Anouk

@jose: dat je hier niks mag neer mag zetten. Dus als je wilt weten wat ik over hebt een pb kan sturen....

Niemand!?

:censored2:

Hai Nika! Bedankt voor je reactie! Laat je nog even weten hoe het bevalt. Ik heb besloten om toch maar naar Gent heen en weer te rijden. Maar ben nog een beetje in twijfel Eerst maar eens de Tese eind januari... Spannend hoor. Voor jullie heel veel succes, en dat 't maar snel maar lukken. Groetjes Anouk

Hoi Konijntje, Bedankt voor je reactie! Ik moet zeggen dat ik er zelf ook over zit te denken om (mocht het zo ver komen) toch maar de metingen in Gent te gaan doen. Het is wel ver, maar ik vind het ook wel heel prettig om alles in één ziekenhuis te blijven doen. En het gaat idd allemaal heel makkelijk en moeiteloos in Gent! Wij hebben op één dag bijna net zoveel afspraken gehad als in het VU in 4 maanden tijd! Nu aftellen naar de Tese in januari! Spannend! Jij ook veel succes! Groetjes Anouk

Beste allemaal, Als de Tese in Gent slaagt beginnen we in maart 2011 met onze 1e ICSI.Aangezien Gent bijna drie uur rijden is ben nu wel alvast op zoek naar een ziekenhuis ('t liefst) in Noord Holland waar je de tussentijdse follikelmetingen kunt laten doen. Het ziekenhuis in Alkmaar doet dit niet meer. Hebben jullie nog misschien suggesties? Alvast bedankt! Groetjes Anouk

Hoi allemaal, Even een kleine update. Het is het UZ Gent geworden. Vandaag heb ik gebeld naar het UZG, en we hadden geluk er was een afzegging a.s. maandag, dus dan hebben wel al ons intake gesprek... Pffffffff...heb wel het daar gaan we weer gevoel... Maar misschien komt het wel helemaal goed... We zullen het zien. Wel echt super dat we zo snel terecht kunnen! Liefs Anouk

Hai Chantal, Wat een rotbericht zeg! Ik kan me zo goed voorstellen hoe je voelt, echt afschuwelijk. Bij mijn man werd bij de Pesa helemaal niks gevonden, wij waren al uitbehandeld (tenminste dat dachten we kunnen nog een tese proberen, maar we durfen (nog) niet, de kans dat dat lukt is zo ontzettend klein) voor we begonnen waren. En serieus iedereen begint maar te pas en te onpas over een donor! Bah! Alsof dan alles is opgelost! Waarom moet ik nou weer een kind van een donor? Is het zo raar dat ik een kindje wil waar ik mezelf en m'n man in terugzie, en niet mezelf en ????. Het voelt als een kindje kopen ofzo... weet niet precies hoe ik 't uit moet leggen, maar 't voelt niet goed. En helemaal niet omdat mijn man al kinderen heeft, straks voelt ie bij ons kind niet wat hij bij hun wel voelt... Dan heet hij zijn kinderen, en ik de mijne... Ik weet het, ik ben heel negatief, maar het is gewoon zo stom allemaal! Ik wil jou i.i.g. heel veel sterkte wensen... Zover dat helpt. Het is echt een rottijd... Hou je taai! Groetjes van Anouk

Bedant voor jullie reacties!!! Echt zo super!!! De tip voor de Uroloog in Utrecht is echt iets om over na te denken. En zelf denk ik aan Gent... AMC heeft toch echt wel een lange wachttijd. En ook zo fijn om te zien dat er een aantal zwangeren tussen zitten... Zou het dan toch nog kunnen lukken... We gaan er van 't weekend even rusig over hebben. Lieve meiden, enorm bedankt! Jullie ook allemaal veel succes met jullie behandelingen, en keuzes, en vooral ook met wachten... En voor de zwangeren, gefeliciteerd allemaal!!! Geniet ervan!!! Liefs van Anouk

Dames! Twee weken geleden hebben we een mislukte Pesa gehad. We dachten dat het voor ons ophield. Op advies van sommige van jullie zijn we ons gaan inlezen in Tese, en we willen dit zeker een kans geven. Maar weten niet waar. Afgelopen vrijdag een telefonisch gesprek gehad met een uroloog in het VU. Die vertelde ook dat Tese nog mogelijk is, omdat mijn mijn wel de juiste hormonen in zijn bloed heeft. Maar dat het door zijn sterrillisatie ook in/naar (sla mij maar neer, geen idee hoe 't werkt) zijn bijbal is verlittekend... Volgens mij is dit onmogelijk, want de zaadleidres zijn toch geopereerd (???). Ik denk zelf dat zijn lichaam gestopt is met zaad aanmaken. Maar volgens zijn bloed gebeurd dat nog wel ergens (ik durf ook nergens meer op te hopen, die teleurstellingen zijn echt zo zwaar). Maar goed die uroloog wilt ons begeleiden naar het volgende ziekenhuis (AMC)... Maar nu twijfelen wij, of we in Nederland blijven, of uitwijken naar bijv. België. De ervaringen in NL zijn niet allemaal even goed... Dus mijn vraag, wat zouden jullie doen? Of wat hebben jullie gedaan? Alles is welkom. Maandag belt de uroloog weer terug, of we weten wat we willen. Mijn man wilt het liefst naar het AMC (lekker in de buurt). Na de tese wilt ie echt stoppen. Het is ook wel mooi geweest dan, al dat gesleutel aan je toestand is niet fijn... Maar hij heeft wel al drie kinderen, en ik niet. Dus de nood is bij mij ietwat hoger, en ben echt in alle staten... En wil natuurlijk het allerbeste ziekenhuis...(wie niet). Het AMC trekt mij niet zo heel erg... Maar misschien zit ik er compleet naast, en is het gewoon een heel goed ziekenhuis... Ik hoor graag jullie meningen/ ervaringen! Alvast bedankt! Groetjes van Anouk

Hai Eva, Mijn man heeft vorig jaar na 8 jaar een hersteloperatie gehad. Ze gaven een slagingskans van 60-70%. Dus wij dachten het komt wel goed, er was ons verteld dat de operatie goed was gegaan. Na een half jaar toch een potje weggebracht, en helemaal niks gevonden. De uroloog adviseerde ons een pesa-icsi behandeling, want hij had levend zaad gezien tijdens de operatie. Maar het kon er niet uit, omdat de zaadleiders tijdens de sterrillisatie zodanig beschadigd waren zodat ze te kort waren om te herstellen (??????? even vergeten tegen ons te vertellen...). Nou ja goed, vervolgens wij dus weer maaaaaaaaaanden later voor de Pesa naar het ziekenhuis. En helemaal niks gevonden!!! Volgens die uroloog was het onmogelijk om tijdens een hersteloperatie leven zaad te zien, je kunt wat vocht zien, dit betekend vaak dat er zaad is, maar dit wilt niet zeggen dat het zo is. Maar om antwoordt te geven om je vraag. Als we het overnieuw konden doen, zou ik evengoed voor een hersteloperatie gaan, maar dan wel afspreken dat als deze een kleine kans van slagen heeft, gelijk een Pesa uitvoeren (en misschien zelfs ook wel een Tese). En dan alles onder volledige narcose, de Pesa was echt enorm pijnlijk (maar dit schijnt per persoon te verschillen) Geen idee of dat allemaal mogelijk is. Maar het is goed dat je je goed informeerd voordat jullie stappen gaan ondernemen. Het kan een hoop operaties/ ellende/ teleurstellingen voorkomen.... Dan weet je meteen alles in één keer. Wij twijfelen nu nog of we voor een Tese gaan... Voor jou veel succes! Groetjes Anouk

Bedankt voor jullie reacties! Echt zo fijn om te weten dat er mensen zijn die het begrijpen... In mijn 'echte wereld' roept iedereen maar te pas en te onpas, waarom neem je geen donor? Alsof het niks is, moet er niet aan denken, misschien over een tijdje, maar nu absoluut niet... Maar eingenlijk ging het heel raar. We gingen heen voor de Pesa, en hadden totaal geen rekening gehouden met het feit dat dit wel eens gewoon helemaal niks zou zijn (tuurlijk wel een ini mini stemmetje in het achterhoofd...). Geen enkele arts heeft ook maar genoemd, dat de uitslag wel eens negatief kon zijn. Daarbij heeft de uroloog in ons eigen ziekenhuis verteld dat hij bij de hersteloperatie leven zaad heeft gezien! Volgens de uroloog van vandaag is dit onmogelijk. Hij zou wat vocht gezien kunnen hebben, waar meestal wel zaad in zit, maar echt zaadcellen kun je tijdens zo'n operatie volgens hem niet spotten... Maar goed na 7 lege buisjes vroegen we en nu? Het antwoord was, en nu niks. Ze gaan de buisje proberen op te wekken (????) om te kijken of er toch nog iets in zit, maar die kans is nihil. En 16 augustus belt er een professor, om hier te uitslag van te geven. Zelf denk ik dat mijn man zijn lichaam gewoon geen zaad meer aanmaakt... hij is ongeveer 8 jaar gesterilliseerd geweest. Misschien is tese een optie, maar ik durf geen hoop meer te hebben. We gaan het i.i.g. aan die prof vragen. Bedankt voor jullie berichten en de sites, ik ga ze vd week even doorlezen, nu weer terug naar bed. Verder met de slapeloze nacht... Liefs van Anouk

Dames, Kan iemand mij vertellen wat Tese is? Mijn man heeft vandaag een pesa behandeling gehad. En de uitslag was negatief. Helemaal niks... Groetjes van Anouk

Hai Lisan, Dat moet een heel zwaar en heftig gesprek zijn geweest. Ik hoop voor jou dat jullie er toch samen uit kunnen komen. Laat het idd even bezinken, en denk goed na wat je wilt. Het is allemaal zo moeilijk... Hier staat alles op zijn kop sinds een paar uur. We hebben vanmiddag de pesa gehad. 7 keer geprikt en allen negatief. Erg pijnlijke was het ook voor m'n man. Wij zijn dus uitbehandeld voordat we zijn begonnen. En nu zit ik hier met mijn grote mond te typen... Die moed en lef zijn nu ver weg... Weet niet wat te doen... Ik dacht als we een paar behandelingen hebben gehad, dan weet ik of onze relatie hier onder lijdt of juist sterker door wordt. DAN misschien toch nadenken over een donor. En als het echt niet lukt en de relatie blijkt niet sterk genoeg te zijn voor dit proces, dan kies ik mijn eigen pad. Ik wil ook zo graag moeder worden, dat niet alleen. Gewoon een gezin (waarvan je er miljoenen op straat ziet), ik wil niet genoegen nemen met een 'goede band' met de kinderen van mijn man. Ik wil een gezin met kinderen die mij ook knuffelen en niet alleen mijn man. Maar wat is dit K.U.T. zeg!!! En aan een donor (waar iedereen over begint alsof het niks is), moet ik nu gewoon echt niet denken. Dan heeft hij zijn kinderen en ik mijne, leuk hoor... not! Maar bijna 30 zijn en weten dat je nooit een eigen kindje krijgt, is ook erg lelijk hoor... Ik ga dus ook maar eens alles laten bezinken. En goed nadenken... Nou lieve mensen ik trek me terug van deze site, ik wordt geen IVF-moeder meer. Veel sterkte en succes met alles, met de keuzes die jullie moeten gaan maken. En met alle behandelingen. Liefs van Anouk

He dames, Ik trek me terug van deze site. Ik wordt geen IVF-moeder. Niks gevonden bij de Pesa. Wij zijn al uitbehandeld voordat we zijn begonnen... Mijn wereldje is even ingestort.... Succes allemaal! Liefs van Anouk

WAAAAAAAAAHHHHHHH!!!! :bf_new: Duim, duim, duim!!! Voor een fantastische echo op 23 augustus!!! Oh wat vind ik het geweldig voor je!!!! Liefs Anouk

Bedankt voor jullie warme welkom! 19 augustus moet ik ongesteld worden en dan mag ik me aanmelden, dan geloof ik die dag erna een echo, en als die goed is mag ik beginnen (eerst dus met de pil). In december kregen we te horen dat de hersteloperatie is mislukt. In mei hadden we ons intakegesprek voor de ICSI. Tijdens een echo bleek dat er een cyste op mijn eierstok zat. Dus weer drie maanden gewacht hoe deze zich ontwikkelde. 8 juli weer een echo gehad, de cyste zit er nog, maar kan geen kwaad voor ICSI. Dus vanmiddag de pesa, en dan eindelijk beginnen. Dus opzich viel de wachtlijst wel mee, maar toch duurt het wachten steeds ZO lang! Mijn man heeft al drie gezonde kinderen, dus ik ga er vanuit dat de pesa succesvol verloopt. In zijn bloed zitten genoeg hormonen die nodig zijn om zaad aan te maken, en tijdens de herstel operatie zijn er wel levende zaadjes gespot, maar ben toch wel zenuwachtig... Ik sta nog helemaal aan het begin en vind het nu vaak al heel erg heftig. Komt ook omdat ik soms voor m'n gevoel alleen voor staan. Zo vond mijn man de negatieve uitslag na de operatie, ook heel erg jammer, voor mij was het verschrikkelijk!!! Maar ja, ik snap hem ook... Sommigen van jullie hebben al zo veel meegemaakt, hele waslijsten van behandelingen, ik heb zo veel respect voor jullie!!! Veel succes allemaal!!! Liefs Anouk

@ Hanneke en Babeth: Bedankt voor jullie reacties. Als mijn man zelf geen kinderen zou hebben zou het allemaal weer anders zijn... Nu is het met een zaaddonor zo van jij hebt jouw kinderen, en ik de mijne (tenminste zo voelt het nu). Daarbij speelt ook mee dat mijn man 15 jaar ouder is. Maar misschien als puntje bij paaltje komt en we kunnen samen geen kinderen krijgen, blijf ik toch bij hem... Of besluit ik toch wel voor een donor te kiezen. Je weet nooit hoe 't allemaal gaat lopen, maar op dit moment moet ik niet denken aan een donor! En al helemaal niet aan dat we uitelkaar zouden gaan, bah! @ Lisan: Ik hoop dat je wat kunt me alle reacties... Sterkte nogmaals met je situatie.

Hai Lisan, Jeetje wat een verhaal, en wat bizar voor jou om dit te horen na zo veel pogingen... Eigenlijk snap ik de reactie van je man niet zo goed... Hoe kan hij nou na zoveel 'ellende' zeggen dat ie liever van zijn vrijheid wilt genieten? Heel vreemd... Ik kan er niet zo heel veel over jouw situtatie zeggen, vind het echt een heel raar verhaal... Bij ons is het i.i.g. zo, ik heb momenteel ook de leukste vent van de wereld (vind ik). Maar hij heeft drie kinderen, en geen zaad (mislukte hersteloperatie). We beginnen binnenkort met ICSI. Eigenlijk hebben wel wel tegen elkaar uitgesproken, dat als het niet lukt, dat we wel uit elkaar gaan. Hij weet hoe fantastisch het is om kinderen te hebben, en gunt mij dat ook. En ik heb al zo lang een ontzettende kinderwens. Ben met mijn ex ook twee keer zwanger geweest, maar 1 keer een miskraam en 1 keer een bbz. Verder praten we daar niet echt over, want we worden er beiden erg verdrietig van. En alleen al het idee om uit elkaar gaan vind ik afschuwelijk! Maar ik weet ook dat je een relatiebreuk overleeft, en dat er wel weer iemand komt van wie je gaat houden (maar voor hetzelfde geld kan die ook geen kinderen krijgen..., 't blijft moeilijk...) Maar nu al weten dat ik nooit zelf moeder zal worden, en wel elke keer tegen het geluk van mijn man en zijn kinderen aankijken, nee hoor, dan zou ik toch voor mezelf kiezen. Is misschien erg egoïstich... Maar gelukkig begrijpt m'n man me. Dat is heel fijn... Maar om een lang verhaal kort te maken, ik zou mijn kinderwens dus niet op zij zetten... Ik hoop voor jou dat jullie er wel goed over kunnen praten. En er samen uit komen. Persoonlijk zou ik trouwens als hij na zoveel pogingen en gedoe ineens met die mededeling komt het liefst z'n herspenpan inslaan! Ik wens je i.i.g heel veel sterkte, denk goed na, en praat met elkaar!!! Maak ALLES bespreekbaar, spreek gewoon alles uit, hoe het voor jou is, en voor hem. Als jullie elkaar begrijpen kun je misschien tot een oplossing komen.... En is er geen oplossing, dan is het tijd om keuzes te maken/ knopen door te hakken (tenminste zo werkt het bij mij...) Ik ga hopen voor je dat het goed komt, wat een verhaal zeg! Hou je taai! Anouk

Beste allemaal, Morgen heeft mijn man zijn pesa behandeling (ivm mislukte hersteloperatie), als de uitslag goed is, dan mag ik mij de volgende menstruatie (halverwege augustus) aanmelden voor onze 1e ICSI poging. Eerst aan de pil. Weet iemand waarom sommigen meteen mogen beginnen met spuiten, en waarom anderen eerst aan de pil moeten? Wanneer krijg je je recept en schema enzo? Ik vind het allemaal nog een beetje vaag... Maar dat komt vast wel goed... Groetjes Anouk

Hai Martha, Ik lees al een tijdje je berichten, en was zo voor je aan het hopen dat het deze keer gelukt zou zijn. Het is je zo gegund, je hebt al zoveel teleurstellingen gehad.... Ik wil je heel veel sterkte wensen. En ik heb echt heel veel respect voor je. Wat ben jij een sterke vrouw. Hou je taai, en voor poging 6, JIJ ook! Voor de andere dames, ook heel veel sterkte en succes. Anouk

Een zwarte bladzijde in jullie leven... Afschuwlijk! Phileine je was zo gewenst, en zo welkom. Soms is het allemaal zo oneerlijk...! Boosheid en verdriet voel ik als ik je verhaal lees. Hou je taai Mia, veel sterkte ook voor je man. Liefs Anouk