Amber76

He Amy, Meer dan je best kun je niet doen! Je probeert al om het je meisje aan niks te laten ontbreken. Het is wat Fren ook zegt, soms komen dingen vanzelf. Probeer dat gewoon in je hoofd te houden. Nu ze nog zo heel klein is het soms echt een zoektocht om de juiste balans te vinden. Ik las dat je verteld over het overstrekken. S had dat ook. Was ik bijna al weer vergeten, haha. Toch nog wat zwangerschapsdementie denk ik. Ik liep op dat moment zelf nog bij de fysio voor mijn bekkenklachten en vertelde haar daar over. Zij adviseerde mij even bij de kinderfysio binnen te lopen (Zit in hetzelfde gebouw). Afijn even besproken en zij is toen een aantal keren op huisbezoek geweest. Bij die kleintjes komen ze namelijk nog gewoon lekker bij je thuis haha. Ze heeft me toen wat tips gegeven en wat oefeningen met S gedaan. Wat ik vooral moeilijk vond, was de kracht die met het overstrekken gepaard gaat. Ze leerde mij een greep dat ik makkelijker de trap af kon lopen met hem, maar dat ik hem niet zo strak tegen me aan hoefde te klemmen. Omdat ik nog veel last had van mijn bekken was dat namelijk erg moeilijk. ZO gaf ze me ook oefeningen om met hem spelenderwijs te ontspannen. En bijv een handdoek oprollen en die in een cirkel leggen. Als ik hem daar dan in inlegde kon hij ook niet zo goed overstrekken, omdat zijn beentjes omhoog lagen door de cirkel onder zijn benen. (kun je het nog volgen???) Zo lang ze gestrekt staan, ontspannen ze ook niet en vallen ze weer niet in slaap. Het klinkt dan allemaal simpel, maar je moet er maar opkomen. Ik wil je absoluut geen ideale oplossing aanbieden hoor!! Ieder kindje is per slot van rekening anders. Maar ik was nooit bij de fysio voor hem terecht gekomen, als mijn fysio mij niet had getipt. Bijkomend voordeel is dat het volledig wordt vergoed vanuit je basisverzekering. Uiteindelijk heeft de kinderfysio ons ook doorverwezen naar de osteopaat voor een sessie. Zij werkten nauw samen met elkaar. Tot S 4-5 mnd was heeft zij hem behandeld en toen ging het helemaal prima. Het heeft ook gewoon zijn tijd nodig. Ik merk nu dat ik de greep met de trap aflopen bij O ook gebruik, omdat het gewoon veel handiger en minder belastend is, haha. Ieder nadeel heeft ook zijn voordeel. Houd vol meid! groet, Amber

He Sen, Tegelijk online! ;-) Onze kraamhulp was ook nogal paniekerig over dat ze niet te veel uren achter elkaar mochten slapen in de nacht. Maar de kraamverpleging in het zkh zei dat dat onzin was (lekker tegenstrijdig). O heeft de eerste 2 nachten nagenoeg al gelijk de nachten doorgeslapen, daarna werd hij dus zo tegen 4.30-5.00 wakker. Wat ik nog weet van de kraam bij mijn oudste, was dat dat alleen voor de eerste dagen van toepassing was. Er zijn genoeg kindjes die vanaf het begin al een redelijk lange nacht maken. Wakker maken lijkt me onnodig. Maar goed dat is mijn mening. Door hem steeds wakker te maken, leer je hem ook een ritme aan van s nachts wakker worden, terwijl ik het dag-nachtritme juist heel belangrijk vind. Voed jij op verzoek of op tijd? Ik doe een beetje van beiden :-P Ik maak hem dus niet exact op tijd wakker, maar houd daar gewoon wat marges op aan. Soms is hij wat vroeger en soms wat later. Al met al loopt dat eigenlijk altijd prima. Op het einde van de dag komt het netjes uit. Maar er is geen wet van meden en perzen, je moet vooral doen wat bij jouw kindje past. Ik merk dat O hier gewoon heel lekker rustig van wordt. Als ik hem wakker moet maken, dan is hij nog erg slaperig als hij zijn voeding krijgt. Als hij uit zichzelf wakker wordt, is hij echt aan eten toe. Ik heb zelf ook wel eens een half uur eerder trek in avondeten haha. Wat een redenaties. Bij de osteopaat was wel apart. Ze legde S op zijn ruggetje op de behandelbank en ging achter hem zitten. Ze legde haar handen voorzichtig op hem, om hem langzaam te laten wennen aan de aanraking. Voelde (door de kleding heen allemaal overigens) zijn buikje en als laatste zijn hoofdje. S overstrekte ook nogal en had dus ook een verborgen reflux (ook als zo'n sterke vent ;-) ). Verder concentreerde ze zich op zijn hoofdje. Hij had een hele lichte afvlakking aan een kant van zijn schedeltje. Ze masseerde zijn nekje, tenminste daar vond ik het op lijken. Hij kon zijn hoofdje extreem goed optillen, maar deed dit vooral een beetje scheef. Toch een lichte voorkeur denk ik. De spiertjes aan een kant waren wat stijver. Ben 2x bij haar geweest en ze deed toen nog een keer hetzelfde. De vorm van zijn schedeltje was toen al wat aan het herstellen/corrigeren. Hoe het precies werkt, kan ik je dus niet vertellen. Of het uiteindelijk ook vanzelf was goed gekomen, zal ik nooit weten. Veel kinderen hebben er veel baat bij. Deze keer vond ik het bij O alleen niet noodzakelijk. Hoe gaat het verder met J.?

He ladies, Het is inderdaad rustig op het forum. Ik had gisteren ook pas weer voor het eerst in dagen tijd om even bij te lezen. Via mijn Iphone is facebook en twitter makkelijker bij te lezen/houden dan het forum :-) Wat een gepuzzel he, die eerste weken met die kleintjes. Ik merk wel dat het nu bij O een tweede keer dus sneller en makkelijker gaat. Het belangrijkste is je gevoel te gebruiken en je vooral niet bang/angstig te laten maken. Kleintjes kunnen al best goed aangeven/laten merken dat ze iets nodig hebben. De moeilijkheid zit hem alleen in dat de interpretatie nog even oefenen is ;-) O slaapt al een paar weekjes de nacht goed door, met een uitzondering daar gelaten. Het is toch een verademing als je nachten niet meer zo gebroken zijn. Nu is hij nooit halverwege de nacht gekomen, altijd zo pas na een uur 5 s ochtends. Hij is nu net iets meer dan 8 weken en de buikkrampjes zijn gelukkig ook over het hoogtepunt heen. Ik weet nog dat toen S (mijn oudste zoon) net geboren was, we behoorlijk zoekende waren toen hij buikkrampjes had. Gewisseld van voeding, naar de osteopaat zijn we geweest. Bij O hebben we dat nu niet gedaan. Hij heeft wel een aantal weken nutriton gehad, omdat ik vermoed dat hij een verborgen reflux heeft. S had dat ook, dus ik herken de symptomen. Het maagklepje is nog volop in ontwikkeling en dat heeft gewoon zijn tijd nodig. Deze keer ging ik daar niet allemaal aan lopen sleutelen met andere voeding enzo. Zijn matrasje ligt wat verhoogd in zijn bed en na de voeding houd ik hem minimaal 5 minuten eerst nog rechtop, voordat ik hem probeer een boertje te laten doen. Te snelle abrupte bewegingen werken averechts. Op deze manier bereik ik dus gewoon hetzelfde als destijds bij S. Maar nu ben ik veel kordater. Toch veel geleerd van de eerste ronde :D Dus meiden volg je instinct! Als jezelf net gegeten hebt, zit je ook niet te wachten op een stukje rennen, haha. Zo probeer ik het maar te relativeren. Baby's zijn net mensen!! haha. Had ik al verteld dat O wel een enorme reus is? Bij zijn geboorte was hij 3455, maar vorige week dinsdag (hij was toen precies 7 wkn) woog hij al 5570 gr. Een echte bink is het al. Maandag zijn eerste prikjes. Bah, daar zie ik echt als een berg tegenop. Dat went nooit vrees ik... Een fijne dag! Amber

He Ladies, wat een ommekeer ineens he? Hier gaat het met O best goed. Hij eet 5 voedingen per dag en dat scheelt een hoop. Net wat meer tijd tussen de voedingen door. Anders heb je echt het idee dat je alleen aan het voeden en verschonen bent. Hij slaapt inmiddels ook de nacht van 23 tot 7 a 8 uur s ochtends door. Dat is toch wel heel fijn! Daarnaast groeit hij als kool. Morgen ga ik hem even wegen bij het cb, maar volgens mij zit hij al over de 5,5 kilo heen. Het is echt een hele bink! Groeit als kool, ook in de lengte. Maat 56 is echt te kort/klein, dus wij moeten al overschakelen naar 62. Gelukkig hebben we veel kleding op voorraad liggen van grote broer. Met mij gaat het helaas veel minder. Erg veel last van met name mijzelf. Opgejaagd, veel piekeren etc. De hele mmm en zware zwangerschap eisen echt hun tol. Moet heel rustig aan doen. Ach ja gaat zijn tijd kosten. aat Ik ga even bijtanken dames, succes met de krampjes. Uit ervaring weet ik dat het na 6-7 weken echt gaat afnemen. Groet, Amber

Zet m op dames! Het kan nu echt niet lang meer voor jullie duren! En of de bevalling nu een makkie of heel zwaar is.. We kunnen het allemaal! We hebben (bijna) allemaal al een heel voortraject doorlopen en dat is ook niet mis. Dit is de afsluiter met de grote beloning. Heel veel succes!

Bg en Femmie, gefeliciteerd met jullie kindjes!! Rustig aan doen en laat je lekker verwennen!

Inderdaad meiden, laat je niet gek maken hoor! Er op voorbereiden kun je niet en als het zich aandient, heb je het toch niet meer zelf in de hand. Dat heeft de natuur nu eenmaal zo geregeld. We kunnen het allemaal! En angst heb je volgens mij op dat moment niet meer, de oerkracht in je komt naar boven! Fijn is het voor niemand natuurlijk, maar hetin nu eenmaal de afsluiting van je zwangerschap. Wat ik jullie alleen wel kan aanraden is, geniet nog even van het feit dat je zwanger bent.. Dat je een buikje hebt, dat je kindje je buik beweegt etc. Het is zo ineens voorbij!

Hoi ladies, Even via mijn iPhone reageren. Allereerst bg ik hoop dat je nog lekker tot rust kunt komen na deze heftige weken. Ik duim voor je! Voor mij is het ook een hectische week geweest en ik ben er nog steeds een soort van in shock van. Maandagavond kreeg ik toch wat weeën. Maar ik had al weken voorweeen dus was nog niet echt overtuigt dat er iets ging gebeuren. Om 23:00 uur heeft mijn man toch voor de zekerheid de verloskamer gebeld wanneer we aan de bel moesten trekken. Voor de zekerheid wilde ze me toch even nakijken. Eigenlijk had ik daar niet zoveel zin in, want ik was erg moe. Ben al vaak op de triage geweest en dan wordt je na een uur weer naar huis gestuurd. Dat zag ik niet zitten, ik wilde graag slapen. Maar mijn man wilde toch gaan dus nog even snel gedoucht (je weet per slot van rekening maar nooit haha). Toch maar het koffertje en de maxicosi meegenomen en op naar het zkh. Tegen middernacht waren we daar. Bleek een bijna volledig verstreken baarmoedermond te hebben en 1-2 cm. Aangezien het ok-team er nog was, werd er gelijk een ruggenprik aangevraagd. Tegen 1-en was ik weer beneden. Mijn man was ondertussen op en neer naar huis gereden voor het fototoestel want dat waren we door de haast vergeten en het was nu wel zeker dat ik ging bevallen. Had inmiddels 2-3 cm en we moesten maar kijken of we nog wat rust konden pakken. Tegen 3-en kwam ze me weer controleren, maar ik had toch wel erge pijn van de rugweeen en de buikweeen. Inmiddels een goede 3 cm en aangezien ik toch niet kon slapen, besloot ze mijn vliezen te breken. Tegen 5:30 had ik zoveel pijn en aandrang dat ik de zuster weer belde. Die beloofde voor 6 uur terug te komen om weer even te toucheren. Om 6 uur heb ik zelf nog een keer gebeld want ik had zoveel pijn dat ik niet meer wist waar ik het zoeken moest. De ruggenprik hielp helemaal niet voor de weeenpijn!! Ik bleek pas 5 cm te hebben. Ik kon het gewoon niet geloven!!! Ik moest dringend naar de wc en de pijn was echt onhoudbaar. Maar goed toch wachten natuurlijk. Om half zeven lag ik echt te huilen gillen van de pijn en had zwaar het gevoel dat ik aan het persen was. De weeën stopte niet meer. Had continu rug en beenweeen en daar overheen kwamen heftige buikweeen en een persdrang. Ik wilde weer bellen maar kon dat gewoon niet meer! Mijn man belde even en ik gebaarde dat hij op de knop moest blijven drukken!! (nu kan ik er een beetje om lachen, toen echt niet) de verpleegkundige kwam en zegt nog ik vraag wel of ze je Zo even komt toucheren, rustig ademen. Nou dat kon ik echt niet meer. De verloskundige kwam vrij snel, maar die zag wel dat toucheren niet meer nodig was. Ze legde met een noodvaart alles klaar en trok haar schort aan. Om 6:42 mocht ik gaan persen en om 6:43 is onze zoon geboren!! In goed 1 perswee was hij er. Ik was compleet in shock door alles. Vervolgens liet de placenta niet los en ben ik nog onder narcose geweest omdat ze hem op de ok hebben moeten verwijderen.. Het is nogal heftig geweest dus. Ben ook erg ondersteboven en uitgeput ervan. Maar de beloning is groot!! Ik ben erg blij met mijn prachtige lieve zoon. Mochten jullie een fotootje willen zien, laat het me maar even weten. Ik heb natuurlijk trots foto's op Facebook geplaatst zoals het een nieuwbakken moeder betaamt haha. Meiden die nog de laatste loodjes door moeten, heel veel succes!! Liefs Amber

Dames, Kort een berichtje van mij. Vanochtend om 6:43 is onze zoon Olivier geboren! Hij heeft zich toch nog spontaan aangediend!

Oh lieve bg, gecondoleerd met dit enorme verlies. Wat een heftige periode is dit zeg. Ik hoop dat je toch wat innerlijke rust kunt vinden. Houd je taai. Dikke knuffel

Wat lief Sen! Lekker verwend dus! Even nog lekker in het zonnetje gezet. Het einde is toch bijna in zicht nu!

Oh wat voor jullie misschien ook nog leuk is. Wij hebben een doos chocoladeflikken met daarop blauwwitte muisjes gekocht voor straks bij de kraamvisite. Of op het werk t laten uitdelen. Wij hebben deze gekocht bij de sligro, maar een bakker of bonbonzaak verkoopt ze ook vaak los in onsjes. Hier in Breda weet ik dat la bohème ze ook verkoopt. Hoef je niet zelf te knutselen en het staat heel feestelijk op tAfel! Het is maar een tip. Beschuitjes kunnen er altijd nog bij hè ;-)

Hé Sen, Heel herkenbaar dat fysiek ongemak. Vooral die zware onderbuik, als of er een zak cement in hangt! Die voorweeen zijn ook geen pretje hè ? Ik denk maar zo, dan is straks de baarmoedermond misschien al verstreken en heb ik misschien al wel wat ontsluiting als ze gaan inleiden donderdag. Anders krijg je ook nog eerst van die gel om het te verweken,bah. Het heeft dus allemaal een functie, maar fijn is het niet. We zuchten nog even door met zijn allen ;-)

Hé Tulpie, fijn dat het zo goed gaat met Hidde! Vervelend dat jij nog veel last hebt van oa de ruggenprik. Dat heb ik gelukkig nooit gehad. Wel enorme slapte na de bevalling. Laat je lekker vertroetelen hoor! Ik voel me echt beroerd vandaag. Lijkt wel of ik net zwanger ben, ben echt kotsmisselijk. Heb al vanille yoghurt op en nu maar een beschuitje tegen de misselijkheid. Echt alle energie is uit mijn lijf verdwenen. Heb iedere avond behoorlijk last van voorweeen. Pff ook geen pretje. Raar idee dat Over vier nachten alles in gang gezet gaat worden. Volgens mij sla ik daar ook lam van. Volgend weekend is onze tweede zoon er sowieso! Misschien al op donderdag, maar op vrijdag zeker! Ons leven weer even overhoop.. Ik ga maar weer even liggen...

Oh bg, voor jou in het bijzonder even een virtuele knuffel. Wat rot dat het zo slecht met je schoonvader gaat. Heel veel sterkte!

He Colle, Wat leuk dat je hier meespiekt! Kian al bijna weer twee. Ik weet nog goed dat je over de uitgerekende datum heenging en de ananasactie hahaha. Ik ga duimen voor jou! Tulpie: gefeliciteerd met jullie zoon! Het blijft een wonder hè? Ik hoop dat we allemaal snel volgen na jullie voorbeeld. Liefs

Simone gefeliciteerd!!! Wat een vlotte bevalling!

Hé Noor, Wat goed om een bericht van je te lezen dat je weer in de startblokken staat! Hoe is het met de kleine man? Alles al gereed voor deze nieuwe poging? Dat zal me een voorraadje zijn... Ik duim voor je! Liefs Amber

Chips had ik een heel bericht getypt, is het spoorloos! Pff zwaar balen. Hier gaat het kort gezegd: beroerd. Ben vandaag tussendoor geschoven bij de gyn. Ik kan nagenoeg niet meer lopen en zelf zorgen voor mijn zoon lukt eigenlijk ook niet meer. Staan is een regelrechte ramp. Daarnaast zit ik er nu ook mentaal zwaar doorheen. De afgelopen jaren van IVF hakken er nu toch wel in. Heb veel verdriet en machteloosheid op het moment. De rek is er echt volledig uit. Gyn zag dit ook in en heeft afspraak gepland voor inleiding volgende week. Hij hoopt voor mij dat het dit weekend alsnog zelf op gang komt, anders dus volgende week hulp. Vandaag ook definitieve geboortekaartje gekozen. Nu nog een naam... Erg laat allemaal maar ja, hebben zoveel aan ons hoofd gehad de afgelopen maanden. Maar goed genoeg geklaag. Hoe is het verder met jullie?

Hoi Biksrgirl, Bij nwe eerste zoon heb ik een foto van placenta gemaakt. Dat is toch wel heel bijzonder. Hij was nog helemaal in tact en je kon echt het nestje zien, zeg maar. Daarna is in gewoon afgevoerd. Het blijft toch een bloederig stuk vlees... Haha. Maar het heeft er toch maar mooi voor gezorgd dat onze prachtige man ontstaan is!

Goedemorgen dames, Wat een vies weer vandaag he. Zomer is ver te zoeken. Toen het van de week wel evenzo warm was, had ik gelijk enorm last van vocht vasthouden, jullie ook niet vreemd denk ik. Mijn hemel ik had geen enkels meer en wat een spanning er op de huid stond. Nu gelukkig wel iets minder, maar niet helemaal weg hoor. Langzaamaan komen we nu allemaal in iets rustiger vaarwater. Heerlijk als iedereen van zijn verlof kan genieten. Volgend weekend wordt de verbouwing hier afgerond! Driewerf hoera! Eindelijk op hier voor mij wat rust in de tent. Gisteren zijn we al bezig geweest met de nwe slaapkamer voor mijn zoontje van bijna 2. Hebben zijjn nwe bedje in elkaar gezet, hij vindt het schitterend. Van de week die kamer afronden en zijn spulletjes van de babykamer gaan overbrengen. Daarna kan die kamer dan gereed gemaakt gaan worden voor ons nieuwste gezinslid! Daar kijk ik toch wel naar uit om daar nu ook even tijd aan te gaan besteden. Het klinkt misschien raar, maar tot op heden heb ik gewoon nog nauwelijks tijd gehad om ook maar stil te staan bij zijn komst. eerst nog een week flink doorbijten. Nog veel klusjes in de aanbouw maar het wordt echt schitterend. Komend weekend de nieuwe vloer er in en alles inrichten. Ik weet echt niet waar ik dan ben. Na ruim twee en halve maand verbouwing perikelen, weer eens in een toonbaar huis en niet meer vallen over het hout en buizen. Al het zand binnen komt me ook mijn keel uit. Maar het is het straks allemaal waard geweest. Allemaal nog een fijn weekend!

Nog even kort een aanvulling op het ruggenprikverhaal. Ik heb geen kunstverlossing gehad, gewoon natuurlijk bevallen! Persen ging echt als een speer en ik had toen nog zelfs een lage dosis pijnstilling. Voor iedereen is het natuurlijk anders, maar dat ik eindelijk geen pijn meer had, was gewoon de doorslag. Heb uiteindelijk een half uurtje moeten persen, toen was onze zoon er. Het was/is een flinke jongen en heb alleen een knip gekregen om te voorkomen dat ik zou uitscheuren. Maar ik de verloskundige in het ziekenhuis zei zelf dat het persen echt prima ging!! (fijne materie om over te praten he, hahaha)

He ladies, Hier weer even een berichtje van mij. Aan het bouwfront vordert het gestaag. Morgen komt de stucadoor en dan is zaterdag ALLES gestuct!!! Helaas gaat het met mij veel slechter. Ik heb me toch geforceerd de afgelopen tijd. Afgelopen maandag kon ik nagenoeg niet meer lopen. Heel de dag in bed gelegen. Nu volledig het hele schema omgegooid en hulptroepen proberen in te schakelen.. Moet het toch nog even uitzingen. Heb 9 juli een groeiecho in het zkh. VOrige week bij de gyn giek eweest en met de baby gaat alles prima, maar fysiek is het echt drama. Hij heeft nu ook aangeboden om bij 37-38 weken te gaan helpen. Bij mijn zoontje ben ik toentertijd ook ingeleid. Ik moet zeggen dat geeft wel verlichting! Nog maximaal 6 weekjes aanmodderen ;-) Wat betreft de vraag over pijnbstrijding: Bij mijn zoon heb ik een ruggenprik gekregen. Wat een verademing was dat zeg. Ik had niet specifiek van te voren ingeprent om pijnbestrijding te krijgen, maar stond er wel voor open. Mijn ontsluiting vorderde erg slecht en nadat ik de ruggeprik had gekregen, had ik binnen 2 uur volledige ontsluiting. Het gaf mij net de ontspanning die ik nodig had. Ik had natuurlijk al maanden pijn in mijn rug en bekken (net als nu), en het was een verademing om even pijnloos te zijn. Dat gaf blijkbaar het duwtje wat ik nodig had. Vervolgens heb ik ook gewoon een natuurlijke bevalling gehad. Deze keer sta ik er absoluut weer open voor! Volgende week dan beginnen aan de peuterkamer van mijn zoontje, zodat er eindelijk een plekje vrijgemaakt gaat worden voor mini-broer. Moet zeggen dat ik daar nu ook wel aan toe begin te raken. Ik wil niet meer tussen de gipsplaten en betonvloeren zitten, maar iets leuks voor de kinderen doen!! Maar goed, straks is het echt genieten met ons 'nieuwe' huisje. Lekker met de 2 kleine mannen (1 beetje groot al ;-) ) in de royale woonkamer zitten. Meiden wat zijn we toch rijk straks allemaal met onze kindjes! Fijne avond! Binnenkort ga ik echt meer meepraten, nog even een weekend doorbijten in de zooi :D

Goedemorgen Ladies, EINDELIJK heb ik wat meer rust kunnen vinden! De metselaars hebben hun werk deze week toch afgerond en op dit moment zijn de glaszetters de ruiten aan het plaatsen. Morgen de dakdekker en dan is de aanbouw wind- en waterdicht! Een nieuwe mijlpaal! We zijn zo blij! Maandag gaat de tussenpui (oude achterpui van de woonkamer) er uit, dus komt de volgende ronde zooi er aan. Maar goed, het is een opwaartse lijn. Ik durf zelfs voorzichtig al plannen voor de nieuwe kamer van mijn zoon te gaan maken, haha. Ik merk aan jullie verhalen wel dat iedereen zo langzaamaan toe is aan zijn verlof. Valt nog best tegen werken en zwanger zijn, zeker als je veel klachten hebt. Ik ben blij dat ik al thuis ben. Moet helaas dagelijks paracetamol gebruiken om het lopen dragelijk te houden, maar ja. Sen: hoe is het afgelopen op jouw werk? Echt te zot voor woorden. Wat zal jij een rust krijgen als je straks echt lekker met verlof bent. Bikergirl: ik heb ook last van verkleurde (hoek)tanden. Had dit nooit aan mijn zwangerschap gelinkt... Weet eigenlijk niet meer hoe het was voordat ik zwanger was, haha. Sorry dat ik niet op jullie allemaal kan reageren nu, maar ik moet het kort houden, want de glaszetters zijn klaar. Groetjes en tot later

Goedemorgen dames, Hier even een update van mij. Wat nesteldrang betreft, moet ik helaas verstek laten gaan, hahaha. Bij mijn 1e zoon had ik het al niet echt en nu eigenlijk ook niet. Bovendien zitten wij nu in een megaverbouwing (we bouwen 45m2 aan) en is het huis een grote ravage. De aanbouw staat bijna helemaal nu, de metselaars maken deze week als het goed is het metselwerk af. Zaterdag komt de dakdekker en vrijdag gaat het glas in de kozijnen. Dan is de aanbouw echt dicht! Maandag gaat een tussenmuur tussen de huidige woonkamer en het nieuwe gedeelte eruit... Nou dan weten jullie wel hoe het er ongeveer voor staat vrees is... Boven moeten we nog een nieuwe slappkamer voor mijn oudste zoon maken. Dat is nu nog onze huidige studeer/werkkamer, die straks in de aanbouw zal komen. Zodra de aanbouw dicht is kunnen die spullen naar beneden toe. Dan moeten we nog wat cv-leidingen op die kamer verleggen, want we gaan een inbouwkast maken. Zijn nieuwe bed verwacht ik vanaf volgende week.. Eind deze maand hoop ik dan dat hij op zijn nieuwe kamertje kan gaan slapen. Zijn huidige kamertje wordt dan de kamer voor de baby. Die is dan natuurlijk eigenlijk bijna helemaal klaar. Bedje zal weer omhoog gezet moeten worden en de kleertjes in de kast. Maar daar maak ik me echt nog niet druk om hahaha. Wat betreft mijn fysieke gesteldheid, die is ronduit dramatisch. Soms kan ik bijna niet meer lopen. Bijkomend nadeel is dat mijn zoontje, hij wordt eind juli 2, enorm groot is. Hij lijtk wel 3 als je hem zou zien. Daarnaast weegt hij al zeker 15 kilo (tja alles in verhouding natuurlijk, hij is ook al 93-94 cm schat ik) dus dan kunnen jullie je wel voorstellen wat een gesjouw dat is. Hij is superlief en luistert voorbeeldig, maar vaak moet je hem toch nog even tillen enz. Tel daarbij op dat er hier steeds bouwvakkers rondlopen... De rek is er op dat vlak behoorlijk uit. Maar ja, alles voor het goede doel en straks zijn we echt superblij! Mijn man zit met een deadline op zijn werk, dus die kan helaas weinig bijspringen :-( Dat vind ik nog het ergste. Hij doet zijn uiterste best, maar kan zich ook niet in zessen delen. Morgen weer naar de fysio toe, even 'los'gemasseerd worden. Hopelijk biedt dat enige verlichting. Op advies van de gyn neem ik nu ook al dagelijks pcm in. Als ik daar de dag mee start gaat het redelijk. Volgende week vrijdag weer controle en dan ook gelijk een afspraak voor een groeiecho maken. Bij mijn zoon ben ik bij 38 wkn ingeleid omdat ik toen al heel slecht uit de voeten kon en eigenlijk alleen nog maar op de bank kon zitten en hij was qua grootte prima. Bij de geboorte was hij 3670 gram en dat voor 38 weken. Ergens heb uik zo'n vermoeden dat het deze keer ook weer die kant op gaat. Mijn klachten zijn nog veel heftiger dan bij die zwangerschap en ik heb natuurlijk nog een kleintje rondlopen. Vorige week mijn bloedsuiker laten testen, maar dat was prima. De groeiecho zal dan uitwijzen of we weer op een groot kind mogen rekenen en dat daarna dan wellicht ik in ieder geval niet over tijd hoef te gaan.... Ik vrees echt dat ik over een week of 10 helemaal niet meer kan lopen.. Maar ja. Sorry voor het ego-verhaal, maar ik had nog niet zoveel geschreven natuurlijk hahaha. Hebben jullie toevallig ook fb? Daar ben ik vaak wel wat actiever, dat gaat ook makkelijker via de iphone :-) Verloopt het voor de rest bij jullie voorspoedig? Gelukkig niet al te warm weer, zodat het vocht vasthouden nog even achterwege blijft. Ik ga zo maar weer even de boekhouding van de verbouwing doen en even spelen met mijn zoon. Fijne dag nog!