Hoi Isabelle,
Jeetje...lijkt wel of ik mijn eigen verhaal aan het lezen ben. Ook wij zijn overgelukkig als wij naar ons mannetje kijken en realiseren ons hoe gelukkig wij al zijn, maar......het verlangen naar een tweede is zooo ontzettend groot! Gevoelsmatig is ons gezinnetje nog niet compleet, terwijl ik echt wel besef dat er vele meiden rondlopen die ervan dromen en wensen om toch eens moeder te mogen worden. Soms voel ik mij dan ook best schuldig dat wij nog een wens hebben voor een tweede kindje terwijl sommigen nog steeds hopen op de eerste. En inderdaad: het zwanger zijn is zo iets fantastisch! Heb ook van elke minuut volop genoten (terwijl ik hele zware bekkeninstabiliteit had gekregen, maar dat drukte de pret echt niet!)
Ben momenteel ook aan het proberen om de druk voor mijzelf te minderen. Praat tegen mijzelf dat het ook vele voordelen kan hebben als er 1 kindje is etc, echter dat is puur rationeel, mijn gevoel zegt namelijk heel wat anders.
Zou ook niet weten hoe ik voor elkaar zou kunnen krijgen om er weer onbevangen in te gaan. Inmiddels heb ik al teveel gelezen en vraag ik mijzelf teveel dingen af. Ook de druk mbt de leeftijd ga ik steeds meer voelen. Al zegt dat natuurlijk niet altijd iets. Mijn schoonmoeder raakte nl op haar 43e nog zwanger. Hier is mijn partner uit geboren. (weliswaar op de natuurlijke weg, maar toch).
Ook herken ik de reacties uit de omgeving: "Gelukkig hebben jullie al een kindje, dus waar maak je je druk om etc". Alsof je wens voor een tweede niet intensief meer mag zijn. Dat was voor ons de reden om tijdens de laatste poging niets meer in onze omgeving te vertellen dat wij weer begonnen waren. Merk nl ook dat er steeds minder begrip is vanuit de omgeving om over te gaan op een betaalde poging. (veel gehoord reactie: "Jullie hebben er toch al een")
In Nederland worden nl maar drie pogingen vergoed. Bij een doorgaande zwangerschap staat de teller weer op nul. Vandaar dat wij dus druk aan het sparen zijn.
Wij overwegen nu naar dusseldorf te gaan. heb er vele goede verhalen over gelezen, maar twijfel om praktische redenen nog met een ziekenhuis hier in de buurt (voorburg).
Wij hebben namelijk ook nog steeds de hoop en het vertrouwen dat het echt nog een keer gaat lukken. Denk dat je dat ook wel moet hebben zodra je in de medische molen zit.
Ga voor je hopen dat de komende poging gewoon raak is! Geef de moed niet op en blijf vertrouwen hebben dat er een brusje gaat komen!
Liefs
Wendy