Floortje

Hi Mandy, hoe is het nu? Nog verandering? Ik hoop het voor je en anders heel veel sterkte gewenst! Mijn zwangerschap gaat op zich prima, erg moe, maar dat heeft meer met andere omstandigheden te maken. Ik doe maar een beetje rustig aan waar dat kan ;-) Nou sterkte hè, en ik ben benieuwd of je nog nieuws hebt! Liefs, Floor

Melis, gefeliciteerd! Mir, balen dat wachten hè? Trek je het allemaal wel een beetje? Het zijn moeilijke dagen. Sommie een hele dikke kus! San, fijn dat het is bijgelegd vrouw,ik zei het toch? Als ze echt je beste vriendin is, dan geeft ook zij niet zomaar de vriendschap op ;-) Minoes, Tina en Ansje genoten van de zon in het noorden? Sproeteke, dikke knuffel voor het geval je meeleest. Meisjes, ik voel me niet lekker, dus een beetje minder aanwezig. Maar uit het oog is niet uit het hart hè ;-)

Hi Mandy, ik had op WD 6 positief bij een cryo. Melis heeft net ook op WD 6 - uit mijn hoofd - positief getest. WD 5 is vroeg (hoewel de test bij mijn de laatste keer wel al wat deed op die dag), maar vanaf WD 6 kan je wel een testje wagen. Op WD 8 kan je zeker een testje wagen. Als de test negatief is, dan kan het dat hij nog positief wordt, maar je zal niet de eerste zijn die op WD 8 al ruim positief test. Dat is ook niet raar, want afhankelijk van hoe oud je cryo was (3, 4 of 5 dagen) is het dan al dag 11, 12 of 13 DPO (Days past ovulation). Algemeen wordt aangenomen dat je vanaf ongeveer 10 DPO positief kan testen (ik weet uit ervaring dat het zelfs eerder kan). Succes! Laat je wat weten? Liefs, Floor

Precies! Morgen ben je 5 weken zwanger en dan is het dus je 6e zwangerschapsweek (zo staat het op babybytes).

Hallo meiden, het is rustig hier. Iedereen vast druk. Ansje, is J inmiddels helemaal opgeknapt? Ik heb het echt met hem te doen. Minoes, rustig aan hè, niet weer jezelf voorbij galopperen... Tina, ik vind het zo spannend dat je naar Turkije gaat! Ik hoop dat je snel definitief akkoord hebt, succes met je opdracht. Beanie zowaar aan het shoppen, ik dacht dat ik water zag branden toen ik het zag ;-) Sproetje, zou wel zin hebben een lekker biertje met je te drinken in de zon :-) Een dikke kus voor Sommie en Semmie ;-) San, gaat het allemaal een beetje? Hoe gaan jullie nu verder met de auto? En zijn de jongens deze dagen bij je? Hier gaat het gelukkig wat beter, maar ik ben wel heel erg moe van de pijn en de schrik. Gelukkig lukt het wel weer om te slapen, dus hopelijk ben ik snel weer ene beetje fit. Mini is vreselijk lief voor me, hij kruipt steeds bij me en geeft me dan kusjes en aait over mijn hoofd. Het is toch geweldig hoe empathisch zo'n klein mensje al kan zijn, bijna empathischer dan veel volwassenen. Dat doet een hoop goed.dit was een hele enge en pijnlijke waarschuwing, dus ik doe alles voor mijn doen in standje 'poco poco' en dan nog vind ik deze dag (Maxi is weer werken) behoorlijk pittig. Liefs, Floor

Lieve Mir, heel veel sterkte hè... Het is een hele zware periode voor je, zo bijna een jaar later. Ik had rond dezelfde tijd een miskraam, maar had een positieve test op de uitgerekende datum en dat heeft de pijn wel verzacht. Ik hoop echt dat je snel vooruit kunt kijken en mooi nieuws krijgt, zodat je dit verdriet een klein beetje achter je kunt laten. Zo ver is het nu nog zeker niet, dus heel veel sterkte en weet dat hier ook ruimte is voor verdriet en je hart luchten en niet alleen voor pretecho's, tandjes, poepluiers en schoppende parasietjes in buiken. Liefs, Floor

Dat klopt wel hoor Linda. De punctie geldt als datum bevruchting en dan krijg je twee weken 'cadeau' (krijg je toch nog iets cadeau hè?) Je bent dus morgen 5 weken, dan is het drie weken na de punctie.

Tina, bedankt wat lief! Het gaat wel. Ik heb nog veel pijn, maar niet meer onverdraaglijk. Helaas nog steeds last van mijn been, dus ik ben absoluut niet helemaal gerust en heb bedacht dat ik niet durf te gaan vliegen met mogelijk gemiste trombose. Anders kom ik straks op Mallorca aan en dan schiet er ineens een bloedprop naar een verkeerde plek door het vliegen. Maar wat een goed nieuws! Spannend hoor dat jullie eigenlijk zo vlug al naar Turkije gaan! De warmte doet je kleine embryootjes vast goed! Ik/was het gezellig met je vriendin en is je opdracht al begonnen? Druk maar ook leuk allemaal. Ansje, jeetje, wat duurt dat lang! Arme mannetje en arme jij. Ik hoop echt dat hij snel opknapt zeg. Het kan (inderdaad) haast niet meer van de BMR zijn lijkt me. Wellicht heeft hij een virus opgepakt, juist omdat door de BMR zijn weerstand was verlaagd. Veel sterkte. Beanie, heb jij binnenkort niet je pretecho bij onze grote vriend dr. Papa? Ik zei nog tegen hem dat hij een hit is onder ons IVF moeders. Hij vond het wel grappig om te horen en zei dat het hem wel opviel dat er in verhouding best wel veel vrouwen komen die IVF hebben gedaan. En ja, ik moet wel een andere aanpak gaan kiezen, want anders haal ik de 40 weken niet. Ik voel me echt al een tijd niet goed en de emoties van de afgelopen dagen hebben echt de genadeslag gegeven. Ik ben helemaal gebroken, emotioneel, fysiek, gewoon op alle fronten. Dus nu treedt gewoon het burn-out-regime weer in werking. Alleen maar energie besparen. Ochtend wandelen, middag rusten, als het nog gaat 's avonds koken. Klaar. Minoes, Mini heeft alles gedaan, schoppen, slaan, krabben, bijten, maar het is ook een fase en uiting van frustratie. Ik negeer hem eigenlijk nooit, want daar heb ik zelf enorm veel hekel aan. Ik laat hem ook nooit huilen, want ik vind dat een (klein) kind moet weten dat zijn moeder er altijd voor hem is (containment noemen ze dat in de psychologie). Ik leg hem altijd dingen uit, echt al vanaf het begin, want ze snappen veel meer dan je denkt. Meestal zakt het verdriet of de frustratie dan wel en snap hij het wel. Daardoor heb ik en kind dat best veel aandacht wil en best verwend is in die zin (eigenlijk is hij in iedere zin verwend ;-), maar is het ook een kind dat al heel gevoelig is voor redelijkheid en uitleg en nuance. Als hij echt krijst om zijn zin te krijgen (dat is geen huilen uit onbegrip of frustratie omdat hij zich niet kan uiten), dan leg ik hem uit, dat dat niet prettig is en niet werkt en alleen dan negeer ik hem even, of zeg dat hij op de gang moet gaan staan, of even ergens anders moet gaan krijsen. Dat weet hij heel goed, dus het is vaak ook snel weer over. Meestal krijgt hij daarna, als hij het netjes vraagt, wel gewoon zijn zin, binnen wat verantwoord en veilig is. Ik voed hem dus nogal vrij op - veel mensen hebben daar (waarschijnlijk) kritiek op, maar zelf mocht ik ook altijd veel en ik kon goed met die vrijheid omgaan. Ik haat het als kinderen om een koekje moeten vragen uit een pot die ergens hoog in de keuken achter slot en grendel zit. Ik heb van die zuchtige buurkinderen die thuis niks mogen en dan hier snoepjes komen bietsen en dan zo gulzig toeslaan. Het snoep ligt hier open en bloot op tafel en in een kastje waar hij bij kan en nadat hij zich één keer kotsmisselijk heeft gegeten aan iets goors zoets wat zijn vader had gekocht (iets van marshmallows ofzo), heeft hij een eigen grens ingebouwd. Hij is 2 en zegt: 'ikke ammeelaaa snjoepies opeete, ikke buikpijn...' Hij snapt dus oorzaak en gevolg al heel goed. Soms vraagt hij een snoepje, meestal taalt hij er niet naar. Ieder kind is anders, maar je moet ook doen wat bij jóu past. Ik ben gewoon niet zo strikt, dan moet ik een ander mens worden en dat houd ik toch niet (langer dan een dag) vol... Dus zoek naar een manier waarin je bij jezelf en op jouw manier consequent kunt blijven en bedenk dat ze véél meer snappen dan je vaak denkt en dan ze kunnen uiten. Oh San, lastig he een auto zoeken? Kan je niet bij familie of vrienden een betrouwbare auto op de kop tikken? Eigenlijk zou je voor zo'n Grand Scenic ofzo moeten kijken met al die kids. Er komt een nieuw model, dus dan zakken de oudere weer in prijs... Remmir, is alles goed bij jou? Je laat niet veel horen. Bomen vind ik vreselijk gezellig, maar de afgelopen tijd heb ik meer afspraken afgezegd dan uitgevoerd. Ik pas dus even, omdat op dit moment iedere afspraak, hoe gezellig ook, als een verplichting voelt.

We gaan gewoon allemaal bij Melis in de straat wonen ;-) Gefeliciteerd Melis! Ik zei het gisteren al, dat het waarschijnlijk niet meer van de Pregnyl was, maar omdat die test van woensdag niet goed was, kon je niet met zekerheid zeggen dat die van gisteren donkerder was. Houd je rust en zorg dat ie blijft zitten! Van harte!

Tja, omdat de pijn zakt is de verdenking weg. Ze hebben me de stuipen op het lijf gejaagd gisteren, met de mededeling dat ik vandaag wel dood kon zijn en een ct moest laten maken, met alle risico's voor mijn kindje van dien, maar nu vinden ze mijn been geen probleem en zijn ze heel laconiek. Fijn natuurlijk, maar ik ben niet helemaal gerustgesteld...

Een beetje. De pijn op mijn borst lijkt iets te zakken, maar ik voel wel iets in mijn knieholte, dus Maxi gaat nu bellen of ze toch even opnieuw moeten beoordelen en een echo van mijn benen moeten maken om te kijken of daar misschien stolsels zitten. Vannacht was ik bijna toch gegaan voor een ct, maar het kindje heeft een verhoogde kans op kanker, schildklierafwijkingen, hersenbeschadiging of zelfs sterfte. Tja, dan zit je toch in de tang? Ik weet echt niet wat ik moet...

In de artsenbijsluiter staat 10 dagen en in de medische literatuur wordt voor zeer gevoelige tests 10-12 dagen aangeraden. Het kan nog Pregnyl zijn, maar de kans is klein. An je de testjes van gisteren en vandaag niet even plaatsen? Je kunt toch ook zelf zien of de test lichter, net zo donker, of íets donkerder is?

Hele middag op SEH... Ze dachten longembolie, maar om het zeker te weten wilden ze eerst een röntgen (uitsluiten klaplong) en dan evt een CT maken. Ze zeiden dat het heel belangrijk was en dat ik een schort om zou krijgen voor de kleine. Toen stond ik daar in mijn nakie, zeiden ze dat ik geen schort kreeg, omdat uit onderzoek is gebleken dat dat niet werkt en zelfs een averechts effect heeft. Maxi moest weg, dus ik stond daar en toen gingen alle stekkertjes door. Ik zei dat ik het niet wilde en dat we eerst maar het bloed moesten afwachten. Ondertussen nog steeds beroerd. Kreeg warme deken en was helemaal overstuur. Nu kunnen ze een waarde (D-di.meer) prikken, maar die is bij zwangere vrouwen bijna altijd verhoogd. Ik zei dat ik per se eerst die waarde wilde weten en anders met ontstolling naar huis wilde om even een nacht te wennen aan het idee dat ik mijn kleine meisje misschien schade ging berokkenen. Als de waarde bij niet zwangere vrouwen onder de 0,5 is, dan is een longembolie zeer onwaarschijnlijk. Kleine ondertussen schoppen (voor het eerst zo duidelijk, alsof ze zei: 'mam, NEE, ik wil niet op de foto!') en ik overstuur. Ik mocht echt niet naar huis, want ze waren echt bang voor erge dingen. Toen kwam uiteindelijk toch de uitslag en was de waarde 0,52... Dat is erg laag voor een zwangere vrouw, dus met de belofte direct te komen als ik (meer) benauwd word, of bloed ga hoesten, mocht ik naar huis zonder scan en zonder ontstollen. Ik moest zo huilen toen de arts (een schattig jong vrouwtje) het me kwam vertellen en zij moest er ook van huilen. Ik zei: 'we hebben er zo veel voor gedaan en hoe kan je een moeder nou vragen haar kindje in gevaar te brengen, dat is gewoon tegennatuurlijk, dat is oerinstinct'. De pijn lijkt iets gezakt (door de adrenaline) en ik heb maar weer twee paracetamol genomen en ga hopen en bidden dat de pijn morgen wat is gezakt... Morgen weer bellen met de gyn, om te overleggen hoe het is. Ik ben helemaal gesloopt. Grote, groene wallen, echt kapot! Ik hoop dat met jullie alles goed is. Fijne avond. X

Meiden, vreselijk. Ik verga van de pijn, nacht was een hel en mag alleen paracetamol. Ben wanhopig. Het is waarschijnlijk een zenuw ofzo. Heb nu even een redelijk comfortabele houding gevonden, maar als het de komende uren niet vooruit gaat, ga ik naar de SEH. Melis hoe was de test vanmorgen?

Nou, ieder lichaam is dus anders, want bij mij bleef de test weliswaar lang positief, maar werd wel snel lichter, zeker in het begin van de miskraam. Verder worden de tests van Colle donkerder, dus dat lijkt vooralsnog in ieder geval géén miskraam. Uiteraard kan het wel een een bbz zijn. Een bad kan het vruchtje verhitten, dus onnatuurlijke koorts veroorzaken, of infecties veroorzaken na de punctie of als je baarmoedermond open staat na de bevalling. Wacht dus voor de zekerheid even en neem een lekkere warme douche en een kruik bij je voeten of in je rug. Mijn gyn heeft me echt verzekerd dat de kans bij helder rood ongeveer 50% is, en dat je echt de baarmoedermond moet beoordelen, dus geef nog even niet op, tot het linksom of rechtsom zeker is. Ik duim voor je en hoop dat het bloeden helemaal stopt. Een echo geeft op deze termijn nog weinig duidelijkheid, alleen hcg bepalen kan duidelijkheid geven zoals Colle al aangeeft. Maar ook donker wordende tests geven aan dat het hcg stijgt. Sterkte.

Ja toch, duidelijk donkerder dan gisteren... Colle, wacht nog even met treuren, volgens mij zijn nog niet alle kansen verkeken. Neem je rust, houd je hoofd koel en richt je op je kleintje. Morgen weer testen en duimen dat het bloeden stopt. Bij een miskraam wordt de test vrij snel lichter is mijn ervaring.

Colle, ik wil je geen valse hoop geven, maar ik denk ook dat de kans vrij klein is dat het het vruchtje is en dat het vruchtje er nog in kan zitten, want deze test lijkt donkerder dan de test die je (was het gisteren?) bij de vroegtesters hebt geplaatst. Bloed, zelfs met stolsels geeft 50/50. Je weet pas dat het mis is als de baarmoedermond open staat... Dus doe even rustig aan, ga vroeg naar bed en doe morgen weer een testje. Misschien is het wel donkerder.

E82, twee weken na de laatste Pregnyl is echt niet meer van de Pregnyl hoor, dat is eigen hcg. Duimen nu dat het goed blijft gaan, maar voor nu: gefeliciteerd.

Hier gisteren met spoed naar de gyn wegens zeer pijnlijke harde buiken en slijmverlies. Ze waren bang voor ontsluiting, maar gelukkig bleek mijn baarmoedermond mooi lang. Alles was goed met de kleine, maar de schrik zit er in. Vannacht enorme pijn in mij zij/op mijn borst gekregen, dus hele nacht niet geslapen en net naar de huisarts om te kijken of het niets te maken had met hart/klaplong. Gelukkig alles oké, ze denken spieren, maar ik verga echt van de pijn en mag alleen paracetamol. Zit hier te janken op bed. Heb het helemaal, echt helemaal gehad!

Colle, ik heb nog even gekeken en het vruchtje is met 4 weken inderdaad ongeveer 1 mm. De ka s dat je het dus mist tussen alle stolseltjes en stukjes slijmvlies is groot. Het is dus niet raar als je het mist. Mij gaf die gedachte enige rust, ik hoop jou ook... Sterkte nogmaals.

Colle, als je het bewaart kunnen ze het in het ziekenhuis onderzoeken, want daar kunnen ze ook niet met het blote oog met zekerheid vaststellen of het het vruchtje is. Je kan het da. Weer terugkrijgen om in de tuin te begraven als je dat wilt. Ik ben tijdens mijn miskraam heel veel van dit soort stukjes wit vlies met vrij harde, donkere stolseltjes verloren maar wat nu precies het vruchtje is, is op deze termijn heel moeilijk te zeggen, zelfs voor de artsen. Met een week of 7 is het daadwerkelijke vruchtje ongeveer 5 mm, dus kan je nagaan hoe klein het nu nog is. Ik geloof max 1 mm... Hopelijk maakt dit het iets minder verdrietig voor je... Het is vreselijk, ik hoop dat je deze klap snel te boven komt.

Tiktak, kan hoor, bij de maxi cosi's. Ik heb het vorige week nog gedaan met de opvolgstoel. Je mag alleen het piepschuim niet verwijderen.

Nou daar is je nul-meting! Nu op naar een streepje, en een nieuwe baan! ;-)

Heerlijk, straks zit Sommie lekker in haar nieuwe huisje! Huisje, boompje, baby! :-)))

Ik had op WD 13 220 en dat vonden ze keurig (de vorige keren WD 14 rond de 370, eentje ging mis, eentje is mijn zoontje). Er was toen ook iemand met iets van 800 en ik meteen helemaal in de stress. Het wisselt gewoon... Mijn test werd op WD 5 al donkerder en op WD 13 220, het kan meer zijn het kan minder zijn, maar als je niet zwanger bent is het 5 of iets dergelijks, dus het bloed is meestal echt wel duidelijk.