henkiepenkie

Lieve Bloem, Ben het volledig met Mia eens wat kan jij de dingen die je voelt goed verwoorden en schrijven. Voor iedereen hier denk ik "een feest" (beetje rare woordkeuze gezien het onderwerp, maar ja) van herkenning. Ik heb precies hetzelfde gevoel wat jij hebt dat je eerst voor jezelf het gevoel moet hebben alles gedaan te hebben voordat je verder kunt denken over eiceldonatie. Ook ik heb al iemand die zich spontaan heeft aangeboden om te doneren, een schoonzusje van mijn schatje, en dat is natuurlijk helemaal super! De keren dat ik stiekem al een beetje over donatie nadenk, vind ik het enerzijds erg prettig om een bekende donor te hebben, omdat je dan tenminste weet waar het vandaan komt. Van de andere kant vind ik het ook juist lastig omdat ik inderdaad ook bang ben dat het kindje veel op haar zal lijken of dat zij gevoelens ervoor gaat krijgen. Nu zal dat waarschijnlijk wel meevallen. Zij is echt een super lieve, nuchtere meid dier daar wrschl heel goed mee om kan gaan, maar voor mij duizelt het soms in mijn hoofd met gedachten. Ook maak ik me soms zorgen dat mij relatie het niet gaat overleven als wij echt kinderloos zouden blijven. Mijn vriend heeft altijd gezegd dat hij heel graag kinderen wil en dat hij zich een leven zonder kinderen niet kan voorstellen. Gelukkig staat hij verder wel open voor alle andere optie als eiceldonatie en adoptie dus dat moet toch goed komen zou je zeggen. Ik heb nog geen proefstimulatie gehad. De 1e gyn wilde mij verwijzen naar een van de centra waar ze het meeste ervaringen hebben met POF. Zij heeft toen wel een keer gezegd dat als ik vast zou lopen in Rotterdam, dat ik dan nog wel een keer mocht bellen en dar zij dan wel een keer een proef stimulatie zou willen doen. Op zich is dat super, maar zij heeft met dit probleem niet zoveel ervaring. Ach gewoon optimaal hormonen erin mikken zou ik zeggen. Ook overweeg ik nog in Nijmegen een poging te wagen daar werkt een bevriende fertiliteitsarts vandaar... Alhoewel iedereen altijd zegt dat je geen vrienden en familie moet behandelen, hou ik he toch maar als optie in beeld. Eerst maar even afwachten wat ze in Rotterdam te zeggen hebben eind oktober. Wachten duurt lang en ik ben niet zo geduldig.... Laten we lekker af en toe bij elkaar uithuilen hier en onze verdrietjes, maar hopelijk ook nog veel toekomstige mooie momenten met elkaar delen! Mia: succes morgen, hoop zo voor je dat er een heleboel aan het groeien is!!! Chantal: voor jou is het ook aftellen,maar jij hebt in ieder geval je plan klaar en begint er schot in de zaak te komen. Hou me op de hoogte. Meiske: ook al ligt het probleem bij jou ergens anders, we zitten toch allemaal in hetzelfde schuitje van de mmm. Veel succes en sterkte in Brussel. Een hele dikke kus en knuffel voor allemaal.

Hoi Mia, Daar heb je helemaal gelijk in en ik geniet gelukkig ook echt wel van het leven hoor! Soms denk ik ook wel eens dat ik niet mag zeuren, als ik bedenk wat ik allemaal heb in mijn leven,dan heb ik al best veel geluk gehad (heb net even een uurtje hard gelopen en dan kan ik altijd lekker nadenken en relativeren). Maar ja, uiteindelijk wil je altijd datgene wat je niet kan krijgen he. Gaan er gewoon voor!! Belgie klinkt vooralsnog bij iedereen positief dus misschien ook maar eens informeren. Dank voor de opbeurende woorden. Veel liefs, henkiepenkie

Hoi Mia, Klinkt in ieder geval allemaal positief bij jou, dat ze hoe dan ook in een keer IVF zullen proberen. Ik moet zeggen dat dat ook het enige is wat ik wil. 1x IVF om te bewijzen dat ze het mis hebben, dat ik wel gewoon te stimuleren ben, of om voor mezelf duidelijk te zien dat het inderdaad niet kan en dat ik dan ook verder kan met de volgende stap zoals bijv eiceldonatie. Jij zit in Amersfoort toch?! Keeping it in mind, voor als ze in het EMC in verder willen. Heb eigenlijk een slecht gevoel om te gaan "shoppen" voor IVF maar blijkbaar dwingt het systeem je er toe als ze zo verschillende voorwaarden er op na houden. Hou me op de hoogte en veel succes! Liefs, Henkiepenkie

Hey Bloem, Heb net even met tranen in mijn ogen je blog zitten lezen.... Een en al herkenbaarheid! Ik heb dat ook net als jij, dat heel de omgeving nu opeens zwanger blijkt te zijv, dat ze je allemaal "even inwrijven" dat ze verbaast zijn hoe gemakkelijk en snel het allemaal gegaan is etc. Ik heb dan ook die dubbele gevoelens waarbij ik het iedereen van harte gaun, maar dat het aan de andere kant zo'n pijn doet en ik dus diep in mijn hart ook weer niet echt blij voor ze kan zijn en me daar dan weer schuldig over voel. Ben blij voor jou dat je nu een goed gevoel hebt over de kliniek in Gent. Ik weet nog niet zo goedwat wij gaan doen als het in het Erasmusmc niks gaat worden en die kans lijkt me erg groot als ik het verhaal van de gyn daar mag geloven. Ik heb net als jij het gevoel niet alles gedaan te hebben als ik nu al opgeef en naar eiceldonatie over ga, die psychische stap daar ben ik gewoon niet aan toe. Duurt ook allemaal zo vreselijk lang. Moet 6 weken lang wachten op de bloeduitslagen. Soms denk ik wel eens misschien maken ze de wachttijd wel expres zo lang, om je alvast te laten wennen aan de diagnose en het feit dat er niets aan te doen is en dat dit hele onderzoek een leuk wetenschappelik tintje heeft maar verder geen verandering in beleid zal hebben. Sorrie, ik weet dat ik nu wel heel negatief tegen dingen aan kijk, maar soms heb ik van die buien dat ik het even niet meer zie zitten. Soms ben ik ook weer heel positief en denk ik zelfs dat het misschien spontaan nog wel goed komt. Zo kan ik voor het eerst in mijn leven blij zijn als ik weer eens ongesteld wordt, nooit gedacht dat het ooit zo ver zou komen, hahah. In tegenstelling tot jou wordt ik nl maar zo af en toe een keer ongesteld en dus volledig onduidelijk hoe, of en wanneer ik dan zou ovuleren. Ik blijf met veel belangstelling jou verhaal volgen en ook dat van Chantal, je weet nooit of het bij mij ook nog eens zover komt. Meiden, hou vol en hoop op een prachtig beepje voor ons allemaal! Veel liefs, Henkiepenkie

Beste Bloem en Mia, Ook ik zit in hetzelfde schuitje als jullie. Ik ben november 2008 gestopt met de pil in de hoop zwanger te worden. Werd dat niet en omdat ik zelf in het ziekenhuis werk, heb ik na 3 maanden toch maar een aan een gynaecoloog gevraagd wat te doen. Dus screenend wat bloed geprikt en bleek het FSH veel te hoog (24). Daarna ben ik overigens nog wel 2x spontaan ongsteld geweest en toen is het FSH ook weer normaal geweest (5). In die cyclus ben ik ook echografisch gevolgd, leek folliculaire groei op te treden, maar uiteindelijk toch geen eisprong geweest (bloedtechnisch) gezien. Ben inmiddels verwezen naar het EMC in Rotterdam en daar doen ze nu in het kader van een onderzoek bepaling van de AMH waarde etc. Moet nu 6 weken afwachten en aan de hand van die onderzoeken wordt beslist of er IVF geprobeerd gaat worden. Vind het echt super frusterend.... Geloof gewoon niet dat zo'n bloedwaarde nu opeens het verschil moet gaan maken en vrees dus ook dat ze geen IVF willen proberen. De AFC was overigens bij mij wel gewoon normaal. Voor mij zelf een reden te meer om in ieder geval 1x IVF te willen proberen. Pas als ik dan met mijn eigen ogen gezien heb dat het inderdaad mmisschien gewoon niet lukt met die eierstokken van mij, dan pas kan ik verder denken aan andere mogelijkheden zoals bijv. eiceldonatie. Snap niet dat ze dat in het ziekenhuis niet snappen! En dan moet je nog positief blijven ook, terwijl nu zo'n beetje elke vriendin, zus of vage kennis ineens zwanger blijkt te zijn. Uiteraard gun ik het iedereen, maar toch doet het soms ook wel een beetje pijn om weer te horen dat iemand de 1e poging zwanger is geworden... Mieden, hebben jullie al nagedacht over eiceldonatie en zo ja, zouden jullie kiezen voor een bekende of anonieme donor. Stiekem denk ik hier soms al een beetje over na. Alhoewel ik ook van mezelf weet dat ik dit niet kan beslissen zonder IVF van mezlef te hebben geprobeerd. Graag hoor ik van jullie hoe het gaat en of jullie ergens door mogen voor IVF. Heel veel sterkte en succes. Liefs, Henkiepenkie

oeps.... dank voor het advies chablis. weet nog niet zo goed hoe het werkt allemaal... Ga even verder zoeken op deze site. Sen, Heel veel sterkte met de wachtweken! Hoop dat het helemaal goed gaat komen voor je!!

Hoi Meiden, Lees de laatste dagen jullie verhalen op dit forum en wil ook graag met jullie mijn verhaal en verdriet delen. Ik ben vorig jaar november gestopt met de pil in de hoop zwanger te worden, maar werd daarna niet ongesteld. Bij screenend bloedonderzoek bleek mijn FSH 24 te zijn en dus wrschl prematuur ovarieel falen. Hierna is tijdens een spontane cyclus ook mijn FSH later weer genormaliseerd geweest en leek ook echografisch folliculaire groei op te treden maar bloed-technisch geen eisprong. Ik ben nu verwezen naar het EMC waar ze nog wat meer bloedonderzoek doen naar AMH etc om de kans van IVF in te schatten. Eerlijk gezegd vind ik het maar weggegooide tijd want verwacht nu niet dat dat opeens zo'n ander beeld zal geven dan het FSH. Bovendien wil ik gewoon een keer IVF proberen anders kan ik toch nooit accepteren dat het niet lukt puur op basis van een bloedwaarde... Kreeg wel het idee dat als de AMH niet positief gaat zijn, dat ze het daar dan in ieder geval verder niet willen proberen. Super irritant zeker ook omdat de antrale follikel count juist heel positief was (ongeveer 10 per eierstok). Ik sta zeker niet afwijzend tegenover eiceldonatie en zou in principe zelfs al een donor hebben, maar kan voor mezelf niet naar dit traject toe, zonder het gevoel te hebben gehad er alles aan gedaan te hebben en dus ook IVF. Hoor als ik jullie berichtjes zo lees goede verhalen over de VU. In ieder geval over hat ze het daar wel willen proberen. Graag hoor ik ook van jullie of er elders goede ervaringen zijn op dit vlak. Thanks. Moet zeggen dat het wel erg prettig is om te lezen dat ik niet de enige ben (sorrie klinkt ook wel weer onaardig), en dat er gelukkig ook aanhouders zwanger zijn geworden!! Dus meiden allemaal veel sterkte!