't Leven is niet maakbaar, toch IVF
Entry posted by Toverstafje
659 views
Bijna 5 jaar geleden kreeg ik ineens moedergevoelens. Ik was 33 en mijn man en ik dachten 'laten we eens een poging wagen'. En ja hoor, meteen de eerste keer raak! Wow, dat was bijzonder. De zwangerschap was vreselijk en de bevalling was zo mogelijk nog verschrikkelijker, maar toen had ik ook wat: een prachtige, lieve, mooie, fijne dochter.
En nu ben ik ruim 38 en na 2 jaar proberen nog steeds niet zwanger. Ook wij hebben alles geprobeerd: accupunctuur, voedingssupplementen, gels, noem maar op. Onderzoeken volgden, mijn man heeft superzaad en ik een regelmatige cyclus met normaal fsh. Helaas werd er endometriose geconstateerd en moest ik begin 2010 onder het mes: een endometriosecyste van 12 cm doorsnee werd uit mijn eierstok verwijderd. Maar toen gingen we er ook voor: direct aan de IUI! Clomid, Puregon, Pregnyl, Utrogestan. Noem het op en ik heb het gehad. Helaas hebben 6 IUI's tot niets geleid, ik werd niet zwanger. En nu kunnen we dan gaan voor IVF.
Ja, dat willen we wel, IVF. Als laatste redmiddel, zeg maar. Maar wat een teleurstelling: mijn FSH blijkt ineens gestegen te zijn naar 16. Veel te hoog. De gyn legt uit dat het kan komen door de eierstokoperatie begin dit jaar, de eiervoorraad slinkt dan sneller. Hij wil het wel gaan proberen met ons, maar zal kritisch zijn en indien nodig halverwege stoppen, of na de eerste poging als stoppen. Okee dan...ik baal als een stekker maar vind het ergens ook wel fijn. Ik begreep niets van mijn onvruchtbaarheid en nu lijkt er toch een reden te zijn. Ja, als ik iets kan begrijpen kan ik het beter handelen.
Begin december gaan we terug naar het zkh, voor nog wat instructies en uitleg. Ook wordt er dan weer een echo gemaakt. Er zit weer een nieuwe endometriosecyste in mijn rechtereierstok en als die te groot is....moet ie er uit! Dan geen IVF en nog minder eicelvoorraad. Keep my fingers crossed.
5 Comments
Recommended Comments