Nellas

WOW! Wat een geweldige uitslag, 9 cryo's maar liefst. Wij waren al blij dat we 1 topper hadden. Zijn ze allemaal geschikt om in te vriezen? Welkom op het bankje, heel veel suces de komende 2 weken!

Simonja: Als het goed is het je er nu een aan boord. Dattie zich maar goed mag vastgrijpen! Daan75: Gekmakend, al die steekjes, polfjes, krampjes en wat al niet meer. Gewoon lekker volhouden! Hier zet het niet door, beetje vreemd. Krampjes zijn niet meer of minder dan de afgelopen 2 weken, schrok gewoon van de veeg vanochtend. Krijg stiekem misschien weer een heel klein beetje hoop. Normaal gesproken komt bij mij de menstruatie heel hevig opzetten, heb nog nooit van dit halfslachtige roze/bruinige gepruttel gehad. We wachten maar weer af, het broekloerseizoen is nu dus officieel geopend. Alle dames heel veel succes!

Hmmmmmmmm vanochtend wat roze en bruinverlies. Denk dat het hier dan helaas afgelopen is met deze poging, kan wel kloppen, 15 dagen na punctie. Bah, baal als een stekker.

Yep, hier ook steken naar de liezen, en dan opeens niks, en dan opeens ongi-pijnen en dan opeens weer niks. Pfffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff vermoeiend hoor! Blij dat ik hier niet alleen in sta ;)

Simonja: Spannend hoor! Er zal toch zeker een goeie bijzitten, je had zo'n goede "oogst". Ben benieuwd! Otjes: Ben je nog van plan eerder te gaan testen? Ben er zelf ook wel mee bezig, maandag moet ik al vroeg werken (7:00 u weg van huis) dus om nu om half 7 een test te gaan doen. Is niet echt leuk, hoe de uitslag dan ook is. Misschien dan toch zondag, kunnen we zowiezo 's avonds nog lekker gaan eten, als troost of als viering. Vandaag nog ff hartverscheurend moeten janken.... om niks eigenlijk. Was wel lekker, haha. Daarna tranen weggeveegd en verder met de orde van de dag, vreemd hoe dat functioneerd.

Ach gut, Siebje toch. Heb zelf ook best een tijd last gehad van hysterisch huilen of lachen. Ben zelfs een dag ziek naar huis gegaan nadat ik voortdurend moest huilen op m'n werk, om niks meigenlijk maar ook weer om alles. Nu ik erover nadenk, laatste keer was gisteravond voor het slapen gaan, opeens snikken in bed en hartverscheurend jenken. Ik laat mezelf maar gewoon gaan, weet helemaal niet waar het over gaat maar das helemaal niet erg. Na 5 minuutjes is het meestal veel beter en heb ik een "so hey, wat was dat....." gevoel. Lekker die hormoontjes, zelfs m'n man moet er zelfs een beetje mee lachen, kon er in het begin niks mee. Hopelijk blijft het zo (of klinkt dat heel fout :blink::blink:)

Dus eigenlijk zijn we allemaal schijnzwanger van de Utrogestan......haha Hoop niet dat ik, net als de hond, al m'n speeltjes ga verzamelen in bed en ze ga vertroetelen.

Siebje: Lees nu pas hoe je baas je behandeld.... Echt erg! Wel erg herkenbaar, van de week ongeveer hetzelfde verhaal meegemeekt op het werk met een zwangere collega, haar werd gevraagd waarom ze de vuilniszakken nog niet verwisseld had. Haar antwoord was dat ze liever had dat iemand anders dat deed, vanwege zwaar tillen. Werd haar ook gezegd dat ze zwanger was, niet ziek en dat ze best wel wat werk kan verrichten. Uiteindelijk heeft ze diegene wel met de grond gelijk gemaakt (heerlijk die hormonen, haha) en heeft ie het nog zelf kunnen doen, maar waar halen ze het vandaan! Zolang je maar niet over je eigen grenzen heengaat en goed naar je gevoel luistert, wat de rest vind is dan maar gewoon hun mening. Word een beetje zenuwachtig, hier.... Als ik denk dat ik (we) over een paar dagen al mag testen (naja 5 dagen is een paar :whistling_girl:) word ik toch een beetje bang. Je weet het niet, he. Heb de eerste week alleen maar uitgekeken naar de testdag, nu komt ie wel erg dichtbij. Nog ff volhouden allemaal!!!

@ Siebje: merk dat ik m'n eigen positieve gedachten heel snel wegstop, stel dat we weer teleurgesteld worden. Maar stiekem zijn we superblij dat we nu verder zijn gekomen dan ooit tevoren, is de eerste keer dat we uberhaupt een bevruchting hebben. Erg bijzonder dus, voor ons! Ik voel me superpositief maar mag het nog niet zijn van mezelf. Het gezeur in m'n buik gaat gewoon lekker door, raak er bijna aan gewend. (.)(.) zijn echt alleen 's avonds gevoelig. Gelukkig veel aan het werk, ben voortdurend bezig dus ook veel afleiding. Werken jullie gewoon door tijdens de WW of zijn er mensen die thuisblijven?

Die eerste week van augustus wordt duidelijk zenuwslopend hier! Hoe gaat met iedereen? Merk zelf dat ik bij ieder krampje of prikje de neiging heb het internet af te struinen om bevestiging te krijgen voor een eventuele zwangerschap, die ik uiteraard nergens kan vinden.... Proberen er niet mee bezig te zijn lukt me niet echt, ben wel aan t werk maar ook daar plopt het zo nu en dan in m'n hoofd. Ach, het is ook niet niks, dit is nu hetgeen waar we al die weken hormoontornado's voor hebben doorstaan, best knap van ons! Merk trouwens wel dat een beetje aan het "afkicken" van de hormoongekte, begin emotioneel weer wat stabieler te worden. Wel wat last van de Utrogestan maar niet die hysterie van de Decapaptyl en Gonal-F. Huilen-lachen-hysterisch huilen-hysterisch lachen:laughbounce::laughbounce: Heb wel al sinds de TP last van buikkrampen, niet heel erg. Kan niet zeggen dat het ongiekrampen zijn, veel minder, maar ze zijn wel bijna constant in meer of mindere mate aanwezig. Weet niet wat ik ervan moet vinden, vreemd gevoel.

Hoi meisjes, Wij doen ook mee, 19 juli TP gehad van een 8-cellige topper. Ik mag thuis testen op...... jawel...... 3 augustus! Het is overigens onze eerste ICSI-poging, na 4 jaar MMM en 6 x IUI zonder resultaat. Dat deze zich maar eens goed vastgrijpt! Allemaal veel succes de komende weken!