Christine71

Ja Peggy, de wonderen bestaan nog echt, en jij bent daar nu ook een bewijs van! Miki, ik hoop ook dat je ons gauw mag volgen!

Van Harte gefeliciteerd Peggy! Super! Wat een geweldig uiteinde hebben jullie zo!

Zo dicht bij die magische grens..... Ik kan me voorstellen dat jullie dachten dat alles goed was en alleen maar bezig waren met de toekomst. En dan dit.... Wat moet dit een immense klap voor jullie zijn, ik kan jullie alleen maar heel veel sterkte wensen met alles.

Hoi Marian, de bekende kwaaltjes had ik ook hoor, bij beide zwangerschappen, de menstruatie leek er gewoon aan te komen, en toch zwanger! En maak je niet te druk over de kwaliteit, wij hadden altijd matig/redelijke embryo's en zelfs een keer helemaal geen bevruchting. Toch is een Ivf poging gelukt, en ben nu zelfs spontaan zwanger. Dus houd moed, het kan echt!

Dit zijn inderdaad de succesverhalen, hartstikke goed, zo kan het ook! Veel geluk met je gezinnetje!

Ik wens iedereen voor 2010 een persoonlijk TOPjaar toe!

Ook ik was even bang dat ik op een ander forum terecht was gekomen. Ziet er erg mooi uit, en harstikke leuk! Pluim voor Jheroen!

Hoewel het altijd verschrikkelijk is zoiets, raakt dit me nog iets meer omdat je in het Juli-topic zat. Huil maar flink uit, neem je tijd, en wees lief voor jezelf en voor elkaar.

Hoi Dafke32, welkom op het forum! Je zal al een hoop kunnen lezen, en anders gewoon vragen. (nadat jullie het gesprek etc gehad hebben uiteraard) Veel succes!

Jammer dat de Ivf niet door is gegaan, maar met iui heb je ook een kans, dus duimen maar!

Hoi Miep, Kwaliteit van de embryo's, en hoeveel cellig ze zijn hoeft echt niet veel te zeggen hoor. Andere vrouwen die op een normale manier zwanger zijn geraakt weten hun kwaliteit ook niet, terwijl dat helemaal niet hoeft te zeggen dat dat allemaal zo geweldig is, aleen zij weten het niet. Eigenlijk weten wij, stellen die in het traject zitten, misschien soms wel te veel...... In ieder geval genoeg om ons er erg druk over te maken, en ons onzeker over te voelen. Ik zelf ben 1 van de vrouwen die altijd matig/redelijk embryo's heeft gehad die soms ook een dagje achter liepen. Toch hebben we er een zoontje aan over gehouden. En zelfs zijn we nu spontaan zwanger geworden. (met neem ik aan diezelfde kwaliteit die we altijd al gehad hebben) Dus niet teveel naar de kwaliteit kijken, en er goede hoop in houden! Veel succes!

Hallo Francis, Welkom op het forum. Ik ben diep onder de indruk wat jullie hebben meegemaakt. En het doorzettingsvermogen om opnieuw door te gaan met de kinderwens. Ik kan me voorstellen dat de wens nu groter is dan ooit. Ook hoop dan ook echt dat 2010 dubbel en dwars jullie jaar word!

Ik lees steeds mee hier, en leef met iedereen mee, met de meiden waar het bij gelukt is, waarbij het niet gelukt is, en die nog op het bakje zitten. Toen ik zwanger werd van ons zoontje, wist ik gewoon dat het niet ging lukken, alle klachten die wezen op een naderende ongesteldheid waren daar. Maarja toch maar een test gekocht op het laatste moment. En ja hoor, toch zwanger! Ook bij de spontane zwangerschap, voelde het gewoon aan alsof op ieder moment mijn ongi zou moeten gaan doorbreken. Je kunt dus niet op je lichaam vertrouwen, het kan alle kanten op. Vloeien terwijl je zwanger bent, is gewoon heel rottig.....want wat betekent het? In mijn omgeving ken ik echter vrouwen die zelfs 3 a 4 maanden lang netjes gingen menstrueren, en gingen met buikklachten naar de huisarts om er daar vervolgens achter te komen dat ze al 3 a 4 maanden zwanger zijn. Het kan dus "normaal" zijn. Succes allemaal!

Hoi Annema, Bij onze eerste rondes in 2005 werd er nog automatisch 2 embryo's terug geplaatst. De afgelopen ivf rondes in 2008/2009 hadden we de keus. Onze keus was twee embryo's, omdat je per terugplaatsing 2x kans hebt dat er 1 blijft zitten. De keus om er twee terug te laten plaatsen had er ook mee te maken dat de kwaliteit van onze embryo's matig/redelijk waren, dus, zo dachten we, de kans om zwanger te worden was al kleiner laat staan om er een tweeling van te krijgen. De embryo's waren niet van een dusdanige kwaliteit om ze in te kunnen vriezen, dus dan maar gebruiken! En mocht er een tweeling van komen, dan waren ze van harte welkom. Natuurlijk kunnen er complicaties van komen, maar dat geldt bij iedere zwangerschap. Bovendien zijn ze tegenwoordig een stuk verder en word je extra goed in de gaten gehouden. Onze gedachtengang was: "liever 1, met de kans op 2, dan geen" Succes met jullie beslissing!

Hoi Sterretje, welkom op het forum. Het voordeel van weten wat er aan de hand is, is dat er dan naar gehandeld kan worden, hopelijk met de gewenste resultaten. Schuldgevoel is iets wat we allemaal kennen, of het nu aan hem of aan haar ligt, aan beiden, of zelfs bij een onbegrepen uitblijvende zwangerschap. Schuldgevoel, of eigenlijk angst hebben voor "wat nu als het niet lukt?", is iets waar we denk ik allemaal, in meer of in mindere mate, doorheen zijn gegaan. Ik wens jullie in ieder geval heel veel succes met de komende behandelingen, en dat jullie wens uit mag komen!

Ja, ik bedoelde jou. Sorry maar kon er zo gauw even niet de goede naam aan koppelen. Maar ook jouw verhaal is weer zo'n wondertje! Esther, ik hoop dat het maandag er allemaal goed voor je uit ziet. Succes!

Nou, dat is mooi kl*te! Ik zou er een resque iui van maken, dan hou je de ivf poging nog over. Ik weet niet meer precies wie, maar in november was er ook iemand die hetzelfde heeft meegemaakt, en er een iui van heeft laten maken. En is zwanger geworden! Ik hoop dat zij hier gaat reageren. Dus houd hoop! Ookal is het even niet zo leuk nu.

Wat grappig zeg! De geboortemaanden van (een van) de ouders zelf of 1 ervoor of 1 erna lijken inderdaad er toe te doen! (in mijn familie althans) Mijn ouders zijn allebei in augustus jarig. Mijn zus is in augustus geboren. Haar ex-man in mei. Dochter in juni. Zoon in september. Mijn zus (augustus) haar nieuwe vriend is in mei geboren Dochter in augustus geboren Dochter in mei geboren Mijn broer is in september geboren Zijn vriendin is in april geboren Zoon in april geboren Ik ben in december geboren (te vroeg, moest eigenlijk februari zijn) Mijn man is in april geboren Zoon (ivf) in maart geboren En nu uitgerekend in Juli Mijn broertje is in december geboren, nog geen relatie/kinderen

Hoi Esther, welkom op het forum! Hopelijk zitten er ook nog een paar follikels aan de andere eierstok en kan de punctie door gaan. Als ze tijdens de punctie op zoek moeten gaan, kan dit behoorlijk pijnlijk zijn. Dan is het fijn als je er niets van merkt. (Mag je partner er wel bij aanwezig zijn, zodat hij kan vertellen wat er zoal gebeurt is?) Ik wens jullie heel veel succes.

Getekend!

Dank je wel Peggy! 31 oktober was ik een week overtijd en had wat minimale symptoompjes, toch maar even getest.....en inderdaad..... spontaan zwanger!

Tussen 16.00 en 20.00 uur? Houd je er wel rekening mee dat je iedere dag de spuiten op ongeveer dezelfde tijd moet zetten? Wat betreft hier je verhaal kunnen delen, zit je wel goed. En anderen uit je omgeving er niet mee belasten? Volgens mij belasten zij jullie met opmerkingen als "probeer er niet te veel mee bezig te zijn" Zouden we dat allemaal niet willen? Gewoon lekker samenzijn en op een gegeven moment denken van hee volgens mij blijft mijn menstruatie uit, positief testen en je vervolgens afvragen wanneer je eerste dag van je laatste menstruatie nu eigenlijk was?

Fijn dat ze nu wel bij de eileider konden komen! (Ik heb het ook een keer gehad, twee dagen later wel weer bereikbaar) Nu maar hopen dat het deze keer weer eens mag lukken! Succes!

Goed teken dat je er positief in stapt! Nu maar hopen dat het gelijk de eerste keer raak mag zijn, succes!

Wij hebben een zoontje die nog 4 moet worden, en bij hem in de peuterklas zitten jongetjes en meisjes die of al een grotere broer of zus hebben, of een klein babybroertje of babyzusje hebben, of er 1 op komst is. Op een bepaald moment begon hij er ook over, en vertelde ik hem dat ik niet wist of er nog een broertje of zusje bij zou komen. Kort daarna vond hij babytjes in een keer stom. Maar toen we een keer in het bos liepen en we gezinnetjes tegen kwamen met twee of drie kinderen, zei mijn zoontje dat hij ook zo graag een of twee vriendjes (broertjes) wou hebben..... Dit was trouwens een week nadat onze derde en laatste ivf mislukt was. Mijn hart brak toen wel, omdat we er mee zouden stoppen en we wisten dat het spontaan nooit zou lukken. Ik ben op internet gaan kijken over enig kind zijn etc. En de conclusie was daarbij voor mij dat hij het absoluut niet slechter zou hebben als een ander, en in sommige gevallen misschien nog wel beter. Bovendien kennen we een aantal gezinnetjes van 3, die er al dan niet bewust voor gekozen hebben om met zijn 3tjes te blijven en het gaat prima met ze. En ook wij zouden het prima hebben met ons drietjes. Groot was de verrassing dan ook dat ik spontaan zwanger ben geworden. Aangezien de "hele wereld" weet wat ons is overkomen, en wat nou als hij er ineens op word aangesproken van: dus jij word een grote broer? Bovendien zijn ze echt niet op hun achterhoofd gevallen en vangen ze veel meer op dan dat we denken. Zo zat hij eens bij mij op schoot en voelde aan mijn buik, heeee voel ik daar een babytje? Nadat we op de echo het hartje hebben gezien, hebben we het aan ons zoontje verteld. (Hij ging meteen aan mijn buik luisteren en zei, ik hoor een babytje weeh weeh) Mocht een en ander niet goed gaan, dan is dat misschien moeilijk uit te leggen. Maar met dat bijltje hoeven we hopelijk niet te hakken.