Christine71

Van harte gefeliciteerd en geniet ervan!

Hoi Miki, Dank je wel, en fijn dat ik ook een beetje een hart onder iemands riem kan steken. Ja, met deze scores is het ook mogelijk, twee keer zelf! Of het spontaan is of toch van de laatste keer weet ik (nog) niet, Klik maar eens op dit topic: Zwanger??

Hoi Suze1975, Zowel progesteron "de bolletjes", als hcg worden gebruikt om de innesteling te bevorden. (baarmoederslijm te verbeteren) Hoe het precies werkt, en of er verschil is in eenheden die gebruikt worden zou je eens na kunnen vragen aan je gyn, en natuurlijk of het een optie is voor jou ivm je gekantelde baarmoeder. Als je hcg spuit, ben je inderdaad af van het gesmeer, en persoonlijk vond ik het ook makkelijker om er niet de hele dag mee bezig te zijn, dus makkelijker van me af te zetten, doordat je niet meerdere keren per dag die bolletjes hoeft in te brengen. (je moet wel in de gaten houden wanneer je de hacg moet spuiten, dat zijn ook gezette dagen)

Hoi MLH, Even een vraagje voor de duidelijkheid, heb jij IVF in de natuurlijke cyclus gehad? Voor zover ik weet (mijn ervaring en die van mijn schoonzusje) gebruik je hormonen voor de rijping van meer follikels tegelijk. Diezelfde hormonen hebben als nadeel dat het baarmoederslijm slechter van kwaliteit word, de "bolletjes" en/of de "hcg" zorgt ervoor dat je baarmoederslijm weer (wat?) beter word van kwaliteit. De bolletjes heb ik vanaf de dag van de punctie gebruikt. (bij de andere poging, hcg vanaf de dag van de punctie en nog op 3 andere dagen)

Ik moet er ook eerlijk bij zeggen dat ik Progesteron gebruikt heb toen ik zwanger werd van ons zoontje. En nu ben ik weer zwanger, maar nu heb ik hcg gespoten. (vraag is alleen of ik door IVF zwanger ben geworden of in de maand erop spontaan) Bedankt voor de reacties met jullie ervaringen, ben benieuwd of er nog meer zijn die hier ervaring mee hebben :good1:

Hallo allemaal, over het volgende had ik nog niets kunnen vinden, en kan toch misschien erg interessante info zijn. Bij de eerste IVF pogingen heb ik altijd bolletjes Progesteron/Utrogestan moeten inbrengen na de punctie. Surfend over het internet kwam ik toen een keer info tegen waarbij bleek dat HCG injecties beter werken en daaruit meer zwangerschappen ontstonden dan bij het gebruik van de bolletjes Progestan/Utrogestan. Reden om dit niet aan te bieden door ziekenhuizen, is het gevaar van overstimulatie na de punctie. (vooral dus als je veel follikels hebt) Dus niet iedereen mag het gebruiken! Aangezien ik niet veel follikels aanmaak, heb ik mijn gyn gevraagd of ik dus Hcg mocht gaan spuiten ipv die bolletjes, nadat ik gevraagd had of dit inderdaad beter werkte. De een na laatste keer zou ik Hcg gaan spuiten, maar had ik geen terugplaatsing. De laatste keer heb ik wel Hcg gespoten (4x een spuit van 1500 IE) Hoewel de poging mislukt leek, ben ik nu toch zwanger. (weet alleen nog niet of dit door de laatste poging komt, of spontaan) In ieder geval lijkt het me de moeite waard voor jullie om ook eens na te gaan vragen.

Mijn schoonzusje had drie ICSI pogingen gedaan, en is daarna overgestapt naar een andere zorgverzekering waar ze weer 3 pogingen vergoed kregen. Ik weet niet bij welke maatschappij ze zaten of waar ze naar toe zijn gegaan. Maar als dat bij hun gewerkt heeft, is dat misschien ook een idee voor anderen??

Ik heb op nog nooit gestemd. 5 x IVF: Helemaal uit zo mijn hoofd weet ik het niet meer, maar ik heb nooit zoveel follikels gehad, meestal 4-6 (laatste keer 7) aantal eicellen die ook allemaal bevrucht werden: 3-4, waar er uiteindelijk altijd maar 2 van overbleven, die niet van geweldige kwaliteit waren. (met nadruk: op het oog, aan de BUITENkant) Cryo's hebben wij dus nooit gehad. Bij een van die pogingen heeft er zelfs helemaal geen bevruchting plaatsgevonden. Maar.... Bij een van die pogingen ben ik zwanger geworden, en we hebben nu een zoontje. En ik ben nu weer zwanger. Hopelijk geeft bovenstaande hoop voor stelletjes die onderstaande herkennen: geen cryo's hebben, weinig follikels en nog minder eicellen, er een keer geen enkele bevruchting heeft plaatsgevonden. embryo's van matige en matig/goede kwaliteit.

Natuurlijk houd ik jullie allemaal op de hoogte. Ik hoop voor jullie allemaal dat jullie een wondertje mogen meemaken!

Wel een goed idee, Maar ik heb inmiddels op de website van Clearblue gekeken, en zoals ik het begrijp kan maximaal worden aangegeven, zoals in mijn geval, dat de bevruchting meer als 3 weken geleden heeft plaatsgevonden. Maar dat is dus in mijn geval sowieso het geval, en weet ik nog niets meer. Er zit niets anders op dan toch nog dat weekje te wachten. En ja, stiekum hoop ik natuurlijk ook dat ik dan 10 weken zwanger ben! Vandaag over een week , weten we meer! (Ik hoop alleen dat na al dit gebeuren, het wel allemaal goed blijft gaan)

Ik had besloten om maar niet naar de huisarts te gaan, als hij inderdaad ook de urine test, daar heb ik twee positieve testen van liggen, en heb hem daar niet voor nodig. Bovendien negeer ik nu de symptoompjes niet meer en weet het dus ook, ik ben zwanger. Dus vanmiddag (kon niet eerder) naar de IVF-poli gebeld. Ook daar een vorm van stomme verbazing. (verbijstering) Maar langskomen was niet nodig, zwanger is zwanger, en twee positieve testen, zijn twee positieve testen. Ook had ik gevraagd of er iets anders aan de hand kon zijn, door de gebruikt hormonen of nog iets anders?? Nee, gewoon zwanger. Wel is de vraag hoe lang ik nu eigenlijk zwanger ben, enerzijds gaan ze ervan uit dat het spontaan is, anderzijds sluiten ze dat het toch afkomstig is van de IVF ook niet uit. De afspraak op 10 November is blijven staan, maar ipv een afsluitend gesprek krijgen we nu een echo waarop, als alles goed blijft gaan, te zien zal zijn of ik dan "6 weken +" of "10 weken +" zwanger ben. (Wel zeiden ze er vast bij dat als ik dan 6 weken zwanger was, er nog geen hartje klopte, dat ik dan dus niet moest schrikken) Gelukkig hoef ik dus niet te lang te wachten op een echo Morgen over een week is het al zo ver, dat kan ik prima overzien. Maar ik zal blij zijn als ik hem heb gehad. Groetjes van een hele blije Christine!

Angel, voor jou is het dus ook hartstikke spannend. Ik duim zeer zeker ook voor jou!

Hoi EDR, In onze eigen situatie weet ik een klein beetje wat het is, want helemaal te vergelijken is het niet, omdat wij al een kindje hebben. Dan stoppen is ook heel jammer, maar niet te vergelijken met jullie. Maar ook daarvan weet ik een klein beetje wat het is, omdat mijn man's zus en haar partner ook het hele traject incl. ICSI hebben doorlopen en ook uiteindelijk gestopt zijn zonder het gewenste resultaat. Net als jullie. (haar dit allemaal vertellen word dus heel moeilijk, omdat ze wel blij zal zijn omdat ze het ons gund, maar natuurlijk ook heen en weer geslingerd zal worden tussen emoties) Ik zou je van alles willen zeggen, geef de moed niet op, er kan nog van lles gebeuren etc. Maar dat durf ik niet. Wat ik wel wil zeggen, is hetzelfde wat ik ooit tegen mijn schoonzusje heb gezegd: al zou je zelf nooit moeder worden, je kan de allerbeste "tante" (in de breedste zin van het woord) worden. Een betere tante dan sommige moeders moeder zijn.

Hoi EDR Ik heb nooit eerder bloedtesten hoeven laten doen. Ieder ziekenhuis lijkt toch andere werkwijzes te hebben. En ik dacht, laat ik het maar bij de dokter doen, voor ik het ziekenhuis bel. Ik zag trouwens dat jullie ermee gaan stoppen. Dan is wat ons nu allemaal overkomt denk ik erg moeilijk voor je. Ik wens je veel sterkte en ook veel geluk op jullie levenspad! En ik bedank je voor je meelevende reacties!

Hoi EDR, Eerst morgen naar de dokter voor een bloedtest. Als die positief is, durf ik pas echt het ziekenhuis te bellen. Ik hoef hooguit tot 10 November te wachten, want dan hadden we een laatste afsluitend gesprek, dat zal nu waarschijnlijk een echo worden. Maar misschien kunnen we al wel eerder komen.

Ooooh, wat onbeschofd van mij, ik zie nu pas echt goed dat er inmiddels ook meiden zijn die net zwanger zijn. Van harte gefeliciteerd!!:bf_new:

Ten eerste wil ik iedereen heel hartelijk danken voor de spontane reacties. Nu antwoord op de vraag van EDR en Meiske74: We hebben wel sex gehad rondom de eisprong. Maar een spontane zwangerschap zou net zo gek zijn als toch zwanger zijn door de laatste ivf poging, en daarom vraag ik me ook af, zou ik dan ongeveer 5 weken of 9 weken zwanger zijn. Alles even verkort: 12/14 jaar onbeschermd gevreeën enkel "periodieke onthouding" en "voor het zingen de kerk uit" (hooguit een keer of 5 echt beschermd gevreeën) 2001 kinderwens, actief proberen zwanger te raken 2004 6x IUI 2005 2x IVF, zwanger. 2006, vanaf de geboorte van ons zoontje, weer proberen zwanger te raken. 2009 3x IVF (waarvan de tweede keer geen enkele bevruchting en het advies van de emryoloog aan onze gyn was: "streven naar afsluiting") Ik maakte tijdens de IVF behandelingen nooit veel follikels 4-6, waar er 2-4 van bevrucht raakten. De kwaliteit was "matig/ matig tot goed".

Jawel, ik ga even terug naar de laatste ivf poging, en dan weer terug naar het hier en nu. De terugplaatsing (op maandag) van de embryo's was behoorlijk hoopvol voor ons, omdat de kwaliteit iets beter was als de andere keren, eigenlijk een beetje te vergelijken met de kwaliteit van de embryo's waaruit uit eentje ons zoontje uiteindelijk is geboren. Dus dat was een prettig begin. Ongeveer drie/vier dagen na de TP voelde ik heel even iets wat ik kan omschrijven als een menstruatie-achtig pijntje en vroeg me af of het misschien mogelijk is dat ik de innesteling voelde (omdat ik dit nog nooit eerder had gehad in die periode), ook werden mijn tepels ineens paars/zwart, ik had zelf het idee dat mijn hoofd er lekker rozig uitzag, en moest al weer meer plassen. Maar dit zouden allemaal extreem vroege zwangerschapstekenen zijn, en dacht dan ook dat mijn fantasie met me op de loop ging. Ook droomde ik dat ik zwanger was (tweeling!). Maar dit was dus allemaal in de eerste week na de TP, en leek ons dus onmogelijk, maar toch ook wel een beetje hoopgevend. Echter kregen mijn man, zoontje en ik de griep op zaterdag. En hoewel ik er al na twee dagen vanaf was, "voelde" ik ineens niets meer, ik vond ook niet dat ik veel moest plassen ofzo. De vrijdag daarop, 3 dagen voordat we eventueel mochten gaan testen, toch alvast een zwangerschapstest gedaan. Ik zat tenslotte op het wachtbankje en was toch nieuwsgierig, die test was negatief. En de volgende dag werd ik ongesteld. Zoals ik al zei, heb ik voldoende gevloeid, 3 a 4 dagen lang. Voor de zekerheid, om het definitief voor ons een nee te maken en te helpen het af te gaan sluiten heb ik toch nog een dag na de officiële testdatum een zwangerschapstest (goedkoopste merk wat ze bij het kruidvat verkopen) gedaan. Zoals verwacht, negatief. Een week na het begin van mijn menstruatie verloor ik ineens een heel klein beetje helderrood bloed. En vanaf toen, maar kan ook de week ervoor al zijn geweest, moest ik ineens weer vaker plassen, dit blijf ik ook nu doen. Verder niets gemerkt, behalve dat mijn menstruatie uitbleef, en dat ik naast menstruatie-achtig gevoel, ook een soort "spierpijn" onderin mijn buik heb, die ik niet herken bij een komende menstruatie, maar wel van mijn zwangerschap van mijn zoontje. (bandenpijn) Door het uitblijven van de menstruatie, het vele plassen, de bandenpijn en mijn gloeiende hoofd, toch maar besloten om gisteren dus een test te doen, en deze was positief, heel lichtjes, maar toch een streepje is een streepje zeggen ze. Gauw naar de winkel gegaan om nog een test op te halen zodat ik vanmorgen kon testen. Deze test, (zie foto hierboven) kan ik niet anders zien als een positieve test. Het gekke is dat ik mijn man na de mislukte derde poging gezegd had nu zo snel mogelijk alle babyspullen weg te gaan doen, maar nog even wilde wachten met het op marktplaats te zetten tot de volgende menstruatie. (die nu dus is uitgebleven) Nu zou het heel misschien kunnen overkomen alsof ik mezelf ondertussen zwanger gedacht heb, een soort schijnzwangerschap dus, maar we hadden het echt al afgesloten en vonden het prima dat het er bij 1 bleef. Ik was ook echt toe aan afsluiting. En nu ik die afsluiting gedaan dacht te hebben, lijkt het nu juist op een nieuw begin! pfffff, heel verhaal getypt, sorry

Het is inderdaad een bijzonder verhaal. Zo'n verhaal die je heel af en toe eens hoort of leest. Maar waar je eigenlijk niet zoveel mee kan, omdat dit uitzonderingsverhalen zijn, en ons dat toch niet overkomt. Maar nu overkomt het me wel ! De wonderen zijn de wereld nog niet uit! We zijn er nog niet, het is allemaal nog zo teer. Maar ik ben nu wel heel nieuwsgierig.... hoelang, en hoeveel??

Dank jullie wel voor jullie positieve reacties! We zijn nog een beetje in shock, door dit zeer onverwachte goede nieuws. We durven inmiddels voorzichtig blij te zijn. Maar nog wel met enige terughoudendheid. Natuurlijk laat ik het verloop horen :thmbup:

Vanmorgen om 7 uur weer getest, zie bovenstaande foto! Dit lijkt me toch duidelijk?? Bizar! Morgen naar de huisarts, en als hij positief test, dan ga ik het ziekenhuis bellen om de afspraak voor het afsluitende gesprek om te zetten in een afspraak voor een echo. Want hoe lang zou ik dan zwanger zijn? 5 of 9 weken? Of zouden er andere dingen aan de hand kunnen zijn, en ben ik niet zwanger? Ik weet het niet hoor, het is bijna te raar voor woorden. Maar ben voor mezelf nu wel op zijn minst 99% zeker.

Hallo, ik ben nieuw hier op het forum, en weet nog niet helemaal goed waar ik het moet neerzetten. Maar ik zit er vol van, en wil graag een steuntje in de rug of juist met de voetjes weer op aarde worden gezet. Heel kort even alles neerzetten en uiteindelijk de vraag. Ik ben 37 jaar, mijn man en ik zijn al 22 jaar samen, en de keren dat we met bescherming gevreeën hebben is op 1 hand te tellen. In 2001 besloten we dat het leuk zou zijn als er een kleintje zou komen. Ik werd maar niet zwanger en in december 2003 hadden we onze intake in het ziekenhuis. Alles in sneltreinvaart doorlopen. Uitslag was "onverklaarbaar uitblijvende zwangerschap", daarna 6 keer IUI, en 2 x IVF. De tweede keer was succesvol, we hebben een prachtige zoon die over 4 maanden 4 word. Dit jaar hebben we nog 3 keer IVF gedaan. Ik heb niet veel eicellen, en de kwaliteit van de embryo's was ook nooit echt super te noemen. Cryopreservering kwam al helemaal niet aan de orde. Bij de tweede keer IVF dit jaar was er zelfs geen enkele eicel bevrucht, en we hadden al besloten dat we toch de derde keer nog zouden doen, maar dat het dan voor ons zou ophouden. De laatste keer was afgelopen september, de punctie 10 september, de terugplaatsing de 14de. We mochten de 28ste testen als alles meezat. Het voelde goed aan, maar heb wel de 19de een griepje gehad van twee dagen. En werd helaas 26 september ongesteld. Ruim vloeien. (regelmatige cyclus, 3 a 4 dagen vloeien) De 29ste heb ik alsnog voor de zekerheid getest, negatief. We hadden een afspraak gemaakt in het ziekenhuis voor een afsluitend gesprek op 10 november aanstaande. De knop ging bij ons om, we bleven "lekker" met ons drietjes. 2 oktober verloor ik ineens een heel klein beetje helder rood bloed. (dit heb ik nog nooit gehad) Maar nu.... Ik moest vorige week zaterdag dus weer ongesteld worden (eerste keer na ivf, dit komt normaal gesproken normaal op gang), maar nu ben ik dus een week overtijd, en heb me niet kunnen bedwingen en heb heel laat in de middag een zwangerschapstest gedaan, en deze gaf een héél licht tweede lijntje!! (Deze werd na een kwartiertje/halfuurtje wel wat duidelijker) Toen ik zwanger was van ons zoontje was er ook een hele lichte streep en heb geen enkele vorm van zwangerschapskwaaltjes gehad, alleen heel veel plassen en dat doe ik nu ook. (weinig hcg??) Temp is nog steeds hoog (37,3 ongeveer) Wat denken jullie? Zou ik dan toch zwanger zijn?? Morgenochtend maar eens opnieuw testen.