Zondag 15 mei

Ik merk dat de zenuwen nu wel aardig beginnen op te spelen. Morgen horen we of er 1 of twee van onze mooi drie cryo's goed zijn ontdooid, misschien zijn het er zelfs wel 3 en misschien ook geen.

Morgen ochtend worden we gebeld en dan horen we het.

Het voelt heel gek, ik ben heel positief en heb heel sterk het gevoel dat het ook goed gaat komen en misschien zelfs wel deze keer. Maar tegelijkertijd ben ik zo bang dat de ontdooiing niet goed gaat, en dan...

... dan moeten we weer van voren af aan beginnen, prikken punctie etc.

Maar ja als de cryo's wel goed ontdooien dan is het maar weer afwachten of ze aanslaan.

Toch voel ik me ook positief, als ik erover denk dan voelt het goed, het voelt alsof het nu onze beurt is.

Het zou zo mooi zijn als we zwanger worden en we kunnen gaan genieten van een klein kindje van ons zelf, of zoals iedereen zegt van twee kleine kindjes.

Wat zou het mooi en heerlijk zijn als er iets wat uit jou en je mannetje voorkomt om je heen dartelt, wauw....

morgen weten we meer en dan nog zo'n twee weken en dan weten we nog meer. Dan alleen nog maar hopen dat het goed gaat groeien en blijft zitten.

Pffff wat zou het mooi zijn als je onbezonnen van je zwangerschap en het maken van een kindje kan genieten. Je geen zorgen hoeft te maken over prikken, puncties, goede bevruchting, goede innesteling en als dat niet is gelukt over een goede ontdooiing, goede innesteling en daarna de zorg of het hartje wel gaat kloppen of je die 12 spannende weken doorkomt en daarna die 40 weken goed gaat afmaken. Want oooo wat zie je vaak dat het nog rond die 20 weken mis gaat.

Tja, onbezonnen genieten van zwanger worden en zwanger zijn zit er voor ons niet in, maar genieten zal ons toch wel lukken. Als we morgen een emmie of misschien wel twee teruggeplaatst gaan krijgen, dan ga ik eens kijken of ik kan gaan genieten en me kan gaan voorstellen hoe het zal zijn om zwanger te zijn en hopelijk ooit een kindje krijg.

Dat voelt heel dubbel en het is ook nog maar zo pril, maar als ik moet kiezen tussen angst en onzekerheid of hoop en mooie fantasieën, dan kies ik toch voor het laatste.

Het verdriet als het niet lukt, zal er echt niet minder om zijn of ik nou geniet of niet.....