KrisKras
-
Aantal Items
744 -
Registratie Datum
-
Laatst Bezocht
KrisKras's Prestaties
-
Ik heb nooit Cryo's ghad dus ik weet niet hoe datgaat, maar je zou gewoon even kunnen bellen en de vraag bij Geertgen zelf neer kunnen leggen. Succes!
-
Een toekomst samen zonder kindje
KrisKras reageerde op een topic in Laatste behandeling gehad of zelf gestopt?
Lieve Guusje, heel veel sterkte van nog een kinderloze moeder die weet wat je doormaakt... KrisKras -
Oh lieve Kriskras, ik snap het helemaal! Heb je geen mensen die hetzelfde meemaken in je buurt? Wat naar dat je je er alleen in voelt. Heb je nog wat steun aan dit forum dan, of loopt dat nu ook een beetje af misschien. Ik ben 1,5 jaar geleden naar een conferentiedag ofzo geweest, van Freya. Daar ontmoette ik iemand die vlakbij woont en met wie ik nog altijd vaak contact heb en afspreek. Heel blij mee. Want het is moeilijk begrepen te worden door mensen die dit niet meemaken. Meis, als ik wat voor je kan doen... Ik weet het ook niet. Maar ik wens je heel veel sterkte. Fijn om te horen dat je er hulp bij hebt in ieder geval, wijs.
Veel liefs, Armanda
-
Ik denk dat daar wel verschil in zit.. het is heel erg als je geen 2e kindje kan krijgen, maar het geluk van een eerste kindje is er wel! Dat zijn lichte verzachtende omstandigheden (denk ik). Begrijp me niet verkeerd, ik denk dat het verdriet van het niet kunnen krijgen van een 2e kindje ook enorm groot kan zijn! Maar helemaal geen kindje betekent nooit moeder, nooit oma, nooit moederdag enz enz.. accepteren dat je met zijn tweetjes moet blijven. Dat heb je met 1 kindje natuurlijk allemaal niet erbij te verwerken... Sterkte voor iedereen die in dit topic schrijft, want het verdriet ligt wel heel dicht bij elkaar..
-
Hoi Armanda, lief dat je nog eens aan me denkt! Het gaat hier met ups en downs.. De meeste dagen gaan voorbij..gewoon, het leven gaat door. Maar er zijn wel dagen bij dat er veel tranen stromen. Moederdag wat weer helemaal moeilijk, en anders dan andere jaren waarin we nog hoop hadden.. Ik heb alle reclames, leuke berichtjes op FB enz enz vervloekt! Het za nog wel moeilijk blijven voorlopig. Ik heb wel hulp, dus het komt vast goed.. ik mis alleen soms praten met iemand die me echt begrijpt. Voel me vaak alleen.
Ik hoop dat alles goed gaat met jou.
x KrisKras
-
Medusa, ik kon geen topic vinden dus bij deze open ik hem hier. Van harte gefeliciteerd met jullie zoontje R.olf!! :uecgVftZ91767265::love7: Liefs KrisKras
-
Chaos in mijn hoofd..
KrisKras reageerde op KrisKras's blog bericht in Wanneer bereiken de pijlen hun eindbestemming?
Dank jullie wel meiden.. -
Koekka, veel succes! Wat mij op de been heeft gehouden tijdens de laatste poging is de gedachte dat er meer vrouwen in de laatste poging zwanger zijn geraakt. Als ik angstig was of in paniek, probeerde ik iets anders te gaan doen en weer aan die gedachte denken dat ook ik in de laatste poging zwanger zou kunnen raken. Wat mij ook geholpen heeft is te denken: Tranen zijn nog niet nodig, die kan ik laten als het echt afgelopen is...dan is er genoeg tijd voor rouw en verdriet. Nu is er nog hoop! Denk vaak aan je emmie, en visualiseer hoe het zich innestelt.. Het zijn maar tips meis, echt helpen kan ik je niet want dan had ik er gewoon voor gezorgd dat je zwanger zou worden...;) Maar ik weet hoe moeilijk en zwaar deze laatste poging is, je bent niet alleen... Succes!! KrisKras Als je vragen hebt, of je hart moet luchten, mag je het gerust laten weten.
-
Hoi Raba, ik werd meteen toegelaten, maar ik had dan ook meteen een voorstelverhaal meegestuurd. Je kunt het adres vinden op www.zeerherkenbaar.nl Als je die verstuurd hebt wordt je vrijwel meteen toegelaten. Ik vind het een heel fijn forum...veel herkening, ik hoop je daar terug te zien.. Liefs KrisKras
-
[video=youtube;cr-E7h0Ro7U]
-
Chaos in mijn hoofd..
KrisKras plaatste een blog bericht in Wanneer bereiken de pijlen hun eindbestemming?
Gisteren kon ik er niet over schrijven/praten.. Ik heb bloed gezien..het is over. Ik heb zoo vreselijk hard gehuild, de hele middag, de hele avond en mezelf in slaap gehuild. Heb nu een enorme koppijn. Als ik naar boven loop dan zie ik het 'kleine' kamertje...wat nu altijd een rommelkamertje zal blijven...geen kinderkamertje. Dat snijd door mijn hart. De wieg op zolder, waar mijn zusjes en nichtjes in hebben gelegen en klaar stond, wachtend op een volgend kindje...kan weer terug naar mijn vader... Geen geboortekaartjes of gelukkige mensen om me heen die me feliciteren en in de wandelwagen willen kijken... Dat zijn de dingen die nu door mijn hoofd flitsen. Het is een chaos, letterlijk een chaos in mijn hoofd. Hoe nu verder, voor altijd met zijn tweetjes.. mijn wereld is uiteen gespat...
