Mariek

He meiden, Ik dacht, met al die bijzonderheden, laat ik de lijst eens bijwerken ;-) Ik ben vast niet compleet, dus vul aub aan waar nodig. Juul, je hebt zo gelijk. Ik sta er wat dat betreft hetzelfde in als jij. Voel me de laatste dagen ook weer stukken stabieler en sterker en ben zo blij dat er goede zorg beschikbaar is voor ons mannetje (mocht het nodig zijn, heb nog steeds hoop dat het allemaal mee zal vallen). Ben inmiddels helemaal gewend aan idee van een ingeleide bevalling en zie er nu zeker ook de voordelen van in. Het geeft ook rust om te weten wanneer het allemaal gaat gebeuren. Ben er ook wel klaar voor nu. En erg nieuwsgierig naar ons kindje aan het worden! Met jou gaat het zo te horen nog helemaal goed he. Lekker hoor! Ook al zo nieuwsgierig naar het mannetje in je buik? Wat voor eentje het gaat worden? Hoe hij eruit zal zien? Doorzettertje, spannend, voor jou dus ook een ingeleide bevalling. Hoe vind je dat? Benieuwd naar je buik! Britt, hoe gaat het met je? Houd je het nog een beetje vol op de bank/in bed? Minder last van je heupen en bekken nu? Liesjuh, hoe gaat het nu met jou? Nog steeds zo'n last van harde buiken? En Zomer, wat je schrijft, ik kan het me zo goed voorstellen hoe vreselijk ZAT jij het af en toe moet zijn! Je hebt ook wel heel veel voor de kiezen gekregen en nu nog steeds de spanning of het allemaal goed zal blijven gaan. Emotioneel zwaar, heel zwaar. Wat zal jij ook blij en opgelucht zijn straks als je mannetje gezond en wel op je borst ligt en jullie elkaar in de ogen kunnen kijken en dit traject achter je kan laten. Nog even volhouden, meid!

[TABLE=class: cms_table] [TR] [TD] Even voorstellen------------------------------------------------[/TD] [TD] Uitgerekende Datum---[/TD] [TD] Bijzonderheden---------[/TD] [TD] Eerstvolgende controle afspraak---[/TD] [/TR] [TR] [TD]Ting (42 jaar, 1e kindje)[/TD] [TD]2 januari[/TD] [TD][/TD] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]Liesjuh (32 jaar, 2e kindje)[/TD] [TD]3 januari[/TD] [TD]dochter met 34.6 wkn geboren, veel last van harde buiken[/TD] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]Mariek (40 jaar, 2e kindje)[/TD] [TD]4 januari[/TD] [TD]Inleiding week 39 ivm ventriculomegalie[/TD] [TD]woe 19 dec[/TD] [/TR][TR] [TD]Juul (37 jaar, 1e kindje)[/TD] [TD]4 januari[/TD] [TD][/TD] [TD]vrij 21 dec[/TD] [/TR] [TR] [TD]Keesie (35 jaar, 1e kindje)[/TD] [TD]5 januari[/TD] [TD][/TD] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]Tascha (32 jaar, 2e kindje)[/TD] [TD]5 januari[/TD] [TD][/TD] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]CC (35 jaar, 2e kindje)[/TD] [TD]6 januari[/TD] [TD]uterus bicornis (afwijkende baarmoedermond), preventief een ruggenprik bij bevalling[/TD] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]Wendy (30 jaar, 1e kindje)[/TD] [TD]7 januari[/TD] [TD][/TD] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]Renate75 (37 jaar, 1e kindje)[/TD] [TD]10 januari[/TD] [TD][/TD] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]Doorzettertje (37 jaar, 1e kindje)[/TD] [TD]14 januari[/TD] [TD]Inleiding week 38 ivm eiceldonatie, pijn en ligging placenta[/TD] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]Britt (37 jaar, 2e kindje)[/TD] [TD]19 januari[/TD] [TD]volledige bedrust ivm bekken/heupen/rug[/TD] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]LindaDa (37 jaar, 2e kindje)[/TD] [TD]21 januari[/TD] [TD]Zoontje geboren met hydronefrose. Goede zwangerschap, fit en energiek.[/TD] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]ymkeh (35 jaar, 1e kindje)[/TD] [TD]24 januari[/TD] [TD][/TD] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]Jannet[/TD] [TD]24 januari[/TD] [TD][/TD] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]xxxxxx (Sas) (33 jaar, 2e kindje)[/TD] [TD]27 januari[/TD] [TD][/TD] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]Zomer (41 jaar, 3e kindje)[/TD] [TD]28 januari[/TD] [TD]verhoogde kans op vroeggeboorte, cerclage gezet, onder verscherpt controle bij gyn, bekkenpijn[/TD] [TD][/TD] [/TR] [/TABLE]

Juul, wat een lieve woorden, dank je! Hoe gaat het met jou? Volop aan het genieten? Laatste loodjes goed te doen? Zomer, wat een spanning voor jullie moet die opname zijn geweest. Gaat nu alles weer goed? Wat zei je gynaecoloog? Nog even volhouden meid! Duimen draaien voor je. Britt, wat vervelend dat je nu plat moet! Dat je zo'n last hebt van je heupen en bekken. En inderdaad, plat gaat vaak samen met maagzuur... lekker met veel kussens in de rug toch half een beetje zittend in bed? Sterkte, meid. Nesteldrang hebben en dan amper wat kunnen doen, niet leuk. Niki, dank voor je lieve berichtje en opbeurende woorden!! Leuk en goed van je te horen (en wat leuk om te horen dat je psycholoog bent, wist ik niet) Alles goed met je meiden? Wat naar om te lezen dat je weer miskramen achter de rug hebt. Hak er behoorlijk in he, zo'n miskraam. Hoop en duim voor je dat het de volgende keer gewoon goed blijft gaan. Je hebt gelijk wat de materie betreft, het is ook moeilijk. Maar ik ben gelukkig een beetje medisch onderlegd, dus kan het meeste redelijk goed volgen. En ben me daarnaast natuurlijk toch in het een en ander aan het verdiepen. Niet teveel nog, want zolang niks zeker is, wil ik er ook niet teveel over weten. Ik doe wat je schrijft, probeer zoveel mogelijk te genieten van het actieve mannetje in mijn buik en kijk er enorm naar uit om hem straks in mijn armen te kunnen houden en te vertroetelen en beschermen tegen de boze wereld ;-) Nee, hoor, dat laatste valt echt wel mee, maar merk wel dat de leeuwin in mij behoorlijk aan het opspelen is. Zeker nu er straks allemaal doktoren zich om hem gaan ontfermen. Voor het beste en ik ben ook heel blij dat ze er bovenop zitten (dat zei de gynaecoloog letterlijk) maar je begrijpt vast wat ik bedoel. Het mooie is, toen we die eerste echo in het AMC hadden en het nieuws over eventuele afwijkingen over ons heen kregen, was het mannetje die dag juist heel actief. Mijn vriend zei toen: 'Het lijkt wel alsof hij ons probeert gerust te stellen.' Dat vond ik zo'n mooie gedachte. Hij is gelukkig ook heel actief en dat is elke keer weer zo'n fijn gevoel, om hem rond te voelen spartelen in mijn buik. Hij beweegt ook echt naar mijn hand toe, en omdat hij zo naar voren ligt kan ik hem ook heel goed voelen en zelfs een beetje masseren door de buik heen. We kregen deze week te horen dat de gynaecoloog de bevalling willen gaan inleiden rond week 39. Dus tussen Kerst en Oud&Nieuw. Dit omdat hij best groot is en omdat ze graag willen dat de bevalling overdag plaatsvindt, zodat het team aanwezig is en ze hem direct kunnen onderzoeken en eventueel kunnen ingrijpen mocht het nodig zijn. Ik moest even wennen aan het nieuws. Zat daar met een rood hoofd van de stress. Het voelde alsof alles me ontnomen werd, de plek waar ik wilde bevallen, wanneer ik zou bevallen, de controle over mijn lichaam... Maar ik zie er nu, een paar dagen later, ook zeker de voordelen van in. En gelukkig heb ik nog even om me er mentaal op voor te bereiden. Gaat goed komen.

Zomer, wat een zorgelijke nacht moet het voor je zijn geweest! Ik weet hoe het voel als je je kindje een tijd echt minder goed voelt. Hoe ging het vandaag? Ben je nog naar het ziekenhuis geweest of voel je de kleine weer beter? Ting, dank voor je lieve berichtje, doet me goed. Vrijdagmiddag werd ik gebeld door de gynaecoloog van het AMC. Onze case was besproken in het wekelijkse multidisciplinaire overleg en de neonatoloog die straks na de geboorte betrokken zal zijn bij ons mannetje wil toch graag dat ik in het ziekenhuis beval. Dit omdat er sprake is van een 'onzekere diagnose', gaf ze als verklaring. Ze willen ons mannetje binnen een paar dagen na de geboorte onderzoeken. Gelukkig is het geen belastend onderzoek. Ze gaan door middel van een echo zijn hersentjes even goed nakijken. Ik kan hem gewoon vasthouden tijdens het onderzoek. Ik vroeg er even op door, want als het binnen een paar dagen is, waarom kan ik dan niet gewoon een paar dagen later naar het ziekenhuis komen voor het onderzoek? Maar daar kreeg ik geen duidelijk antwoord op. Ik begin me inmiddels steeds meer zorgen te maken. Ik probeer vast te houden aan het goede gevoel van een tijdje terug, dat het allemaal wel mee zal gaan vallen. Maar er zijn inmiddels teveel kleine signalen die erop wijzen dat de artsen het allemaal een tandje serieuzer nemen. Wat ongetwijfeld ook goed is, beter dan dat ze het niet serieus genoeg nemen, maar het knaagt aan mijn gemoedsrust. Nog even volhouden. Nog een maandje hooguit, dan weten we hopelijk waar we aan toe zijn.

Haha, Ting, moest zo lachen om jouw berichtje! Ik was vanochtend nog aan het stunten met een scheermesje, kon niks zien, gewoon op de tast, en dacht ook 'waar ben ik mee bezig?!' Britt, he, bah, dat klinkt niet goed. Wat ontzettend vervelend dat je zoveel pijn hebt. Ik hoop dat de griep snel weer over is en je je weer wat beter gaat voelen. Sterkte! Zomer, weer een paar dagen verder! Kan me voorstellen dat elke dag een kleine overwinning is. Bekkenpijn en al (hoe vervelend ook). Gaaf om te lezen dat de artsen zo begaan zijn me jou en je kindje. Geeft vast een goed gevoel. Liesjuh, gefeliciteerd met de 36 weken! Hier nog 1 ;-) Nog 1 week en we mogen thuis bevallen. Gisteren dus weer een echo gehad. Om te kijken of de vochtkamers in omvang waren toegenomen en om de resultaten van het bloedonderzoek te bespreken. Gelukkig zijn de ventrikels niet groter geworden. Ook niet kleiner, maar dat schijnt ook eigenlijk nooit voor te komen. Dus dat ze gelijk zijn gebleven is eigenlijk goed nieuws. Daarnaast is er niks gevonden in het bloed wat een mogelijke oorzaak voor de verwijde ventrikels kan zijn... Goed nieuws zou je denken. En dat is het ook. Maar aan de andere kant... de mogelijkheden die overblijven zijn allemaal permanent van aard. En het besef daarvan, en ik denk toch ook de spanningen van de afgelopen weken, kwam er gisteren ineens allemaal uit. Ik had het even niet meer, een vreselijke dag. Verstand en gevoel lag compleet uit elkaar. Want verstand zegt nog steeds dat we veel 'goed' nieuws te horen hebben gekregen en dat de kans dat het allemaal meevalt nog steeds aanwezig is. Alleen mijn positieve gevoel liet me gisteren helemaal in de steek. Huilen, huilen, huilen. De kans dat er toch iets ernstigs aan de hand is wordt met elke uitgesloten optie groter. Want wat er nu nog overblijft zijn 3 dingen: toch een chromosomale afwijking (nog steeds zeer onwaarschijnlijk), een erfelijke afwijking wat zorgt voor een vernauwing van de afvoerbuisjes van de ventrikels en als laatste een ontwikkelingsstoornis in de hersentjes. De vernauwing kan verholpen worden met een drain (die hij dan zijn hele leven in moet houden). En of het toch iets in zijn hersentjes is weten we pas nadat hij is geboren en de neurologische kinderarts via een echo zijn hersentjes kan onderzoeken (via de fontanel). Dus voorlopig weten we nog niks... het is nu wachten op het onderzoek van zijn hersentjes, wat 2 weken na de geboorte zal plaatsvinden. Tot die tijd geen nieuwe echo's of onderzoeken. Het is afwachten nu. Afwachten en hopen, duimen, bidden dat er niks met zijn hersentjes aan de hand is.

Liesjuh, wat vervelend van die harde buiken! Echt even rustig aan doen nu. Heb je iets wat je goed helpt om te ontspannen? Kan me voorstellen dat je gespannen bent over het halen van de 37 weken grens... nog even volhouden, meid! Ik heb uiteindelijk vrijdagmiddag zelf het AMC maar gebeld, ik had nog steeds niks gehoord. Ze hadden slechts een deel van de resultaten terug, vandaar, maar konden me wel vertellen dat er geen aanwijzingen zijn gevonden voor een virale infectie. Er is op 6 virussen getest. Dus daar ligt de oorzaak niet. Aan de ene kant ben ik opgelucht, een virus kan veel schade doen in de hersentjes van het kindje, aan de andere kant... wat is het dan wel? Toch chromosomaal? Of iets genetisch? Soms vliegt de angst me echt wel aan. Moet ik mezelf echt weer even rust inpraten. En terug gaan naar mijn gevoel, naar mijn hoop, dat het allemaal meevalt, dat de metingen donderdag een vermindering zullen laten zien. Please laat er sprake van regressie zijn.

He meiden! Wat is er weer veel geschreven, leuk! @Juul, fijn dat de echo goed was. Heerlijk he, om weer even je kleintje te hebben kunnen zien. Dank ook voor het handige lijstje, deze ga ik gebruiken voor het inpakken van mijn koffertje. En wat de voorbereiding op de bevalling betreft: probeer mentaal los te laten en je over te geven aan de weeën. Niet makkelijk om te doen, dat kan ik je nu al zeggen, de pijn leidt je af maar maakt ook stofjes aan die de bevalling dragelijker maken. Carita Salome verwoordt het heel goed: 'open naar onderen'. Visualiseer dat elke wee - hoe pijnlijk ook, en hoe pijnlijker, des te meer effect - ervoor zorgt dat de baarmoeder zich langzaam opent voor het kindje. Elke wee is dus goed. Hoe pijnlijk zo ook zijn. En wat mij ook heel erg hielp: ademen naar de pijn toe. Dus echt focussen op de pijn en alle aandacht en zuurstof daarheen brengen. Niet bang zijn voor de pijn, want wij vrouwen zijn oersterk. Een vriendin gaf me vorige keer, vlak voordat ik ging bevallen, de tip mee om vooral ook even stil te staan bij de enorme oerkracht die vrijkomt tijdens de bevalling. Dit is eigenlijk zo iets wonderlijks, zo magisch bijna...dat flikken wij vrouwen toch maar mooi weer!! Ik heb ook geen fijne bevalling gehad vorige keer, zelfde reden als Britt, omdat ik liggend moest bevallen. Het is geen natuurlijke houding en de weeen zijn daardoor minder sterk en pijnlijker. Dus als het enigszins kan: ga lekker onder de warme douche staan en/of vang de weeen staand of gehurkt of wat dan ook op. En ga pas op je rug liggen als het echt niet anders kan. Britt, pff, wat een verhaal over je bevalling, en vooral daarna. Niet leuk. Hoop zo voor je dat het deze keer allemaal enorm gaat meevallen! Kan haast niet anders, toch ;-) En, een tweede keer schijnt echt makkelijker te zijn, ik hoor het van iedereen. Snellere ontsluiting sowieso. Zomer, kreeg tranen in mijn ogen bij het lezen van jouw berichten. Wat jij hebt meegemaakt... kan me zo goed voorstellen dat het even allemaal teveel werd in het ziekenhuis en die dag thuis. Zo confronterend allemaal. Maar ben zo blij voor je dat het nu allemaal goed lijkt te gaan. Kindje al ingedaald, helemaal klaar voor de start. En dat het bandje zijn werk goed doet, echt geweldig. Spannende dag dus straks voor jullie, die 7 januari! Doorzettertje, voor jou ook goed nieuws! Fijn zeg. En bevallen onder begeleiding van een gyn lijkt me alleen maar geruststellend, toch. Maar zo te lezen beval je voorlopig nog niet ;-) Linda, wat een prachtige echo-foto van jullie meisje!! En mooie buik! En wat goed dat je je nog zo topfit en goed voelt. Dat kan je goed gebruiken nu, in deze spannende tijd. Heel veel succes morgen met de groei-echo! Leisjuh, goed te lezen dat bevallingen ook snel en zonder al te veel pijn kunnen verlopen ;-) Hoe gaat het nu met je? Geen buikpijn meer? Kan me voorstellen dat je toch iets gespannen bent ivm de datum enzo. Mooi kamertje! CC, ik gok hier op 28-12-12 ;-) Ting, bedankt voor je lieve bericht en goed te horen dat het met jou allemaal goed gaat. Fijn dat je goed gesprek hebt gehad met de gyn over je wensen mbt de plek waar je wilt bevallen. Klinkt als een goed compromis zo, beginnen thuis en dan door naar het ziekenhuis. Apart eigenlijk he, dat ze in Belgie juist het beleid hebben om zoveel mogelijk in het ziekenhuis te bevallen en wij hier in NL juist een grote 'thuis-beval-lobby' hebben. Hier gaat alles relatief gezien ook goed. Het mannetje is weer lekker bewegelijk en ik voel me best fit en goed. Vandaag bij de verloskundige geweest. Ik heb echt zulke lieve verloskundigen, ze zijn een enorme steun voor me geweest de afgelopen week. Ze bellen me regelmatig even om te vragen hoe het nu met me gaat en vinden het prima dat ik gewoon bij hen de controles blijf doen, ondanks dat ik officieel nu 'medisch' ben geworden en dus eigenlijk overgeheveld ben naar de gynaecoloog in het AMC. Dus vandaag gewoon naar mijn afspraak gegaan. Zij hadden inmiddels al het verslag van het AMC ontvangen over het echo-onderzoek afgelopen week. Uitgebreid besproken. Ik vond het toch best wel confronterend om alles nu zo zwart-op-wit te zien staan. Ook de conclusies van de arts nav het onderzoek liegen er niet om... termen als 'bilaterale ernstige vertriculomegalie' en 'verhoogde kans op chromosomale afwijkingen en op genetische afwijkingen' en 'verhoogd risico op neuromusculaire en cognitieve achterstand'... Het blijven dingen die je liever niet leest over je kindje, ook al zijn het kansberekeningen en geen zekerheden. Gelukkig stond ook in het verslag dat er geen aanwijzingen zijn voor andere strukturele afwijkingen of markers voor chromosomale afwijkingen. Ik ben nog niet gebeld door het AMC over de resultaten van het bloedonderzoek afgelopen maandag. Dat zal waarschijnlijk morgen worden dan... Maar ik ben nog steeds positief gestemd. Tuurlijk ook af en toe best gespannen. Maar mijn gevoel zegt nog steeds dat het allemaal wel mee zal vallen. Het is nu afwachten op de resultaten van het bloedonderzoek en de 2e echo op 6 december. Dan weten we hopelijk iets meer. En ook of ik alsnog gewoon thuis mag bevallen of dat het toch echt onder begeleiding in het ziekenhuis zal moeten.

Linda, heftige tijd voor jullie ook. Wat vervelend om te horen dat het nog steeds niet helemaal goed gaat met jullie jochie. Wanneer krijgen jullie te horen of een nieuwe operatie nodig is? Duim voor je dat het niet nodig is. Niet voor Job, maar ook niet voor jou. Wij zijn vanochtend weer naar het AMC geweest, heb 9 buisjes bloed moeten laten afnemen en mijn vriend 5. Ben tot nu toe nog heel rustig en positief gebleven, maar kreeg het vanochtend toch even benauwd. Hoop zo dat ze geen rare dingen vinden in het bloed... Als het goed is worden we donderdag of vrijdag gebeld met de uitslagen. We hebben besloten onze ouders nog niet in te lichten. Ze gaan zich toch alleen maar enorm zorgen maken, en zolang niks zeker is willen we ze niet opzadelen met slapeloze nachten. De kans is nog steeds groot dat ons mannetje gewoon gezond ter wereld komt en geen neurologische afwijkingen heeft. Ga vandaag toch maar eens beginnen aan de wasjes ;-) Heb net parfumvrije wasmiddel in huis gehaald, dus de wasjes kunnen gaan draaien. Ook druk bezig met het geboortekaartje. We hebben een goede ontwerper gevonden die voor ons een kaartje gaat ontwerpen. De eerste schetsen zijn al binnen. CC, ook al een ingedaald kindje dus. Een goed teken toch! Beter zo dan in stuit ;-)

Dank Doorzettertje en Esther, voor jullie lieve woorden. Doet me goed. Probeer er verder niet teveel aan te denken maar vooral te genieten van jullie eigen zwangerschap. Waarschijnlijk gaat ons verhaal er 1 worden van 'teveel info gekregen, zorgen gemaakt, achteraf bleek er weinig aan de hand te zijn'. Aan de ene kant is het natuurlijk geweldig dat zo'n echo van alles kan waarnemen. Aan de andere kant...soms weet je gewoon echt teveel. Als ik niet had gebeld met de vk dat ik een paar dagen minder leven voelde, als zij mij niet had doorverwezen naar het ziekenhuis voor een CTG, als ze me daar niet hadden doorverwezen voor een echo om het vruchtwater te meten, als, als, als... dan waren mijn vriend en ik nu nog heerlijk onbezorgd zwanger geweest. En de kans dat het jochie gewoon gezond wordt geboren is nog altijd groter dan dat hij met hersenbeschadiging wordt geboren. Dan hadden we niks geweten, maar gewoon een groot, gezond mannetje in onze armen gehad... Maar goed, aan de andere kant, mocht het mogelijk zijn om nu, of direct na de geboorte, maatregelen te nemen die verdere beschadiging tegen kunnen gaan... dat is ook alles waard. Dan moeten we juist weer super blij zijn dat we er op deze manier zo vroeg achter zijn gekomen. Het blijft heel dubbel allemaal. Maar ik voel me verder vrij rustig. Ik vertrouw erop dat mijn moederinstinct mij wel een signaal geeft als ik me echt zorgen moet gaan maken. Ik heb daarentegen juist het gevoel dat het wel goed zit met ons mannetje. Het is nu al een grote, sterke kerel (volgens de meting vandaag is hij zo groot als je gemiddeld zou verwachten bij 37 weken, dus ruim 3 weken voor op schema), dus dat is in ieder geval alvast mooi meegenomen. liefs, Mariek

Hi meiden, Dank voor alle lieve reacties. Juul, hoe was jouw echo vandaag? Hopelijk niks aan de hand. Gerustgesteld? Doorzettertje, heel goed mogelijk dat het indalingsweeen waren. En het kan zeker al, bij 32 weken. Ik had hetzelfde een tijdje terug. Niet de weeen, maar wel het gevoel wat je beschrijft van moeite met lopen, wijdbeens moeten zitten, druk op de bekken... duurde bij mij dag of 5 en toen schoot hij weer omhoog (en waren die klachten dus ook weer verdwenen). Tja, en hier dan. Even de feiten: zowel links als rechts zijn de ventrikels vergroot. Gisteren werd 17mm gemeten en vandaag 15mm. Zoals Doorzettertje al aangaf is alles onder de 10mm normaal. Bij alles tussen de 10 en 15mm is er sprake van ventriculomegalie (waarbij 10-12 'mild' en 15 'ernstig'). Alles daarboven wordt gezien als een waterhoofd. Er is bij ons mannetje dus wel serieus wat aan de hand. Waar ze vandaag naar hebben gekeken in het AMC is of er andere afwijkingen aanwezig zijn. Gelukkig is dit niet het geval. Het hartje ziet er goed uit en werkt goed, idem voor zijn niertjes en blaas, ruggetje is mooi dicht, neusbotje is prominent aanwezig, gehemelte is dicht en ook zag de arts geen bijzonderheden in de rest van de hersentjes, die ontwikkelen zich zoals het hoort. Maar waarom dan die verwijde ventrikels? Dat is nu de vraag. De kans is groot dat ik gedurende de tijd tussen de 20 weken echo en nu een virale infectie heb opgelopen. Ik ben inderdaad een dag goed ziek geweest van een buikgriep. Deze infectie is waarschijnlijk ook bij ons mannetje gekomen en zorgt nu dus voor een verstoorde toevoer/afvoer van vocht naar de hersentjes. Er zijn een aantal andere virusinfecties (waaronder CMV) die een soortgelijk beeld geven. Bloedonderzoek moet uitwijzen om welk virus - als het een virusinfectie betreft - het gaat. In hoeverre dit blijvende beschadiging heeft opgeleverd in de hersentjes is (nog) niet vast te stellen. De arts achtte de kans op een ontwikkelingsstoornis/achterstand op 10%. Een andere mogelijkheid is dat de afvoer van de vochtkamertjes vernauwd zijn en het vocht dus niet goed afvoeren. Dit is een genetische afwijking die bij jongetjes voorkomt. Zeldzaam, maar ook nog een mogelijkheid. Als het dit is dan wordt er een drain in het hoofdje aangelegd om het vocht beter te kunnen afvoeren. Een blijvende drain, die meegroeit. Dan is er nog een kans dat ik antilichaampjes aanmaak die de witte bloedlichaampjes van ons mannetje afbreken. Net zoiets als het resus negatief verhaal van rode bloedlichaampjes (bloedgroep). Ook uiterst zeldzaam, maar ook dit gaan ze onderzoeken. Goede nieuws hier is, dat mocht dit het geval zijn, zodra het mannetje geboren is en hij niet meer aan mijn bloedbaan gekoppeld is, nemen de klachten af en verdwijnen op termijn helemaal. Ook nog mogelijk, maar de arts achtte dit zeer onwaarschijnlijk gezien het feit dat alles er verder goed uitziet: een chromosonale afwijking. Pff. Dus al met al een heel verhaal, en dat er serieus iets mis is is een feit. Alleen de kans is ook best groot dat hij gewoon gezond wordt geboren en gezond blijft. En daar houden wij ons nu maar zo veel mogelijk aan vast. Hij beweegt ook weer lekker, en ik was persoonlijk enorm gerustgesteld dat hij verder gewoon helemaal in orde is en er geen andere afwijkingen zijn gevonden. Nu het bloedonderzoek afwachten en over 2 weken moeten we terugkomen voor een nieuwe meting. Dan kijken ze of het omvang is toegenomen, gelijk is gebleven of is afgenomen. Afhankelijk daarvan, en de resultaten van het bloedonderzoek, kijken ze verder. Sowieso ben ik nu officieel 'medisch' geworden en neemt het AMC de zorg over. De bevalling zal ook in het ziekenhuis plaatsvinden en een neurologische kinderarts wordt er vanaf nu bij betrokken die na de geboorte het mannetje gaat nakijken en eventueel behandelen. Best heftig allemaal, maar zoals ik al zei, proberen we positief te blijven. Zekerheid krijgen we voorlopig toch niet. Het zal allemaal op termijn moeten blijken of, en zo ja in welke vorm, er blijvende beschadigingen in de hersentjes heeft plaatsgevonden en dan ook nog in welke mate dit zich uit.

Ai, doorzettertje, dat klinkt best heftig. Hopelijk zijn ze tijdelijk. Ik had het tijdens mijn vorige zwangerschap ook rond deze tijd. Een dag/nacht voorweeen gehad, best pijnlijke ook, maar na een paar dagen bank-/bedrust was er gelukkig niks meer aan de hand. Hoop dat het voor jou ook met een sisser afloopt. Net als voor mij nu... Vandaag verloskundige gebeld omdat ik al 2 dagen verminderde activiteit waarnam. Ze stuurde me voor de zekerheid toch even door naar het ziekenhuis voor een CTG-scan. De scan was gelukkig goed, daar kwam niks bijzonders uit. Alleen had de verloskundige het idee dat ons kereltje misschien in stuit lag. Met dat vermoeden en om toch even voor de zekerheid checken of ik genoeg vruchtwater heb werd ik doorgestuurd voor een echo. Eenmaal daar werd geconstateerd dat er voldoende vruchtwater was en dat ons mannetje ruim voor op groei ligt (volgens schatting weegt hij nu 3 kilo (!) en ligt hij ruim 2 weken voor op schema). Echter, de gyn zag nog iets... de vochtkamers in zijn hersentjes zijn aan de grote kant. Te grote kant. Niet een beetje te groot, maar serieus te groot. Zo groot zelfs dat er sprake zou zijn van een waterhoofd als hij ook een open ruggentje had gehad, wat gelukkig niet het geval is. Maar zo groot dat ze direct het AMC belde voor een doorverwijzing. Daar kan ik morgenmiddag terecht. Op de vraag of ik me zorgen moest maken kreeg ik geen duidelijk antwoord. Het kan 1. niks betekenen, 2. duiden op een waterhoofd of 3. potentieel een ernstige afwijking in de hersenen zijn. Thuis toch maar even gegoogled. Had ik misschien beter niet kunnen doen, want mogelijkheid 3 schijnt op basis van deze eerste meting de meest voor de hand liggende conclusie. De vk gebeld. Het ziekenhuis had haar inmiddels al op de hoogte gebracht. Ze wist me gelukkig wat gerust te stellen, maar bereidde me wel vast voor op het komende medische traject, van onderzoeken en nog meer onderzoeken. Het AMC zal alles willen uitsluiten en erachter willen komen waarom de ventrikels zo vergroot zijn. Geen zorgeloze laatste eindsprint voor ons dus... Ik hoop zo dat het niet betekent dat ons mannetje een ernstige afwijking in zijn hersentjes heeft.

Hallo mede-snurkers ;-) Het wordt er allemaal niet charmanter op he, gna gna. Ach ja, het is voor een heel goed doel. Ik stond vanochtend weer op de weegschaal... +18 kilo!! Serieus!! Ik lijk dan wel slank, maar die buik, mijn bolle toet, die enkels... pfff, houd heel veel vocht vast en alles wordt ronder. Relatief gezien kom ik dus elke keer best veel aan. Ga deze keer ook weer over de 20 kilo heen. Ik weet wel dat toen mijn dochter geboren was dat ik binnen een week alweer 11 kilo kwijt was. Veel vocht dus ook. Juul, mijn beeb was ook lange tijd 2 weken 'te groot', maar de laatste 2 metingen was hij weer normaal. Groei gaat inderdaad in sprongen. Mijn baarmoeder lag donderdag 32 cm hoog en dat schijnt normaal te zijn rond deze tijd. Waarom ik denk dat ons mannetje later komt dan de uitgerekende datum? Het is een gevoel, gebaseerd op een paar dingen: mijn dochter was 10 dagen overtijd en met haar had ik ook veel vruchtwater. Nu weer veel vruchtwater, dus een ruim badje waar het mannetje in kan rondspartelen. En ook wel een beetje uit zelfbescherming hoor, want ik weet nog goed hoe gek ik werd nadat de uitgerekende datum was gepasseerd. En maar wachten, wachten, wachten, 10 dagen lang. Het leek echt een eeuwigheid te duren. De uren kropen voorbij. Als ik er nu gewoon van tevoren al vanuit ga dat hij een minimaal een week overtijd komt... scheelt weer he ;-) Ik ben heel benieuwd naar jullie namen!!! Wij hebben ook een naam uitgekozen die bijna niet voor komt. Wij hebben 'm zelf nog niet 1 keer gehoord. Ook op de site van de sociale verzekeringsbank (http://www.svb.nl/Images/Kindernamen_2011_alfabetisch.pdf) zien we dat niet veel jongetjes die naam hebben gekregen in 2011. Maar het blijft spannend hoor, vind ik, een naam toekennen aan een wezentje. Hij draagt 'm straks toch zijn hele leven met zich mee.

Zomer, wat ontzettend fijn dat je mannetje nog lekker bij je is en alles goed lijkt te gaan! Ik hoop voor je dat hij mooi nog even blijft zitten en groeien. Alle dagen/weken zijn meegenomen. Hoe voel je je nu? Lekker bezig met de uitzet en het kamertje? Doorzettertje, wat een mooie buikschildering! En ontzettend leuk zeg, dat je vriendinnen dat voor je georganiseerd hadden!! En manlief uiteraard ook ;-) Bedankt voor de tip tegen maagzuur, heb het opgeschreven, voor het geval het straks nodig is (valt nu nog erg mee). En een buikomvang van 98 cm is zeker nog netjes. Ik heb net die van mezelf opgemeten... 115cm!! Schrok ervan. Maar ja, heb dan ook een flinke toeter. Vandaag weer bij de vk geweest. Alles goed. Bloeddruk nog steeds mooi laag, en ook Hb gehalte was prima. Heb wel een 'ruim badje' volgens de vk, wat ook de omvang van de buik deels verklaart. En het feit dat mijn kereltje zo vreselijk bewegelijk is. Hij heeft gewoon nog lekker de ruimte, kan alle kanten op. Gelukkig ligt hij al wel netjes met zijn koppie naar beneden, maar ingedaald is hij nog allerminst. Op zich wel lekker, want ik had vorige week het gevoel dat hij wel even een tijdje wat meer ingedaald zat, en dat was geen pretje. Enorme druk op de bekken, kon de benen niet meer over elkaar heen slaan bij het zitten, zat niet meer lekker op een harde stoel, lopen ging moeizamer, heupen deden zeer bij het slapen enz enz. Maar na een dag of 5 was dat ineens weer over, en is hij blijkbaar weer omhoog gekomen, en zijn de klachten ook weer verdwenen. Ik ga er nu helemaal vanuit dat dit weer een overtijds kindje gaat worden. Voel me goed, kleine heeft het goed. Officieel nog 7 weken, maar ik houd er rekening mee dat het eerder 8-9 zullen zijn. Hoe gaat het verder met iedereen? Flink wasjes aan het draaien, lees ik? ;-) Grappig, ik loop nogal achter zo te horen, want heb er nog niet eens aan gedacht om daaraan te beginnen. Wacht ermee tot 3-4 weken voor de uitgerekende datum, denk ik. Ben vandaag maar eens serieus op zoek gegaan naar een geboortekaartje. Ook dat is nog niet geregeld. Heb inmiddels wel een paar op het oog, dus manlief en ik gaan morgenavond de knoop maar eens doorhakken. Hoe gaat het slapen bij jullie? Ook zo'n last van constant wakker zijn (doordat je moet omdraaien, naar de wc moet, kussen tussen de knieen kwijt bent etc etc). Ennuh, ik begrijp van mijn vriend dat ik tegenwoordig snurk!! ARGHH!! Ligt hij voor de verandering eens wakker van mij in plaats van andersom, haha.

Hi hi! Linda, hoe gaat het nu met je zoontje? Drie weken in het AMC... dat is niet niks. Hoop dat hij weer helemaal herstellende is! CC, leuke foto!! En mooi buikje! Hier alles goed. Voel me eigenlijk voor het eerst sinds het begin weer redelijk fit en goed. Jeeeh! Buik is wel enorm en begint behoorlijk in de weg te zitten (zie foto hieronder) maar verder voel ik me prima. Hehe, werd tijd. [ATTACH=CONFIG]4711[/ATTACH] Britt, mooi kamertje hoor! Hier nog geen geboortekaartjes uitgezocht. Wel even naar de sites gekeken die jullie aanraden, zijn inderdaad erg leuk. Heel handig ook, dat ze de kaarten ook versturen. Vind het nog best lastig, een kaartje uitzoeken. Wel/geen foto, welke stijl, hoe groot, enkel/dubbel/drieluik... schuif het nog even voor me uit.

Liesjuh, wat een mazzel dat je zo lekker lang van je kindje hebt kunnen genieten gisteren! En fijn dat alles goed gaat, met de kleine en met jou. Wij hebben de geboortekaartjes ook nog niet geregeld, moeten we ook nog doen. Vind het best lastig, er is zoveel keuze. Juul, 12 uur per dag, dat is inderdaad best lang, zeker nu. Het wordt al zwaarder met zo'n dikke buik, goed dat je minder gaat werken. Klinkt alsof de nestdrang bij jou heeft ingezet ;-) Lekker aan toegeven, cocoonen is heeeeerlijk nu. Ik kom net terug van de verloskundige. Alles was goed. Kleine man ligt gelukkig nu weer gewoon op schema, loopt dus niet meer 2 weken voor. En glucose was 5,2 ook prima dus. Geen sprake van zwangerschapssuiker. Mijn vriend was mee, en de verloskundig liet hem even het hoofdje voelen, door de buik heen. Heel bijzonder vond hij dat. Kleine ligt met koppie naar beneden, dus gelukkig geen stuitligging meer. Afgelopen week was dat nog wel het geval, maar ik zei vanochtend al tegen mijn vriend dat ik zo het vermoeden had dat hij vannacht was gedraaid. Ik voelde ineens de voetjes weer bovenin. Mijn dochter lag tot 35 weken in stuit en moest uitwendig gedraaid worden, dus blij dat het mannetje goed ligt. Hij kan natuurlijk altijd nog gaan draaien, maar de vk schatte de kans daarop niet zo heel groot. En wat emotionele toestand betreft valt het hier wel mee, geloof ik. Vind het zwanger zijn deze keer stukken pittiger dan met mijn dochter, dus heb af en toe echt baaldagen. Zwanger zijn is niet mijn favoriete hobby zeg maar. Maar los van dat ben ik ook redelijk relaxed nog. Iets korter lontje misschien, maar dat komt ook doordat ik minder goed slaap. Vanavond lekker naar de sauna met een vriendin, heerlijk. Zin in!

Hele mooie muurschildering, Liesjuh! Allemaal ziekenhuis dus. Kan me dat wel voorstellen. Ik weet het alleen nog niet zeker, waarschijnlijk ook omdat mijn ziekenhuiservaring vorige keer niet heel goed is bevallen. Ik wilde graag thuis bevallen maar moest uiteindelijk met langdurig gebroken vliezen alsnog naar het ziekenhuis (werd medisch dus). Daar heb ik op een verloskamer gelegen die grauw en grijs was, met niks aan de muren behalve een klok, met een plastic stoeltje voor mijn vriend om op te zitten.... meer dan 12 uur lang. Vastgepind aan het bed. Letterlijk, omdat ik vastlag aan 3 verschillende draden: 1 in me om mijn weeen te monitoren, 1 op het koppie van mijn dochter nog in me om haar hartslag te monitor en uiteindelijk ook 1 in mijn rug ivm de ruggen prik, die niet goed was gezet waardoor ik alsnog de pijn voelde en de weeen moest opvangen. DRAMA vond ik het. Ik kon geen kant op. Mocht niet van het bed af. En dat 12 uur lang. Ik begon te verkrampen bij elke wee in mijn bilspier en bovenbeenspieren omdat ik zolang in 1 houding lag. En dat in een kamer die zo kil en klinisch was... Verder ging de bevalling eigenlijk best goed, afgezien van het feit dat het dus heel lang duurde, en ik geen persweeen kreeg ivm de ruggenprik (meiden, verdiep je daar van tevoren even in: een ruggenprik kan de persweeen onderdrukken) en ik dus op eigen kracht de kleine eruit moest persen. Maar zo lang vastgepind liggen op een ziekenhuisbed... daar heb ik een klein traumaatje aan over gehouden... vreselijk vond ik dat. Ik heb dit al besproken met mijn verloskundige en ik ga dus net als CC ook een geboorteplan opstellen deze keer. Als het enigszins kan wil ik deze keer zo lang mogelijk zelf in controle zijn over mijn bewegingen, en rond kunnen lopen, onder de douche kunnen gaan, andere houdingen kunnen aannemen etc. En het liefst niet in zo'n kille ziekenhuiskamer... dus mijn voorkeur gaat ook zeker uit naar een geboortehuis of bevalcentrum. Het Lukas Andreas heeft een mooi bevalcentrum, dus als er plek is dan heeeeel graag daar. Ben er dus ook nog niet over uit of ik deze keer weer voor een ruggenprik ga. Nooit geweten dat die dingen dus verkeerd gezet kunnen worden en je er alsnog weinig aan hebt. Bij mij was uiteindelijk slechts 1 kant verdoofd, maar de andere kant niet. Ik heb waarschijnlijk gewoon enorme pech gehad. Doorzettertje, heb jij het over het Geboortehuis Utrecht? Ik ben betrokken geweest bij hun website. Geweldig initiatief. Lucky you dat je dat in de buurt hebt! CC, waarom is de kans groot dat het een keizersnede wordt deze keer? Klinkt ook niet echt als een pretje, jouw vorige bevalling. Ik had gelukkig nog de mazzel dat ik na die afgrijselijke verloskamer op een 2-persoonskamer op de kraamafdeling terecht kwam, alleen. Met de kleine naast me. Kan me voorstellen dat je een vreselijke nacht moet hebben gehad, zonder je kindje maar wel met allemaal andere vrouwen en babies. Gaat iemand nog voor een pretecho de komende tijd?

Hela! Zomer, gefeliciteerd met je huwelijk!! Ik lees trouw mee, maar heb gewoon niet zoveel te melden op dit moment ;-) Vandaar wat stil aan mijn kant. Het gaat gewoon z'n gangetje. Ben de weken een beetje aan het aftellen. Nog 12 te gaan... Voel het mannetje heel goed, de hele dag (en nacht) door. Aan de ene kant heel fijn, want geruststellend, aan de andere kant, pfff, de trappen beginnen echt wat harder te worden nu. Voel de voetjes al echt over mijn hand bewegen als ik mijn hand op de buik leg. Leuk en een beetje spooky tegelijkertijd. Dat er een wezentje in je groeit, het blijft zo bijzonder. Doorzettertje, hoe is het nu, om niet te werken? Misschien juist wel even fijn, zo'n tijdelijke werkonderbreking. Niet alleen voor je buik, maar ik heb het nu 2x gedaan, een werkonderbreking, en vond het heel prettig om even 'los' te zijn en goed na te kunnen denken over wat ik verder wilde. Een soort adempauze, even stap op de plaats. Benieuwd hoe het jou gaat bevallen. Over bevallen gesproken, het is nog een tijdje weg, maar hebben jullie al nagedacht of je liever thuis of in het ziekenhuis wilt bevallen? Ik ben er nog niet helemaal over uit. Aan de ene kant, als alles gewoon goed gaat, lijkt het me heel fijn om gewoon thuis te zijn, aan de andere kant, de gedachte dat hulp zo dichtbij is, mocht het nodig zijn, spreekt weer voor een ziekenhuisbevalling... Mijn vriend ziet me liever in het ziekenhuis bevallen, vindt hij een prettiger idee. Linda, leuke site, van die MDF-boom! Ik overweeg nu ook om die te kopen. Begin sinds deze week ook vocht vast te houden. Ineens krijg ik dikke enkels en kan ik 's avonds de ringen niet meer van mijn vingers krijgen. Damn, best vroeg al. Moet nog 12 weken... had er vorige keer ook last van, maar pas helemaal op het einde. Als het nu al begint, dat belooft wat ;-) Plofkop, here I come.

Dat wist ik niet! Dan bedoel ik vast een andere, waarvoor je van die extra zakken (vulling) moet kopen. De Nappy wrapper, heb het net even opgezocht. Tja, dat verandert het verhaal wel, want dan kan ik het me goed voorstellen dat je de diaperchamp in huis neemt. Hmm... ga ik er misschien zelf ook nog wel een aanschaffen ;-)

Haha, inderdaad. Mooi om te zien dat iedereen zo zijn voorkeuren heeft. Bij mij komt de diaperchamp er niet in. Niet zozeer om de lucht, want ben het er mee eens dat de luiers behoorlijk kunnen stinken, maar ik vind dat de luiers al zoveel vervuiling opleveren dat ik ze niet ook nog eens per stuk in plastic wil verpakken en daarmee nog meer afval veroorzaak. Voelt gewoon niet goed. Dus dan maar af en toe die vieze lucht. Moet wel zeggen dat wij gewoon een kliko hebben, dus zal straks de luieremmer weer regelmatig legen in de kliko.

Hoi Henne, ik heb de t toegevoegd. En ga meteen ook even reageren op de post: - 1 molton is genoeg volgens mij, ik heb gewoon een molton hoeslaken met daar overheen een katoenen hoeslaken. Teveel lagen op de matras en het is niet meer ademend. - ik heb de kruiken vorige keer wel gebruikt, en aangezien wij 'winterbabies' krijgen, mijn advies: zeker in huis halen die kruiken. Lenen is inderdaad beste optie, je gebruikt ze hooguit 2 weken... - ook voor onze winterbabies: een lekkere warme wikkeldoek of wikkeldeken. Vorige keer ook veel gebruikt, zowel gewoon thuis als in de kinderwagen. - kleertjes: rompertjes met lange mouwen voor in de winter. Daar overheen een shirtje met lange mouwen of een vestje. En inderdaad, niet teveel zelf al kopen (hoe verleidelijk ook, haha) want je gaat heeeeeel veel krijgen voor de eerste periode. Pas bij maat 62/68 ofzo ga je merken dat je zelf wat moet bij gaan kopen. - ook nog een tip: zorg voor lekkere warme sokjes voor de kleine. Die katoentjes zijn in de winter best koud. Wolle sokjes of door oma gebreide slofjes (over de katoenen sokjes heen bijvoorbeeld)... heerlijk warm (warme voetjes zijn belangrijk). - inderdaad, je zult zien dat je snel overstapt op slaapzakjes. Zijn heerlijk warm bij de nek en rug en erg makkelijk in gebruik. Kleine kan zich ook niet boven de deken woelen, een rustig idee (slapen wij ook beter ;-)) - Nog iets voor onze winterbabies: een lekkere warme trappelzak/voetenzak voor in de maxicosi/kinderwagen. Ik heb de W.allaboo F.ootmuff Newborn heel veel gebruikt en ga er nu vast weer veel plezier van hebben! - en voor de borstvoeders: de aanschaf van een voedingsnachthemd met speciaal 'borstvoedingsflapje' is ook de moeite en het geld waard. Het gaat koud worden 's nachts... Boob heeft mooie en praktische nachthemden (te koop bij P.rettyMum) groetjes! Mariek

He meiden! Ik lees bijna dagelijks bij heb alleen niet altijd tijd om te reageren. Wat hebben we relatief veel meiden met bekkenklachten. Sas en Doorzettertje, fijn dat jullie nu maar 50% moeten werken, scheelt toch weer. Doorzettertje, wat een mazzel dat je zoveel via de mazzeldagen hebt kunnen kopen bij de Prenatal ;-) Britt, hoe gaat het nu met jou, beetje bij kunnen tanken of nog steeds zo vreselijk moe? Vicieuze cirkel...zorgen maken dat je uitgeput raakt zorgt er ook voor dat je niet kan slapen, dan raak je nog meer achterop met slaap, ga je je nog meer zorgen maken.... en dan de pijn 's nachts... echt vervelend voor je! Je slaapt zeker vast al met een stevig kussen tussen je knieen en enkels? Ting, wat een nare werkgever! Dat ze helemaal niet bereid zijn rekening te houden met jouw tijdelijke situatie! Kan me heel goed voorstellen dat je daar weg wilt, ook gezien de enorm lange reistijd. Misschien heel stom dat ik het voorstel, maar is het een idee om er eens over te praten met je huisarts? Zoveel stress is niet goed. Misschien zegt hij/zij wel dat je je ziek moet melden, rust moet nemen. Dan heb je gegronde reden om je ziek te melden als het echt niet meer gaat. Liesjuh, hoe is de muurschildering geworden?? Klinkt mooi hoor! Ook de kleuren die je hebt gekozen. Ben zo benieuwd wat het gaat worden bij jou, een jochie of toch een meisje. Zomer, heb je een beetje kunnen rusten die weekend? Vervelend dat je al je plannen overboord moest gooien. Hoop dat je je wat beter voelt. CC, wat leuk dat je al haartjes hebt kunnen zien!! Het begint nu echt een klein baby'tje te worden he. En fijn dat je geen zorgen maakt over het niertje. Een formaliteit ongetwijfeld om het extra goed na te kijken. Alleen maar goed toch. Hier alles redelijk goed. De mensendiecktherapie voor de bekkenklachten helpen goed. Gouden regel: elke 4-5 uur even een kwartiertje gaan liggen. Dan kunnen de pezen die opgerekt raken door het lopen/zitten zich weer even herstellen. Als de pezen zich herstellen, worden de spieren beter aangestuurd, houden ze de botten beter bij elkaar etc en krijg je dus minder last. Tenminste, bij mij werkt het echt. Houd me er nu dus ook trouw aan, en moet dus zeggen dat de klachten echt minder worden. De therapeut zei wel dat er 2 soorten van bekkenklachten zijn en dat bij de ene dit niet zou werken. Wat het verschil precies is weet ik niet. Oefeningen alleen doen het 'm dus niet, die rustmomenten, volledige ontlasting van de pezen, daar zit de clue. Verder ook hier bezig met de kamertjes van dochter en het mannetje. Vordert gestaag. Wil voor de babykamer nog een muurtje een andere kleur schilderen, weet alleen nog niet zo goed welke kleur. En zo'n muursticker van zo'n vrolijk gekleurde boom met vogeltjes, blaadjes enzo, die komt er misschien ook nog. Om de boel lekker op te vrolijken. Want voor de rest houden we het rustig. Veel lichte tinten, wat grijstinten. Wil met name de accessoires en muursticker gebruiken om kleuraccenten aan te brengen. De kamer van mijn dochter daarentegen... haha, heel ander verhaal. Ze zit helemaal in de roze-fase, dus ben bang dat in ieder geval 1 muur roze geverfd moet worden. Haar kamertje is sowieso al een bontje verzameling kleuren, waar nu nog een heel zonnige geel de overtoom voert. Afgelopen week weer bij de vk geweest. Kereltje ligt nu al 3 metingen gemiddeld 2 weken voor op schema. Groot mannetje dus. Bij de volgende controle wil ze voor de zekerheid toch even bloedprikken om te kijken of ik niet heel misschien zwangerschapssuiker heb. Zal wel niet, maar toch. Ga deze laatste 3 maanden wel extra letten op de voeding heb ik me afgelopen weekend voorgenomen. Merk dat als ik zwanger ben de rem op snaaien, snoepen en nog-even-dat-lekkers echt ver te zoeken is. En de kilo's vliegen er dus op, arghhh... nu al +14! En we moeten nog ruim 3 maanden... DUS!! Vanaf nu geen snoepen meer voor mij. Even pas op de plaats. Geen zin om straks serieus te moeten gaan lijnen na de zwangerschap/borstvoeding. Zal zo het schema bijwerken. Groetjes!

haha, leuk die aparte trek van iedereen! Hamburgers doen het goed zo te horen ;-) Hier geen bijzondere trek eigenlijk, sterker nog, mijn trek begint juist wat af te nemen. Geen verkeerde ontwikkeling, aangezien ik al ruim 11 kilo ben aangekomen... slik. Britt, hoe ging het vandaag bij de vk? Hopelijk heb je geen suiker. Mooi verhaal van je pul bier, Juul. Kan het me zooo goed voorstellen. Ik kijk ook elke keer met smacht naar de heerlijke wijntjes die mijn vriend zichzelf inschenkt. Maar ik doe het toch maar niet. Ben bang dat ik er dan toch stiekem een gewoonte van ga maken. Straks misschien, met kerst en Oud& Nieuw. [ATTACH=CONFIG]4573[/ATTACH] Dames, kom eens door met die buikfoto's! ;-) Hierboven die van mij, zojuist genomen. Best een flinkert al, vind ik zelf. Maar goed, is dan ook mijn 2e zwangerschap, dan schijnt het wel vaker al wat groter te zijn rond deze tijd. Ik sta op het punt de deur uit te gaan, kom later vandaag nog wel even uitgebreid reageren op iedereen.

Hallo Jose, ik wil ook even mijn ervaringen met het VU met je delen. Ook ik ben dik tevreden (momenteel zwanger van ons 2e VU-wondertje). Het lange protocol is standaard, maar ik heb beide keren het korte protocol mogen doen. De eerste keer omdat dit was opgenomen in de studie waar ik aan meedeed, de tweede keer omdat ik er naar vroeg, omdat het de eerste keer goed was bevallen. Ze zijn dus wel degelijk bereid te kijken naar je persoonlijke situatie en voorkeuren is mijn ervaring. Ik zou gewoon een keer een afspraak met ze maken en je geschiedenis en vragen aan ze voorleggen. Het zal mij verbazen als ze niet bereid zijn jouw voorkeuren mee te wegen. Let wel, uiteindelijk hebben zij de medische kennis in huis, op basis van jouw situatie zullen zij het beste kunnen inschatten wat de beste kansen geeft. En aangezien ze zulke goede resultaten boeken... zou ik persoonlijk zeker bereid zijn te luisteren naar hun voorgestelde protocol, ook als die afwijkt van jouw beproefde recept. Heel veel succes!!

Doorzettertje, gaat het al iets beter nu dat je het rustiger aan doet? Britt, leuk toch, 2 meiden!! En lekker praktisch ;-) Fijn hoor, dat alles goed was bij de echo!

[TABLE=class: cms_table_cms_table_cms_table_cms_table_cms_table_cms_table_cms_table_cms_table] [TR] [TD] Even voorstellen------------------------------------------------[/TD] [TD] Uitgerekende Datum---[/TD] [TD] Eerstvolgende echo---------[/TD] [TD] Eerstvolgende controle afspraak---[/TD] [/TR] [TR] [TD]Ting (42 jaar, 1e kindje)[/TD] [TD]2 januari[/TD] [TD]3 sept[/TD] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]Liesjuh (32 jaar, 2e kindje)[/TD] [TD]3 januari[/TD] [TD]16 aug (20 weken)[/TD] [TD]10 sept[/TD] [/TR] [TR] [TD]Mariek (40 jaar, 2e kindje)[/TD] [TD]4 januari[/TD] [TD]13 aug (20 weken)[/TD] [TD]21 aug[/TD] [/TR][TR] [TD]Juul (36 jaar, 1e kindje)[/TD] [TD]4 januari[/TD] [TD]14 aug (20 weken)[/TD] [TD]13 aug[/TD] [/TR] [TR] [TD]Keesie (35 jaar, 1e kindje)[/TD] [TD]5 januari[/TD] [TD]20 aug (20 weken)[/TD] [TD]6 sept [/TD] [/TR] [TR] [TD]Tascha (32 jaar, 2e kindje)[/TD] [TD]5 januari[/TD] [TD]21 aug[/TD] [TD]8 aug[/TD] [/TR] [TR] [TD]CC (35 jaar, 2e kindje)[/TD] [TD]6 januari[/TD] [TD]17 aug (20 weken)[/TD] [TD]7 sept[/TD] [/TR] [TR] [TD]Wendy (30 jaar, 1e kindje)[/TD] [TD]7 januari[/TD] [TD]24 juli (pretecho)[/TD] [TD]2 aug[/TD] [/TR] [TR] [TD]Renate75 (37 jaar, 1e kindje)[/TD] [TD]10 januari[/TD] [TD]20 aug (20 weken)[/TD] [TD]23 aug[/TD] [/TR] [TR] [TD]Doorzettertje (37 jaar, 1e kindje)[/TD] [TD]14 januari[/TD] [TD]30 aug (20 weken)[/TD] [TD]10 sept[/TD] [/TR] [TR] [TD]Britt (37 jaar, 2e kindje)[/TD] [TD]19 januari[/TD] [TD]4 sept (20 weken)[/TD] [TD]27 aug (vk)[/TD] [/TR] [TR] [TD]LindaDa (37 jaar, 2e kindje)[/TD] [TD]21 januari[/TD] [TD]5 sept ( 20 weken)[/TD] [TD]3 oktober (gyn)[/TD] [/TR] [TR] [TD]Zomer (41 jaar, 3e kindje)[/TD] [TD]22 januari[/TD] [TD][/TD] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]ymkeh (35 jaar, 1e kindje)[/TD] [TD]24 januari[/TD] [TD] (20 weken)[/TD] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]Jannet[/TD] [TD]24 januari[/TD] [TD][/TD] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]xxxxxx (Sas) (33 jaar, 2e kindje)[/TD] [TD]27 januari[/TD] [TD]11 juli[/TD] [TD][/TD] [/TR] [/TABLE]