Hahaha, Cynthia... en die mensen maar denken dat ze het goed bedoelden!!!!
Ach, Cynthia, ik wist het toen ik een relatie met mijn man kreeg. En hoe gaat het... z'n gangetje... Je groeit erin en je weet eigenlijk niet meer anders. Tja, z'n energievoorraadje is beperkt. Net effe een bakkie gedaan bij buurtjes, was gezellig, maar dan wil hij naar huis... is het op. Tja.... dan gaan we toch? En hij baalt er ook wel van... maar het is niet anders. Hij moet gewoon nadenken over wat hij doet en maakt daar soms keuzes in. Vorige week vrijdag hadden we eters en we kregen nieuwe buren. Hij had de nieuwe buren beloofd dat hij lunch zou verzorgen, en voor 's avonds heeft ie echt een superdiner met 4 gangen in elkaar gedraaid. De volgende dag is het op. En nu heeft ie nog steeds last van zere benen... Maar hij heeft genoten van het koken en de gezelligheid aan tafel. Daar doet ie het dan voor.
En tja, wat is erg... als je je weg ermee gevonden hebt, is het goed te doen. En... er zijn altijd ergere dingen in het leven.. (Hoewel ik me natuurlijk ook wel realiseer dat het bij ons soms dingen wel zwaarder zijn als bij anderen). Maar... ieder huisje heeft zijn kruisje!!!
Groetjesssssssssssssss