jullie doen? Je kinderwens aan de kant zetten en bij de liefde van je leven blijven? Het is een heel verhaal geworden, maar ik hoop dat er hier meiden zijn die dit herkennen en mij misschien een hart onder de riem kunnen en willen steken. Alvast bedankt! Veel liefs, Lisan
  5. hoi lisan

     

    ik ben monique allias gibelomo, ik zag dat je onlione bent, hoe is t met je?

    hoe staat het met de ivf en alles eromheen bij jou??

     

    groetjes je lotgenote

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden