wannabemom

@Maartje; goh wat een gek begin van de gesprekken! Maar wel goed dat jullie een fijn gevoel bij haar hebben. Dat is zeker heel belangrijk. Nu maar hopen dat de volgende gesprekken vlotjes gaan verlopen. @Raba; dat is wel heel snel al dat jullie de gesprekken gaan krijgen. Hebben jullie de medische keuring ook al gehad?? Bij ons duurde het 3 maanden na de keuring voor we het eerste gesprek hadden. Maar het kan denk ik ook per regio verschillen. Maar hoe minder wachttijd des te beter!! Zijn jullie er trouwens al uit of jullie zowiezo gaan adopteren?? Misschien dat het voorlopig wel niet mag als je op 23-2 een positieve test krijgt..... Gisteren hoorde ik trouwens van een kennis die net op de sri lanka wachtlijst stond dat ineens het contact opgeschort zou zijn ivm mogelijk fraude bij het weeshuis. Ik weet niet precies hoe en wat, maar dat lijkt me toch wel echt balen. En daar hebben wij ook altijd nog de meeste moeite mee gehad......er maar van uit gaan dat ons kindje legaal geadopteerd wordt en dat alles netjes verloopt. Want hoezeer we ons nu al op ons kindje verheugen, het blijft toch wel altijd een beetje dubbel gevoel. Zelf wordt je dan eindelijk moeder, maar ergens loopt er mogelijk nog een moeder en vader rond.

Succes morgen maartje!!!! Ik hoop dat jullie een heel fijn gesprek hebben en na een paar weekjes mooi die Beginseltoestemming gaan krijgen.

@Marli; ik ga echt hopen dat 2012 voor jullie het telefoontje gaat komen waar je al zo lang op zit te wachten. Wel fijn dat je dan al na 2 weken naar bulgarije mag. Bij china wacht je na het voorstel nog 3-6 maanden voor je mag afreizen. Op zich wel lang, maar dan heb je wel nog fijn de tijd om alles op het werk te regelen. (als ik met verlof ga moet er een vervanger voor me komen; nu was ik 3 dagen thuis na bezoek kaakchirurg en mijn baas was superblij dat ik morgen weer kom; hij had dagen van 8 tot 21 gewerkt). Dat met de kinderkamer inrichten herken ik wel hoor!! Alhoewel ik bang ben dat ik mijn man het eerste weekend na het voorstel mee sleur naar Ikea. Vind het toch wel prettig om te weten of we een meisje of jongen krijgen. En welke leeftijd. Een kindje van 9 maanden zou mogelijk nog een kinderbedje nodig hebben terwijl een peuter van 3 toch al in een "echt" bedje kan.

@Marli; heb je nog enig idee hoe lang de wachttijd voor bulgarije nog gaat zijn?? Via-genootjes van ons staan nu ook net op de wachtlijst van Bulgarije. Ik hoop voor hen dat ze dan ook niet nog 2-3 jaar moeten gaan wachten. Laatst zag ik wel een hoopgevend berichtje op de website van K&T dat ze vooruitgang in de wachtlijst hebben. Het lijkt me trouwens ook raar als ze anders mensen nog op de wachtlijst zetten als de wachttijd alleen maar oploopt. Dan misschien beter om eventjes dicht te gaan. Dat van die speelgoedwinkels ben ik wel blij dat we daar in ieder geval overheen zijn. Maar vanmiddag hadden we toch weer eens vrienden van ons op bezoek die wat kwamen vertellen...... tuurlijk dus dat ze zwanger was. Ik had het al langer verwacht aangezien mijn vriendin bijna 35 is en tja dan denk ik toch dat de tijd misschien gaat dringen. Maar laatst met oud op nieuw hebben we toch nog wat wijntjes gedronken samen. Dus ik dacht dan is ze nog niet heel ver. Maar.... ze was dus nu al 17 weken en was er pas vorige week achter gekomen.... Toevallig stonden we net op het punt om weg te gaan, dus ze zijn maar 5 minuutjes gebleven. Had het er later met mijn man over dat ik het juist niet erg vond dat ze zwanger was (juist leuk kunnen onze kindjes straks samen spelen) maar juist het feit dat het zo makkelijk ging en dan ineens plots al 15 weken voor ze er achter kwam....... Ik bedoel; toen wij nog aan het proberen waren hebben we beiden geen druppel alcohol gehad, extra opgelet met echt alles en was ik 1 dag overtijd dan dacht ik al stiekem dat ik zwanger was.

@maartje; super!!!! donderdag al het eerste gesprek bij de raad!!! Voor ons was dat echt een "omslagpunt". De periode er voor was nog vrij open en we waren ook nog bezig met het afsluiten van de MMM. Maar vanaf nu zijn we ons echt aan het verheugen op een kindje wat straks gaat komen. Net zijn we even bij de Toys R Us geweest omdat mijn nichtje vandaag 2 jaar wordt. Vorig jaar vond ik het nog erg moeilijk om een cadeautje te gaan kopen. Maar nu stonden we al een beetje weg te dromen bij al dat speelgoed wat we straks mogen kopen(mijn man natuurlijk bij de Lego....). De keuze voor een land hebben we zo gemaakt; Van alle vergunninghouders hebben we een lijst gemaakt met de landen. In een tabel dan alle eisen gezet(zoals leeftijd/huwelijk/verblijfsduur/wat voor soort kindjes ed.) Met een marker meteen de landen afgestreept waar we niet aan voldoen; meestal was dat omdat we nu 2,5 jaar getrouwd zijn en niet 5 jaar of christelijk moest zijn. Ook voor veel landen was de verblijfsduur voor ons te lang. Tot 6 weken wilden we wel, maar langer liever niet. (dit ivm werk). Verder stond bij veel afrikaanse landen dat je open moest staan voor een kindje met HIV. Ik zou dat wel willen, maar mijn man niet. Dus dat viel ook af. Ook hebben we gekeken naar de geschatte wachttijd voor een bepaald land. Ik heb bijv. ook contact met wereldkinderen over colombia gehad. Maar daar gaven ze zelf aan dat het best 5-6 jaar kon duren tot een voorstel. Nou, dan blijven er uiteindelijk nog maar een paar landen over!!! Uiteindelijk kwamen we vooral bij de aziatische landen uit. Maar momenteel is bijv. sri lanka niet open. Wat we zelf wel positief aan china vinden is dat de adoptie heel gestructureerd plaats vind. Als je er heen gaat weet je al precies wanneer je weer naar huis vliegt. Bij veel afrikaanse landen is dat weer niet. Verder hebben we redelijk wat kennissen die uit china geadopteerd hebben. En tja, als je al die leuke snoetjes ziet ben je ook al weer wat bevooroordeeld. Mijn advies zou dus ook zijn; maak een lijst met wat je wel of niet wil. En bel of mail(maar dat gaat vaak stukken langzamer) naar de vergunninghouders met al je vragen. Het kan zijn dat er bijv. op de website nog dingen staan die niet 100% actueel zijn. In ieder geval heb je morgen nog een hele dag om al die dingen uit te zoeken. Bij ons verwachtten ze dus wel al met de gesprekken dat je dus wel al over die dingen keuzes gemaakt hebt. Blijft natuurlijk wel heeeel moeilijk. We hebben trouwens niet in ons rapport laten opnemen dat we per se uit China willen adopteren. Want we hebben ook nog best een aantal andere landen waar we uit zouden willen adopteren, maar wat nu niet mogelijk is. (niet open of nog te korte huwelijksduur). Na je laatste gesprek moet je trouwens wel weten naar welke vergunninghouder je wil! Die keus was voor ons ook nog best lastig. Daar hebben we gewoon ons gevoel in gevolgd. We hebben dus voor Meiling gekozen omdat ze daar aan de telefoon het behulpzaamst waren...

Tjeee, toch eigenlijk te belachelijk voor woorden. Dat ze kijken of er stof op de kast ligt???? En zo ja, ben je dan slechte ouders?? Mijn zus heeft ook 3 kleine "duiveltjes" van 5,4 en 2 jaar oud. Daar ligt ook wel eens een danoontje op de grond of hagelslag tussen de bank. Daar doe je toch niks aan met kinderen. Vind het juist veel vreemder als ergens kinderen wonen en alles perfect opgeruimd zou zijn... Over die voorbehoedsmiddelen heb ik ook nog nooit gehoord. Vind dat persoonlijk ook erg ver gaan. Zeker als ze het aan stellen vragen die al jaren een onvervulde kinderwens hebben. Het zou helemaal tegen mijn natuur ingaan als ik nu ineens na 5,5 jaar weer de pil zou moeten gaan slikken. Maar ik denk ook wel dat je juist de verhalen hoort waar vreemde vragen gesteld werden. Wat wij tot nu gehoord hebben was voornamelijk erg positief.

Hoi sam eliza!! Welkom op dit forum!! Toch weer spannend he zo de volgende stap. Bij ons was het ook al in het begin gevraagd wat we wilden met adoptie, 1 of meerdere kinderen, wat voor special needs, voorkeur voor land. Wij hadden gelukkig al heel vaak het er al uitgebreid over gehad. We wisten dus al precies wat we beiden wilden. Zelf hadden we een hele leuke vrouw die pas sinds een half jaar de gesprekken voor adoptie deed. Daarvoor deed ze voornamelijk uit huis plaatsingen. Dus vaak een hele andere situatie. Na het tweede gesprek liet ze al een beetje doorschemeren dat ze geen vreemde dingen heeft gezien bij ons. Wat ze positief vond was dat we ons goed voorbereid hadden en dat een adoptiekindje ook echt heel welkom was. Maar ook dat we heel duidelijk onze grenzen wisten aan te geven. Uiteindelijk hebben we dus ook een positief advies gekregen in ons rapport. Dus als jullie net zo'n raadsmedewerker als ons krijgen zou ik zeggen; maak je niet druk!! Maar ik hoor wel ook dat het heel erg per regio verschilt. Wij hadden dus eerst 2 gesprekken op het kantoor en daarna 1 gesprek thuis. Wel hebben we na het 1e gesprek een verslag moeten maken van ca. 9 a4-tjes We moesten tig vragen beantwoorden over onszelf, familie, opvoeding,.... Wel heel uitgebreid, maar ik denk dat het ook leuk is voor ons toekomstig adoptiekindje. We hebben onze eigen versie uit geprint en in de adoptie-klapper gedaan. Kan hij/zij later lezen hoe pap en mam zich hebben moeten voorbereiden op zijn/haar komst.

Proficiat met jullie zoon uit Nigeria!!! En echt supersnel gegaan zeg!! Hopelijk mogen de komende weken heel snel gaan. Gaan jullie dan alleen naar Nigeria of met nog een aantal andere stellen?? @esther; heel herkenbaar dat gevoel. hoewel we nu na onze BT toch wel steeds meer het gevoel hebben dat de adoptie ook echt gaat gebeuren. Wij zijn nu aan het wachten op de intake voor China bij Meiling. Momenteel gaat china ook weer best snel, maar hoe het gaat zijn als wij op de wachtlijst staan blijft altijd spannend.

@ Esther: Welkom op dit forum!! Kan me voorstellen dat adoptie voor jullie nu nog heel ver weg is. Maar voor je het weet is het september en mag je met de VIA beginnen. Ik snap best wel dat je nog niet meteen heel blij kan zijn. Ook adoptie is weer een onzeker traject dat je in gaat. Je hebt helaas nergens garanties dat het gaat lukken. Ook schrokken wij in het begin best wel van de term special need. Maar hoe meer we ons er in zijn gaan verdiepen hoe meer we denken aan te kunnen. Wat ook erg helpt is om ervaringen van ouders met kinderen met een special need te lezen. En natuurlijk vooral leuke foto's zien van deze kindjes. De Via is erg geschikt voor als je nog met een heleboel vragen zit. Zijn julllie trouwens wel getrouwd??? Als je dat niet bent heb je in veel landen geen mogelijkheden. Voor veel landen geld al een minimum van 2 jaar. In ieder geval veel succes met wachten!! Als er vragen zijn stel maar gerust. (alhoewel ik alleen nog maar t/m beginseltoestemming uit ervaring kan beantwoorden).

Ja ik vind deze stap ook best wel wat hoor!! Wij wilden natuurlijk al heel lang adopteren, maar nu MOGEN we het ook!!! De kans dat we afgewezen zouden worden was ook wel heel klein, maar toch... Nu kunnen we weer verder gaan met dromen en wachten op de volgende stappen!

Zooo gisteren lag de officiele Beginseltoestemming al in de bus!!!! Een week na het inlezen van het rapport dus al!!! We hadden te horen gekregen dat we op 2 weken moesten rekenen, dus weer een weekje minder wachten dus. Nu gaan wachten tot we de intake bij Meiling gaan krijgen. We gaan voor China. Waarschijnlijk moeten we 8-10 weken op de eerste intake wachten......

Tijdens de VIA doen ze echt niet moeilijk als je nog bezig bent in de MMM. We hebben het ook gewoon eerlijk verteld dat we nog bezig waren. In onze groep was ook een stel dat van adoptie een beetje een te rozekleurig idee had. Ze wilden graag een kindje redden uit een tehuis, maar dit kindje moest wel een baby zijn en gezond. Daarna wilden ze pas gaan proberen of ze zelf zwanger zou kunnen worden. Na de cursus hebben ze toen besloten om eerst zelf te proberen om een kindje te krijgen. Want voor ze misschien aan de beurt zouden zijn voor die gezonde baby zou ze zelf toch ook weer een heel aantal jaartjes ouder zijn. Verder zijn er ook nog 2 cursus-genootjes nog ineens spontaan zwanger geworden(en inmiddels bevallen) na iets van 6-7 jaar kinderwens. Vonden we ook wel heel bijzonder om te horen!! Wij vonden het zelf wel prettig dat we tijdens de gesprekken met de raad niet meer in de mmm zaten. We kijken nu ook echt uit naar ons adoptiekindje en kunnen ons niet meer echt voorstellen dat ons kindje niet chinees zou zijn. Vanaf gisteren staan we ook op de Nederlandse lijst. Dus heel misschien krijgen we nog wel een Nederlands kindje. Daar gaan we trouwens niet van uit. Die kans is toch verwaarloosbaar klein.

Wij hebben van november 2010 tot februari 2011 de VIA gevolgd. In onze groep zaten we met 8 stellen. (allemaal man/vrouw). Op het moment dat wij met de Via begonnen waren we ook nog bezig met ICSI pogingen. Soms wel lekker druk dus met fulltime werk/ivf en adoptie-cursus. Maar ik zou het zo weer tegelijk doen. In onze groep zaten ook mensen die zich pas na de allerlaatste ivf poging een BKA nummer hadden aangevraagd. En die moesten dus een heel jaar lang alleen maar wachten tot de VIA zou zijn. Na de laatste VIA hebben we wel nog een paar maanden uitstel gevraagd. Gisteren trouwens het rapport inlezen gehad bij de Raad..... en we zijn goedgekeurd!!! We krijgen toestemming voor de adoptie van 1 kind, eventueel ook een ouder kind en met een special need. Zijn we natuurlijk superblij mee. Nu mogen we eindelijk de volgende stap doen.

@sunset; ik leest nu pas (heb het erg druk gehad) dat jullie laatste poging niet gelukt is.... Heel veel sterkte zeg en duimen voor de laatste optie. Toch vreemd lijkt me, ben je zo lang bezig met wachten op de TP-en en dan is het zo heel snel weer voorbij. Het zou toch wel super zijn als jullie de eerste emryo-donatie baby zouden krijgen he.... Ik hoop het heel erg voor jullie. Wij denken ook nog steeds serieus over embryo-donatie (als ontvangers) eventueel na onze adoptie. Maar we weten nog niet zeker of we dan voor NL of het buitenland gaan kiezen. Vind het trouwens wel raar dat HCG een week duurt. Bij mijn miskramen moest ik soms 1-2x per week prikken(vanwege geschiedenis BBZ). Dan was het in de ochtend prikken en in de middag kon ik even naar mijn gyn. bellen voor de uitslag.

@ Marli; Bulgarije is inderdaad best wel een lange wachttijd. Laatst hoorde ik wel dat de wachttijd weer iets ingekort zou gaan worden. Ik hoop voor jullie dat 2012 nog jullie jaar gaat worden!!! VIA-genootjes van ons staan ook op de bulgarije wachtlijst. Ze kregen toen geloof ik te horen dat ze op 3 jaar moesten rekenen. @ raba; ja de VIA vonden wij ook zeker interessant. Maar ook vooral leuk omdat we een leuke groep hadden waar we nu nog (met de meeste) steeds contact mee hebben. Van hen hebben nu 2 nog zelf spontaan een kindje gekregen (na iets van 6 of 7 jaar proberen+mmm) en een stel heeft een voorstel van een kindje uit china. Het lijkt me wel super frusterend dat adoptie eventueel te duur zou zijn voor jullie. Ik heb ook wel eens van mensen gehoord dat ze een lening hebben afgesloten voor de adoptie. Maar tja, dan zit je weer vast aan een schuld. Je kan natuurlijk ook voor pleegzorg kiezen (daar krijg je juist geld voor) maar persoonlijk kiezen we daar niet voor. Misschien dat je je wel nog voor Nederlandse adoptie kan opgeven?? Wij komen straks wrs. ook op die lijst. En ik geloof dat de kosten daar niet zo hoog voor zijn. Maar je hebt dan ook wel een heeeeeeel kleine kans dat je ooit via dat kanaal een kindje krijgt.

Zeker fijn!!!

@ okaasan; wat een onzekerheid zeg. lijkt me inderdaad grote kans dat je nog een keer een scopie gaat krijgen. Sterkte komende dagen. Bij mij viel de laparotomie fysiek gezien best wel mee. De eerste dagen redelijk veel pijn(vooral in mijn schouders), maar toch weer redelijk snel opgeknapt. Een week na mijn operatie heb ik mijn vrijgezellendag gehad(wel beetje rustig aan gedaan; om 1 uur 's nachts al thuis, moe maar zeker niet willen missen!),1,5 week later aan het werk en 3 weken later getrouwd met daarna huwelijksreis (backpacken in thailand). Dus wat dat betreft was ik al heel blij dat ik niet die MTX injecties hoefde. Was ook geen optie meer geweest aangezien de eileider "op knappen" stond. @guusje; wat een drama zeg!!! Kan me levendig voorstellen dat je helemaal van slag bent. Heb je het ziekenhuis al gebeld?? Lijkt me toch vreemd als ze zo'n groot stuk missen met de curettage. Sterkte meid. Bij mij zat tussen diagnose en operatie 1,5 uur, dus veel tijd om na te denken had ik niet. We wisten ook nog niet dat het zaad zo slecht zou zijn anders zou ik denk ik wel gekozen hebben om de eileider weg te laten nemen. @scorpio; PROFICIAT. super zeg dat jullie gaan trouwen. ben stiekem een beetje jaloers. Vond onze trouwdag echt supergeweldig.Zou het best nog eens over willen doen. (wel met dezelfde man natuurlijk:( )

Laatst was ik ook even een nieuwe zorgverzekering aan het zoeken. En toen kwam ik bij VVAA (vereniging arts en auto) tegen dat daar in de aanvullende verzekering ook IVF zit. Nadeel is dat niet iedereen lid kan worden. Alleen medici (artsen/dierenartsen/fysiotherapeuten/...) Ik ben dus wel lid, maar wij gaan geen IVF meer doen. Voor 2012 hebben we ons dus fijn een vrij goedkope verzekering uitgezocht (zonder kraampakket en al die dingen). Heel misschien dat we na onze adoptie nog een keer een poging wagen, maar dan zitten we al weer in 2013/2014. Maar dan moeten we eerst even uitzoeken wat dan onze mogelijkheden zijn. Een "gewone"icsi zal het wel niet meer worden. Dan al iets met zaad/eiceldonatie. In ieder geval ben ik wel erg blij dat we daar ons voorlopig niet mee bezig hoeven te houden.

okaasan; wat een nare manier om het nieuwe jaar te beginnen!! Heel veel sterkte er mee. toch vreemd dat ze niks gevonden hebben. Bij mijn bbz was er destijds wel een heel duidelijk vruchtje te zien met kloppend hartje. Maar ik was toen ook al 7,5 week zwanger en had een hcg van ongeveer 11.000. Mijn arts vroeg toen ook wat ik wilde met de eileider. Ik heb toen dus verteld dat ik wilde dat ze de eileider spaarden. In mei 2009 ben ik toen geopereerd. Augustus 2009 hebben ze toen wel een kijkoperatie gedaan om te kijken of die eileider doorgankelijk was. En die was helaas dicht gaan zitten door alle verklevingen en littekens.

Hoi Maartje!! WIj zijn ook bezig met adoptie. Wij hebben in februari 2011 de laatste VIA gehad. Daarna toch maar uitstel aangevraagd aangezien we nog bezig waren met onze laatste IVF/ICSI poging. In juli hebben we toen de procedure weer hervat. Wij hebben net de raadsgesprekken gehad en mogen op 13 januari ons rapport gaan inlezen. Ik moet zeggen dat wij ons nu ook veel beter voelen. Pas nu merk ik dat al die jaren in de MMM er toch wel inhakten. Vorig jaar met oud op nieuw was ik bezig met spuiten. Heb zelfs de spuit meegenomen naar onze vrienden. Voor mij was het toen echt geen leuke avond. Mijn vriendin had net een baby van 3 maanden en tuurlijk kwam er op die avond nieuws van andere vrienden(die er niet waren) dat ze de 2e verwachtten. Om 1 uur was ik ook al weer thuis. Dit jaar heb ik wel echt genoten van de feestdagen. Zelfs een boekje besteld van "dikkie dik viert kerstmis". En stiekem kijk ik ook weer in woonblaadjes naar leuke kinderkamers om in te richten. (babkamertje zal het wrs. niet worden) We merken echt dat we weer veel meer kunnen genieten van dingen nu we weten dat we over een tijdje ook ouders mogen worden. Een biologisch kindje zal(en kan) bij ons niet meer komen. We kiezen bewust nu eerst voor een adoptiekindje. Daarna ben ik nog steeds niet heel oud (nu 29) en heel misschien dat we daarna nog een embryo-adoptie overwegen. Maar dat is iets waar we ons nu nog niet veel mee bezig houden. @maartje; hebben jullie ook al een land in gedachten?? Wij willen voor china gaan. Heel veel andere opties ook bekeken, maar china spreekt ons het meest aan. Hopelijk mogen jullie snel aan de raadsgesprekken beginnen. Na de medische keuring moesten we 3 maanden wachten. Maar toen we eenmaal begonnen waren was het onderzoek ook zo klaar; wij hebben 2 gesprekken van ca 1,5-2 uur gehad en een bezoek thuis van 1,5 uur. Na het eerste gesprek kregen we wel "huiswerk"; een verslag wat bij ons ieder 8-9 a4tjes geworden is.

Wij hebben tegelijk met het aanmeldformulier voor IVf de aanvraag voor adoptie op de bus gedaan. Ook een beetje met het idee dat we dan in 1-1,5 jaar tijd dus wrs. wel 3 ivf-behandelingen gehad zouden hebben. Alleen ging die 1,5 jaar IVF toch iets langzamer; er kwamen 2 zwangerschappen en 2 miskramen tussendoor. Tijdens de VIA-cursus hebben we de 2e poging iVF gedaan(lekker druk dat wel...). Daarna wilden we toch nog graag de 3e poging doen. Ikzelf wou best doorgaan(ook al mocht het niet..), maar mijn man had zoiets van we gaan toch even uitstel aanvragen. De dag dat we hoorden dat de cryoos van de laatste poging het niet gehaald hadden heb ik ook meteen de adoptie-procedure weer opgestart. Aan de ene kant natuurlijk veel verdriet, maar ook fijn dat we nu 100% voor adoptie gaan. Nu is het alleen weer zo lang wachten en wachten. Op 9 augustus al de medische keuring gehad (die natuurlijk al op 10-8 bij de raad lag) maar we moeten nog steeds een telefoontje voor de gesprekken met de raad krijgen. 4 weken geleden lag ons dossier wel boven op...... Een gemengd gezin zou ons ook wel mooi lijken (alleen zal dat niet meer lukken), maar het lijkt me ook wel lastig hoor met al die regeltjes. Want wacht je dan weer met zwanger worden van je 2e tot de procedure van je adoptie-kindje afgerond is??? Want dan kan je zo weer een paar jaartjes verder zijn en het leeftijdsverschil weer groter zijn. En voor veel dames gaat ook vaak de biologische klok verder met tikken. Voor onszelf vind ik het wel fijn dat we op het moment van de gesprekken met de raad niet meer in de MMM zitten. Ik ben zelf erg slecht in liegen en ben graag open over alles. En zeker bij zoiets belangrijks als het mogen krijgen van een kindje vind ik dat belangrijk.

@Marli; was de open dag van Kind en Toekomst leuk??? Ik had die ook gezien op internet. maar we hadden al bedacht dat we ook even bij de NAS wilden gaan kijken. En allebei op een dag was voor ons niet echt te doen. Moet zeggen dat ik wel een positieve indruk heb gekregen van de NAS. Vond het alleen een beetje jammer dat het zo druk was en je niet heel veel tijd had om al je vragen te stellen. We hebben wel ook bedacht dat het nog geen zin heeft om nu al voor een land te kiezen aangezien op het moment dat we de BT zouden krijgen er weer een heleboel veranderd kan zijn. Als je op zo'n open dag al die kindertjes ziet zou je het liefst ze allemaal wel mee willen nemen :happy3:. Maar gelukkig hebben die al allemaal ouders. We hebben ook een tijdje gestaan bij iemand die van alles vertelde over adoptie uit de USA. Maar ik moet zeggen dat die werkwijze niets voor ons is. Je moet jezelf dan toch een soort van "verkopen". Tenminste zo voelde het voor ons een beetje. Alleen een beetje jammer voor homostellen die anders bijna geen keuze hebben als ze willen adopteren. Ook is er nu een nieuw contact bij; namibie. Heel misschien ook een optie.... Maar we gaan nu maar eens de gesprekken bij de raad afwachten. Zojuist heb ik even gebeld om te informeren. Ook aangezien we in december nog een week op vakantie gaan. En...... ons dossier lag bovenop!! Ze verwachte zelf binnen een paar weken te kunnen beginnen. En dat we dan wrs. ook nog dit jaar een BT zouden kunnen verwachten(als alles goed is natuurlijk).Wordt spannend!!

Zoooo wij gaan straks naar de open dag van de NAS(NLe adoptiestichting). Ben wel benieuwd wat ze daar allemaal te zeggen hebben. We zijn wel nog steeds aan het wachten op de gesprekken, nu al bijna 7 weken..... In ieder geval gaan we vanmiddag nog lekker shoppen in Utrecht:happy7:

@SAS.... wat een klote nieuws zeg... Heel veel sterkte met de verwerking voor jou en je mannetje. veel succes met het verwerken van dit nieuws. @raba; jammer dat je geen goed gevoel hebt gehad bij de intake. Ik denk ook wel dat het persoonlijk is. Wij vonden juist het zakelijke en eerlijke wel fijn aan dr. Scholtes. Misschien scheelt het wel dat ik zelf ook een medische achtergrond heb en dus ook zelf redelijk vaak met medische termen spreek. Succes morgen bij de intake in Brussel. Ik denk dat je ook gewoon moet beginnen waar jullie zelf het beste bij voelen. Wij hebben in d'dorf ook de AMH waarde laten bepalen omdat ik bij mijn laatste icsi-poging ook maar weinig eicellen produceerde met 300 IE gonal-f. Dinsdag heb ik trouwens de uitslag terug gekregen...... 1,3. Oftewel (veel) te laag voor mijn leeftijd(29). In combinatie met de slechte zaaduitslag is het dus wel heel goed te verklaren dat we de afgelopen jaren zoveel mmm gehad hebben met alleen maar negatief resultaat en miskramen. Wel even slikken om te horen dat het niet goed is, maar wij hadden zelf al zo'n voorgevoel dat er iets niet klopte. En dan is het wel fijn om eindelijk een oorzaak gevonden te hebben. Samen met mijn man ga ik nog naar onze eigen gynaecoloog en evt. nog naar een uroloog. Nog even alles overleggen. Voordeel is dan ook dat we dan alles makkelijker via de verzekering vergoed krijgen. Heeeeel misschien dan in januari in d'dorf een eigen poging(afh. van het zaad). Maar wel met andere medicatie. Verder was dr. Scholtes ook bereid om evt. ons te helpen met embryo-donatie. Dus nog een hoop ziekenhuis in het vooruitzicht.

Zooo net even gebeld met dusseldorf. Mijn AMH waarde is bekend. Vanmiddag krijg ik daar een mailtje over. Ben dus benieuwd. Oh ja, nog even een vraagje; weet iemand hoe het in d'dorf werkt met donorsperma?? Moet je dan lang wachten?? En is zo'n behandeling duur??? We wachten natuurlijk eerst de AMH-waarde af. Want als die ook niet goed is wordt het voor ons wrs. adoptie.