zomer71

6 x maal raak, echt geweldig! Nu wachten, wachten, wachten, wachten.......... Babyboom, in het begin wel gekeken, later niet meer. Wel goed dat anderen ook kunnen zien hoe een IVF traject eruit ziet. Liefs Zomer

Sandra en Polkadotje: Wat onwijs goed! Beiden een hele mooie "oogst" , nu maar hopen dat de embryo's het fijn hebben in het lab, goed groeien en lekker innestelen na donderdag. Spannend hoor. Bianca, jij bent nu ook echt begonnen, dat wil zeggen met medicatie en dergelijke, want in je hoofd en hart ben je natuurlijk al veel langer hiermee bezig. Fijn dat we je wat positiviteit, herkenning en vertrouwen kunnen geven. Daar is dit nou juist voor! Ik begrijp dat je tegen de punctie opziet, maar het is echt iets wat je zelf moet beleven om te weten wat het met je lijf doet. Ikzelf heb 3 x een punctie gehad en het was iedere keer anders. De eerste keer ging ik er bijna fluitend vandaan, voelde mij prima en ben de dag erna weer lekker naar mijn werk gegaan. De tweede keer was iets zwaarder, maar de derde was vreselijk en heb ik 1 week plat moeten liggen omdat het aanprikken niet goed ging en ze zo veel hebben geprikt dat ik helemaal blauw en beurs was.... Wat denk ik scheelt is dat je ook dit doet "voor je doel". Je weet waarvoor je er ligt! Ikzelf voel ook heel erg de follikels zitten in mijn eierstokken en ben ook blij dat ze eruit gehaald worden. En wat ikzelf altijd doe, ik kijk niet verder dan 1 stap tegelijk. Dus; nu ben ik bezig met decapeptyl. Morgen ga ik naar het ziekenhuis en dan donderdag ga ik beginnen met Gonal F. Verder denk ik er nog niet over na. Dit is een bescherming van mijzelf die altijd heeft gewerkt, wie weet ook voor jou? Elke stap in IVF is er 1. Liefs Zomer

Hoi Kim, wat een mooi aantal zeg! Ik heb op dag 10 een positieve test gedaan (10 dagen na de TP). Er is op dit forum een speciaal stukje over vroegtesten, je kan daar precies zien met welke test je het vroegst kunt testen. (kruidvat 2 voor 5 euro) Sandra, succes maandag!!!! Groet, Zomer

:happydance: mama van seppe: HOERA. Op naar de terugplaatsing!!! Polkadotje, succes maandag. Fijn dat ze zo dicht bij elkaar liggen, zal de punctie makkelijker laten verlopen. En laat ze nu nog maar even lekker groeien! gr Zomer

Ja meiden, we zijn de dagen doorgekomen. Gelukkig is het gegaan zoals we het in ons hoofd hadden. Hier vooral pijn in mijn hoofd en vermoeid door de Deca, maar dat heb ik altijd, dus dat is niet erg. Ik weet dat ik dat gewoon altijd heb met de hormonen spuiten. Polkadotje, de een voelt nu eenmaal veel meer dan de ander. Maakt voor het resultaat niets uit. In een ander toppic waar ik mee heb geschreven voelden anderen ook geen dingen in het lijf, maar hadden wel goede scores bij de punctie. en uiteindelijk hoef je er niet heel veel te hebben, 1 goede embryo kan genoeg zijn! Mama van Seppe: ik duim met je mee! KMO, vraag anders even na in het ziekenhuis over het prikken, wie weet is er iets heel kleins wat je anders kan doen en heb je niet overal blauwe plekken. Ik spoot eerst in mijn bovenbeen en kreeg allemaal blauwe plekken, nu spuit ik in mijn buik en heb er minder last van. Enne... goede FM gehad! Sandra, wat een gelijkmatige groei van de Follikels. Ga zo door! gr Zomer

Sweetskilly, fijn dat ik niet de enige ben met het lange protocol :) Ik heb de vorige keer getest op dag 10 na de TP en die was VET positief.... Kijk anders nog even bij een toppic over vroegtesters, je kan precies zien welke test het beste is en op welke dag mensen al positief hebben getest! Kim: :toppie: Goed resultaat hoor! Succes vandaag. Mama van Seppe: nog een ervaringsdeskundige, dat is mooi. Ik hoop voor je op een goede score vanmiddag. Met mij is het vandaag iest minder, vandaag was de uitgerekende datum van Tim* en Floris*. Nou ja, we slaan ons er wel doorheen maar ik merk dat ik daardoor minder ruimte heb in mijn hoofd voor deze IVF poging. Nou ja... dag voor dag he? lieve groet, Zomer

meisje: morgen de TP? Spannend! Kim, jeetje, 20? Wat zal je ze gevoeld hebben in je eierstokken. Mooie opbrengst, nu naar goede bevruchtingen! Allen, succes met metingen en aankomende puncties. Ik heb ws hier als enige het lange protocol (ziekenhuis doet het niet anders vanwege volgens heb betere resultaten), dus ik ben pas over een paar weken zover als jullie... Gr Zomer

Sweetskilly, ik denk dat je merkt dat evt hormonen je lijf uit balans kunnen maken. Ik heb ook last van duizelingen, hoofdpijn, extreme vermoeidheid en soms diaree. Als je het niet vertrouwd, meld het even in je ziekenhuis. Ik weet inmiddels dat ik (volgens het ziekenhuis) heel erg sterk reageer op de hormonen en dus hoort het blijbaar voor mij erbij. Als je dat dan weet, kun je je er makkelijker bij neer leggen. Meisje, zwaar he? Ik denk dat een punctie bijna nooit meevalt. Ik wilde er geen zwaar verhaal van maken omdat ik dan zo klink als een verbitterde ervaringsdeskundige, maar het is nu eenmaal best wel een ingreep. En die pijnmedicatie? Ik weet dat er veel verschil zit in wat het ziekenhuis mensen voorschrijft. In sommige ziekenhuizen krijg je een klein roesje van narcose en mag je een paar uur lekker op een bedje uitrusten en bijkomen. In mijn ziekenhuis krijg je een paracetamol en mag je meteen naar het andere ziekenhuis toe met de auto om de eicellen af te leveren. Wel een heel verschil dus. Wat ik weet van andere vrouwen die IVF hebben gedaan en van mijzelf dat het goed is om deze aankomende dagen rustig aan te doen met je lijf. Niet teveel doen, lekker jezelf laten verwennen. Laat alles even tot rust komen in je lichaam na die punctie. Maar.... laten we het belangrijkste niet vergeten: 7 eicellen is gewoon hardstikke mooi! Op naar een goede bevruchting!!!! Lieve groet, Zomer

Meisje, als het goed is heb je het nu achter de rug! Hoe is het gegaan? Weet je al hoeveel eitjes er zijn? Ikzelf vind deze dag altijd zo bijzonder omdat er dan in het lab embryo's gaan ontstaan (hopen we). Dat er op afstand door andere mensen iets gaat gebeuren wat je verdere leven kan beinvloeden. Neem na vandaag goed je rust. Lieve groet, Zomer

Meiden, wij hebben bij de eerste poging van IVF iedereen alles verteld. Dat bleek voor ons achteraf best zwaar, want als het niet is gelukt en je dat aan mensen moet vertellen...bleek voor ons zwaar. Dus; later hebben we niet verteld aan mensen als we bezig waren, maar vertelden we achteraf hoe het was gegaan. Nu hebben we het aan niemand verteld (oké mijn allerbeste vriendinnetje weet dat we gaan beginnen, maar ook niet dat ik bezig ben). Het is echt onze eigen geheime missie en dat voelt nu heel goed aan. Ik denk dat het voor iedereen anders is, tuurlijk is het fijn om te delen, maar soms is het ook fijn om met elkaar de dingen te verwerken en erna te delen. Dus; doe wat bij jou en je partner (als die er is...) goed voelt en volg je hart. Polkadot: fijn dat je genoeg hoop hebt voor ons allemaal. Wie weet gebruik ik soms een sprankje van je om ook weer wat hoop te voelen. Meestal gaat het goed hoor! En inderdaad, hardstikke heftig wat we meemaken. Zeker omdat ik volgende week was uitgerekend. Maar het voelt goed om bezig te zijn met de IVF. KMO: hier vind je uitleg over kort en lang protocol, ikzelf heb het lange protocol, dit is standaard in het ziekenhuis waar wij lopen. http://www.ivf-site.nl/ivf.html Lieve groet, Zomer

Hallo meiden! Fijn dat we elkaar hier allemaal hebben gevonden, de meiden die starten in oktober! Blijkbaar ben ik de ervaringsdeskundige, dit is onze 4e IVF. Bij de derde zijn we zwanger geworden van een tweeling, deze is helaas uitgelopen op een vroeggeboorte en onze jongens zijn overleden. De kinderwens is nu NOG groter en dus gaan we weer starten met IVF. Tips: - geef toe aan evt vermoeidheid en probeer tijd vrij te maken rond en na de punctie / terugplaatsing - wees blij met iedere goede stap, een goede echo, een goede punctie, een bevruchting enz enz - ga er niet vanuit dat je een geweldige opbrengst hebt en mega veel embryo's (dan kan het allemaal alleen maar meevallen) - besef dat niet in iedere follikel die je op de echo ziet een eicel hoeft te zitten, kan wel, hoeft niet. Ik wil niet vervelend doen met deze dingen, maar ik wist ze eerst niet. Ik dacht dat iedereen cryo's had, behalve ik.... Dat iedereen bv 16 eicellen had, behalve ik.... Ik voel me wel oke, heb alleen ook nog zwangerschapshormonen in mijn lijf, dus voel de decapeptyl goed zitten in mijn lijf. Maar we gaan ervoor! Straks met zijn allen op een zwangerenforum!!!! lieve groet, Zomer

Kim, wat een drma! Wiegendood na een spontane zwangerschap. Eerst de blijdschap en dan het verdriet. Ik wens je een mooie en goede echo! OP naar een goede score van het aantal follikels!!!! gr Zomer

Dank je wel! (ikzelf ook...) liefs Zomer

Hoi Meis, dat is een vreemd verhaal! Eerst denken dat je je leven moet gaan inrichten vanwege de erfelijke ziekte en dan blijkt het niet zo te zijn. heeft dat te maken met nieuwe medische mogelijkheden? Welkom hier in ieder geval! Ik heb nu 2 dagen gespoten. Ik gebruik decapeptyl, jij ook? Dit is voor ons de 4e IVF. Ik ben zwanger geweest van de derde keer en bevallen van een prachtige tweeling, helaas veel te vroeg en ze zijn ook overleden. We hebben veel verdriet, maar de kinderwens is zo mogelijk nog groter geworden en dus gaan we er weer voor. Gr Zomer

Hallo allemaal, zijn er nog meer meiden die in oktober 2011 (nu dus) beginnen met IVF? Lijkt me fijn om elkaar op de hoogte te houden en met elkaar te delen. Ik start vandaag met de decapeptyl en als alles naar wens gaat, zal er rond 9 november een punctie plaatsvinden. Liefs Zomer

Wel wat laat, maar ook bij ons werd er geheel niet over gesproken, In de voorwaarden van de verzekering staat na 12 weken. ( bij ons ging het mis na 22 weken en 2 dagen) Succes en laten we allemaal hopen en duimen dat je genoeg hebt aan 1 poging en dat die helemaal gaat slagen! liefs Zomer

Lieve meiden even een berichtje om te laten weten dat ik aan jullie denk!!! Ik hoop dat snel alle kindjes gezond geboren worden. Met ons gaat het, we leven dag bij dag. Houd je kindje vast en laat het niet meer los, het is een WONDER!!!! Liefs Zomer / Esther

Lieve allemaal ik las net een vraag over 1 of 2 terugplaatsingen. Wij hebben voor 2 gekozen en werden zwanger van een tweeling. DOLGELUKKIG waren we. Maar na 22 weken ben ik bevallen en zijn onze jongens overleden. Steeds meer hoor ik om mij heen over de extra complicaties die kunnen optreden bij een tweeling van vroeggeboorte. Nu zou ik willen dat we meer gewaarschuwd waren, want dan hadden we denk ik wel een andere keuze gemaakt. Let wel, ik ben blij met de zwangerschap die we hebben gehad, maar nog liever hadden we 1 levend kindje bij ons gehad. Ik wil niemand afschrikken en het hoeft niet fout te gaan, maar er zit echt een risico aan vast... Wij dachten... er is zo'n kleine kans dat er 1 blijft zitten, laat staan 2.... Nou ja, gewoon even een reactie van mij. SUCCES allemaal. liefs Zomer

Lieve Babeth, tranen over mijn wangen lopen voor jullie geluk! Wat is ze mooi. Ik keek steeds op de site van Lars en Nick, maar zag er geen nieuws... Dus, even goed adem gehaald en hier gezocht en ik ben blij dat ik dat heb gedaan. GEFELICITEERD met de komst van IMKE. Wat zal het bijzonder zijn om haar vast te houden en te leren kennen. Ik denk aan jullie alle 5. liefs Esther (Zomer 71) mama van Tim* en Floris*

Lief dat jullie nog steeds hier kijken en reageren! Dat doet goed. Gisteren was het 1 maand geleden. Zo raar... - 1 maand moeder - 1 maand lang moeder van 2 overleden kindjes - 1 maand lang niet meer zwanger - 1 maand lang een vreselijk verlangen naar mijn dikke buik en Tim en Floris die daarin horen - 1 maand lang met veel fysieke klachten en veel verdriet - 1 maand lang waarin ik elke dag zo moet huilen - 1 maand... maar wat is dat eigelijk nog maar kort geleden.... Dank voor jullie lieve woorden! Lieve groet, Esther

He meiden, wat lief! Ik kom inderdaad niet meer op het oktober toppic, ik kan dat echt niet lezen want het is dan nog duidelijker dat jullie doorgaan en wij niet. begrijp me niet verkeerd, ik ben blij voor jullie, maar wat had ik graag er nog bij gehoord met mijn dikke buik achter de PC... Het gaat... dat is denk ik wat ik ervan kan zeggen. vandaag even boodschappen doen en dat was zo confronterend, een overbuurvrouw die maar bleef vragen hoe lang m9ijn vakantie wel niet zou duren omdat ze mij steeds thuis zag.... een trotse opa die vertelde heo geweldig het is om kleinzonen te hebben tegen iemand in de rij van mijn kassa en als klap op de vuurpijl kwam ik uit de lift en stond daar een trotse moeder met een tweeling.... Ik kon alleen maar in mijn auto zitten huilen. Soms gaat het gelukkig beter, kan ik weer aan iets anders denken... Fysiek gaat het nog niet zo goed, de arts is tevreden met mijn vorderingen, maar ikzelf zou willen dat het wat sneller zou gaan, maar ja..... Lieve meiden, houd vol en omarm je kindje! Liefs Esther (zomer)

Lieve meiden, wat hoop ik dat er niemand ooit gebruik hoeft te gaan maken van dit toppic!!!!!! Een paar weken geleden hebben mijn vriend en ik onze tweeling verloren na een zwangerschap van 22 weken en 2 dagen. Er komt dan heel veel op je af en je weet niet waar je het moet zoeken. Wij hebben de mazzel gehad dat er in het ziekenhuis geweldige mensen werken die veel ervaring hebben (sommigen werkten er al tussen de 10 en 25 jaar) en dat er kennis was over de mogelijkheden van afscheid nemen. Als we hier niet op waren gewezen, was het afscheid vast geheel anders verlopen. Wij hebben een goed gevoel over de manier waarop we afscheid hebben genomen en daarom zet ik dit nu op het forum. Want stel.... 1 van de meiden hier of iemand in je omgeving overkomt het, kan je ze er wellicht op wijzen omdat er "ervaringsdeskundigen" zijn die dingen hebben gedeeld op praktisch niveau. Wat wist ik bv niet? Wat hebben wij gemerkt? Wat hebben wij gedaan? Als de zwangerschap minder dan 24 weken heeft geduurd, is je kindje niet meeverzekerd. Met andere woorden, je moet de evt kosten zelf dragen van een uitvaart, kaartjes enz enz enz Je mag als ouders kiezen wat je wilt doen met het lichaam van je kindje als je zwangerschap korter dan 24 weken heeft geduurd. Je kan het bv in het ziekenhuis bij het mortuarium laten en zij kunnen dan zorg dragen voor een crematie met andere kindjes. Ook kan je het lichaam afstaan aan de medische wetenschap. Maar als je wilt mag je het ook meenemen naar huis en bv in je tuin begraven. Ook kan je kiezen voor een crematie of begrafenis. Er zijn veel begraafplaatsen met aparte stukken voor baby's en kinderen. Wij hebben gemerkt dat iedere begraafplaats (wij hebben er 4 bezocht) een andere sfeer heeft op die plek en dat je echt zelf moet kijken wat er het beste bij jullie past. Je hebt hier ook de tijd voor, want wij hebben bv pas een week later de jongens begraven omdat ik fysiek niet eerder in staat was om dit te ondernemen. Wij hebben gemerkt dat er veel mogelijkheden zijn om je kindje in te begraven, je hoeft niet een standaard kist uit te zoeken in een klein formaat. Wij hebben bv gekozen voor een hart van hout. (www.hartvanhout.nl). Deze man heeft zelf een zoon verloren tijdens een zwangerschap en weet dus als geen ander hoe belangrijk het is om goed afscheid te nemen. Er zijn uitvaartondernemingen die zich speciaal rischen op baby's en wat oudere kinderen. Ga hier naar op zoek in je regio, want het is zo fijn als ze weten waarover het gaat! Wij hebben een enorm goede ondersteuning gekregen van de wending. Zij werken in de regio Midden Nederland. Betrokken, gespecialiseerde kennis en vooral ervaring. (www.uitvaartdewending.nl) Wij hebben ervoor gekozen dat zij onze kindjes in het hart heeft gelegd, dat wij zelf het hart hebben gedragen naar het graf en dat wij deze zelf met de familie hebben dicht gemaakt. Geen vreemde handen aan onze kinderen en we hebben tot het laatst voor ze gezorgd. Dit gaf ons een goed gevoel.... En wat echt belangrijk is gebleken; maak VEEL foto's. Laat anderen foto's maken van jou, je partner en je kindje(s). Deze zijn zo waardevol, niet alleen voor het beeld van de geboorte en je kind, maar ook voor een evt kaartje wat je op wilt sturen. Doe het zelf en schakel de anderen in!!! Nou, dit was even een eerste opzet, wie weet komen er nog meer dingen bij van mij of (wat ik hoop) van anderen. Ik hoop nogmaals dat NIEMAND het ooit nodig heeft, maar als het wel zo is, dan ben je denk ik blij dat je in ieder geval ergens kan beginnen met het zoeken naar informatie. Gr Zomer

Lieve meiden, wat fijn zijn deze woorden! En hoe raar het ook mag klinken, het helpt. En wat schrik ik ervan dat er echt meer meiden dit mee hebben gemaakt en ongeveer in dezelfde periode. We hebben zo goed afscheid van ze kunnen nemen, maar wat is dat moeilijk! We hebben ze eerst donderdag gehaald bij het mortuarium en dat was hartverscheurend. Tim was echt verslechterd en daarom hebben we ze niet samen inhet kistje gelegd. Toen we het hart van hout in de armen kregen, hield ik hen en mijn vriend zo goed vast.... En ook al had ik dagen last van stuwing in mijn borsten (ondanks de medicatie die zo heftig was op mijn lijf dat ik er zelfs van flauw ging vallen...) ondanks dat... kwam mijn bostvoeding op dat moment op gang. Zo confronterend maar ook zo ontroerend! We hebben met de familie afscheid genomen (onder begeleiding van een dame die speciaal zich richt op uitvaart van (vroeggeboren) kinderen) en dat was helemaal zoals we het in gedachten hadden. vervolgens hebben we ze begraven op een plekje waar ook andere kindjes liggen. Ik ben fysiek nog lang niet de oude, ik heb vandaag bv even staand gedouched ipv zittend op een krukje en dat was best intensief... Maar ik merk dat ik aansterk. Ben erg geschrokken omdat ik in 3 weken tijd 9 kilo ben verloren. Dat geeft maar weer eens aan wat een harde strijd mijn lijf heeft gevoerd om de jongens bij ons te houden. Mijn vriend is geweldig en steunt mij op alle vlakken, wat ben ik blij met hem en met ons als stel! Ik denk erover om een apart toppic te openen onder het kopje waar dit ook in staat, als het migaat.... Gewoon met wat dingen die ons praktisch hebben geholpen. Wij hebben de mazzel gehad dat het ziekenhuis ons heeft gewezen op de uitvaartonderneming, maar anders waren we zwervend geweest en hadden we het nooit zo mooi en eigen vorm kunnen geven met het afscheid. Ik hoop vanuit alles in mijn hart dat niemand het ooit hoeft te openen en gebruiken, maar als het je overkomt, is het goed om info te kunnen vinden. Ook de meiden die een dergelijke ervaring hebben kunnen de praktische zaken toevoegen, zodat het een soort naslagwerkje kan zijn. Voor nu moet ik eerst maar eens zorgen dat ik wat stabieler ga worden en dat ik het leven weer wat beter aan kan. Dat ik niet bij elke gedachte aan onze jongens zo misselijk wordt, dat ik bijna moet overgeven. Dat ik bv 5 minuten kan lopen buiten zonder dat ik de dag erna zoveel pijn in mijn lijf heb dat ik niet weet waar ik het moet zoeken. En dan... kijken we wel weer verder. Stap voor stap! Liefs, Esther

Hoi lieve meiden, dank voor jullie berichten, zoals Babeth al schreef is het toch heel fijn om jullie reacties te lezen. Wat is het ongelovelijk KLOTE dat dit ons is overkomen! We kunnen het niet geloven en ook al zijn we blij met alle steun van alle mensen om ons heen, elke vezel in ons lijf schreeuwt om Tim en Floris en vinden we dat we nu "gewoon" in Frankrijk hadden moeten zitten in plaats van dat we nu een (heel mooi) houten hart kistje op onze eettafel hebben staan. (voor degene die het aankunnen en interesse hebben waarin de jongens begraven gaan worden: hartvanhout.nl) Dank dat jullie aan ons denken, het geeft toch kracht! Liefs Esther

Lieve meiden, wellicht hebben jullie mij de afgelopen weken al gemist.... het is helemaal fout gegaan.... Zaterdag 2 weken geleden kreeg ik een raar hevoel in mijn buik en heb ik het ziekenhuis gebeld, daar bleek dat ik al een volledige ontsluiting had en de boodschap was dat wij binnen dat moment en een paar dagen zouden bevallen. Het was 1 grote schok en alle ellende kwam over ons heen. Om een heel lang verhaal wat korter te maken: er is tot 3 keer aan toe in die 2 weken ziekenhuis verteld dat we gingen bevallen van onze jongens, maar telkens hebben we met zijn 4en de artsen weten te verbazen. Uiteindelijk hebben we de strijd verloren en gaan wij aankomende donderdag onze zonen, Tim en Floris, begraven. Ik zal hier de tekst plakken die we ook naar een aantal mensen hebben verzonden om jullie een beeld te geven: Zoals jullie in de titel kunnen lezen zijn onze zonen Tim en Floris afgelopen donderdag geboren en hebben ze de strijd verloren. Afgelopen woensdagavond ging de verpleging (net als altijd) de hartjes controleren en ze kon 1 hartje niet horen. Er werd een arts gehaald en we zijn naar een speciale afdeling in het ziekenhuis gebracht met een goed echo apparaat. Daar bleek dat het onderste kindje geen hartslag meer had en dat de andere ook een gebroken vruchtzak had en daardoor bijna geen vruchtwater. De nacht hebben van woensdag op donderdag hebben we samen pratend, huilend en slapend doorgebracht. Gisterochtend hebben we weer zo'n echo gehad met 2 ervaren artsen en het advies van het ziekenhuis was om niet meer door te gaan met de zwangerschap, omdat het tweede kindje veel kans zou hebben op lichamelijke handicaps vanwege het feit dat hij niet meer kon bewegen zonder het vruchtwater. Wij hebben altijd gezegd dat onze kinderwens GROOT is, maar dat de kwaliteit van het leven van de kinderen voor ons altijd belangrijker is dan onze wens. De beslissing was daardoor snel gemaakt. Er is toen een beleid afgesproken, dat de bevalling dmv medicatie ingeleid zou worden en dat je dan verder af moet wachten wanneer de bevalling op gang gaat komen..... dit was al binnen een paar uur. Om 16.33 uur is onze Tim geboren. Hij was al een dag overleden en dat kon je ook aan hem zien, maar alles zat erop en eraan. Mooie handen en voeten, gespierde bovenbenen (was vast een goede voetballer geworden) en nageltjes... alles was compleet, maar veel te klein. De arts en de verpleegkundige hebben ons lekker met zijn drieen gelaten en zodoende konden we afscheid nemen van onze zoon, hem aanraken, bekijken en vasthouden. Na een periode van ongeveer 1,5 uur diende de tweede zich aan. Het leek voorspoedig te gaan, maar na een tijdje bleek dat hij zo dwars lag dat hij er niet op de natuurlijke manier uit zou komen. Er werd besloten dat we naar de OK toe zouden gaan om onder volledige narcose de bevalling plaats te laten vinden. Er is toen een verpleegkundige bij Tim gebleven en die heeft hem in een mooie doek gewikkeld en in een mandje gelegd, tijdens de operatie is zij bij hem gebleven zodat hij niet alleen zou zijn. In de OK was het nog wel een gedoe, want Esther had weeen, Marc mocht wel in de buurt blijven, maar er niet in de OK bij zijn. Gelukkig waren dezelfde arts en verpleegkundige in de OK en is Floris vrij snel geboren, om 19.26 uur. Floris bleek bij de bevalling ook te zijn overleden, maar zag er toch heel anders uit omdat hij nog maar pas was overleden. Ze hebben ervoor gezorgd dat Marc al vrij snel in de OK mocht komen om naar Floris te kijken en Esther was vrij snel uit haar narcose gehaald. Iedereen liet ons alleen in de OK en zodoende was er weer een moment waarin wij een van onze zonen konden bekijken en vasthouden. Eenmaal op de afdeling hebben ze de beide jongens in het mandje bij elkaar gelegd (met de gezichtjes naar elkaar toe, net zoals ze vaak in de buik lagen) en hebben we afscheid genomen. En hoe nu verder? Tja... dat is een lastige vraag. We hebben verdriet, zijn berustend en huilen weer verder. Dit is iets waar we de tijd voor moeten nemen om te verwerken. We hebben contact met een dame van een uitvaartorganisatie en met haar gaan we kijken hoe we ons afscheid vorm kunnen geven. We zijn sinds vrijdagmiddag thuis en dat is ook een dubbel gevoel. Het is heerlijk om met elkaar samen in je eigen huis te zijn, maar ook confronterend omdat je allemaal spullen ziet die bij onze jongens horen en bij de toekomst zoals we die in gedachten hadden. Esther is nog erg verzwakt door het 2 weken plat liggen in bed, in anderhalve week 2 keer narcose enz enz . We gaan de komende periode gebruiken om samen bij te komen en te verwerken. En naast het feit dat we een verdrietige periode doormaken die we graag hadden overgeslagen, was dit ook mooi om samen hiervoor te vechten! We wisten al dat we een goed team waren, maar dat heeft zich nu nog eens dubbel en dwars bewezen. Lieve meiden, ik wens jullie alle succes en vooral plezier met de zwangerschap, maak er mooie kindjes van! Liefs Zomer (Esther) Wellicht ten overvloedde, maar ik kom dus niet op de lunch....