Katrien

Hey dames, ik kom hier ook nog eens even piepen. Het is alweer een tijdje geleden, maar zoals sommige onder jullie weten misschien nog wel dat wij in oktober ook een negatieve TESE hadden. Na veel gesprekken, testen, enzovoort, zijn we in februari met IUI met donor begonnen. En nu, na de vierde IUI-D-poging, hebben we vandaag te horen gekregen dat we zwanger zijn!! HCG stond op 533, dus heel goed (nu dag 16). Ben dus nu officieel 4 weken en 2 dagen zwanger ;) Allemaal nog heel pril dus en kan het nog steeds moeilijk geloven, maar ik wou jullie gewoon even moed inspreken en zeggen dat hoe pijnlijk het ook is, hoe moeilijk je het soms hebt, ook al verlies je soms de hoop volledig, niet opgeven!! We zijn superblij nu! En zoals Ken Daniels zegt 'It's not my ideal way of making a family, but it's my ideal family! Nog een dikke proficiat voor Arzu, Sas, en Zwelgje! :blob1: En heel veel succes voor Dreamer en alle anderen!

Hoi allemaal, ik ben nog eens terug van weggeweest ... Ik heb jullie verhalen af en toe nog gevolgd, en Loutjelou, ik voel zo met je mee!! Vind het zo erg voor jullie en begrijp jullie gevoelens maar al te goed ... Misschien vinden ze toch nog iets? Ik duim heel hard mee voor jullie dat jullie vrijdag toch nog supernieuws krijgen! Wij hebben ondertussen onze eerste IUI-D gehad! Na de mislukte TESE in oktober, 2 gesprekken bij de psycholoog, een HSG en een baarmoederslijmvliesbiopsie zijn we met IUI-D kunnen beginnen. Deze maand hebben ze gebeld dat de staaltjes binnen waren en dat we dan met de volgende cyclus konden beginnen. Het was toen al dag 8 van mijn cyclus. Heb dan mijn stoute schoenen aangetrokken en gevraagd of we deze maand dan al niet IUI-D konden doen, maar dan zonder Clomid (wel met pregnyl en utrogestan). En het mocht!! Vorige week dinsdag hebben we onze eerste inseminatie gehad, en 3 maart moeten we langsgaan voor een bloedname! Superspannend allemaal! Het is de laatste tijd wel een rollercoaster geweest voor ons op gebied van emoties. Langs de ene kant zijn we SUPERblij en kijken we ongelofelijk uit naar een kleintje dat in mij kan groeien. Maar langs de andere kant is de confrontatie met de realiteit, dat het biologisch niet van mijn man is, nu ook weer groter. Er is geen weg meer terug. Maar we zien het vooral langs de positieve kant! En zoals onze huisarts zei, 99% van je kindje wordt bepaald door de opvoeding (zelfs uiterlijk, je kledij, hoe je haar draagt, enz.). En het is niet zoals we gepland hadden, maar we kunnen zo even gelukkig worden! Dus ladies, de moed niet opgeven he! Nog heel veel succes aan iedereen!!

Ik herken jullie twijfel! Ook al kijken we er ongelofelijk hard naar uit, toch blijven er altijd vragen door m'n hoofd spoken ... Gaat ons kindje het ons nooit kwalijk nemen?? Dat onze kinderwens zo groot was, dat we dan maar IUI-D gedaan hebben om onze kinderwens te vervullen maar dat hij of zij zo nooit zal kunnen te weten komen wie de biologische vader is? In Belgie is het anoniem, dus bij ons zal het ook anoniem zijn. Ik geloof heel erg dat je het als je eigen kindje gaat zien, maar gaat dat effectief ook zijn? En als je bevalt, gaat het dan ook zo zijn alsof het biologisch gezien van ons twee is? Gaan we er niet regelmatig bij stilstaan (bewust of onbewust)? Wat als het kindje helemaal niet op ons trekt en mensen zeggen van 'goh, dat is toch een heel ander he' (zonder de achtergrond te weten)? Hoe gaat ons kindje op het nieuws reageren? Zoveel vragen, die we waarschijnlijk toch pas kunnen oplossen eens het zover is. Maar ik hoop in ieder geval dat ons kleintje/onze kleintjes ;) vooral gaan weten dat ze superhard gewenst waren! Maar nu eerst nog een kleintje maken :tongueP:

Hey meiden! Hier nog eens een berichtje van mij, is al eventjes geleden he! Heel af en toe lees ik hier nog eens mee. Arzu, vind het echt SUPERerg voor jullie! Kan me inbeelden dat die rollercoaster van joepie – aaargh – yes! – toch niet - … echt te veel wordt … Een dikke knuffel! En vooral veel succes met de volgende poging! Je ziet het, het kan he! Dreamer, ik tel met jou mee af naar half maart! Wij staan ondertussen ook een paar stapjes verder in het IUI-D proces. Vorig jaar zijn we goedgekeurd, ik heb al een aantal onderzoeken laten doen die in orde waren, en sinds vorige week weten we dat er een donor geselecteerd is! In februari moeten we nu nog het intakegesprek krijgen voor de behandelingen, maar de daaropvolgende cyclus kunnen we dus ook beginnen! Dat zal ook zoiets van half maart zijn (of hopelijk nog een paar daagjes eerder, hoe rapper hoe liever!). Hoe gaat het met de rest van de meiden? Ik heb niet meer alles gelezen, dus ik sta misschien nog wel achter, hopelijk heb ik veel goed nieuws gemist! In ieder geval veel succes allemaal!

Even terug van weggeweest, en heb in de vlucht even bijgelezen. Arzu, echt ROT voor jullie ... Ik leef zo hard met jullie mee! Begrijp volledig hoe je je nu moet voelen ... Zeker als de arts eerst zo positief was ... Dit was bij ons ook het geval, want de chromosomen en hormonen waren goed. Ook al hou je er rekening mee, het komt echt aan als een bom. Hopelijk komen jullie er samen door! Ik duim superhard voor jullie! Dikke knuffel. Meiske, PROFICIAAAAAAAAAAAAAT!!! Geniet er van! Je ziet het, het kan verkeren! :) Ben zo blij voor jullie!:clap2: En Dilara, heeeeeel veel succes!! Dat we al maar snel 2 weken verder zijn he, op naar een dikke vette streep! :) Loes, positief blijven denken he. Het kan alle kanten uit. Soms hebben de dokters hoop, en loopt het toch niet zo goed af. Soms vrezen ze ervoor, en blijkt het toch een positief resultaat te zijn. Dus gewoon positief blijven denken en hopen hopen hopen!

We weten ondertussen al meer ... Jammer genoeg, want ze hebben geen zaadcelletjes gevonden :cry2: Aan de linkerkant is zelfs helemaal niks gevonden (geen zaadproducerende cellen), en aan de rechterkant was het nog niet echt duidelijk maar er zijn geen zaadcellen gevonden en ook geen voorlopers. Dus wij veronderstellen dat het het Sertoli-Cell-Only syndroom is. Binnen 2 weken weten we meer over de echte diagnose, maar dat gaat toch niks meer aan het resultaat veranderen. Toen ze zei 'We hebben de uitslag al en die is niet goed', leek het alsof de grond onder je wegzakt. We zater er alletwee echt als verdoofd bij. Nog binnen de minuut dat ze dit zei, begon ze al over donorsperma. Niet echt tactvol vond ik dat op dat moment. Er zijn nu al wel 2 afspraken gemaakt bij de psycholoog. Is het niet om over kid te spreken, dan is het om dit nieuws toch mee helpen te verwerken. Momenteel gaat het zo op en neer. De ene moment kan je niet stoppen met huilen, en de andere moment denk je, er zijn nog ergere dingen en we kunnen misschien nog altijd een kindje krijgen, al is het niet van mijn man. Zelf zou ik eigenlijk liever willen dat het kindje wel van mijn man zou zijn en niet van mij, ipv andersom. Ik had zo graag een kindje met zijn ogen, krulletjes, karakter, ... . Momenteel is het nog moeilijk om te begrijpen dat dit echt is, dat er echt niks meer aan te doen is en dat dit nooit zal veranderen. De operatie op zich is wel goed meegevallen. Gisteren had hij nog wel wat pijn, maar vandaag is het meer een zeurderig gevoel. De pijnstillers helpen wel. Het is ook niet opgezwollen ofzo. Ervoor had hij wel schrik voor de pijn, maar achteraf blijkt het allemaal mee te vallen. Hij is ook maar een uurtje ofzo onder narcose geweest. Rond 1u was hij al wakker en om half 4 waren we al terug op weg naar huis, samen met het slechte nieuws ... Toch bedankt allemaal om mee te duimen. Echt lief dat er mensen meeleven met ons.

In één woord, STRESS!! :new_shocked:Ik denk niet dat ik het nog uithoud tegen donderdag! De uitslag is echt eentje van twee uitersten. Ofwel word het een heel weekend feesten, ofwel zijn we de volgende weken een hoopje ellende. Konden jullie de stress een beetje aan vlak voor de TESE? Hoe hebben jullie eigenlijk de uren vlak na de operatie ervaren? Suzzy, wel goed dat je een eisprong hebt gehad, dan is alles al terug genormaliseerd? Hopelijk dat je menstruaties er dan ook snel aankomen! Wow Dilara, dat je dat zelf doet! :hello2:En dat je het je man laat doen! Ik denk dat de mijne al flauw gevallen zou zijn, en ik dan ook ;) Moet je die spuit gewoon ergens hup in je buik planten? Sas, waar ga je nu precies aan meewerken? Trouwens, als je via TESE ICSI doet, word je dan ook in een studie opgenomen, als opvolging?

Dilara, echt super!!!! En je mag zeker blij zijn hoor, positieve verhalen hier doen ons alleen maar goed :) Af en toe kan het toch meevallen he, zeker als je je er niet aan verwacht. Veel succes ermee! Sas, wat erg voor jullie! Vind het echt zo jammer. Ook al is het momenteel verschrikkelijk moeilijk, toch proberen om positief te blijven denken, te blijven hopen. Het gaat jullie nog lukken, je zal het zien!

Goh Dreamer … Aangrijpend. Ook ik weet niet wat zeggen. Maar dat er zoveel mensen zijn die met jullie meeleven en aan jullie denken, zegt meer dan welke woorden ook. Ook al verwachtte je niet veel positiefs meer, het komt toch aan, het is nu zo definitief … Gelukkig dat jullie op elkaar kunnen blijven rekenen. Jullie komen er samen door! Ik bewonder dat jullie toch nog positief kunnen blijven en al uitkijken naar het wondertje dat er volgend jaar zéker en vast zal komen. Op naar een nieuwe droom… Heel veel liefs. Voor ons valt volgende week donderdag het verdict. Het is zoals je zegt, Dilara, één moment, dat de rest van je verdere leven bepaalt.

Dilara: Wat een gedoe allemaal seg! We hebben het ondertussen ook al ondervonden, iedereen zegt iets anders. En als je het zelf niet uitzoekt, dan weet je van niks. Hopelijk is er toch niet zo'n lange winterstop en kunnen jullie gauw eraan beginnen! Suzzy: Ik vind het zo erg voor je! Heb op vakantie zelfs een paar keer aan jou gedacht :) Maar het is inderdaad de eerste keer, dus hopelijk kunnen ook jullie er gauw terug aan beginnen en ben je snel weer zwanger! Dreamer: Heb je nu al meer nieuws? Veel succes!! Echt vervelend altijd dat wachten he. Wij hebben ondertussen een datum voor TESE! 8 oktober is het zover. Dinsdag zijn we nog eens naar Leuven geweest, en daar wisten ze ons te vertellen dat we moesten bellen voor een afspraak voor de TESE, maar dat het wel zo'n maand of twee kan duren. De volgende dag belden we, en blijkt dat we 8 oktober al de TESE kunnen laten doen! Langs de ene kant kijk ik er enorm naar uit. Eindelijk zekerheid, hopelijk kunnen we dan eindelijk aan iets opbouwend beginnen. Maar langs de andere kant, als er niks wordt gevonden ... Ook in de derde semenanalyse zat niks, en het FSH blijk 8.6 te zijn, dus eigenlijk toch een klein beetje hoog. De dokter vond het best meevallen en zag het redelijk positief in, maar kon natuurlijk ook niks beloven. Ik ben sinds mijn verlof nog niet helemaal up-to-date, dus voor degene die ik vergeten ben, toch ook veel sterkte en succes :)

Waaw Suzzy, super! 6 bevruchtingen, 6 kindjes-in-spe van jullie! Dat kan niet anders dan allemaal goed gaan! En 2 terugplaatsen lijkt me ook goed. Vroeger dacht, oh, hopelijk hebben wij nooit een tweeling! Maar ik denk dat, als het ooit lukt, we blij zullen zijn dat we er twee ineens hebben! De kansen zijn dan sowieso natuurlijk ook groter. Het is logisch dat je onzeker bent. Ik denk dat je pas echt zeker bent als je je kindje in je armen kan nemen. Bij ons was het iets minder. Nu ja, geen nieuws, is goed nieuws. Ze zijn er in geslaagd om ons bloed of onze resultaten kwijt te spelen! We waren nergens in hun bestand te vinden. Het chromosoomonderzoek was door ons plaatselijk ziekenhuis aangevraagd. Daar hebben ze dan ook ons bloed afgenomen, en dat zou naar Leuven gestuurd worden. Tegelijkertijd hebben ze ook onze hormonen nagekeken, en ik vrees dat ze daardoor die chromosomen niet opgestuurd hebben ofzo. In Leuven gingen ze nu nog eens extra nakijken of die toch nergens te vinden waren. Hebben we dus voor niks zo lang gewacht! Begin juli was het bloed al afgenomen. Nu blijkt wel dat wanneer ze het in Leuven direct afnemen, de resultaten er in 2-3 weken zijn, dus moeten we niet nog eens 7 weken ofzo wachten. Maar toch! We gingen wel naar daar met de veronderstelling nu eindelijk wat meer te weten te komen, staan we dus nog nergens. Maar deze dokter was toch al veel positiever dan onze uroloog. Bij azoospermie gaf hij 50% kans dat het nog zou lukken, maar dat vermeerdert of vermindert naargelang de omstandigheden. Aangezien de hormonen normaal zijn, ontwikkeling normaal, waarschijnlijk geen Klinefelter, enz., dacht hij dat er toch wel kansen waren. Maar dat we natuurlijk ook rekening moeten houden met het feit dat het nog altijd niks kan zijn, maar dat dit toch al een goede start was. Morgen gaan we nu nog eens, voor het eigenlijke intake-gesprek. Omdat we eigenlijk via de androloog binnengekomen zijn in het fertiliteitscentrum, hebben we de eerste stap overgeslagen. Dus morgen kunnen we eindelijk echt beginnen, en worden we hopelijk beter opgevolgd. Bovendien hebben we net op de weg naar Leuven nog een ongeval gehad! Enkel blikschade, maar ik dacht toch even dat ik het kreeg. Het enige wat ik wilde (en eerste waar ik aan dacht) was op tijd in Leuven zijn! J Maar het was geen probleem dat we later waren, gelukkig. Maar mijn man zei ook, het zou pas een rotdag geweest zijn als we te horen hadden gekregen dat het onderzoek slecht was en dat we niet verder konden, dus al bij al moeten we niet zeuren he.

14 eicellen, dat komt vast en zeker goed Suzzy! Ik duim mee dat het van de eerste keer lukt! xxxxxx: Spuit jij die zelf in? Knap! Leuk dat velen van jullie er momenteel echt aan het ‘werken’ zijn! Wij hopen morgen, na al dat lange wachten, ook weer een beetje meer te weten te komen, als we de uitslag van het chromosoomonderzoek krijgen. Ben alvast serieus zenuwachtig aan het worden! Het is mij wel nog altijd niet duidelijk wat ons morgen allemaal verduidelijkt kan worden. Kunnen ze dan echt kansen gaan inschatten van TESE? Kunnen ze ook zeggen, nee, we beginnen er bij jullie niet aan? Als alles positief zou zijn, wat kunnen ze hier dan uit besluiten? Want ik heb precies begrepen dat ze het Sertoli-cell-only syndroom hier niet uit kunnen afleiden. Ofwel? Arzu, kan je dit zelf kiezen of je al met de IVF/ICSI-procedure begint, nog voor de TESE? Wordt dit standaard zo gedaan of is er voor jullie een uitzondering gemaakt omdat de vorige valse resultaten gaf? Echt wel spannend. Een vruchtbaarheidsconsulente wist ons ook te vertellen dat het soms zo gebeurt, en dat je dan al op voorhand moet beslissen of je voor donorsperma kiest als de TESE negatief is. Vind dat toch een supermoeilijke keuze! Ik hoop in ieder geval dat het bij jullie allemaal positief uitdraait! Jullie gingen ook naar Jette dacht ik? Zijn de wachtlijsten daar lang?

Hoi allemaal, Het is alweer een tijdje geleden dat ik actief was op dit forum, maar heb weer met veel interesse al jullie verhalen gelezen! Om even op de vragen van in juli :) terug te komen, wij hebben voor Belgie gekozen, omdat we in Belgie wonen :). Men heeft ons direct naar Leuven doorverwezen, hoewel we nu aan het twijfelen zijn of we niet beter naar Jette zouden gaan. Daar hebben ze tenslotte toch net iets meer ervaring. Langs de andere kant hebben ze in Leuven het chromosoomonderzoek gedaan, waar we eind augustus de uitslag van weten, en in Leuven hebben ze ook alle resultaten van de onderzoeken die in ons plaatselijk ziekenhuis gedaan zijn. Ik heb ook niet veel zin om alles nog eens uit stellen door een nieuwe afspraak in Jette te maken ... Heeft er iemand ervaring met Jette? Het tweede semenonderzoek was ook weer negatief :(, maar het hormoononderzoek was gelukkig positief! Alle hormonen van mijn man waren normaal, dus dat is al een begin. Nu nog bang afwachten voor het chromosoomonderzoek. Hopelijk krijgen we goed nieuws dan! Kunnen ze bij dit onderzoek echt perfect je mogelijke kansen inschatten? Het kan ook zijn dat ze zeggen 'nee, je komt nooit in aanmerking'. Of ja, er is grote zekerheid dat we iets met TESE zullen vinden? Weet eigenlijk niet goed wat te verwachten van die uitslag. Suzzy, veel succes met de behandeling! Bemoedigend te horen dat er nog zaadjes kunnen gevonden worden, en dat alles toch snel kan gaan! Ik ga ook eens met die visolie beginnen denk ik. Je weet nooit he :) Heeft er iemand trouwens ervaring met Omnibionta (mocht er iets gevonden worden en mochten we met ICSI kunnen beginnen natuurlijk :))? Een vroedvrouw raadde ons dit aan te beginnen nemen, dus ook al zijn we niet zwanger. Maar ik lees op de bijsluiter dat het enkel is als je zwanger bent of borstvoeding geeft. Ook heb ik zelfs ergens gelezen dat je dit pas na de eerste drie maanden van de zwangerschap zou moeten beginnen nemen. Heeft het dan wel nut dat ik dit nu zou beginnen nemen? Dilara, ik vergeet die foliumzuur ook altijd. Ik heb ook zo het idee van, pff, het heeft nu toch geen zin. Maar je kan het eigenlijk toch best nemen, zodat je vitaminen zeker in orde zijn van de moment je toch zwanger zou geraken. Trouwens, cola zou blijkbaar ook niet goed te zijn (naast het feit dat het caffeine bevat), want het breekt je vitaminen af! Hebben ze mij verteld :) Weet iemand hier iets meer over? Onzekerheid, bij ons zijn er dus ook twee maal 0,0 zaadcellen gevonden. Ik trek me dus ook op aan verhalen waar er met TESE dan toch nog iets gevonden wordt. Hoewel ik toch nog altijd denk dat er dan meer een mogelijke reden was (niet ingedaalde teelbal enz.), terwijl we bij ons niet echt een duidelijke reden kunnen bedenken en vrees ik altijd dat het iets chromosomaal is. Maar we blijven hopen!! Veel succes en sterkte allemaal!

Hallo iedereen, Wat een verhalen allemaal seg ... Twee weken geleden hebben ze bij mijn man ook azoospermie vastgesteld. :icon_pale: En het nieuws kwam natuurlijk als een bom aan. Je verwacht misschien een slechte kwaliteit, weinig zaadcellen, maar niks?? De verhalen hier zijn dus allemaal heel herkenbaar. We willen ook zo graag een klein dropje van ons twee! Ondertussen is er bij ons beiden bloed afgenomen voor een chromosoomonderzoek en bij mijn man gaan ze ook zijn hormonen controleren. Vorige week heeft hij ook een echografie laten maken. Alles leek vrij normaal, op een toch wel grote spatader na. Dit had zeker een negatieve invloed, maar het was waarschijnlijk toch ook niet de oorzaak van de azoospermie, volgens de uroloog. Nu is het dus nog een week wachten op de uitslag van de hormonen, en eind augustus weten we iets meer over het chromosoomonderzoek. We hebben alvast ook nog een afspraak gemaakt eind augustus in Leuven, voor wat meer uitleg en duiding. Zijn er mensen met ervaring met dit centrum? Heeft er iemand een idee van de wachtlijsten in Belgie voor TESE, ICSI, ... ? Ik zou zo graag weten of er toch nog een paar zaadcelletjes zijn! Als ze er vinden met TESE, bewegen die toch ook nog niet he, omdat die nog moeten rijpen? Of kunnen er dan bijvoorbeeld ook slechte gevonden worden waar geen ICSI mee gedaan kan worden? Ik loop al serieus vooruit op de feiten, maar door al die onwetendheid doe je niks anders dan mogelijke oorzaken zoeken, oplossingen, ... Er zijn zoveel vragen! Ik ben altijd blij om hier wat positieve verhalen te lezen, dat geeft hoop! In het begin dacht ik ook dat we een rariteit waren. Had nog nooit iemand gehoord die 0,0 zaadcellen had. Maar gelukkig is er nog een forum met lotgenoten om het leed te delen! :good1: Aan iedereen alvast veel succes!!