Hoi Patricia,
Allereerst van harte welkom op dit geweldige forum. Het forum waarbij je het gevoel hebt dat je niet de enige bent.
Ik begrijp je spanning en angst volkomen. Logisch....je gaat een onbekend pad bewandelen.
Ooit heb ik ook aan het begin gestaan en vond ook alles eng en spannend. Ik zou zeggen, laat het over je heen komen... Het is makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het!
Maar dat is het toch het beste, iedereen ervaart het anders. Vanuit mijn optiek kan ik je alleen maar een positieve ervaring geven.
Ik had een werkelijke naaldenfobie en ben daar 'overheen' gegroeid, het went... al klinkt dat nog als ver-van-mijn-bed-show!
De puncties zijn mij allen meegevallen, echt waar! Het allerzwaarste zijn die ellendige wachtweken na een tp!
Lichamelijk valt het allemaal wel mee, emotioneel is het een heel zwaar traject, dat is mijn mening! Wachten, wachten en nog eens wachten. Je leeft van fase naar fase met alleen maar wachten, zucht!
Meid, ik hoop van harte dat het na 1 poging gaat lukken, wens je heel veel succes!!!
Ik hoop dat er naast mij nog velen zullen volgen met positieve ervaringen.
Overigens, ik loop in het AMC. Daar krijg ik valium en een pethadineprik & that's it!
Nogmaals heel veel energie en hoop dat je hier je verhaal goed kwijt kunt!
Groeten Sonja