Jump to content

sofie

Members
  • Content Count

    873
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by sofie

  1. Lieve wensmama's, Ik ben Sofie. Mijn verhaal hier op het forum gaat terug naar 2008-2009 toen ik na 3 inseminaties van start ging met IVF. Na 2 mislukte IVF pogingen was het op en besloot ik in de lente van 2009 om een hele lange pauze te nemen. Eentje waar ik nooit uit terugkeerde. Mijn man en ik besloten om te kiezen voor adoptie en werden mama en papa van 2 prachtige kinderen. Een jongen en een meisje uit Ethiopië. Twee jaar geleden liep ik tegen de muur. Kei hard, frontaal. Ik was op en leeg. Ik had alles om gelukkig te zijn maar er was een verdriet diep vanbinnen wat altijd was verborgen gebleven maar nu zwaar begon te wegen. Mijn buik heeft nooit mogen dragen, mijn lichaam werd verpakking en ik ben al die tijd alleen maar doorgegaan. Vallen, overeind krabbelen, doorgaan. Op naar de volgende poging, op naar adoptie, doorgaan altijd opnieuw. In 2008 kreeg mijn verdriet een naam, schaduwverdriet. Ver verborgen. Dat ik mama was van 2 prachtige parels maakte het een beetje meer taboe. Voor mij is het dat niet. Dat ik mijn kinderen graag zie met elke vezel van mijn lichaam staat los van het verdriet dat ik al die jaren heb verstopt. Het verliezen van mezelf, de liefde voor mijn lichaam, dat intimiteit anders werd ... Sinds die periode ben ik beginnen praten en schrijven. Eerst op een blog http://afscheidvaneenwens.blogspot.com/ en later op de nu nog actieve blog https://simpelwegsofie.blogspot.com/ En dan deed ik nog gekker, ik trok mijn stoute schoenen aan en stapte naar een uitgeverij. Ze zeiden JA ... In april zal uitgeverij Borgerhoff&Lamberigts mijn boek uitgeven. Het boek met de titel "Later wil ik mama worden" - "Wanneer verlangen naar een kind een litteken wordt" Er zijn een paar redenen die me gesterkt hebben om het boek te schrijven. Het taboe doorbreken want dat is en blijft het nog steeds een beetje en kinderwensouders een hart onder de riem steken. Praat erover, verstop je verdriet niet, blijf leven en geloof in jezelf. Aan hun omgeving wil ik zeggen "stuur een bloemetje, een knuffel, wees niet stil ook al weet je niet wat zeggen". Ik schrijf het hier omdat dit forum en de meidengroep van toen mij overeind hield. Dag in dag uit waren hier luisterende oren, virtuele knuffels en zoveel warmte. Mocht je meer willen weten of het boek volgen kan dat via de blogs of op facebook en Instagram onder @laterwilikmamaworden Heel veel sterkte, liefde en warmte wens ik jullie allen Sofie
  2. sofie

    De pauze meisjes

    Hallo, Goh als ik hier zo lees dan komt meteen het warme gevoel terug dat ik altijd had hier op dit forum. Ik heb het zo vaak verteld aan mijn man maar natuurlijk kan hij niet hetzelfde voelen, er is hier zoveel begrip, zoveel warmte van mensen die je niet echt kent. Terugkomen is wel fijn :) Caroline, rust in prive situatie is echt idd wel belangrijk maar vaak hebben we dat zelf niet in de hand :) Ik duim met je mee en wens je een gezellige rustperiode Babeth, ik heb net je blog/berichten gelezen, wat een onwaarschijnlijk verdriet, wat ongelooflijk sterk zijn jullie geweest om jullie jongens zo'n mooi afscheid te geven. Ik wens jullie snel een 3e gezond kindje... ik zie dat je in september een nieuwe poging hebt aangevat, ik duim met je mee. Henne, bedankt voor je berichtje, we houden idd contact :)
  3. sofie

    De pauze meisjes

    Hi Caroline, Dank je wel! We zijn heel gelukkig met onze beslissing. Heel veel succes en probeer relax door je pauzetijd te gaan :)
  4. sofie

    De pauze meisjes

    Hallo meisjes, Vele nieuwe gezichten kennen me helemaal niet maar ik zie hier ook nog ouwe getrouwe van voor mei 2009. Ik heb sinds mei 2009 een pauze genomen en effectief "even" de deur dicht gedaan op dit forum en alles ivm ivf van me af geschoven. Sinds die tijd is er erg veel gebeurd en mijn man en ik hebben besloten om geen verdere pogingen te ondernemen. Als ik nu zie hoeveel meisje van in mijn tijd zwanger zijn PROFICIAT allemaal dan weet ik dat het kan, absoluut en mooie wonderen bestaan maar ik kon en wilde het niet meer. Mijn lichaam was veranderd, ikzelf was veranderd, onze relatie etc. We hebben beslist om ons volledig in de adoptie in te zetten. En dat hebben we gedaan. We hebben vorige week het goede nieuws gekregen dat we bijna naar de officiele lijst mogen om te wachten op ons Ethiopisch kindje. Va nu duurt het nog 16 tot 24 maanden. Dat lijkt lang maar eens je je er op instelt dan is dat ok hoor, je moet het gewoon positief bekijken. Dit wilde ik maar even laten weten omdat ik nu helemaal zen ben met al die pogingen ;) en ook om jullie allemaal super veel sterkte en succes te wensen, proficiat aan al die lieve meiden die nu mama zijn :)
  5. sofie

    De pauze meisjes

    Hallo, Ik wil er een half jaar tussen omdat ik het gevoel had/heb dat ik het emotioneel en lichamelijk eventjes niet aankan om alweer te starten. Ik had dagelijks hoofdpijn, vreselijke spanningshoofdpijn in nek/pijn in mijn rug etc. Raar maar waar, sinds we knoop hebben doorgehakt om te pauzeren is mijn hoofdpijn weg. Dat vermoedde ik ook wel laatste tijd. Hoewel ik vrij gelukkig door het dagelijkse leven liep, begonnen die behandelingen en alle emoties errond heel zwaar te wegen. Ik wil een half jaar genieten van wat we wel hebben en energie op doen voor wat komen gaat. We starten ook met adoptiecursus in mei en het is fijn om ons ook even daar op te concentreren weg van IVF
  6. hey Vanessa, ik ben erg blij voor jullie, succes in je wachtweken :) Ik hoop dat het een mooie tweeling wordt ;)
  7. Hi Stephanie, wat super. Proficiat met de geboorte van jullie zoontje & dochtertje. Wat heerlijk... straf verhaal ook maar ik lees dat je er vrij rustig en positief onder blijft. Nu ja die lichamelijke pijntjes bij jou die verdwijnen wel weer hé en het zal het allemaal wel waard zijn :) Hopelijk mogen de kindjes snel mee naar huis. Geniet ervan meid, proficiat !
  8. sofie

    De pauze meisjes

    Hey meisjes wat een lange en herkenbare verhalen! Nanne, het blijft toch een emotionele roetsjbaan hé. Ik herken dat gevoel van prima functioneren en gevoelens blokkeren helemaal van mijn eerste IVF. Toen deed ik dat ook met als gevolg dat het ook thuis niet goed meer ging omdat ik meer de ratio dame was dan wat anders. Heel goed dat je met mensen praat hierover en langzaam je gevoel laat spreken. Ik heb geleerd dat het niet erg is om gevoelens te tonen. Ik moet natuurlijk niet hele dag liggen janken op mijn werk maar ik mag wel tonen dat ik mindere dagen heb. Mag ik vragen waarom adoptie niet en pleegzorg wel? Pleegzorg is iets heel mooi maar ook heel erg moeilijk emotioneel lijkt me. Ik zou ook gewoon doorgaan met je cursus hoor. Niks is zeker tot je start hé met de donatie. Maar ik hoop dat je je hart mag volgen en die wens mag uitlkomen. Moon, ik kan me voorstellen dat jullie ook nog in een moeilijke periode zitten. ZEker met de hoogzwangere zus die daar rondloopt... Maar ook goed dat je probeert te ontspannen in deze pauze en wie weet starten we in november weer lekker samen! EDR, neen ik denk niet dat de hoofdpijn hormonen gerelateerd is maar gewoon spanningshoofdpijn is (dat is als migraine) doordat mijn lichaam onbewust heel veel spanning opslaat en dat dus slaat op rug/nek/hoofd. Heb ik altijd al gehad maar nu is het vrij extreem. Groetjes allemaal
  9. sofie

    De pauze meisjes

    hey henne, dank je wel :) dat doet toch goed om te horen hoor hoe gaat het met jou?
  10. sofie

    Dagboek van Sofie

    Ja dat eerdere bericht van voor de zomer is van eergisteren. Dat is ook zo duaal. Enerzijds wil je door anderzijds zat die pauze al zo lang in mijn hoofd. En toen ik gisteren met mijn man een goeie babbel heb gehad zijn we toch voor de pauze gegaan :) heb je net mailtje gestuurd :) groetjes en fijne zondag
  11. Hey meisjes, ik lees niet zoveel met jullie mee want het is toch best moeilijk soms :) maar omdat zovelen van jullie gelijk met me opliepen met ivf 2 wil ik jullie toch zeggen hoe fantastisch ik het vind dat jullie een klein wondertje meedragen. Geniet ervan en heel erg veel succes ! Ik neem een lange pauze tot november 2009. Zal niet vaak meer kijken maar tegen de tijd dat jullie kindertjes hier verschijnen ben ik weer terug. Succes en GENIETEN
  12. sofie

    Dagboek van Sofie

    Hey meisjes, Nou Saskia, ik begrijp wat je zegt hoor meid. Absoluut zo dat je het niet altijd zo bedoelt maar er komt een soort cynisme over me heen bv. Ik kan ook vrij hard reageren. Mensen ook confronteren met hun ongevoeligheid tov het onderwerp :) we worden een gevaar ;) Ik kan natuurlijk niet spreken voor NL wat adoptie betreft. Ik had verwacht dat het erg lang zou duren ook hier in BE. Maar niet dus. We zijn ingeschreven in maart en mogen op cursus mei/juni. Dan is het aan ons om verzoekschrift te schrijven en in te dienen op de rechtbank dan begint het erg lange wachten op maatschappelijk onderzoek etc. Ik ben opgelucht. Klaar voor mijn lange pauze :)
  13. sofie

    De pauze meisjes

    Hey goeiemorgen, Ja ik begrijp je wel... als je lichaam mee wilt dan is dat denk ik ook een mooi scenario en je je telkens kunt opladen. Maar als je idd thuis zit of meer thuis zit nu dan is dat ook weer een goed moment. Wij hebben de ongelooflijke luxe dat we 6 pogingen hebben in België. Dus voor ons is poging 3 nog maar half weg. Nu hebben we gisteren de knoop doorgehakt. Wat al erg lang in mijn hoofd zit ... we gaan een lange pauze nemen. We stoppen er voorlopig mee tot na de zomer en na onze trouw in oktober. Dus poging 3 doen we pas in november; Het is een moeilijke beslissing. Enerzijds wil ik door want ik weet dat we met assisted hatching en de verhoogde dosis hormonen meer kans zullen hebben. Mijn man wil graag een jonge papa zijn (wordt 38 dit jaar) ... Maar anderzijds kan ik het moeilijk opbrengen. Mijn lichaam wil niet meer mee. Ik heb bijna constante hoofdpijn (spanningshoofdpijn) , mijn cyclus was deze keer gewoon een ramp en meest vanal mijn hoop is niet wat hij moet zijn. En ik vind dat ik vooral er moet in geloven, ik moet er klaar voor zijn, bruisen van energie voor ik er aan begin. En dat is niet zo. Ik wil eigenlijk ook gewoon eens genieten van wat we hebben, van elkaar, van Thibaut, van ons huis&tuin, me 200% geven op m'n werk. Als mensen ons bellen om af te spreken niet hoeven denken van "dan kan het wel zijn dat ik pick up heb in die periode"... Vandaar mega grote stap (in mijn ogen) en dus ivf 3 op de lange baan. Ik moet het morgen natuurlijk nog doorgeven aan ons doktersteam maar ik ben blij. Vandaag weer hoofdpijn maar die mindert wel, daar ben ik van overtuigd. Ik ga proberen te genieten van de komende 6 (!) maanden en ja ik ga tranen laten bij mensen om me heen die zwanger zijn, ik ga moeten slikken bij elke babywinkel, ik ga misscien zelfs ergens onderweg spijt hebben dat we niet bezig zijn, we gaan geen 2009 baby meer hebben, zelfs geen lente 2010 kindje maar toch gaat het goed zijn. We gaan ook door met adoptie en we zien wel; ooit komt het goed...
  14. sofie

    De pauze meisjes

    Hi EDR, wat goed dat je weer kunt starten! Als je het snel achter de rug wilt is dat het beste. Ik kon het persoonlijk niet. Lichaam en moed zijn op. Wij zijn na IVF 1 ook heel snel terug gestart en ik vond dat ik me toen niet ten volle kon geven omdat ik de 1ste nog niet had verwerkt. Ik duim voor je :)
  15. sofie

    Dagboek van Sofie

    Hey Sas, Hebben jullie je ook aangemeld voor adoptie? Wat super! En idd bij ons is het ook zo dat we die cursus willen doen, procedure daarna starten en dan zien we wel. De admin duurt zo lang dat we die gewoon willen starten. Ik heb er ook veel zin in. Ik ben er zeker van dat wij dat kindje doodgraag gaan zien, ik heb dat geleerd uit mijn ervaring met thibaut. Ooit gaan we mama en papa zijn :) dat is toch super :) Gaan jullie dan nog niet meteen starten? beetje langer pauze of lees ik dat fout? Fijn weekend x
  16. sofie

    De pauze meisjes

    Helaba, hoe is het met de andere pauze meisjes? Even ver weg van ons forum of toch niet? Ikzelf kon het even niet meer. Maar stilaan bereiden we ons weer voor. Nog 1 natuurlijke cyclus en dan weer aan de pil en lang traject. Een aantal van de meisjes zou mei/juni weer opstarten denk ik hé? Henne, Saskia, ... Hoe gaat het met jullie?
  17. sofie

    Dagboek van Sofie

    Hey Moon, wat knap dat je het zo oppakt. Over het algemeen lukt dat bij ons ook en we zijn veel sterker uit ivf 2 gekomen als koppel. Bij ivf 1 was het aftasten nr omgaan met die zware emoties. maar nu gaat het ontzetten goed. Heb jij enig idee wanneer je terug zou starten? Of wil je er nog niet over denken :)? Fijn weekend :) Sofie
  18. Hey Vanessa wat fantastisch voor jullie. Ik ben heel erg blij voor je. Vandaag vlotte TP gewenst en over 9 maanden een wolk van een baby ;)
  19. sofie

    adoptie cursus

    Hallo! Mijn man en ik starten in mei ook met de voorbereidingscursus. Ik vind het best allemaal boeiend en kijk ernaar uit om zoveel mogelijk bij te leren. De cursus is stap 1 en ik ben blij dat die al is gezet. We zitten in Merelbeke, BE op cursus zijn er nog Belgen hier die adoptie starten of bezig zijn?
  20. Hey Meisjes, wat een verhalen en wat goed dat jullie het hier toch een beetje kunnen afschrijven... Sommige mensen zijn zo ongelooflijk ***. Ik heb het er ook hoe langer hoe moeilijker mee en begin daar ook hoe langer hoe eerlijker in te zijn wat bij sommige mensen dan wel hard aan komt. Maar dan denk ik "ach ze hebben mij gekwetst maar gebruiken in het vervolg naar anderen misschien net iets meer hun emotionele intelligentie". Moon, Butterfly, ik heb weinig woorden om jullie te troosten... het is vaak allemaal zo oneerlijk. Maar focus je op de mensen die er voor jullie zijn, die jullie graag zien en met jullie meeleven. Dikke knuffel
  21. sofie

    Dagboek van Sofie

    Hey meisjes, het lijkt een eeuwigheid dat ik hier ben geweest. Ik heb vaak aan jullie gedacht maar had even afstand nodig. Bedankt voor jullie lieve woorden. Wat het huwelijk betreft, de datum is geprikt op 10 oktober 09. Thibaut was blij :) en lief en de Tshirt aankondiging ging fantastisch dus we hebben goed gevierd. Er was 1 schaduw (alweer altijd hetzelfde). Het was mijn eerste natuurlijke cyclus na IVF 2. Normaal heb ik super regelmatige cyclus van 28 dagen en max 33. Op dag 35 (vorige week) hebben we getest met krop in de keel... negatief. Maar mijn menstruatie bleef uit en de hoop groeide. Maandag heb ik gyn gebeld en ze vroeg me om vandaag langs te komen als ik nog geen bloeding kreeg. Gisteren op dag 42 waren ze daar de kl*te dingen. Ik moet jullie niet vertellen hoe de wereld alweer verging... Ik heb er zo ontzettend genoeg van. 39 keer is het niks, meer dan 3 jaar zijn we bezig. Ik word er echt ontzettend moedeloos van... Door die extreem lange cyclus schuift alles op en kunnen we alleen maar hopen dat mijn 2e natuurlijke cyclus normaler is en ik dus nog voor de zomerstop van Leuven kan worden ingepland. Soms zou ik willen dat ik de knoop kon doorhakken en zeggen dat het allemaal niet meer hoeft. Ik ben op, mijn lichaam is op en ik wil een gewone vrouw zijn die kan genieten van haar "zoontje", partner en leven. Maar je weet hoe dat gaat... Maar in het algemeen geniet ik van mijn verloofde status :) en ! hebben we bericht gekregen van adoptie. We staan genoteerd voor de voorbereidingscursus van mei/juni, super snel vind ik dat. Nu ga ik af en toe beetje bijlezen bij jullie. Voor ieder die bezig is, succes & sterkte Ciao
  22. Hey Vanessa, bij mij zelfde als bij Saskia, weken niet gekeken en kijk eens aan, jij hebt gewoon ineens super veel meegemaakt. Ik duim ontzettend voor je, het is je zo gegund! Wat een mooie oogst en nu hopelijk snel een telefoontje met nog meer goed nieuws. Succes meid
  23. sofie

    Dagboek van Sofie

    Hey ! Ja toch wel tof dat we weer samen opgaan. Saskia, jij hebt vandaag je gesprek met de fertiliteitsarts, ik ben beniewd. Weet je enerzijds ben ik blij dat we weer gaan beginnen, zeker nu met die assisted hatching ... dan heb je echt meer kans volgens de gyn. Ik kijk alleen erg op tegen verhoogde dosis hormonen. Niet echt voor de last tijdens behandeling want vorige keer had ik niks en zelfs als ik last heb weet ik dat het overgaat. Maar weet je ... ik ben hoe langer hoe meer ook bang voor het algemene effect op mijn lichaam. We krijgen zoveel brol binnen... soms voel ik overal pijn en dan denk ik "het is allemaal niet gezond wat we doen.". Uiteindelijk heb ik op dik 1 jaar 3 IUI, 2 IVF en 1 cryo poging gehad. Dat is best veel... Gyn heeft ook gezegd dat ik mijn lichaam niet mag uitputten want dan is het niet meer zo sterk en heb je ook minder kans. Dus als de juni poging mislukt dan is het even gedaan en willen we heel erg gaan nadenken. Ik wil niet binnen paar jaar ziek zijn... er is nog geen bewijs dat al deze behandelingen je kans op gyneacologische kankers verhoogt maar toch... Denken jullie daar soms over na?
  24. sofie

    Dagboek van Sofie

    België "viert" op 4 april de "Dag van de Kinderwens" en zet vruchtbaarheidsproblemen en omgeving centraal. http://www.deverdwaaldeooievaar.be
  25. sofie

    Dagboek van Sofie

    http://www.ivf.nl/assisted_hatching.htm voor de geinteresseerden
×

Important Information

Terms of Use