hoi Stefan,
Wat ik ff aan je kwijt wil,
geef de moed niet te snel op!!!
mijn man is vorig jaar juli geopereerd,heeft een hersteloperatie gehad,na 10 jaar gesteriliseerd te zijn geweest!
Ik had er geen vertrouwen in,maar we hadden geen keus,eerst opereren ,als dat niet zou lukken icsi met tese.
Nadat we de uitslag van het sperma-onderzoek hadden gehad(wat niet goed was)had ik er helemaal geen vertrouwen meer in.We kregen een half jaar de tijd om op natuurlijke manier zwanger te raken,anders gingen we gelijk door met icsi.Na een half jaar bezig te zijn geweest,(Inmiddels waren mijn zusje en m,n schoonzusje zwanger)had ik een afspraak staan om verder te gaan en dan met behulp van het ziekenhuis.De afspraak stond gepland voor in januari.
Maar wat denk je?een dag voor oudjaarsdag was ik 2 dagen overtijd,dacht nog dit bestaat niet!!maar toch!!!!ik was zwanger!!!!!
Inmiddels sta ik op springen,aankomende maandag is mijn uitgerekende datum!!!!!Dit is echt ons wereldwondertje!!
Wat ik je wilde zeggen is,laat de moed niet zakken,kiojk maar naar ons.Wonderen bestaan!!!
succes met alles wat jullie nog te wachten staat!toi,toi,toi!!!!!
liefs Luna
liefs Luna