Dutchess73

Hey dames, Wat fijn dat je ons goed nieuws kunt brengen Jeanine, want het blijft toch elke keer schrikken! Ik hoop dat jij ook morgen gerust gesteld kunt worden Pauline, nog even een nachtje in spanning helaas voor jou! Fijn ook om weer wat van Mama-Ree en surf te horen, blij om te lezen dat het met jullie goed gaat! Ook hier vandaag een goed bericht gehad, de uitslag van de combinatietest was positief! Puur op basis van mijn leeftijd (37) was de kans 1 op 348, nu met gedane onderzoek is de kans 1 op 2800. Kleiner dus dan de kans op een miskraam als we voor vervolgonderzoek zouden gaan d.m.v. een vruchtwaterpunctie. Dat risico gaan we nu dus definitief niet nemen. We vertrouwen maar op de natuur en op onze prachtige uk!

Hey dames, Ben vandaag thuisgebleven want nogal slapjes. Jawel, vanochtend had ik dan de primeur van de toiletpot... Heb het hele weekend mensen over de vloer gehad, dus middagdutje is er vrijdag, zaterdag en zondag bij ingeschoten. Beetje oververmoeid nu dus dagje bijslapen. Herkenbare problemen hier trouwens! - afscheiding: hier idem, maar staat vaak ook in veel boekjes al genoemd als kwaaltje. - winterjas: GROOT probleem! Ik heb vorig jaar een prachtige Boss-jas gekocht die wijd uitloopt, maar de bovenkant is strak en krijg ik nu al steeds moeilijker dicht. Is niet zo erg als ik vlug de auto in stap of zo, maar wel als ik met Fritsie ga wandelen. (@Boogie: afschuwelijk trouwens van je buurhondje, als het mogelijk is zou ik er inderdaad snel melding van maken!) Wat betreft prsaten met anderen over vruchtbaarheidsproblemen: wij zijn er ook altijd erg open over geweest en het valt inderdaad op hoeveel mensen vervolgens aangeven dat ze er zelf ook mee worstelen. Het is van persoon tot persoon verschillend hoe je ermee omgaat en in hoverre je het met anderen kunt/wilt delen, maar ik denk wel dat mensen het prettig vinden wanneer je empathie toont als je weet dat ze er zelf ook mee zitten, zoals je neef. Ik kan me zo voorstellen dat zij het fijn vinden dat je laat merken dat je weet hoe moeilijk het voor ze kan zijn. Ik ga zo weer verder pitten, heerlijk om er gewoon even aan toe te kunnen geven. @Henne: ik ben benieuwd hoe het werken je vandaag is afgegaan!

Echo: 1 november: Pauline (9wk6d) + 3 nov afspr gyn 3 november: Jolieneke (13 w, 4d) 10 november: Hellen(nekplooi 12w2d) 11 november: Henne (12w2d) 1 december: Hellen(15w2d) 6 december: Henne (15w6d) laatste afspraak gyn. Verloskunde: 1 november: Hellen (11w) 2 november: Miepie80 (intake vk AMC) 17 november: Aafke (15 wk, 2d) Uitslag Combinatietest Aafke: 2 november Uitgerekend: Jolieneke: 7 mei 2011 Mama-Ree: 8 mei 2011 Aafke: 9 mei 2011 Junior: 11 mei 2011 Boogie: 11 mei 2011 Liselot: 11 mei 2011 Miepie80: 13 mei 2011 Surf: 17 mei 2011 Tess: 20 mei 2011 Leeuw: 20 mei 2011 Object: 21 mei 2011 Hellen: 23 mei 2011 Henne: 24 mei 2011 Jeanine: 29 mei 2011 Pauline: 31 mei 2011 Fijn dat het lijstje weer naar voren gehaald is! Ik had nog steeds mijn 2e afspraak bij de vk niet aangevuld. Gisteren ben ik voor mijn laatste controle bij de gyn geweest en nu officieel 'ontslagen' uit het ziekenhuis! Vanaf nu word ik door de gewone verloskundige begeleid. Alleen voor de 20 weken-echo moet ik nog een keer terug, die zal ook wat uitgebreider zijn i.v.m. ICSI-achtergrond. Nu nog even spannnend wat voor bericht we dinsdag krijgen, dan worden we gebeld over de uitslag van de combinatie-test. Gek eigenlijk, vooraf wist ik bijna zeker dat ik aanvullend onderzoek wilde, terwijl ik nu juist steeds sterker het gevoel heb dat ik dat juist niet meer wil. Het feit dat we onze uk nu al hebben kunnen zien rondspringen speelt daarin ook een grote rol! Gisteren was ie in ieder geval zeer actief, haha, heeeel schattig om te zien! Ik ben al helemaal verliefd!!! Heel fijn ook dat steeds meer van ons de 12 weken gehaald hebben of er bijna zijn. Ik hoop ook dat de kwaaltjes gaan afnemen. Ik heb erg met een aantal van jullie te doen, maar net als Liselot herken ik het nauwelijks? Ik ben behalve een lichte weeiigheid in de testweek echt helemaal niet misselijk geweest. Wel wat vermoeider maar ook niet zo extreem als jullie beschrijven! Maar ik had ook al niet veel last van de bijwerkingen van de medicatie tijdens het behandeltraject, m.u.v. de deca (KOPPIJN!!!). En de laatste keer had ik het korte protocol dus ook daar geen last van, echt een verademing! Misschien dat ik het het laatste trimester dubbel ga bezuren... Ik krijg nu trouwens ook steeds meer cadeautjes! Mensen durven het nu te geven zo lijkt het. Collegaatje had een buikband voor me gekocht en heb al wat speelgoed en rompertjes gekregen. En sambaballen! Lijkt me ook heel euk om straks mee te spelen! Vandaag ben ik jarig, dus ik vermoed dat cadeautjes een hoog 'baby-gehalte' hebben! Allemaal een fijn weekend, lekker veel uitrusten en slapen ;)

Wauw Miepie, geweldige foto's ook zeg! En wat fijn dat de uitkomsten zo goed zijn, dat ze het alledrie goed doen en het risico op TTS minder is! @Liselot: ook jij van harte met de 12 weken, fijn gevoel he? Ik resageer later wat uitgebreider ook op de anderen, nu heeel moe...

Ik heb n.a.v. mijn misselijke koelkast en bereiken 12 weken-grens voor de zekerheid een mailtje naar mijn eigen verzekeraar gestuurd met de vraag welke grens zij hanteren. Binnen een dag de bevestiging dat die inderdaad op 12 weken ligt. Het lijkt me heel vreemd dat er anders naar gekeken wordt omdat je een poging zelf hebt betaald. een verzekeraar gaat toch uit van pogingen tot het ontstaan van een zwangerschap? Als je die gehaald hebt (de 12 weken dus), dan is er dus bij een nieuwe poging sowieso sprake van een 2e zwangerschap en dus de teller op 0. Mijn advies zou zijn om gewoon je verzekeraar per mail te benaderen om jouw specifieke situatie voor te leggen met de vraag wanneer je weer recht hebt op vergoede pogingen. Je kan dan ook vragen hoe het zit met die 12-weken grens en waarom die niet geldt? Via de mail krijg je denk ik een beter advies omdat degene aan de telefoon misschien niet direct over alle juiste informnatie beschikte. Als je een schriftelijke reactie terugkrijgt, heb je bovendien iets om naar te verwijzen. Succes, ik hoop dat je koelkast binnen afzienbare tijd van de misselijkheid af is! Aafke

[ATTACH=CONFIG]160[/ATTACH][ATTACH=CONFIG]161[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]159[/ATTACH] [ATTACH=CONFIG]162[/ATTACH] Dank je Sylvie, en het genieten begint nu inderdaad eindelijk te komen! Ik heb eindelijk mijn echo-foto's ingescand en er hier 4 toegevoegd. Het lijkt echt al heel wat, he? Een heus mini-mensje! Vrijdag heb ik als het goed is weer een echo, nl. de laatste controle door de gynaecoloog in het ziekenhuis. Ik ga er tenminste van uit dat die ook een echo wil zien. Heb er nu al heel veel zin in! En als het goed is ben ik dan voorlopig echt even klaar in het ziekenhuis en blijf ik bij de 'gewone' verloskundige. Alleen de 20 weken echo weer in het ziekenhuis. Ha, ik ben benieuwd morgen op school. Vandaag heb ik mijn vrije dag en gister was het gesmiespel in mijn mentorklas niet te missen. Aan het einde van de dag hoorde een oud-leerlinge van me me over de echo vertellen aan een collega en kwam met grote ogen op me af. "Oooooh, mevrouw, bent u zwanger???" . Dat heb ik toen maar gewoon bevestigd, meisje overenthousiast en blij met nieuwste roddel uit 1e hand. Haha, de tamtam is nu dus in werking getreden. Waarschijnlijk weet morgen de hele school het...:D

Jeanine en Junior: super dat jullie een goede echo hadden! En ik kan aansluiten: HET WAS FANTASTISCH!!! Ik ben nu ook precies 12 weken en had een hele uitgebreide echo i.v.m. de nekplooimeting. Het was een uitwendige echo, daar was ik trouwens wel verbaasd over (dat dat al kan!) Mijn 1e en 2e echo met 6 en 8 weken waren natuurlijk ook fijn als bevestiging zeker omdat ik de 2e keer het hartje kon horen, maar nu... er zit echt een kindje in mijn buik!!! IN het begin zag ik nog niet zoveel, ja zo'n blur van grijs dat niet bewoog. Dus ik vroeg direct: "he, doet ie het nou wel??" Meteen geluid erbij aan en een mooi hartje. Misschien dat ukkie net even sliep, in ieder geval lag hij/zij netjes stil voor de nekplooimeting (perfect binnen marge). Haha, en toen zei de echoscopiste dat we ukkie wel even wakkr gingen maken. eerst duwde zij wat in mijn buik, maar uk gaf nog steeds geen kik. Toen vroeg ze me om even te hoesten, en jawel: ineens was er en heleboel leven! Echt geweldig om te zien. Uk was erg heen en weer aan het draaien zodat we alles goed konden zien en zwaaide volop met armpjes en beentjes. We konden op 1 handje zelfs al 5 vingertjes tellen! Nu geloof ik dus echt pas dat ik zwanger ben!!! Mijn ukkie is echt!!! Ik heb mooie foto's die wil ik nog inscannen zodat ik ze kan toevoegen. Ik hoop dat jullie ook allemaal zo'n prachtecho krijgen, ik vond deze echt heel bijzonder. Pauline, jij vanavond heeeeel veel plezier!

Hey dames, Ik ben net terug uit Berlijn en was erg nieuwsgierig naar het laatste nieuws hier! Wat fijn dat er weer wat goede echo's geweest zijn! En Jolieneke en Jeannet: super, de 12 weken voorbij!!! @Junior: volgens mij lopen wij echt precies gelijk op want ik heb overmorgen ook precies met 12 weken een echo (nekplooimeting). Wij hebben heel bewust wel gekozen voor de combinatie-test in verband met mijn leeftijd + ICSI. Ook om dezelfde redn als Jeanet aangeeft: risicoloos en ik wil het graag z.s.m. weten als er iets niet goed zou zijn. De keuze is voor iedereen heel persoonlijk denk ik. Waar je ook voor kiest, het is altijd goed zolang je er maar volledig achter staat. @Jeanine: wat een vreselijk bericht over je schoonvader. Het doet mij onmiddelijk terugdenken aan januari 2006, toen we te horen kregen dat mijn lieve moeder longkanker had en nog ongeveer 3 maanden te leven. Die 3 maanden heeft ze toen zelfs niet meer helemaal gehaald. We waren in het begin vooral 'verdoofd', maar hebben er uiteindelijk met zijn allen nog iets heel moois van weten te maken. Hoe raar dat misschien ook klinkt, maar het was niet alleen maar verdriet. We hebben in ieder geval heel bewust afscheid van elkaar kunnen nemen en dat was van onschatbare waarde (het lijkt me veel erger wanneer iemand heel plotseling wordt weggerukt). Ook werden we ons ook ontzettend bewust van de liefde die we voor elkaar voelen. Die is normaal gesproken zo onbewust en vanzelfsprekend dat ie vaak nauwelijks wordt uitgesproken. Dat veranderde zo sterk! Ik kan nog zoveel momenten uit die laatste periode terughalen die in mijn herinnering gegriftzulen blijven, omdat ik ze toen op dat moment zelf letterlijk heb 'ingedronken'. Als je je ervan bewust bent dat het zo snel eindig is, ervaar je alles heel intens. En dat was behalve verdietig ook heel mooi! Ik hoop ontzettend dat deze heftige periode ook jullie de gelegenheid biedt om goed afscheid te nemen, en dat jullie als familie in zekere zin ook dichter bij elkaar komen (dat is zeker met mij en mijn broer gebeurd). Het zal niet makkelijk worden, het is vreselijk om toe te moeten kijken hoe iemand van wie je houdt steeds zieker wordt. Het feit dat je nu zwanger bent maakt het ook ongelooflijk dubbel.Ik wil jullie daarom heel veel sterkte wensen nu, en gedurende het hele proces! Voor ons is het overlijden van mama uiteindelijk ook de reden geweest dat we lange tijd geen contact meer hadden met het ziekenhuis over ons traject, hoewel we in de zomer 2005 al waren aangemeld voor ICSI. Het rouwproces en mijn daaropvolgende burnout enzovoort deden al het andere even naar de achtergrond verdwijnen. Pas begin 2009 werd ik weer 'wakker' toen mijn schoonzusje zwanger bleek. Nu is het voor ons dan gelukkig ook raak, ik heb vaak de gedachte dat mijn moeder 'daarboven' iets voor ons geregeld heeft. Ik ben wel bang dat ik het gemis straks weer veel sterker ga voelen als de bevalling nadert en onze kleine eenmaal geboren is. Mocht het een meisje worden dan is in ieder geval wel duidelijk naar wie ze vernoemd gaat worden! In Berlijn trouwens weer flink "Umstandsmode" aangeschaft, want daar zat een H&M mama, leuk!!! En mijn buik is echt niet meer over het hoofd te zien hoor, pfff! En dan te bedenken dat het ukkie nog niet eens kan zijn. Het is dat het geen zin heeft om me er al teveel zorgen over te maken en afvallen geen optie is op dit moment...

Ik ben vanochtend bij de verloskundige geweest maar ik moet helaas nog even wat langer geduld hebben voor een echo of hartje. Voor 12 weken luistert ze standaard niet naar het hartje omdat er dan nog steeds een kans is dat ze (nog) niets kan horen hoewel er verder niets aan de hand is. Ze wil voorkomen dat mensen zich onnodig zorgen gaan maken, en daar kan ik me wel wat bij indenken. Volgende week maandag de echo van nekplooimeting afwachten dus (en vrijdag denk ik nog 1 bij laatste controle door gyn). Verder was het erg leuk. Veel info gekregen en paar kleine cadeautjes. Verder vond ik het wel handig om een par dingen helder te krijgen: - Hoera, ik mag gewoon in een ligbad!!! Alleen niet naar de sauna, maar dar ga ik sowieso niet heen (te warm, haha) - verse haring van de markt is echt geen probleem (doorloop zo groot, die vis is wel vers) - de kaas die je niet mag (au lait cru). Ik vroeg mij af welke Franse kaasjes daar nou onder vallen (brie? rambol?) want dat staat nooit in de boekjes. Volgens haar is dat eigenlijk maar weinig: blauwe schimmelkaas en mozzarella mogen niet, verder bijna alles omdat in NL nauwelijks kaas au lait cru wordt verkocht. Vond ik toch handig te weten met het oog op snaaien tijdens de feestdagen zal ik maar zeggen ;) 17 november mag ik weer en dan gaat ze zeker wel naar het hartje luisteren! Ik ben het echo-lijstje even kwijt dus weet zo snel niet of er nog meer gepland staan de komende dagen, ik lees dat wel wanneer ik terug ben uit Berlijn. Iedereen veel scces!

Hey dames, Oh Kris, wat vreselijk voor jullie! Ik had zo gehoopt dat het gedaan was met de nare berichten hier! Ik weet hoe het voelt, het is erg oneeerlijk. Je klinkt heel strijdbaar en dat is goed! Je hebt groot gelijk dat je je leven niet stil zet maar er wat moois van probeert te maken. Ik ben zelf van het type 'het glas is halfvol' i.p.v. halfleeg. Mijn kinderwens is 8 jaar onvervuld gebleven, vaak tot mijn grote verdriet. Anderzijds weet ik ook dat als het meteen 'raak' was geweest na ons huwelijk (in 2002) ik nu waarschijnlijk niet in het onderwijs had gewerkt. Ik heb me in 2004-2005 laten omscholen tot docent omdat ik ondanks alle teleurstellingen iets positiefs wilde doen en uiteindelijk bleek dat ik zo mijn droombaan vond! Ik wens je alle succes bij wat je gaat ondernemen en ik hoop dat je straks alsnog een hele mooie zwangerschap tegemoet gaat! @Sonja: ik vind het zo moeilijk om de juiste woorden te vinden, wat een vreselijke tijd moet je doormaken. Nu je je vlindertjes niet meer bij je draagt is het afscheid zo definitief. Ik hoop echt met heel mijn hart dat jullie de kracht vinden om elkaar er doorheen te helpen en alles goed te verwerken. Heel veel sterkte! @Jeanine: voor jou inderdaad ook heel heftig zeg, die misselijkheid in combinatie met je medische dossier. Petje af, ik vraag me als ik jullie zo lees af hoe wel af of ik zelf nog wel zou kunnen functioneren. Ik denk het eerlijk gezegd niet! Ik hoop in ieder geval voor jullie dat het met een paar weken minder wordt oals de boekjes vaak voorspellen. En tot die tijd gewoon rustig aan doen! Je hebt een goed excuus: je bent zwanger!!! @Henne: Jij heeeel veel plezier en succes bij de echo morgen!

Hey allemaal, Inderdaad de 12 weken nu bijna in zicht!!! Al duurt het voor sommigen nog ietsje langer, ondertussen zijn we toch met z'n allen al weer een aardig eindje op weg! @Kris: ik hoop echt voor je dat je morgen en superecho te zien krijgt! We begrijpen je zenuwen allemaal heel goed. Ik had dat met beide echo's ook heel sterk, zooo nerveus vantevoren! We hebben er zo veel moeite voor moeten doen om zwanger te raken dat je gewoon veel minder onbevangen bent. Ook voor 'gewone' zwangeren zal het spannend zijn maar als het dan misgaat weet je dat je misschien vrij snel weer opnieuw zover bent. Bij ons ligt dat anders en daarom hangt er zoveel van af. Wat mij helpt is de gedachte dat wat er ook gebeurt, het geen enkele zin heeft om me er tevoren al teveel zorgen over te maken. Ik kan positief blijven denken, en dan is het verschrikkelijk als het mis gaat. Ik kan ook steeds rekening houden met de mogelijkheid dat het misgaat, maar geloof me, dan is het echt niet minder verschrikkelijk als dat dan ook gebeurt. Ik denk dat het een illusie is te denken dat je je tegen de teleurstelling kunt 'wapenen'. Ik ben uiteraard nog wel voorzichtig (heb nog geen dingen voor ukkie gekocht enzo) maar probeer positief te denken tot het tegendeel waar blijkt te zijn. Dat scheelt me in ieder geval stress en dat is altijd beter (ook voor uk)! @Hellen: ik heb met je te doen hoor, lijkt me afschuwelijk om zo misselijk te zijn! Ik prijs mezelf echt heel gelukkig dat ik daar geen last van heb. Daardoor af en toe wel het gevoel dat ik alles kan doen en dat valt dan weer tegen. Zo ging ik vanochtend zonder ontbijt met de hond wandelen en dat was echt een heeeel slecht idee! Pfff, toen werd ik wel even beroerd! @Boogie: sterkte met je congres, kan me voorstellen dat je daar even helemaal geen zin in hebt (al is Barcelona wel een prachtige stad). Maar dat gereis is wel veel gedoe. @Miepie: dank voor je geruststelling m.b.t. die steken. Klonk heel logisch en verder ook geen last meer van gehad! Wat Berlijn betreft: wij verblijven in het Ramada Plaz, dat ligt aan de Pragerstrasse (heb geen idee welke wijk). Ik heb al een heel programa in mijn hoofd dus we gaan ons daar vast heel goed vermaken. Haha, ik ga vantevoren ook nog even kijken of er nog speciale '9 Monate'- winkeltjes zijn, toch wel leuk om daar nog es te kijken. En voor ukkie bij de Zoo een grote knuffel-Knut halen! Waaaah, vandaag 11 weken, dus al bijna e 12 bereikt! Morgen mag ik voor het eerst naar de verloskundige, dus ik ben heel benieuwd. Het moet een heel fijn mens zijn, ze was verloskundige van het jaar 2009, en ik heb haaar al 1 keer telefonisch gesproken. Klonk superaardig! Helaas heeft ze geen eigen echo-apparaat, maar ik hoop wel dat ze het hartje kan horen dat we toch weer iets van een bevestiging krijgen voor we woensdag naar Berlijn vertrekken. Ook heel fijn even die afleiding! Haha, en da na de vakantie even afwachten wanneer pubers de moed verzameld hebben om te vragen of ik zwanger ben...

@Object: Qat fijn!!! En wat zul je opgelucht zijn! Heel mooi dat nummer twee het nu solo toch hardstikke goed blijkt te doen. Ik hoop ook dat je nu eindelijk wat meer kunt gaan genieten! @Miepie: fascinerend hoor, zo'n drieling-zwangerschap en wat daar allemaal bij komt kijken! Maar ook heel heftig als ik het zo lees... Fijn dat jullie op 1 lijn zitten met de arts in ieder geval. Je kunt immers niet veel meer dan het allemaal maar over je heen laten komen (goed advies van je moeder, Henne!). En wow met de kerst al stoppen met werken, wat gaat het toch snel! Het zal vast nodig zijn en wie weet ben je er tegen die tijd ook al echt aan toe. Ik had al berekend dat ik op zijn laatst op 12 april (4 weken tevoren) met verlof ga of begin april als ik 6 weken tevoren stop. Da's na de kerstvakantie ook nog maar 3 maanden! En voor mijn gevoel duurt die kerstavakantie ook helemaal niet zo lang meer, en het zijn natuurlijk ook weken die snel voorbij gaan zo tot aan de feestdagen. Hier gaat alles nog hetzelfde, vooral vermoeidheid als kwaaltje en ben benieuwd naar vk volgende week. Ze heeft geen eigen echo-apparaat maar misschien kan ze het hartje al wel horen, dat zou ook mooi zijn als bevestiging weer. Het enige waar ik me een beetje zorgen over maak zijn steken die ik de laatste dagen in mijn borststreek (hart???) voel. Ik ben sinds ik zwanger ben sowieso erg kortademig (schijnt ook een typisch kwaaltje te zijn) maar ik hoop maar dat dit niks ernstigs te betekenen heeft. Vooral met gaan staan en omdraaien steekt het. Morgenochtend denk ik toch maar de huisarts bellen (moet ook nog doorgeven dat ik zwanger ben trouwens...)

Goed nieuws weer hier, super! @Jeanine en Pauline: heel fijn voor jullie! @Marjo: een tweeling, geweldig! Lijkt me ook heel overweldigend om te bevatten. @Object: ik hoop dat jij binnenkort mag volgen met het geruststellend nieuws dat jullie overgebleven ukkie het nog gewoon hardstikke goed doet. Sterkte met afwachten!

Pauline en Marjo, Heeeeeel veel succes morgen bij jullie echo! Het is zo fijn om even een bevestiging te krijgen! Oh ja en deze 'juf' heeft pubers die inderdaad alles zien... mijn buik begint echt naar voren te komen, is lastig te verbergen! Mijn collega hoorde leerlingen al speculeren "ze is wel dikker aan het worden...maar het is wel heel plaatselijk.. ja he? ze krijgt een buikje...zou ze zwanger zijn?...." Gelukkig nu toetsweek en darna vakantie. Ik vermoed dat ze het me na die tijd op de man af gaan vragen! Gelukkig ben ik dan (hopelijk) de 12 weken grens over!

Hey meiden, Er wordt hier echt veel geschreven, moeilijk om bij te houden! Tooch even een paar reacties: @ Sonja: het wordt nu dus vrijdag a.s, wat vreselijk om nog een week op deze manier 'zwanger' door te moeten zien te komen. Goed dat je je realiseert dat je je de afgelopen tijd 'te' groot hebt gehouden. Geef ruimte aan je verdriet, het komt je uiteindelijk toch wel op je schouder tikken. Ik heb dit zelf heel sterk gemerkt na het overlijden van mijn moeder, ik ging maar gewoon door en door (wat toen uiteindelijk leidde tot een burnout). Fijn dat je werkgever meeleeft en zich zo opstelt, maar het blijft een schrale troost. We hadden het je allemaal zo gegund! Nogmaals heel veel sterkte en kracht toegewenst! @ Jeanine: ja, het blijft schrikken dat bruine spul maar zolang het niet helderrood is en je geen heoge krampen hebt hoef je je niet al te veel zorgen te maken. BIj twijfel de artsen bellen, zodat zij je gerust kunnen stellen! @Pauline: hoe gaat het nu met de misselijkheid? Ik moest wel lachen om je vreemde combi's en volgordes van eten! Ik heb nog geen hele 'rare' smaken of eetgewoontes , wel vandeweek heeeel erg trek in blokjes kaas. Die moesten er gewoon komen 's avonds... Van mijn broer had ik al een megapot augurken, dus daar heb ik toen een heerlijke combi van gemaakt! @Miepie: vervelend dat je nog steeds last hebt van bloedverlies. Nu is dat waarschijnlijk niet gek met drie, maar het lijkt me wel steeds weer voor onrust zorgen. Hopelijk kunnen ze je woensdag weer gerust stellen. Wat betreft kraamzorg: dat is het enige wat ik nog niet heb geregeld, eigenlijk wil ik daarmee wachten tot het ezoek aan de verloskundige de 19e. Ik ga naar dezelfde als mijn schoonzusje geweest is en volgens mijn zwager heeft die praktijk een bepaald samenwerkingsverband met kraamzorg. Dat wacht ik nog even af. Wel heel grappig we hebben inmiddels de bevestiging van onze inschrijving voor kinderopvang binnen. Op het inschrijfformulier moest je ook al een naam invullen, aangezien we die nog niet hadden dus maar een vraagteken ingevuld. Nu dus een oficiele brief waarin staat dat "baby Beers" per 29 september 2010 staat ingeschreven. Vond ik zo grappig om te lezen! Weer een bevestiging dat deze zwangerschap 'echt' is , zeg maar. @Henne: goede beslissing, je moet doen waar je je zelf goed bij voelt! Dat is de reden dat wij ook tegen onszelf blijven zeggen dat we ten allen tijde van gedachten mogen/kunnen veranderen want je weet maar nooit of je gevoel verandert. Ik heb inmiddels wel geleerd dat je niet alles alleen op basis van ratio kunt/moet beslissen (beetje mijn valkuil). Goede tip ook wat betreft die creme! Ik had nog een cadeaubon van Douglas liggen en heb die zaterdag ingewisseld. Ik draag nooit geurtjes maar bedacht in een opwellng dat ik inderdaad iets van en smeerseltje wel zou kunnen gebruiken. Nu heb ik iets van Bio...nogwat om striae tegen te gaan. Niet dat het helpt, schijnt volkomen fabeltje te zijn, maar jezelf verwennen is altijd goed! @Hellen: Ja, het gaat snel he? Ik vind het ook verbazingwekkend. Morgen ben ik zelf al weer 10 weken, nog 2 erbij en ik heb het 1e trimester achter de rug! Gelukkig heb ik de komende weken de nodige afleiding. Ik merk aan mezelf dat ik de laatste dagen iets teveel in zwangerschapsboeken (lang leve de bibliotheek) heb gelezen. Ik werd daar eigenlijk vooral onzeker van, vooral omdat elk boek ook een hoofdstuk heeft over 'als het misgaat'. Moet ik maar even niet meer in kijken dus. Volgende week toetsweek, dus ben ik druk met nakijken, daarna herfstvakantie. In de vakantie heb ik mijn eerste afspraak met de vk, ik vraag me af of zij ook direct een echo maakt? Zou wel fijn zijn als bevestiging! Daarna heerlijk met manlief een paar dagen naar Berlijn, lijkt me geweldig! Ik ben er nog nooit geweest en als geschiedenisdocent valt er genoeg te zien natuurlijk. We hebben een vrij luxe hotel met geweldig ontbijt volgens alle recensies, dus ik ben benieuwd. De week daarna nekplooimeting en laatste controle door gyn. De 30e jarig en de dag erna als het goed is het 2e trimester in!

Oh meiden, wat een berichten weer... @Sonja: wat een drama om mee te moeten maken, ik wil jou en je man nogmaals heel veel sterkte toewensen. Het is gewoon zo oneerlijk en afschuwelijk. Je kunt niets anders dan het allemaal maar ondergaan, ik hoop dat je op de een of andere manier een soort van gelegenheid hebt om goed afscheid van je wondertjes te kunnen nemen. Die foto is een goed idee en verdient een ere-plekje! @Object: ook voor jou zo'n verdrietig bericht, houdt het dan niet op? Ik leef met je mee en hoop dat je 2e kleintje gewoon tot mei veilig in mammies buik blijft groeien en bloeien! Die spanning is vreselijk, dus ik hoop dat je zo snel mogelijk weer iets van en geruststelling krijgt. @Maaike: wat fijn dat jij wel een mooie echo te zien kreeg, positieve berichten zijn heeeeeel erg welkom nu! En ik denk dat ieder van ons onnzeker wordt van alle narigheid die sommigen treft, dus het is een hele opluchting als jezelf dan een bevestiging krijgt dat het goed zit. Ik ben vandaag ziek naar huis gegaan, de laatste 2 lesuur trok ik echt niet meer. Ik ging vanochtend voor het eerst bijna over mijn nek, maar gelukkkig net niet en vvoelde me dus al niet echt jofel, maar ik moest perse nog een paar dingen op school afhandelen. Na een paar uur echt zoooo bekaf en moe, en toen weer weeiig en misselijk, dus toen dacht ik "wat doe ik hier eigenlijk nog?". Thuis meteen anderghalf uur geslapen en morgen blijf ik ook maar een dagje thuis. HCG piek ligt geloof ik rond week 10, nou ik begin dat dus eindelijk te merken.... Dames die veel misselijk zijn, ik heb echt met jullie te doen! Ik ben vooral moe, moe, moe...

Hey Sylvie, Wat een teleurstelling voor jullie zeg, bah! Als ik je zo lees klink je gelukkig heel strijdbaar en dat is wel heel goed! Houden zo, het feit dat je inderdaad toch weer zwanger bent geworden geeft moed. Ik hoopheel hard met je mee dat je een volgende keer weer een "zwanger in..." topic mag openen of er in ieder geval weer bij kan aansluiten! Sterkte!

Hey Henne, Wij hadden het er vantevoren wel over gehad en zaten allebei op dezelfde lijn. I.v.m. mijn leeftijd (36, wordt 37 in oktober) doen we wel de combinatie test. Van het Radboud had ik een uitgebreide folder over prenatale screening meegenomen en die doorgenomen, maar na het lezen ervan gingen we juist weer twijfelen. Het blijft een persoonlijke keuze die ieder zelf moet maken, het is vooral belangrijk dat je alle feitelijke informatie goed op de rit hebt. Aanvankelijk wilden we sowieso extra onderzoek (vlokkentest of vruchtwaterpunctie) om elk risico uit te sluiten. We waren het ook eens over het besluit wat te doen bij een 'foute' uitslag. Maar vooral het risico op een miskraam (weliswaar klein, maar toch) zit ons niet echt lekker. Onze afweging is daarom om eerst de combinatietest te doen en de uitslag daarvan af te wachten. Als er geen verhoogd risico is, of wanneer de kans op een miskraam groter is dan de kans op een ongezond kindje, dan vertrouwen we maar op de natuur en laten we geen verder onderzoek doen. Als uit de test blijkt dat er wel echt een flink verhoogd risico is, dan willen we waarschijnlijk toch vervolgonderzoek. Maar we hebben ook tegen onszelf gezegd dat we daar tegen die tijd misschien nog over van mening veranderen. Dat zien we dan wel. De combinatietest is in ieder heval risicoloos en een eerste stap. Veel verder kijken we op dit moment bewust maar niet! @Kris: welkom hier! Heb je het lijstje al aangevuld? @Pauline: ik begrijp precies wat je bedoelt! Ik voelde ook een zware morele plicht om aan MvM deel te nemen. Ik heb het plassen in een kannetje er graag voor over, als ik zo anderen kan helpen zwanger te raken. Ik ben zelf ook zo dankbaar voor de mogelijkheid die wijzelf er door gekregen hebben! @Boogie: wat fijn dat je naar de vk kan gaan! Het is inderdaad een mijlpaal, ik ga de 19e. Het begint steds 'echter' te voelen niet?

Oh, ik dacht dat mijn bericht 'verloren'was gegaan, dus staat nu dubbel (kon het dubbele bericht niet wissen). Even aanpassen dus. Zal het echo-lijstje dan maar weer even toevoegen... Echo: 5 oktober: Boogie 3e (8w6d) 5 oktober: Sowiebo 4e ( 10 w 1 d) 6 oktober: Miepie80, 3e (8w5d) 6 oktober: Leeuw, 1e (7w 5d) 7 oktober: Mama-Ree, 2e (9w 3d) 12 oktober: surf, 1e (7w 4d) 12 oktober: Pauline, 1e (dan 7w 0d) 12 oktober: Jeanine, 1e (7w1d) 13 oktober: Jolieneke, 2e/3e (10w, 3 d) 13 oktober: Hellen, 2e of 3e (8w2d) 21 oktober: Henne, 2e (9w2d) 25 oktober: Aafke (12 wk, nekplooimeting) Verloskunde: 5 oktober: Sowiebo ( intake, in ziekenhuis) + echo 9 oktober: Hellen(7 wkn en 4 d), misschien met echo 19 oktober: Aafke (intake vk) 21 oktober; Lianne ( intake, vk) Uitgerekend: Sowiebo: 2 mei 2011 Lianne: 4 mei 2011 Jolieneke: 6 mei 2011 Mama-Ree: 8 mei 2011 Aafke: 9 mei 2011 Junior: 11 mei 2011 Boogie: 11 mei 2011 Liselot: 11 mei 2011 Miepie80: 13 mei 2011 Surf: 17 mei 2011 Tess: 20 mei 2011 Leeuw: 20 mei 2011 Object: 21 mei 2011 Hellen: 23 mei 2011 Henne: 24 mei 2011? Jeanine: 29 mei 2011 ? Pauline: 31 mei 2011

Neeeeee!!! Shit, 2 dagen nauwelijks op het forum en had Sonja nog niet eens succes gewenst voor vandaag om dan nu opeens dit in- en intrieste nieuws te lezen... Wat een afschuwelijk bericht, ook ik weet even niet meer wat ik moet zeggen. Lieve, lieve Sonja, ik hoop dat jij en je man elkaar heel goed blijven vasthouden om elkaar door deze vreselijke tijd heen te helpen en te troosten. Niemand kan jullie verdriet echt begrijpen, dus elkaars steun zal hard nodig zijn. Ik wens jullie heeeel veel sterkte en kracht toe bij het verwerken van deze klap. Liefs , Aafke

Wow, er wordt echt veel geschreven hier! @Junior: wat een afschuwelijke onzekerheid voor jullie, ik leef met je mee. Proberen positief te blijven denken is denk ik wel het beste, maar natuurlijk veel makkelijker gezegd dan gedaan. k vroeg me ook al af wanneer je een volgende echo hebt en of het bloeden nu al gestopt is? In ieder geval heel veel sterkte! @Scoop: jij nog even volhouden tot de echo dinsdag. Het advies is al eerder gegeven maar als je echt ongerust blijft: bel het ziekenhuis en vraag of je eerder kunt komen! Bruinverlies geeft stress maar hoeft echt niets te betekenen. Ik hoop dat je dinsdag eindelijk gerust wordt gesteld mdat je een mooie echo te zien krijgt! Hier gaat het vooralsnog heel goed. Ik heb gisteren de hele dag al vast in mijn positiejeans rondgelopen en wat zit dat lekker zeg! Ik moet zeggen dat ik nu zo langzaamaan ook een beetje aan het idee begin te wennen. Morgen ben ik precies 9 weken, dus nu al zo'n maand bewust van mijn zwangerschap. Vorige keer was dat denk ik net anderhalve week en toen was het al mis. Ik durf er nu steeds meer op te vertrouwen in ieder geval, het voelt steeds 'echter'. Heb dus ook maar nog een neutraal zwart positietruitje en 2 meegroeibeha's aangeschaft. Alleen voor de kleine zelf durf ik dus nog steeds niets te kopen. Ik heb gelukkig geen last van mijn darmen en ben nog steeds niet echt misselijk, hoewel ik het HCG wel voel en in toenemende mate, vermoeidheid nu wel iets meer. Ik ga nu structureel 's middags even een uurtje gestrekt op de bank. Dat vindt mijn hond Fritsie wel gezellig, die komt er nl. graag bijliggen. Ik ben trouwens erg benieuwd waneer die iets gaat merken, ik weet van de buren dat de hond na verloop van tijd erg waaks werd ten opzichte van de buurvrouw. Alsof ie rook dat ze een puppy in d'r buik had dat ie moest beschermen!

Getekend! Bizar, volgens mij heb ik nog geen 2 weken geleden die petitie om 6 i.p.v. 3 behandelingen te vergoeden getekend. Grrrr, stomme plannen, het moet niet veel gekker worden!

Hey Esther, Bah, dat is geen leuk vooruitzicht nee. Maar mag ik vragen waarom je perse vandaag al op kraamvisite moet? Echt goede vrienden die op de hoogte zijn van jullie geschiedenis van trajecten zouden moeten begrijpen dat het heel moeilijk voor jullie is. Het is heel natuurlijk om voor jezelf de tijd te nemen om met dit soort situaties om te gaan (je emotioneel te 'wapenen' zogezegd). Zo ging ik een tijd niet meer op kraamvisite op momenten dat er gelijktijdig ook ander kraambezoek was, omdat ik dat veel te confronterend vond (al die vrolijke felicitaties enzv. terwijl je jezelf goed moet zien te houden) Als ik alleen bij mijn vrienden zelf was er wel ruimte voor mijn emoties, dat maakte het een stuk draaglijker.En wat dat cadeautje betreft, kun je je man er niet op uit sturen? Als hij er in de winkel niet uitkomt, kan ie altijd nog hulp vragen! Blijft gewoon klote hoor, dit soort situaties, klagen is volkomen terecht! Groetjes, Aafke

Sylvie!!!!! Jij ook zwanger en nog wel via je escape IUI, wat geweldig! Echt van harte gefeliciteerd!!! Had het wachtbankje nog niet gelezen, dus zie je nieuws hier nu in dit topic pas. Ik snap je zenuwen, die hebben we allemaal. Haha, en we weten allemaal ook precies welke advies we anderen moeten geven maar om dat ook op onszelf toe te passen is vaak veel lastiger! Sleutelwoorden zijn inderdaad vertrouwen en loslaten. Lukt wel beter als je eenmaal een stukje op weg bent, en goede echo's helpen daarbij zeker. Ik hoop dat jij ditmaal een hele voorspoedige zwangerschap tegemoet kan zien, en dat ale stress zo snel mogelijk wordt weggenomen. Nogmaals van harte!

Hey Henne, Supernieuws, gefeliciteerd! Eindelijk die ticker kunnen/durven aanmaken ;) Ik ben ook heel blij dat ik gisteren eindelijk dat kloppende hartje heb gezien. En het is zoals je zegt, loslaten is lastig maar wel beter. Daarom heb ik verder ook niet meer getest en wacht ik maar rustig de echo's af (nou ja, rustig....was wel stressen vantevoren!). De arts zei het gisteren ook nog hel letterlijk: "Je mag er vanuit gaan dat er nu niet veel meer mis kan gaan, je hebt gewoon een goede zwangerschap". Dat moet ik nog steeds eerst zien en dan geloven, maar op zich wel prettig te horen natuurlijk. Verder ben ik nu vooral de hele tijd bezig die 2 korte filmpjes van de echo af te spelen op mijn mobiel, ik krijg maar geen genoeg van dat luid kloppende hartje!