Dutchess73

Hey Lonneke, Herkenbaar hoor, die mix aan gevoelens! Ik weet dat ik ineens helemaal emotioneel werd toen we te horen kregen dat we direct mochten starten. En dat terwijl ik eigenlijk een vrij nuchter type ben, normaal gesproken helemaal niet zo emotioneel. Dat emotionele kwam denk ik doordat er na 7 jaar wegdrukken van mijn verdriet eindelijk iets ging gebeuren. Tegelijkertijd maakt dat het ook heel eng. Zolang je kan denken: "Ach ik ben wel kinderloos, maar als ik aan een icsi-traject begin lukt het misschien wel" , dan blijft het bij fantasie en is alles nog mogelijk. Maar als je dan ECHT aan zo'n traject begint wordt het ook wel heel spannend omdat er zoveel van afhangt. Als het niet lukt kun je ook niet meer wegvluchten in die fantasie, de weg is dan afgesloten. Zo ervaar ik het in ieder geval. Voor mij is dat reden om nu door te pakken met poging 2 en evt. 3, en vooral heel erg positief te blijven denken. Het glas is halfvol en niet halfleeg. Zelfs als het niet zou lukken, dan heb ik in ieder geval wel een hele lieve partner waarmee ik gelukkig ben (sommige vriendinnen bijv. zouden ook heel graag een kind willen maar hebben zelfs nog geen partner ontmoet)! Wat mij in het traject helpt is om vooral niet te ver vooruit te denken. Neem het dag voor dag want je hebt toch geen controle over de dingen die verderop in het traject gebeuren. Dat zie je wel als je daar dan bent aanbeland. Ik denk dat het voor iedereen heel verschillend is hoe je ermee omgaat. Dat betekent ook dat er niet een "goede" manier is, luister vooral goed naar jezelf. En dat je gevoel af en toe heen en weer gaat, is dus helemaal niet raar. Hoe je het ook bekijkt, dit zijn gewoon heftige trajecten (fysiek en emotioneel). Ik wens je in ieder geval veel succes, en wie weet valt het je uiteindelijk allemaal wel mee! @ Henne: succes met je gesprek in Voorburg! Heb je al je vragen al paraat? groetjes, Aafke

Dag dames, Ik ga er vanuit dat ik me nu ook bij dit topic kan aansluiten. Vanochtend gehoord dat we in januari voor poging 2 kunnen gaan, als mijn cyclus voldoende hersteld is na mijn miskraam (en daar ga ik eigenlijk wel vanuit). Dat houdt denk ik wel in dat ik pas in februari kan beginnen met spuiten, aangezien men in Apeldoorn/Nijmegen met het lange protocol werkt. Dat wil zeggen dat ik op dag 21 van mijn cyclus start met de deca en dan na 2 weken de puregon erbij. Ik hoef dus niet eerst aan de pil. Hopelijk dit keer een mooie opbrengst en GEEN overstimulatie!!! Hobbesje, Pleun, Kath, Dough, Mariette, Lonneke: ik begrijp dat het voor jullie allemaal een 1e keer IVF/ICSI wordt? Dan is het natuurlijk helemaal spannend! Ik moet eerlijk zeggen dat ik het traject op zichzelf (spuiten, punctie) mee vond vallen, ik kan alleen maar bevestigen dat het wachten na afloop het ergste/ moeilijkste is. @Demelza, wat een teleurstelling moet dat geweest zijn! Ik kreeg in oktober ook geen tp vanwege overstimulatie, maar ik had gelukkig wat cryootjes, dus was er sprake van uitstel i.p.v. afstel. Maar ook daarvan haalden 5 van de 6 het niet, dus was even schrikken. En de laatste cryo leidde uiteindelijk voor de kerst tot een miskraam. Maar ik houd ook goede moed voor poging 2 want ik heb in ieder geval al een keer een positieve test in handen gehad! Groetjes, Aafke

Hey Danila, Ik snap je teleurstelling heel goed, ook ik ging heel teleurgesteld de kerst in. Maar houd goede moed, 2010 gaat vast iets moois opleveren! Op naar poging 2! Groetjes, Aafke

Hey dames, Ik had al even niet meer hier gekeken maar ik zie dat er zo op het einde toch nog heel wat groen is bijgekomen, super! Felicitaties voor alle groene dames! @Caroline, wat balen zeg! Ik had het jou ook echt zo gegund! Zolang je geen bloed verliest en je nog voor je officiele testdatum zit kun je vaak nog wel aan hoop vastklampen, maar het is zo'n domper als je definitief merkt dat het niet gelukt is. Alle rode dames, veel sterkte en op naar een vruchtbaar 2010!!! Aafke

Hey allemaal, Nogmaals bedankt voor jullie steun en lieve woorden. De kerstdagen waren best moeilijk, maar ik ben er al met al goed doorheen gekomen en heb nu zelfs wel zin in oudjaar! Kom maar op met die champagne dus...:) Ik heb vanochtend ook weer een gesprek gehad in het ziekenhuis, een soort evaluatie om te kijken naar het vervolg. Het goede nieuws is dat ik meteen door mag in januari! Ik moet alleen even in de gaten houden of mijn eigen cyclus weer enigszins is hersteld. Als mijn eerstvolgende menstruatie weer na een dag of 25 komt, is alles akkoord en daar ga ik eigenlijk ook vanuit. Maar in het geval dat het bij wijze van spreken nog een week of 6 duurt, dan is het verstandiger om nog een maandje te wachten, tot mijn hormoonhuishouding weer genormaliseerd is. Ik kom in ieder geval niet op een wachtlijst omdat ik een voorrangsindicatie gekregen heb (gezien onze voorgeschiedenis, aldus de arts) dus dat is wel heel fijn. Wat mij betreft ga ik dus in januari al weer voor poging 2, en dit keer zonder overstimulatie (Puregon wordt verlaagd van 150 naar 100)!!! Wel heel jamer is dat diezelfde arts v/d Kamp aangaf dat ze vertrekt in Apeldoorn om in Amersfoort te gaan werken. Ze werkt hier alleen nog in de maand januari, dus we zullen bij onze tweede poging met een andere arts te maken krijgen. Heel jammer want ik vond haar echt super, maar ik ga er vanuit dat ook haar collega's hun werk prima doen (de punctie werd bij mij de vorige keer trouwens ook al door een ander gedaan). Hopelijk kan ik me dus wat later bij de novembermama's gaan aansluiten! @Keesje, veel plezier in de zon en succes bij je echo morgen! Veel liefs, Aafke

En inderdaad, deze 1e ICSI-poging is geeindigd in een miskraam... Op naar poging 2 in 2010... Aafke

Dag meiden, Rose, gefeliciteerd met het goede nieuws! Genietervan en ik hoop dat je snel een mooie echo tegemoet kan zien! Helaas moet ik nu definitief mijn regeltje van groen in rood veranderen, bij mij is er na een positieve test helaas toch in een vroeg stadium wat misgegaan dus deze poging is uiteindelijk geeindigd in een miskraam. Even verwerken, en dan vol goede moed op weg naar poging 2 in 2010. Dames op het wachtbankje: heeeel veel sterkte met de wachtdagen, ik hoop dat jullie er niet afvallen! En voor alle bijdragen op dit forum geldt inderdaad: probeer er vooral voor elkaar te zijn en de anderen moed in te spreken. Dat is ook wat ik hier heb ondervonden en het allemaal een stukje dragelijker maakt! Ik wens jullie allemaal fijne feestdagen en een vruchtbaar nieuw jaar! Aafke Gonnie, TP 16 nov., 2 emmies, testen 1-12 Carole, TP 16 nov. 1 emmie, testen 1-12 Anje, TP 21 nov, 2 emmies, testen 2-12 Marmira, TP 18 nov., 1 emmie, testen 3-12 Jackie, TP 18 nov, 1 emmie, testen 3-12 Mirthe, TP 18 nov, 2 emmies, testen 3-12 LindaJ, TP 19-nov, 2 emmies, testen 3-12 Pieneke, TP 19 nov, 2 cryo's, bloedtest 4-12 Iza, TP 20 nov, 2 emmie's , testen 4-12 Keesje, TP 19 nov, 2 emmie's,Urine testEN positief vanaf 27 nov.bloedtest 4-12 Spaatje, TP 23 nov, 1 emmie, test 4-12 Heleen, TP 21 nov, 1 emmie, test 5-12 Sissi, TP 19 nov, 1 emmie, test 5-12, 29-11 ongi Sannie66, TP 22 nov, 2 emmies, test 7-12, 6-12 ongi Nine, TP 22 nov, 3 emmies, bloedtest 7-12 Sjors en Sjimmie, TP 22 nov,2 emmie, test 7-12 Judith4, TP 22 nov, 1 emmie, test 7-12 Magda, TP 20 nov, 2 emmies, test 7-12 Nellas, TP 23 nov, 2 emmie's, test 8-12 Yasmine, TP 23 nov, 1 emmie, test 8-12 Amber76, TP 23 nov, 1emmie, test 8-12 Mar2809, TP 23 nov, 1 emmie, test 8-12 WendyAnouk, TP 26 nov, 1 emmie, bloedtest 8-12 Josephine, TP 24 nov, 2 cryo's, test 9-12 Talya, TP 28 nov, 1 cryo, test 10-12 Aafke, TP 26 nov, 1 cryo, positieve test 11-12, mk op 6 weken Ilse, TP 27-11, 2 cryo's, test 12-12 Denniszzzz, TP 29-11, 2 emmies, test 13-12 Petra74, TP 30-11, 1 emmie, test 14-12, ongi 13-12 Miep, TP 30-11, 2 emmie's, testdag 15-12 Luna, TP 4-12, 2 cryo's, test 15-12 Chantal33, TP 3-12, 1 emmie, test 17-12 Ramona 26, TP 2-12, cryo,test 17-12 Nataschaj, TP 3-12, 1 emmie, test 17-12 Esther31, TP 3-12, 2 emmies, test 18-12 Nathalie80, TP 3-12, 2 emmies, test 18-12 Mirrie39, TP 4-12, 2 emmies, test 17-12 Louke, TP 4-12, 2 emmies, test 18-12 Nathalie28, TP 6-12, 1 emmie, test 20-12 Hellen, TP 7-12, 1 emmy, test 21-12 Taurus71 (Manon) tp 8-12, 1cryo,test 22-12 Didie, TP 8-12, 2 cryo's, test 22-12 Laika, TP 9-12, 1 cryo, test 21-12 Joy1, TP 8-12, 2 cryo's, test 22-12 Kaatje, TP 10-12 2 cryo's test 22-12 ICSI2009, TP 11-12, 1 emmy test 22-12 Rose, TP 11-12, emmie, test 23-12 Ilcsilke, TP 10-12, 1 emmie, test 25-12 Claudiaatje TP 11-12 1 emmy, test 25-12 Nicole 6e IUI 10-12, test 26-12 Sabke77 TP 14-12 1 emmy, test 27-12 Lisette, TP 14-12, 1 emmy, test ? Natscha1982, TP 14-12, emmie, test? Estrhalita, TP16-12, 1 emmie, test 28-12 Colinda, TP 16-12, 2 cryo's, test 30-12 Leeuw (Maaike), TP 18-12, 1 emmy, test 30-12 Caroline (Elinorac), TP 16-12, 1 emmie, test 31-12 Fren-1976, TP 19-12, 1 emmie, test 31-12 Audrey, TP 19-12, 2 emmy's, test 31-12 SterreMaud, TP 20-12, 1 emmie, test 31-12 Loulou, TP 18-12, 2 emmies, test 1-01-2010 Sannie66, 20-12 IUI, test 6-01-2010

Hey Meiden, @Iza, wat fijn dat je met een opgelucht gevoel de kerst inkan gaan! @Amber, Chantal en Nanne, ook jullie van harte gefeliciteerd metde mooie echo's. Helaas zijn mijn verwachtingen uitgekomen: Gisteravond begon ik al bloed te verliezen, en op de echo vanochtend was niets meer van een zwangerschap te bespeuren. Voor de zekerheid bloed getest om te zien of er niet nog evt. sprake was van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap maar dat was ook niet het geval (had ik ook niet verwacht, want dan vast meer pijn gehad). Er werd gezegd dat ik misschien een "bio-chemische" zwangerschap had gehad. Nog nooit van gehoord, maar komt erop neer dat mijn lichaam misschien wel heeft gereageerd op een evt. zwangerschap maar dat van een echte zwangerschap geen sprake is geweest. Whatever, het is in ieder geval in een heel vroeg stadium al misgegaan. Vond het ook al raar dat mijn zwangerschapsverschijnselen niet heftiger werden (m.n. spanning in borsten). Verpleegkundige dacht dat geen curretage nodig was en mijn lijf het zelf wel zou oplossen en mijn afspraak voor maandag (stond controle-echo gepland) blijft staan. Die afspraak was met mijn fert arts en zal dan nu meer een gesprek over vervolg gaan worden. Ik vind het wel een heel hard gelag maar ik zal toch door de zure appel heen moeten, zeker deze kerst. Ben wel blij dat ik er door te testen al iets eerder achter was, anders zou ik gisteravond zijn overvallen door het bloed en had ik het letterlijk tijdens de kerstdagen moeten verwerken! Nu heb ik in ieder geval al een paar jankdagen achter de rug voor ik familie onder ogen moet komen... Afijn, het nieuwe jaar biedt weer nieuwe mogelijkheden. Ik hoop op een goede tweede poging ZONDER overstimulatie. Dat vind ik achteraf nog het meest frustrerend: het verlies aan embryo-kwaliteit (en uiteindelijk verloren cryootjes) en de gedwongen rustmaand allemaal als gevolg van die overstimulatie. Het heeft geen zin om je af te vragen hoe het gelopen zou zijn als ik direct in oktober een verse TP had gehad maar het spookt af en toe wel door mijn hoofd! Ik probeer het maar positief te benaderen: een volgende poging zal wat dat betreft sowieso anders en beter zal gaan doordat medicatie zal worden aangepast enzv. Uiteindelijk blijft het een wonder als het lukt, maar er zijn genoeg voorbeelden hier te vinden van meiden bij wie het de eerst keer niet, maar een volgend keer wel degelijk tot iets moois heeft geleid! Nogmaals alle goeds voor jullie en een heleboel mooie augustuskindertjes toegewenst! Groetjes, Aafke

Hey Caroline, Dat is inderdaad geen leuk bericht om te krijgen, en kan me voorstellen dat je dan nog veel zenuwachtiger bent voor deze poging. Maarrrrr, misschien was deze tp wel het gouden embryootje, je weet het uiteindelijk nooit! Ik hoop dat je de laatste wachtdagen goed doorkomt, durf je het aan om te gaan vroegtesten? Ik dacht dat ik dat vast zou gaan doen, maar durfde dat uiteindelijk niet echt, pas 's avonds op wd 13 (en dat was maar anderhalve dag te vroeg). Helaas kan ik je geen zwangere vibes meer sturen, want ben bang dat het voor mij toch afgelopen is, al heb ik daar pas morgenochtend iets meer zekerheid over. In ieder geval weet ik nu wel dat ik zwanger kan worden en dat probeer ik maar als goed nieuws te zien. Nu de volgende keer ook 9 maanden zwanger blijven... Dat ga jij ook doen, vast dit keer al, moed houden dus! Aafke

Lieve meiden, bedankt voor jullie steun. Toch denk ik echt niet meer dat er morgen iets goeds uit die echo komt. Op 3 testen nu een negatieve uitslag (waaronder 2 hele gevoelige) , kan volgens mij niets anders meer betekenen dan dat een evt. vruchtje niet meer leeft. Het heeft alle tekenen van een 'missed abortion' . Ik hoop morgen vooral meer duidelijkheid te krijgen over wat ik kan verwachten aan miskraam of curretage, en vooral wanneer ik dan evt. aan poging 2 kan beginnen. Ik vind het vreselijk maar het is niet anders, wilde bijna dat ik dan maar niet eerst positief had getest. Aan de andere kant: nu weet ik wel dat het mogelijk is, en dat geeft ook weer moed. En Joy, mijn moeder is inderdaad overleden begin 2006. Begin januari een diagnose dat ze nog minder dan 3 maanden had, en die heeft ze niet eens meer gehaald. Dat is ook de belangrijkste reden dat het zo'n lange tijd heeft geduurd voordat we onze behandelingen hebben doorgezet. We hadden ons in 2005 al aangemeld voor ICSI en stonden toen op de wachtlijst. Maar na het overlijden van mijn moeder en mijn daaropvolgende burnout leek al het andere even allemaal minder belangrijk. Tot begin 2009 mijn schoonzusje dus zwanger bleek, dat was een wake-up call om weer contact met het ziekenhuis op te nemen. En daar blijven we nu ook gewoon voor gaan! Ik wens jullie in ieder geval heel veel geluk en een mooie zwangerschap toe. Genet ervan en zorg voor wat mooie augustuskindjes!!! Groetjes, Aafke

Helaas, helaas, ik ben bang dat het waarschijnlijk niet zo mag zijn. Ik test sinds gisteren weer negatief, er lijkt geen spoor van hcg meer te zijn... En dat terwijl ik nog geen druppel bloed heb gezien en ik me nog behoorlijk zwanger voel. Dat extra testen kwam eigenlijk door de dame van Moeders voor moeders die een extra test had achtergelaten omdat die eerste vorige week wel erg vaag was. Die extra test kon ik dan voor mijn eigen gemoedsrust een week later nog eens doen. Nou daarop was dus helemaal niets meer te zien, ook de KV test waarop ik positief was sloeg diezelfde dag negatief uit en de digitale CB vanochtend zei het ook nog een keer letterlijk: niet zwanger. Dus vanochtend in paniek het ziekenhuis gebeld en na 5 uur wachten gehoord dat ik pas donderdag terecht kan voor een spoed-echo. Alles lijkt volgens mij nu op een 'missed abortion' dus heb alle hoop voor nu wel verloren. Ik geloof echt dat ik dan liever meteen negatief had getest, i.p.v. anderhalve week zwanger rond te lopen... Wat een jankdag, had me vorige week de kerstdagen echt heel anders voorgesteld! Aafke

Fritsie is echt heeel erg lief voor me, alsof ie het aanvoelt! Ik ga zo maar naast hem op de bank slapen denk ik, heb barstende koppijn van al dat gejank vandaag.

Nou dames, Het ziet er voorlopig naar uit dat mijn mooie groene regeltje uiteindelijk toch nog rood gaat kleuren aangezien ik sinds gisteren weer negatief test. Uitsluitsel krijg ik donderdag na een spoed-echo in het ziekenhuis. Omdat er nog totaal geen bloed te zien is en ik medicijnen gewoon door moet blijven slikken laat ik mezelf nog maar even op groen staan, in ieder geval tot donderdag. Voel me in ieder geval zwaar klote. Marjan, ook jij veel sterkte met het verwerken van de teleurstelling en ik hoop dat de maand toch echt voor een aantal van jullie vrolijker eindigt! Aafke

Dank voor jullie opbeurende woorden, maar eerlijk gezegd ben ik het vertrouwen wel helemaal kwijt nu. Voel me wel misselijk maar dat komt volgens mij ook door al mijn gejank! Ik ben net teruggebeld door het ziekenhuis en de spoed-echo staat voor donderdagochtend 10.15 uur gepland, kon helaas echt niet eerder. Huisarts is ook niet meer te bereiken, dus een bloedtest kan ik wel vergeten nu. Kan dat morgen nog wel proberen maar die uitslag heb ik dan waarschijnlijk ook niet eerder dan donderdag. Op dit moment mis ik mijn lieve moeder nog wel het meeste... Aafke

hey meiden, Ik heb vanmochtend direct met het ziekehuis gebeld maarweet nog niet veel meer. Mijn arts was gister ingesneeuwd en is nu dus mega-vol en druk. De medewerkster die ik sprak zou met haar overleggen en me terugbellen dus op dat telefoontje zit ik nu nog steeds te wachten. Eerste reactie was wel: "Waarom heb je in vredesnaam opnieuw een test gedaan???" Het lijkt wel alsof al het slechte nieuws nu tgt. over ons uitgestort wordt, want op dit moment wordt in hetzelfde ziekenhuis mijn schoonzusje geopereerd aan borstkanker (en dat terwijl zij krap 4 maanden geleden haar oudste zus heeft begraven, overleden aan darmklanker...) Oh ja, en ons pasgeboren nichtje werd deze week opgenomen in het ziekenhuis vanwege ademhalingsproblemen. Ik heb het nu echt wel even helemaal gehad :(

Nou, vanochtend de CB met ochtendurine gedaan en die geeft wel duidelijkheid. In koeieletters: niet zwanger...:crybaby2: Ik ga er dus maar vanuit dat ik me moet voorbereiden op een miskraam ipv op een echo met kloppend hartje. Was hier al zooo bang voor. Ik kan vanaf 9 uur het ziekenhuis bellen, hopelijk kan ik daar snel terecht. Aafke

Hey dames, Wat een rood hier!!! December moet echt wat groener worden afgesloten. Vreselijk voor jullie meiden die dit keer weer teleurgesteld zijn. Hou de moed erin, ik hoop ontzetten dat 2010 een beter (vruchtbaarder) jaar voor jullie wordt! De zwarte regeltjes nog heel veel sterkte met het wachten! @ICSI: ik snap je wc-actie helemaal, had mij zo kunnen gebeuren... Succes morgenochtend! Aafke

Iza, gefeliciteerd!!! Wederom goed nieuws! Kan me voorstellen dat je ervan gaat huilen als je zo'n knippertje ziet, ik denk dat ik ook echt niet voor mezelf insta... al is het van de opluchting!!! Ik probeer hier de stress te beperken, maar lukt niet echt goed. Ik ga idd morgen maar even bellen met het ziekenhuis. Balen is dat het medisch spreekuur maar een half uurtje is, tussen 11.15 en 11.45. En misschien morgenochtend (als ik durf) eerst nog maar een keer de CB doen, maar dan wel met 1e urine. Overigens voel ik me wel steeds meer zwanger en heb ik nog geen druppeltje bloed of bruin gezien. Ook de laatste dagen geen hevige kramp gehad. Ik probeer er dus maar op te vertrouwen dat het nog goed zit. Waarschijnlijk is deze stress een soort straf van tegen beter weten in door blijven testen...

Hey meiden, Oh Keesje en Nanne, wat een stress allemaal, he? Ik hoop voor jullie dat het is opgehouden. Ik heb zelf dan wel geen bruinverlies, maar ben nu ook weer volledig van de kaart door die stomme testen!!! Die dame van MvM had een extra test achtergelaten dus ik dacht dat er 6 dagen later toch wel een duidelijker uitslag op te zien zou moeten zijn. Stom alleen dat ik al geplast had en ik daarna ging testen met ietsiepietsie urine die ik er met veel moeite nog uit wist te persen. Waarschijnlijk een beetje dom, want er was nu dus helemaal niets te zien, geen enkel streepje of iets dat er maar op leek! Uit stress ben ik toen maar op de fiets gestapt om nieuwe testen te gaan halen en de gewone kruivat met kruisje gaf vervolgens ook een negatieve uitslag :( !!! Ben nu dus echt helemaal in de war. Er zou nu toch gewoon voldoende HCG moeten zijn? Voor ik op de fiets stapte leek ik nl. voor het eerst ook een beetje misselijk te worden, en dat zou toch een goed teken moeten zijn. Heb nu nog 1 digitale CB liggen, maar die durf ik echt niet meer te doen, zeker vandaag niet meer. Had ik na mijn positieve testen nou maar gewoon niks meer gedaan, want nu begint de paniek ineens weer toe te slaan! Volgende week maandag pas de echo ik wou maar dat ik die vast gehad had en een hartje had zien kloppen!!! Aafke

Oh meiden, wat een goede berichten allemaal!!! @Pieneke, wat een geweldig gevoel om twee hartjes te zien kloppen!!! Van harte gefeliciteerd. Super dat de cryootjes het zo goed doen! @Jeegeetje en Chantal: ook jullie van harte! Het lijkt me zo fijn om die hartjes te zien kloppen, geeft je toch weer vertrouwen dat het allemaal 'echt' is. @Iza: heeeel veel sterkte met wachten tot maandag! Heel spannend inderdaad. Het worden er bij jou vast ook twee...!!! @IVF mama: heel knap dat je je zo sterk weet te houden, het moet heel moeilijk voor je zijn en toch weet je alles van de positievekant te bekijken. Ik hoop echt dat 2010 voor jou wat moois in petto heeft! Aafke

Oh Nanne, wat een opluchting! Frummeltje moet nu idd maar goed blijven plakken, dus die gedwongen rust lijkt me wel belangrijk. Tsja en als je toch al vermoeider bent is dat idd nooit weg! Aafke

Hey dames, Het wordt al gezellig druk hier in augustus! Ik hoop ook dat er nog wat meiden op het wachtbankje ons mogen komen vergezellen. @ Moortje: heftige keuze waar je evt. voor komt te staan, maar ik begrijp het wel. Ik maak me nu ook al best wel zorgen of een evt. vlokkentest nodig is en wat je doet als de uitslag niet goed is. Ik hoop in ieder geval dat de keuze je bespaard blijft en dat je straks gewoon van een mooi gezond knd gaat bevallen! @ Nanne: aaargh, die spanning is killing! Vreselijk voor je, ik leef erg met je mee! Ik hoop dat het allemaal uiteindelijk niets te betekenen heeft, maar het zou fijn zijn als het gewoon ophield, NU!!! @ Nine: fijn om te horen dat je een goede echo had, en dat 1 koffieboontje het inmiddels al goed doet! Ik vroeg me idd ook af of er nog kans is dat de andere het alsnog ook beter kan gaan doen? @ Pieneke: kom maar op met die echo, ik ben nu echt al zoooo nieuwsgierig hoeveel je er in je buik draagt! En alvast een hele fijne vakantie natuurlijk. @ Keesje: jij ook een lekkere vakantie gewenst: klinkt heerlijk, vooral die warmte (ik mis mijn hete ligbad heeeel erg, vooral nu met die kou) @ Jeegeetje en Amber: succes met jullie echo!Ik kijk ook zo naar die van mij uit! Jullie liggen allemaal volgens mij minimaal een week op me voor, dus misschien ga ik een aantal klachten nog krijgen. Met de misselijkheid valt het nog wel mee, nog niet heel erg gemerkt. Mijn borsten zijn wel gespannen maar het is nog niet zo dat ze echt zeer doen. Moet er 's nachts wel uit om te plassen (alleen moest ik dat altijd al, dus niets nieuws...). Ik moest wel lachten om dat onwijs honger krijgen tussendoor, want dat had ik vandaag wel op school. Ik schrok er bijna van: ik moest echt ONMIDDELIJK brood hebben, haha. Verder merk ik vooral dat ik nog erg nerveus ben, vooral door al dat getest. Gister ook weer met die MvM dame. Iza jouw test sloeg onmiddelijk op tilt, bij mij was het streepje nog nauwelijks te zien. Ze zei wel dat ik me gen zorgen hoefde te maken en eigenlijk waren we3 dagen te vroeg, maar toch! Ik heb ook geen idee van mijn HCG-waardes (heb die thread ook even opgezocht) omdat ik geen bloedtest hoefde. Zou een huisarts ook een bloedtest doen? Ik heb hem nog niet geinformeerd omdat ik de 28e die echo in het ziekenhuis heb, maar misschien is het toch wel handig... Aafke

Hha, ja misschien wel een beetje snel, maar geeft me tenminste ook het gevoel dat het nu 'echt' is. En, hoe sneller je je aanmeldt, hoe meer je kunt inzamelen en daar werk ik echt heeeel graag aan mee. Ik ga voor de volle 10 weken . Ik schoot wel weer in de stress van die test trouwens, echt een heeeel licht streepje, maar die dame zei dat ik me nergens zorgen over hoefde te maken. En even later kwamen we erachter dat ze eigenlijk te vroeg was met deze test, mocht eigenlijk pas over 3 dagen. Phew!!! @Mirjam, 't is nog pril maar alvast een voorzichtige felicitatie! Aafke

Denniszz, ik heb echt precies hetzelfde! Ik heb inmiddels meerdere testen gedaan maar eerlijk gezegd wordt ik daar alleen maar gestresster van, vooral omdat ik het idee had dat het plusje de laatste keer minder donker was... (maar volgens mij kan dat aan van alles liggen: hoeveelheid, tijdstip) Daarom was ik ook zo blij met die CB indicator, dan staat het tenminste zwart op wit! Vanmiddag komt iemand van MvM en moet ik nogmaals testen, maar da;s voor een goed doel, en dan ben ik voorlopig ook echt wel even uitgetest, krijg er de zenuwen van! Inderdaad, op naar een goede echo maar! Groetjes, Aafke

Oh IVF-mama, wat vreselijk... Ik weet ook niet goed wat ik moet zeggen ter troost want die is er niet. De bodem wordt zo wel heel erg onder je voeten vandaan geslagen! Je klinkt wel heel moedig en nuchter, en dat is waarschijnlijk ook de beste manier om ermee om te gaan. Ik hoop inderdaad voor je dat je niet onder het mes hoeft en wens je heel veel sterket bij het verwerken van deze klap. Heel veel liefs, Aafke