Esk

Dat met de koe doet Thomas ook. Dan zeg je waar is de koe? Dan wijst hij de koe aan (een echte of een plaatje, net wat er in de buurt is) en dan doet hij "booooeeeee"! Zo grappig. Thomas zegt nu ook vaak "klaar" als hij klaar is met bijvoorbeeld eten. En je hoort hem nu "mama" roepen als hij in bed ligt en hij wil eruit. Dat vind ik toch zo schattig! En hij weet wat mijn auto is en welke van mijn man is, want hij wijst ernaar en zegt dan "mama" (of "papa"). En dat doet hij dan bij iedere auto die van hetzelfde merk, type en kleur is als de mijne. Ik vind deze leeftijd wel enorm leuk hoor! Is zo veel meer interactief dan bijvoorbeeld de leeftijd van Joris. Die lacht dan wel gezellig, maar daar blijft het dan ook nog wel bij. Met Thomas kan je al echt wat ondernemen. Nou ja, nog een half jaartje verder en dan krijg je dat met Joris ook veel meer.

Okee, dan neem ik Joris mee. Is misschien ook wel handiger, want dan heb ik de tijd (min of meer, slaapjes uitgezonderd) aan mezelf. Hoef ik niet per se om klokslag zo laat thuis te zijn omdat Joris dan opgehaald moet worden. Dan neem ik dus wel de duo-wagen mee, want met 2 kinders die niet lopen is het anders onmogelijk... Ik zag dat het voor mij ook niet zo ver rijden was, maar een half uurtje meen ik... dat is goed te doen. Als ik het goed gezien heb dan is het aan de IKEA/Prinsenbeek-kant van Breda. Voor mij A59/A16 en dan ben ik er al zo goed als. En jij kwam toch uit die regio, Dorine? Thomas heeft vandaag weer een nieuw woordje geleerd om te zeggen: "auto". Hoor je dus nu de hele dag ;-) . Ik was ook erg verbaasd over de hoeveelheid betekenissen van woorden die hij al kent. Ik vroeg op een bladzijde om de olifant aan te wijzen en dat deed hij gewoon, terwijl wij dat volgens mij nog niet eerder hebben geoefend... zal wel op het kinderdagverblijf geleerd zijn... zowiezo lijkt het wel een sponsje, het gaat nu heel snel. Ook al praat hij nog niet heel veel (wel losse woordjes, nog geen zinnetjes), hij heeft wel een hele grote kennis van allerlei woorden. Zo leuk om te zien. Het gaat hier ook de hele dag door met vragen aan hem "waar is...?".

Hij kwijlt ontzettend veel en hij wil de hele dag "knagen". Dus de bijtring er maar bijgehaald. Die leg ik soms in de koelkast, dat verkoelt dan tegen zijn tandvlees. En verder kan je weinig doen, hij moet er eventjes doorheen. Meestal, als ze echt doorkomen, zie je een witte tand net onder het tandvlees zitten, dat zie ik nu nog niet, dus het zal nog even duren. Maar het zou ook in 1 nacht ineens kunnen gebeuren, je kan er weinig van zeggen... Joris en Thomas gaan niet echt gelijk op qua groei. Joris zit op de cb-curve tussen gemiddeld en +1, Thomas is op de cb-curve altijd een -1 geweest... Joris is veel groter en flinker dan Thomas, die erg tenger is. Wel leuk om die verschillen te zien...

Laika, klinkt inderdaad lekker he, zo lang slapen. Mijn oudste doet dat nog steeds niet, iedere ochtend half 7... vroeger, van een maand of 3 tot een maand of 9 was dat 5.30... Sommige kindjes zijn gewoon vroeg wakker. Joris is veel later, hoewel hij zich vanochtend ook al om 6 uur liet horen. Hij had honger. Gister naar het cb geweest voor de 6 maanden afspraak. 8 kilo en 69 cm alweer. Een flinkerd dus. Hij mag naar 3 flessen als hij van groentehap naar maaltijd overgaat (dus groente/aardappel/vlees)... en dat is nodig ook, want hij heeft HONGER! We gaan dus langzamerhand ook boterhammen oefenen en pap in de ochtend geven. Kleine jongens worden al groot! Verder zitten er dan toch echt tandjes aan te komen, het tandvlees is zich er al naar aan het vormen. De cb-arts dacht 4 tegelijk (2 boven, 2 onder), maar dat kan heel snel zijn of toch nog wat langer duren, zeker is dat er wat aan zit te komen.

Bij nader inzien denk ik dat ik Joris toch meeneem komende donderdag... is ook wel weer gezellig, toch? Dan moet wel de duowagen mee, dus dan ben ik ook wat meer gebonden qua paden :-) . Maar dat komt vast goed.

Dank je wel, maar volgens mij is het volgende week pas ;-)

Ik ben er nog niet helemaal uit, hoor, maar het maakt het inderdaad wel lastiger... jullie nemen ze wel allebei mee? Ik zat zo te denken, het is voor mij nog een half uurtje rijden. Dan zou ik dus rond half 10 wegmoeten (nou ja, 9.15), dan om 11 uur een fles (Joris). In de auto slapen... Tja, het zou eventueel wel kunnen. Twijfel, twijfel... Ik ga er nog eens over denken. Misschien dat ik hem toch wel meeneem... aan de andere kant vind ik het ook wel leuk om eens quality time met Thomas te hebben. Ik heb dan meer mijn handen vrij en ben niet zo gebonden aan flesjes, narrig doen etc. want je zal altijd zien dat Joris dan een mindere bui heeft omdat hij toch een beetje uit zijn ritme wordt gehaald... Ik heb in ieder geval vrij gekregen, joehoe! Dus hoe dan ook, ik kom in ieder geval en of dat nou met of zonder Joris is, daar ga ik nog even over nadenken. Dorine, ik snap je helemaal hoor, qua borstvoeding. Dat was ook 1 van de redenen dat ik er dit keer niet aan begonnen ben. Mijn man dacht dat ik toch een week of 5 zou geven (net als bij Thomas), maar dat wilde ik liever niet. Ik heb er eerlijk gezegd ook geen moment spijt van gehad en ik heb diep respect voor mensen die het wel volhouden voor langere tijd.

Ik ga ervan uit dat het gaat lukken. Ik heb mijn verzoek ingediend, maar zag net dat mijn chef vandaag de hele dag in gesprek is. Maar ik krijg hem nog wel te pakken en ik verwacht geen problemen. Ik heb er eigenlijk wel zin in! 10 uur leek mij een prima tijd, dan kan ik zo tegen 12 uur weer op huis aan en kan ik Joris oppikken...

Zo lief, zo klein, zo lang verwacht Dat was wat er bij ons op stond.

Ik wil ook wel mee, maar heb nog geen goedkeuring voor een vrije ochtend van mijn werk. Kan dat maandag pas weer vragen, dus dan hoor je het maandagavond definitief. 10 uur is voor mij beter, want ik moet om 13 uur weer thuis zijn. Ik neem namelijk Joris niet mee, die gaat gewoon naar het kinderdagverblijf en Thomas komt mee. Denk ik... heb er eigenlijk nog niet heel goed over nagedacht, maar dit leek me het handigst gezien het feit dat ik me anders een breuk sjouw...

Jammer, maar wel begrijpelijk. Hoe gaat het met Merel?

@ivfmoeder, ik kook en pureer of Joris krijgt een Olvaritpotje. Zeker de eerste keren is het een potje, omdat ik het zelf niet zo gepureerd krijg (zo glad). Maar inmiddels is het dus koken en pureren. Ik ben begonnen met een paar dagen dezelfde smaak en dan een nieuwe. Ook om te kijken hoe hij er op reageerde, maar nu let ik daar niet meer zo op en varieer ik gewoon (en is het dus wat we zelf ook eten). Fruit pureer ik altijd zelf en meestal neem ik 2 soorten (halve peer, halve appel of banaan met druif of zoiets). Wat over is verdwijnt in de mond van Thomas ;-) die het allemaal machtig boeiend vind en het liefst in mijn nek kruipt als ik voor het wipstoeltje zit. Het is net alsof hij nooit wat te eten krijgt als je hem zo ziet... In het begin nemen ze ook van die mini-hapjes en komt de helft weer terug voordat ze doorkrijgen hoe ze van een lepeltje moeten eten.

Wij zijn hier ook al behoorlijk bezig met bijvoeding. Joris krijgt hier al een grote fruithap en een groentehap, naast de 4 flessen en ik heb het idee dat we ook over moeten naar standaard 2 ipv 1 want ik vind 'm hongerig met 4 x 200 cc... Even het huidige pak opmaken en dan stappen we over. Hij is deze week ook alweer 6 maanden (volgens mijn bureaublad-ticker 5 maanden, 3 weken en 4 dagen), dus het zou ook mogen. Volgens mij kunnen we in de ochtend nu ook beginnen met pap en brood, maar ik moet volgende week naar het consultatiebureau en dan zal ik het nog eens navragen. Ik weet het niet precies meer. Ik wil de gepureerde groente in ieder geval gaan uitbreiden naar gepureerde maaltijden (groente, aardappel, vlees), want ik denk dat 'ie daar wel behoefte aan heeft. En volgens mij is het eerste tandje in aantocht! Ik zie een wittig puntje, maar ik ben er nog niet van overtuigd of het een blaasje is of toch echt een tandje. We wachten vol spanning af :-)

Ik vind een meet altijd wel heel leuk trouwens. Ik vond de eerste keer wel eng, maar nu helemaal niet meer en het is altijd gezellig. Ik heb er zelfs echte (dus geen computer/forumvriendschap) vrienden aan overgehouden en we zien elkaar regelmatig. Dat vind ik nou het leuke aan internet. Ik heb overigens een eigen boekenforum waar gepraat wordt over met name fantasy-boeken, want die lees ik heel veel. Vannacht heeft Joris goed geslapen, maar nu meldde Thomas zich om 5.30 uur. Dat is dus het nadeel aan kinderen: de dagen dat je lekker lui kon wezen zijn dus echt voorbij. Ik kan me de tijd niet heugen dat ik langer dan 7.30 uur heb kunnen slapen sinds Thomas is geboren (juni 2010)... maar daar staat tegenover dat het ook wel supergezellig is met ze, dus mij hoor je niet klagen.

Nou ja zeg, een heel verhaal getypt en ineens ben ik het kwijt! Nog een keer dan... Ellen, misschien overdag Dante (nog) vaker aanleggen of overwegen te starten met bijvoeding? Mijn ervaring is dat ze echt alleen maar wakker worden als ze honger hebben en met borstvoeding is dat vaker bijtanken in de nacht omdat dit goed schijnt te zijn voor je productie (de natuur heeft dat nou eenmaal zo geregeld). Overigens, vannacht werd Joris ook wakker van de honger en dat is al in geen maanden gebeurd. Ik zat dus om 3.30 beneden (KOUD!) met een hongerige baby... hier gaat Joris overigens gewoon rond 19 uur (of 20 uur) naar bed en dan komt hij er pas de volgende ochtend weer uit (normaal gesproken dan). O ja, en ik wilde nog even vertellen waarom ik niet mee ga naar de meet. Ik ben al lid van diverse fora (andere onderwerpen overigens) en daar heb ik 1 forum bij (dat van mezelf is) waar ik al regelmatig op meet ga. En verder heb ik nog de zwangerschapsclubjes van Thomas en Joris en doe ik ook op dit forum nog actief mee met de mei/juni 2010 moeders, maar ook daar ga ik niet mee op de meet. Het is gewoon teveel. Ik ben het liefst in de weekenden thuis met m'n gezin of onderneem samen met hen iets. Mijn man krijg ik met geen tien paarden mee naar zoiets, maar zelf heb ik het ook al druk genoeg, zonder dan nog extra dingen in te plannen. Ik blijf natuurlijk wel gewoon meeschrijven hier.

Ik ben er wel meer van bewust ja. Als het 's ochtends na de tijd is dat ik hem normaal hoor, ga ik altijd kijken en soms moet ik mij bedwingen om niet teveel / te snel te gaan kijken. Ik denk dat iedere moeder deze angst in meer of mindere mate wel heeft. Het is een van die dingen waar je niet zoveel invloed meer op hebt als je de aanbevelingen volgt (waaronder op de rug slapen). Ik ben bij Thomas nu een stuk geruster. Ten eerste is hij al bijna 2 en is de kans dus heel klein. Ten tweede kan hij zich prima omdraaien en z'n hoofd optillen. Dat zijn allemaal dingen waardoor de kans weer kleiner is geworden. Beide kinderen liggen alleen in een slaapzak in bed en de knuffel hangt boven hun hoofd vastgemaakt. Verder ligt er niets in bed waar ze onder/bij/tussen kunnen komen. Joris duimt, Thomas tut en dat schijnt ook goed te zijn tegen wiegendood. Rationeel maak ik me dus niet zo druk, maar ja, vertel me dat nog maar eens als het zo stil blijft in de ochtend... maar goed, naarmate ze ouder worden, groeit ook het vertrouwen. Joris kan zich nu naar de buik draaien en ik hoop ook snel naar de rug. Weer een zorg minder. Ik heb 't er al wel eens met mijn moeder over gehad. Zij zegt het gevoel wel te herkennen en dat het vanzelf over gaat naarmate de kinderen meer zelf kunnen. En over het slapen in bed. Hier slapen ze nooit bij ons in bed. Ook niet als ze ziek zijn. Ik leg nog liever een matras op hun kamertje als dat nodig zou zijn, dan dat ik een van de twee in bed zou nemen. Veel te bang dat ik er op ga liggen of zo. Ik doe dan waarschijnlijk ook geen oog dicht. Wel komen de kinderen regelmatig op zondagochtend bij ons in bed. Niet zozeer om te slapen (want met die woelwaters gaat dat niet), maar gewoon voor de gezelligheid. Beetje stoeien en gezellig keutelen.

Dorine, in bed ook omdraaien met 2 benen tegelijk (eventueel een kussen tussen je knieen). In ieder geval proberen om je bekken zoveel mogelijk "gelijk" te houden. O ja, en ik heb veel baat gehad bij de fysiotherapie, speciaal gericht op de bekkenbodemspieren. Ik had namelijk na de bevallen veel last van mijn bekken, maar ook van urineverlies als ik moest niezen of hoesten of ik kon het niet goed ophouden als ik erg nodig moest. Dat is helemaal weg (gelukkig!) door de fysiotherapie en ook mijn bekkenklachten zijn daar stukken minder van geworden. Je kunt daar al vrij snel mee beginnen, de fysio vond zelfs hoe eerder hoe beter. Ursula, dus toch weer aan het werk en het is bevallen als ik het zo lees. Thomas mankeert niets aan z'n ogen denk ik. Hij ziet z'n rozijntjes op meters afstand liggen, haha. Thomas is heel onzeker en wil best lopen, maar dan gewoon aan 2 handjes. En zo gauw die zekerheid weggaat, dan stopt hij met lopen. Nu ben ik dus zoveel mogelijk aan het oefenen aan de handjes zodat hij die zekerheid opbouwt (hij wordt daarvan weer minder wiebelig). En Joris heeft zich gister voor het eerst omgedraaid. Joehoe! Weer een stap bereikt. *trots* Hij is een halve maand sneller daarmee dan Thomas, maar die deed het 1 keer en toen 2 maanden niet meer... Joris draait zich nu de hele dag om. Alleen van buik naar rug lukt hem nog niet. Ze liggen nu allebei onder een babygym. Als Thomas ziet dat Joris eronder gaat, wil hij ook meteen. Nou, ok dan. Dus ze liggen gemoedelijk naast elkaar onder hun eigen babygym. Heb er maar even een fotootje van gemaakt, want vond het er wel schattig uitzien. Helaas kunnen we nog niet naar buiten omdat het zo regent.

Het is al een hele knul! 3 hele dagen werken is inderdaad best pittig. Ik vind mijn ene hele dag al vervelend! De rest van de week werk ik daarom dan ook halve dagen, behalve de woensdag, dan ben ik vrij. Joris heeft zich gister voor het eerst omgerold van rug naar buik. En dat niet 1 keer, maar wel 10 keer! Ben helemaal trots op 'm. Nu nog terug leren rollen (is wel zo lekker voor mama, die nu steeds moet aansnellen om te helpen) en dan wordt het al een hele knul. En leren zitten natuurlijk, want dan kunnen we deze zomer gezellig gaan fietsen met z'n viertjes.

Wat een schatje! Balen van je kraamweek. Ik kan me wel voorstellen hoe je je moest voelen. Joris had een navelontsteking en moest ook met spoed naar het ziekenhuis en het was toen een tijdje onzeker of hij weer naar huis mocht. Ik kon niet mee, dus zat thuis ongerust te wezen. Joris was toen nog geen 2 dagen oud. Bekkenproblemen herken ik ook. Ik heb erg veel last gehad van mijn bekken de eerste weken en ik kan je aanraden om echt, echt, echt te proberen je rust te nemen en het traplopen tree voor tree te doen (beide voeten op dezelfde tree steeds). Ik heb nu (Joris is 5 maanden) nog steeds last van 1 heup. Met name als ik opsta in de ochtend. De eerste week kon ik mijn benen ook niet zelf in bed krijgen, maar moest ik ze er in tillen. Gelukkig ging dat al wel snel beter, maar het is toch een hele aanslag op je lijf. Overigens is Thomas de eerste weken ook gewoon naar het kinderdagverblijf gegaan. Dat geeft enorm rust! En het is fijn om je even te kunnen richten op je jongste. Sinds de geboorte van Joris is Thomas trouwens een echt papa-kindje geworden. Als papa in de kamer is, kan ik net zo goed inpakken want mij ziet 'ie dan niet staan, maar ik las dat Lucas van Rome dat ook heeft, dus misschien is dat gewoon een fase... En wanneer gaat die Thomas van ons nou 'ns lopen??? Aan twee handjes doet hij nu wel, maar los of aan 1 hand nog steeds niet. En hij wordt zo zwaar...

Ik vind het altijd eng als mijn kinderen zich niet laten horen. Ik ben echt heel bang voor wiegedood. Bij Thomas begint dat nu wel af te nemen omdat hij zichzelf natuurlijk heel goed kan bewegen en zo, maar bij Joris heb ik daar nog wel angst voor. Daarom ligt hij zonder knuffels en zo in bed en heb ik het hemeltje weggehaald (hij woelt en hij grijpt) en hij ligt alleen in een slaapzakje, want dekentjes zijn doodeng.

Hoe gaat het met Mason, Kiet? Al aan de beterende hand?

Wish, inderdaad geen pak "laag-calorie" koekjes. Nou ja, morgen weer een nieuwe dag ;-) Balen Violeta, beterschap!

Ik doe er helemaal niets aan. Thomas is zich nog helemaal nergens van bewust op dat gebied, dus dan heeft zindelijkheidstraining weinig nut. Jongens zijn zowiezo wat trager geloof ik op dat gebied. Ik was zo goed begonnen met afvallen, was al 2,5 kilo van de bijna 9 kwijt en nu heb ik vanmiddag een pak koekjes (een HEEL pak) naar binnen zitten werken. Kon mezelf niet helpen en nu baal ik als een stekker. Waarom heb ik die dingen dan ook in huis en waarom kan ik niet stoppen met eten?? Voel me ook nog 's schuldig en ik vind het hartstikke zonde. Niet dat ik daar nu ineens weer 2 kilo van aan kom, maar ik zal er ook zeker niet van afvallen... Nou ja, vandaag dan maar weer vol goede moed verder met m'n dieet en toch maar proberen dit soort "dips" niet meer te doen... Joris is nu bezig zijn vingers te inspecteren. Hij grijpt alles wat hij grijpen kan. En stevig ook! En maar lachen. En zo lekker tevreden! Hij vind werkelijk bijna alles wel best. Dadelijk komt mijn man thuis en gaan we nog een eindje wandelen. Eventjes een frisse neus halen met z'n viertjes.

Balen, Valesca. Ze kreeg ook al hapjes, toch? Misschien wat diksap proberen aan te bieden? Of de voeding vanuit een andere beker, dus geen fles, maar iets van een tuitbeker of gewone beker? Bah, het word gewoon tijd voor zomerweer, dan voelen we ons allemaal beter! Ik was zo goed begonnen met afvallen, was al 2,5 kilo van de bijna 9 kwijt en nu heb ik vanmiddag een pak koekjes (een HEEL pak) naar binnen zitten werken. Kon mezelf niet helpen en nu baal ik als een stekker. Waarom heb ik die dingen dan ook in huis en waarom kan ik niet stoppen met eten?? Voel me ook nog 's schuldig en ik vind het hartstikke zonde. Niet dat ik daar nu ineens weer 2 kilo van aan kom, maar ik zal er ook zeker niet van afvallen... Nou ja, vandaag dan maar weer vol goede moed verder met m'n dieet en toch maar proberen dit soort "dips" niet meer te doen... Joris is nu bezig zijn vingers te inspecteren. Hij grijpt alles wat hij grijpen kan. En stevig ook! En maar lachen. En zo lekker tevreden! Hij vind werkelijk bijna alles wel best. Dadelijk komt mijn man thuis en gaan we nog een eindje wandelen. Eventjes een frisse neus halen met z'n viertjes.

Gaan werken is altijd lastig, maar vaak is het wel zo dat als je eenmaal zover bent en de eerste dagen achter de rug zijn, het dan toch wel weer fijn is. Ik neem aan dat je 20 uur per week bedoeld? Ik werk ook 20 uur, verdeeld over 1 hele en 3 halve dagen. Persoonlijk vind ik de halve dagen fijner, want dan zie ik de kinderen in ieder geval in de middag nog (hoewel ze dan natuurlijk het grootste gedeelte op bed liggen). Op de hele dag (is toevallig vandaag) heb ik altijd het gevoel dat ik zo moet rennen en vliegen... Geniet nog van je laatste week! Joris draait ook nog steeds niet. Hij probeert het wel en komt tot op z'n zij, maar dan heb je het ook wel weer gehad. Maar ik maak me nog geen zorgen, Thomas deed er tot maand 8 over om te kunnen rollen en toen kon hij het ineens bijzonder goed. Ik denk dat Joris wel wat sneller is en dat is al mooi meegenomen. Ach, jongens doen er vaak wat langer over. Thomas is nu 21 maanden en die loopt nog niet eens... Hoop wel dat Joris op dat gebied een beetje meer tempo aan de dag gaat leggen ;-), het zou fijn zijn als aankomende kerst het hele spul kan lopen. Gisteren een rommelig dagje met Joris gehad. Hij wilde niet slapen. Daar heb ik dan geen bezwaar tegen, maar dan moet je natuurlijk wel vrolijk zijn en dat was ook niet direct het geval :-) . Uiteindelijk heeft hij een tijdje bij papa gezeten op zolder (die was op de studeerkamer aan het werk) en is hij van 11 tot 15 wakker geweest. Om 15 uur als een blok in slaap gevallen en hebben we hem niet meer gehoord tot 18 uur. Toen nog een flesje en om 19.30 lag hij er weer in en hebben we hem niet meer gehoord. Hij is duidelijk bezig met een verandering van ritme, maar daar moet ik toch nog wel een beetje in sturen, want het zou niet bijzonder praktisch zijn als Thomas van 13 tot 15 uur op bed ligt en Joris van 15 tot 17 of 18 uur. Dan ben ik voortaan geheel aan huis gebonden, niet handig. We zullen zien hoe het de komende week uitpakt. Ik las over ruzie. Wij hebben de eerste tijd na een geboorte (zowel die van Thomas als Joris) altijd een wat rumoerigere relatie. Ik vermoed dat het komt door slaapgebrek. Gelukkig trekt dat met het aantal uren slaap ook meteen weer bij. Nu knalt het af en toe nog wel eens. Twee jonge kinderen (of 1) die aandacht behoeven zijn echt een aanslag op je relatie soms, omdat alle aandacht daarheen gaat en het heel moeilijk is om tijd voor twee te vinden. In de avonden ben je vaak bekaf en zit je nergens meer op te wachten en overdag is het gedoe omdat je dan weer aan een oppas moet denken. Maar hier geldt wel: hoe ouder de baby, hoe rustiger het weer wordt en hoe makkelijker die tijd gevonden is (en je bent stukken minder moe, hoewel voor mijn gevoel nooit fit). Wat ik wel heel erg mis is zo'n luie zondagmiddag waarin je niets hoeft en lekker de hele dag op de bank kan hangen met een boek. Dat soort zondagmiddagen heb ik in de afgelopen anderhalf jaar niet meer gehad en gister had ik daar enorm behoefte aan. Maar dan kijk ik naar mijn 2 prachtkinderen en dan is het zo erg niet meer ;-). Fijne dag allemaal!