Christine71

Dat onzeker zijn hoort er helemaal bij hoor, daar hebben we allemaal last van. Ook ik, nu net voor de tweede keer moeder, ben weer opnieuw onzeker. (wel iets minder als bij de eerste, maar toch ;)

Hoi Colle, Allereerst nog even mijn felicitaties met de geboorte van jullie zoontje! Wat betreft je vraag, volgens mij kun je het gewoon 's ochends gaan geven hoor. Ze zeggen alleen dat je er een vaste tijd voor moet hebben, zodat het een dagelijkse routine word en je het niet gaat vergeten om te geven. En anders bel je even de wijkverpleegkundige. Je zoontje zal inmiddels al wel zijn voeding hebben gehad, maar dan begin je gewoon morgen.

Hoi Mila, Ik vind het heel rot voor jullie dat het na 3 keer voor jullie ophoud. De hoop dat het nog een keer met hulp zou kunnen lukken, want het is al eens eerder gelukt, moet je nu laten varen. En dat is heel verdrietig. Onze eerste zoon is geboren na bijna 3 jaar zelf proberen, toen 6x iui en 2x ivf. Ook wij zijn de mallemolen weer ingestapt voor een brusje. Bij de tweede keer ivf trad er helemaal geen bevruchting op en ging, achteraf gezien, "de deur" in de maanden erop, gevoelsmatig, al stukje bij beetje dicht. Toen de derde keer ivf ook mislukte, ging voor ons de deur op slot. Na 8,5 jaar vanaf de start van onze kinderwens waren we er ook wel aan toe om het af te sluiten. En we hadden ten slotte het geweldige geluk om in ieder geval een kindje te krijgen. Alleen net na het mislukken van onze laatste ivf begon onze oudste zoon over een broertje of zusje, en dan breekt je hart toch echt wel even! Ik vond het dan ook erg zielig voor hem, maar als je een beetje gaat rondgooglen over enigstkinderen, dan kom je er ook achter dat het echt niet zielig is of hoeft te zijn. En misschien in bepaalde gevallen zelfs wel beter? Het gaf mij in ieder geval behoorlijk wat rust. (De maand erop raakte ik trouwens spontaan zwanger en hebben we nu alsnog twee kindjes. Maar daar gaat het nu niet om.)

Mart, zo oneerlijk, heel veel sterkte..

Welkom en gefeliciteerd!

Hartelijk gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoontje Thijs! Ik wens je een voorspoedig herstel toe, en geniet met elkaar van de kraamtijd, een heel bijzondere periode!

Zoals al gezegd, klinkt er uit je bericht veel kracht en positiviteit! Ik wens jullie nog vele mooie dingen toe in jullie toekomst!

Dat vind ik mooi gezegd, en ga hier in mee!

Bij onze oudste zoon werd ik met 38 weken en 1 dag ingeleid vanwege langdurig gebroken vliezen, ik had zelf 2 cm ontsluiting. Om 08.00 kreeg ik de weeopwekkers per infuus en hij is 's avonds om ongeveer 21.30 geboren. Wel ruggeprik gehad, maar deze werkte helemaal niet. (schijnt soms voor te komen) Bij onze jongste zoon werd ik met 39 weken en 1 dag ingeleid wegens ernstige rug en nekklachten. Ik had wel wat ontsluiting maar nog geen 1 cm. Om 09.00 kreeg ik de weeopwekkers per infuus en werden mijn vliezen gebroken. En onze jongste werd om 18.00 geboren. Ruggeprik gehad, werkte deze keer wel. Fantastisch!

Zonder valse hoop te willen geven, toch even drie voorbeelden waarbij de medische wereld er niet veel hoop (meer) in zag en het toch nog goed kwam. De eerste ben ikzelf, ondanks dat we een gezonde zoon hebben uit de tweede ivf poging, lukte het daarna met drie ivf pogingen niet om nogmaals zwanger te raken. Sterker nog, bij de tweede ivf poging van de tweede ronde was het advies van de embryoloog aan onze gyn om te streven naar afsluiting. Na de mislukte derde poging besloten wij te stoppen met de behandelingen, en de maand er op werd ik spontaan zwanger en is ons tweede zoontje inmiddels geboren. Het tweede voorbeeld is een kennis van ons, zij stopten na 4 mislukte ICSI behandelingen. Ruim een jaar later werden ze spontaan zwanger en hebben nu een gezonde dochter. Het laatste voorbeeld hoorde ik van de verloskundige: ook een stel die ICSI hadden gedaan en min of meer te horen hadden gekregen dat het er voor hun niet in zat. Je raad het al: spontaan zwanger. Nu wil ik niet zeggen dat iedereen dus zo maar spontaan zwanger kan raken, want "mensen zoals wij" hebben in mijn ogen vele malen meer kans om zwanger te raken dmv de medische mallemolen. Ook wil ik niet zeggen dat het iedereen zal lukken om uiteindelijk zwanger te raken. Maar ik probeer wel een beetje aan te geven dat (zelfs "wetenschappelijk bewezen") kansberekening echt niet waar hoeft te zijn. En schijnt 6x IVF eigenlijk niet de beste resultaten te geven?

Wat een moeilijke situatie zeg! Ik denk dat het met het psychologische deel van de vruchtbaarheidsbehandelingen te maken heeft. Daar word je ten slotte van het begin af aan op gewezen, dat het psychisch een zwaar traject is. Velen van ons zullen dan ook kunnen herkennen dat wij en/of onze partners er bijvoorbeeld over hebben nagedacht óf we dit allemaal wel wilden doorstaan, oftewel is deze relatie me dat wel waard? Wat nu als we geen kinderen van onszelf kunnen krijgen? Wie heeft er niet eens gezegd, of te horen gekregen: Ga maar bij me weg dan kun je misschien met een ander wel kinderen krijgen. Ook het geen kinderen meer willen krijgen hoort in dit rijtje thuis. Omdat je al zo lang bezig bent om samen een kindje te krijgen, dus letterlijk de tijd (veel tijd) hebt gekregen om over van alles en nog wat na te denken en dus ook de twijfel of je wel een kindje wil. De meeste mensen hebben deze twijfel wel in meer of mindere mate, maar in geval van mensen die op de normale manier zwanger raken, zijn ze al zwanger voordat de twijfel komt, en daarna word die twijfel als iets normaals aangeduid, wat bij de zwangerschap hoort, en niet alleen bij de aanstaande moeder maar ook bij de partner. Tijdens de vaak lange tot zeer lange weg die wij moeten bewandelen om hopelijk een kindje te kunnen krijgen, heeft twijfel een kans om te gaan wortelen. Echter, kan dat vroeger of later trouwens toch weer uitmonden in een nieuwe kinderwens. Zoals al gezegd is geworden: praten, praten, praten. Ik hoop dat jullie er uit komen.

Mart wat een geweldig nieuws! Nu moeten jullie "met samengeknepen billen" wachten op de eerste echo. Het zou zo fijn zijn als jullie toch eerder terecht zouden kunnen!

Van harte gefeliciteerd met jullie dochter, geniet van haar en van elkaar!

Pieneke en partner, van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoon en dochter! Ik wens je een voorspoedig herstel toe, en dat jullie lekker kunnen gaan genieten met elkaar!

Hoi Eslief, Ik heb bij mijn eerste zoontje in maart (bij -18) de warm water kruiken gebruikt, En zelfs nu bij Cedric die net geboren is, als het een "koude" dag is, moeten er eventueel kruiken gebruikt worden (in Juli!) Maarja, nu is dat incidenteel, in december zul je ze echt nodig hebben. Het gevaar van de "bellywarmers" is alleen al de belachelijke naam, want je zou haast denken dat je zelfs het buikje er mee kan verwarmen. En dat is dus inderdaad het gevaar, ze lijken niet zo warm te worden, en je zou je kindje er te dicht tegen aan kunnen leggen, waardoor het levensgevaarlijk zou kunnen verbranden. Dit moet je zelf in acht houden, maar ook papa, kraamzorg, opa, oma, oppas etc etc. En als er 1 bij zit die denkt, ach het valt wel mee........ En iedereen is wel heel voorzichtig met de warmwaterkruik. En daar zijn ook weer trucjes voor om te voorkomen dat je kleintje zich kan verbranden als het mis zou gaan met de sluiting etc. Ik hoop op meer ervaringsreacties, en je een keuze kan maken waar je je goed bij voelt.

Van harte gefeliciteerd met de geboorte van Puck. Inderdaad een supersnelle bevalling zeg! Wat een mooie lieve naam! Geniet van de kraamtijd!

Bedankt voor het openen van het topic! En allemaal heel hartelijk bedankt voor de felicitaties! Met Cedric gaat het uitstekend! Met papa en grote broer ook, die zijn apetrots, en vooral is het zo geweldig om te zien hoe grote broer zich nu al ontfermd over zijn broertje, en superlief is voor zijn mama. En papa, die zorgt voor ons allemaal. We hebben een hele leuke en lieve kraamhulp, en dat meisje werkt echt hoor, zelfs met deze hitte. Naast het huishouden en zorg, staat ze met raad en daad klaar. Helemaal goed! Genieten doen we dus zeker, wij allemaal. Ik doe het gewoon heel rustig aan, en dat zal ook langzaam aan steeds beter gaan. Meiden, bedankt voor alle felies. Wij hebben nu twee wondertjes, de eerste uit IVF, waarvan we eigenlijk niet gedacht hadden dat het ons gegund was, en de tweede, nog onwaarschijnlijker, uit een spontane zwangerschap. Maar het kan dus! Dus meiden, houd hoop, en geef niet op, ookal zeggen de cijfertjes anders, wonderen bestaan!

Cedric Remon is geboren! Eergisteren, op 07-07 om 18.04 is Cedric geboren. Ik ben ingeleid geworden vanwege de vele rugproblemen, en de bevalling verliep uitstekend. Een prachtig mannetje is geboren, die volgens mij als twee druppels water op zijn grote broer (en dus ook zijn vader) lijkt. Ik heb na de bevalling heftige inwendige bloedingen gehad en ben veel bloed kwijtgeraakt en werd met enige spoed naar de OK gebracht waar ze me gecurriteerd hebben en de fluxes gehecht hebben. Dus moest ik nog even in het ziekenhuis blijven. Ondanks een zeer laag HB gehalte mocht ik toch naar huis vandaag, maar moet het de komende weken nog heel rustig aan doen. Gelukkig heb ik een geweldige man, en die zorgt samen met familie, en een lieve kraamhulp, goed voor me. En nogmaals, met Cedric gaat het allemaal prima. En genieten doen we dus ook echt. Dit wilde ik toch even met jullie delen. Want zo zie je maar aan dit hele verhaal welke ik begon op 1 nov. 2009 toen ik lid werd van dit forum, wonderen bestaan!!

Van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie kleine mannetje! Geniet er van!

Gefeliciteerd met de geboorte van jullie dochtertje. Geniet van elkaar tijdens de kraamtijd!

Heel veel kracht en sterkte om dit een plekje te geven!

Ik heb op "anders" gestemd. Al vrij snel na de TP moest ik steeds heel vaak plassen. (tot vervelens toe) Ik dacht natuurlijk dat dat kwam doordat ik veel dronk omdat dat moet na de punctie. Achteraf gezien was dat wel degelijk een (in elk geval voor mij typerend) zwangerschapssymptoom. Omdat ik bij de tweede zwangerschap (spontaan) weer heel veel moest plassen, ruim voordat ik ging testen al. Verder geen symptomen, ik wist beide keren zeker dat mijn ongie eraan kwam... Dat naderende ongie gevoel, heb ik beide keren 3 maanden lang gehad. Maar dat kan dus heel goed "gewoon" je baarmoeder zijn waarin heel veel gebeurt.

Van harte gefeliciteerd Miep!

Lieve Miki, Er is al zoveel gezegd geworden, en daar sluit ik me graag bij aan. Ik wens jullie al het goede toe op jullie verdere pad!

Wauw wat een mooie opening van de maand! Gefeliciteerd Paula en Ramona! Dat er heel erg veel jullie mogen volgen deze maand, zet hem op meiden, succes!!