Draagmoederschap in NL is inderdaad moeilijk. Wij hebben er ook ooit over nagedacht en destijds wat onderzoek gedaan. Weet niet of het nu nog hetzelfde is maar toen was het geloof ik alleen het VU dat er aan meewerkte? Niet zo heel lang geleden hoorde ik over iemand die was afgewezen omdat er niet duidelijk genoeg een 'baarmoederprobleem' bij haar speelde. Dat lijkt me in jouw geval wel een duidelijke factor, zeker na de operatie. Maar goed, daarnaast zijn er nog andere factoren waardoor het in NL een lastige zaak is....
Kan me wel voorstellen dat jullie rust willen (hadden wij ook) en je daarom waarschijnlijk niet meer in IVF of IVM met een draagmoeder willen storten, maar snap ook dat je die ene cryo nog wil proberen om het af te sluiten. Wat je ook beslist: veel succes!
Naar het idee van adoptie hebben wij toe moeten groeien. Eerst maar eens een wachtnummer aangevraagd (terwijl we nog niet zeker wisten of we ermee verder zouden gaan), open dag van een vergunninghouder bezocht om het wat concreter te maken, etc. Op dit moment kan ik me eigenlijk niet meer voorstellen dat ik nu per ongeluk zwanger zou raken en de adoptie niet door zou gaan. We zitten al zo met ons hoofd en hart bij onze toekomstige kindjes uit dat verre land.... We hopen dat we dit jaar nog mogen afreizen maar dat is afwachten. Het is maar net wat voor kinddossiers er binnenkomen en of wij daarmee gematcht kunnen worden. Superspannend!