Nanoes

Whaaaaa gefeliciteerd Roossie! Geweldig.

@Meiske: LOL, 'weer aan de prikkers'! Die kende ik nog niet. Ons dochtertje N doet het prima, sinds drie weken heeft ze het kruipen goed onder de knie en sinds dit weekend gaat ze zelf staan. Blijkbaar heeft ze de smaak te pakken. Ik denk dat ze volgende week op kamers gaat ;) Ik heb nog weinig terug gelezen: hoe is het met jouw wondertje? Wat een schattige foto bij je sig. Zijn jullie ook zo 'in love' op jullie kleintjes? Wordt bij ons steeds erger :-)))) Ik ga gauw naar bed nu, maar tot snel allemaal!

Hallo meiden, Kom ik na eeeeuwen weer eens binnenvallen, zie ik direct een bekende naam! Witje, wat zie ik nu? Kop op he! Wat een toeval, een deel van je verhaal is herkenbaar. Ook wij zouden het graag nog een keer meemaken. Eind augustus bevallen van een heerlijke dochter, echt een lot uit de loterij. hoewel de eerste maanden keihard werken waren, genieten we elke dag van haar. Dus nu zijn we op het punt gekomen waarvan ik dacht dat ik het écht nooit mee zou maken: vanavond heb ik weer de eerste decapeptyl gezet. En Meiske ken ik ook nog, wat leuk jullie weer tegen te komen! Groetjes, Nanoes

moos en itsus, nog van harte gefeliciteerd! esk, lief menneke zeg! dat vervellen is herkenbaar. de kraamhulp smeerde n*ova na haar badje in met vaseline (alleen niet haar gezichtje en hoofdje) en daarmee was het snel over. yola: moeilijk he, krampjes... ook herkenbaar. infacol helpt hoewel ik wat argwanend tov dat soort nieuwe middeltjes ben. maar ja, als je kleine pijn heeft doe je alles... n*ova gaat lekker, zit alleen onder de pukkeltjes nu en die krampjes af en toe zijn zoooo zielig. ook boert ze moeilijk dus in feite is lucht haar grootste probleem. morgen ga ik even naar het cb, kijken of ze nog tips hebben voor die pukkeltjes.

:positive energie:Yolaaaa: KNUFFEL da's niet niks meid, desondanks gefeliciteerd met je kleine! (tussen voedingen, krampjes en luier verschonen door - onwijs druk maar leuk, en ben eindelijk een beetje bijgelezen)

FF tussendoor, ben nog niet bijgelezen maar hierbij een foto en het berichtje dat ik voor mijn pufclubje heb gecomponeerd. Oh ja, kraamtranen kun je ook van geluk hebben, wisten jullie dat? Sjonge, wat zit ik op een hormonale roze wolk zeg - lekkerrrrr... Het slapen is trouwen idd een stuk minder: zometeen gaan we het weer proberen. Afgelopen nacht had N*ova krampjes maar nu weten we inmiddels wat we er mee aan kunnen. "Enkele maanden geleden schreven we voor het geboortekaartje een tekstje waarin we lieten weten dat de komst van ons kind voor ons een verrassing was. Daarbij doelden we op het destijds onverwachte nieuws van de positieve zwangerschapstest. We dachten namelijk dat het niet meer zou gebeuren. Uiteindelijk was haar daadwerkelijke aankomst ook nog een soort verrassing: twee weken te vroeg. En overrompelend snel, want binnen zes uur na de start van de bevalling was ze er al. Da's best vlot voor een eerste kindje, zo heb ik begrepen. Aan het puffen ben ik nauwelijks toegekomen, ontsluitingsweeen wegzuchten en - loeien hoefde ook niet zo lang. Tussen 'hee, is dat misschien een wee?' en 'daar komt er weer een' zat krap een uurtje. Een indrukwekkende ervaring. Met een staartje, want de placenta zat muurvast dus ik moest naar de OK. Daarna was ik zó veel bloed verloren dat ik uiteindelijk een transfusie moest ondergaan. Daarna bleek Nova ook nog moeilijk op gang te komen wat drinken betreft. Die combinatie leverde ons twee dagen extra ziekenhuisverblijf op - plus een modieus geel kleurtje voor Nova. Gelukkig is alles nu weer op de rit en drinkt ze als een razende. En ik mocht vandaag zowaar voor het eerst weer de trap af, de tuin in ;-) Nova gaat (samen met de fenomenale kraamverzorgster) nu al als een wervelwind door ons leven. Tussen kolven, voeden, slapen, verschonen en het correct leren uitvoeren van dit alles blijft er nu even weinig tijd over voor de wereld buiten. Maar we vinden het (en haar) geweldig. Oh, ze roept weer. Tijd om aan de bak te gaan!" [ATTACH=CONFIG]2122[/ATTACH] Groetjes, Nanoes

Nou meiden even heel snel tussendoor (gewoon te druk!) Dank voor alle felicitaties! Nova is geweldig en de bevalling was een belevenis. We zijn vandaag thuis gekomen. ik geniet volop maar slaap te weinig :-)) Nova is een prachtige meid die er uiteindelijk zeer snel was voor een eerste (zes uur vanaf de eerste wee). Daarna bleek de placenta echter vast te zitten dus moest ik helaas naar de OK want ik verloor veel bloed. Dat is goed gekomen en daarna bleek Nova het zuigen en dus voeden niet zo onder de knie te hebben dus weer een extra nachtje ziekenhuis :-(. Nu zijn we 'op stoom'. Later meer!

So far, so good. Vlos was tevreden en ik heb heel af en toe een menstruatie-achtige kramp. Verder rustig, dus we gaan zo eten en dan zien we wel. Geen gipsbuik gemaakt, hadden we naar vanavond doorgeschoven. Jammer! Nou ja, er zijn ergere dingen he..

Nou, vanmorgen toen ik opstond verloor ik vruchtwater dus het ziet er naar uit dat ik toch echt de eerste ga worden. Maar geen echte weeën of zo, dus ik scharrel wat rond om gauw de laatste dingen te doen (wiegje afmaken, wasje hier en daar, enveloppen schrijven en zo). Voel me toch nog een tikje overvallen, jammer dat het ten einde komt (gisteravond zei ik nog tegen een vriend dat ik het wel gezellig vond zo en dat het nog wel even mocht duren). Maar ook bijzonder: we staan op de drempel van een nieuw leven. Het wachten is nu op de vlos die nog bezig is, maar zou proberen langs te komen in de loop van de dag. Tenzij ik haar eerder nodig heb natuurlijk. Ze gaf me nog een handige tip, wie weet ook iets voor jullie tzt: als je nog even naar de winkel gaat (zoals ik), gebruik dan een luier tegen evt lekkage. Het werkt beter dan zo'n kraamverband. En het klopt. Verder moet ik mijn temp in de gaten houden, en natuurlijk de kleur van het vruchtwater. Tot zover, ik probeer jullie op de hoogte te houden maar ga nu mijn bevallingsplan afmaken en zo ;-) En OMG we moeten nog steeds een jongensnaam zien te vinden!!

@moos: leuk kamertje, ziet er al 'af' uit hoor! En die lengtemeter is idd heel leuk. @Sanne: okee, dus ik mag weer aan de was, de knuffels moeten nog. En bedankt ;-) Lastig he, dat slapen. Hier gaat het ook op en af. Elke twee uur wakker voor een pitstop en vanwege pijn in bekken/heupen. Duurt niet lang meer. Pijn in mijn vingers heb ik ook! Ik wilde het al een tijdje noemen als 'kwaal van de week'. Vooral 's ochtends, ja. Ze voelen beurs en krommen/strekken is wat pijnlijk. Ook heb ik duidelijk minder kracht. Heb wel eens iets gelezen over RSI-achtige klachten vanwege vocht tijdens de zwangerschap. Ik houd alleen niet echt veel vocht vast. Nou, misschien een beetje. Ik heb mijn ring laatst bij voorbaat afgedaan omdat die wat strakker begon te zitten. Dat dan weer wel.

Yep, hier ook bijna alles gewassen. Nieuwe dingen wel twee keer. Had ik ergens gelezen maar ik ben er nu wel klaar mee. Er zijn nog een aantal nieuwe knuffels, ik meen dat die ook gewassen moeten worden maar weet een van jullie misschien of dat nu echt moet? Wat betreft het bedje opmaken: met het wiegje ben ik nog bezig (is een tweedehands mandje en ik moet de hengsels nog repareren) dus dat laat ik denk ik onopgemaakt. Overigens heb ik nog steeds geen goed passende hoeslakentjes voor het matrasje kunnen vinden: 30 x 70 cm met ronde uiteinden is blijkbaar wel heel erg klein. alles begint bij 40 x 80, potdorie. Nou ja, dan maar goed instoppen (of laten vermaken, is ook nog een idee). Dat wiegje is voor op onze slaapkamer, voor daarna staat er een bedje klaar op de babykamer. Dat heb ik wel opgemaakt omdat ik er alvast van wil genieten. Wat ik dan ook elke dag doe. Als de kleine zover is, verschoon ik de boel wel weer. Ik wil ook wel een foto van de kamer posten maar het is nog niet helemaal aan kant. Er staan bv. matrassen tegen de muur die op ons waterbed moeten (alternatief voor klossen), en dozen die in de kast moeten. Daarvoor ben ik afhankelijk van mijn lief, die het druk heeft. Vanavond heb ik hem 'gereserveerd' om een gipsbuik te maken: benieuwd of het gaat lukken!

Log net pas weer in en zie het idee van de mailadressen en mobiele nummers. Ik doe het gelijk ff. later meer want het is veel te mooi weer om binnen te zitten! Ik zit overigens aan huis gekluisterd te wachten op de enveloppen, die volgens track & trace onderweg zijn met de chauffeur. Pffff duurt lang, ik wil nog naar de winkel voor extra wieglakentjes (kwam er achter dat ik maar 1 hoeslakentje heb in dat formaat - beetje weinig). Mijn lief merkte gisteren grinnikend op dat mijn hele wereld alleen nog maar om baby-dingen lijkt te draaien. Euhh.. hoezo? ;-)

@ Esk: wat een leuk kamertje trouwens! De meeste meubeltjes zijn tegenwoordig wit (de onze ook) dus dit is anders. Mooi warm. Dat dekentje vind ik ook een goeie tip, moet toch nog langs Kruidvat dus dan ga ik ook eens snuffelen. En @Yola: kamperen! in een tent! Dat doe ik je echt niet meer na, al lang niet meer. Onvoorstelbaar, hoe doé je dat? Vanmiddag weer op controle geweest en de kleine is zowaar ingedaald. Ik had verwacht dat ik dat wel zou hebben gemerkt dus was een tikje verbaasd. Alles gaat zó volgens het boekje dat het gewoon eng is, ha ha! Na die hele medische molen vind ik het nog steeds heel vreemd dat mijn lijf gewoon doet wat het moet doen. Herkenbaar? In het verlengde hiervan: de waal van de week is rugpijn. Ik voel nu duidelijk dat er nogal wat gewicht aan mij rug hangt. Lang staan is dus niet meer aan de orde. Ook omdat mijn voeten het niet meer aankunnen, twaalf kilo erbij. En jullie, merken jullie al wat in die richting?

En een update: sorry ladies, al een aantal weken niets geschreven maar af en toe wel meegelezen hoor! Gaat allemaal lekker zie ik, iedereen is het nestje aan het bouwen. De boxkledendiscussie wijst me op het feit dat ik daar nog even scherp naar moet kijken. We hebben er eentje maar daarnaast ook twee speelkleden die volgens mij prima voldoen. Overigens vind ik die boxkleden best dun: we hebben zelfs verbaasd gevraagd aan de vrienden waarvan we de box leenden, of het matras niet ontbrak. Over een gegeven paard in de bek kijken gesproken ;-) Ik ben al een tijdje vrij, eerst vakantie en sinds vrijdag officieel verlof. We zijn lekker een weekje weg geweest (Lauwersoog, weet niet meer of ik dat al geschreven had) en daarna flink aan de slag gegaan met de babykamer. Die is nu af, koffertje is zo goed als gepakt en zo langzamerhand hebben we de hele checklist aan spullen binnen. Bijna alles kunnen we lenen of krijgen dus dat scheelt een hoop. Iedereen is blij dat ze ervan af zijn. Dus hier staan nu drie autostoeltjes, twee kinderwagens, twee draagzakken en twee flessensterilisatiedingen. We kunnen moeilijk weigeren. Het bedje en autostoeltje voor over een jaar staan ook al op zolder. Het ontwerp voor de kaartjes heb ik gisteren goedgekeurd, nog even papier en enveloppen uitzoeken en dan is dat ook klaar. Maar ja, nu vind ik dat ook de kasten uitgemest moeten, en de schuur, en eigenlijk moet de oven ook schoon maar ik kan niet meer zo goed bukken, en... zucht, ben nog lang niet klaar. :happy11:

Hallo allemaal, ik heb mijn leeftijd aangepast (in mei jarig geweest, foei toch) en dat we ons laten verrassen :happy7: 02-09-2011 - Nanoes - 41 - 1ste kindje verrassing 05-09-2011 - Yola - 41 - 2e kindje verrassing 07-09-2011 - Rosaly - 24 - 1e kindje verrassing 09-09-2011 - Mik0705 - 35 - 2de kindje meisje,10-8 echo 15-09-2011 - Sanne - 31 - 3de kindje verrassing, 2-9 keizersnede?? 17-09-2011 - Esk - 34 - 2e kindje verrassing 26-09-2011 - Moos - 35 - 1e kindje, een meisje , 11-8 VK, 22-8 groeiecho

Hoi Sandra, Ik wilde je gewoon even succes wensen overmorgen. En sterkte met wachten! Leuk om hier de meiden van het wachtbankje af en toe te volgen in de spannende laatste eindjes. Succes meiden!

Na maandenlang eindeloos namenboeken, websites en lijstjes doornemen zijn we het ein-de-lijk eens geworden over een jongensnaam. Jawel! De vlag mag uit. Per sms trouwens, want de a.s. vader is op reis. Misschien heeft dat juist wel geholpen. Frisse blik, en zo. Yay! Een meisjesnaam hadden we overigens al láng. Dus nu niet gaan denken dat we weten wat het is, hè! Ik zie dat ik wel op mag schieten met de kaartjes, nog geen drukker ingeschakeld en jullie hebben het al over proeven en zo. Wow!

Oh, en al die bewegingen - leuk is dat he? Elke dag wordt het sterker en hoger tegen mijn diafragma aan. Af en toe besluit Spruitje dat overdwars fijner is, zoals gisteravond vlak voordat ik ging slapen. Met een bult links en rechts is het dan lastig op je zij liggen en ik ben geen rugslaper. Dus dat sliep niet best. Zometeen vroeg onder de wol..

@Sanne > Dank voor de geruststelling, ik hoor gewoon zo veel verschillende verhalen dat ik een soort kenau verwacht die bij wijze van spreken de koelkast op geurtjes gaat checken. Zal dus wel meevallen ;-) Wat die bloedonderzoeken betreft: vanwege mijn leeftijd (41) testen ze op zwangerschapssuiker en ze houden ook mijn Hb-waarde in de gaten om te kijken of ik geen bloedarmoede heb. ik dacht dat dit laatste standaard was, maar blijkbaar niet voor iedereen.

@Sanne > Mooie buikfoto, ik zie een overeenkomst met het profiel van dat popppetje onderaan je handtekening Ik hoop voor je dat die pijn in je buik snel vermindert. De laatste loodjes, pfff.. Hier veeeel last van onrustige benen, wordt er vandaag een beetje gallisch van. Er zijn ergere dingen, kramp heb ik gelukkig maar een klein beetje gehad. Mijn buik begint wel flink in de weg te zitten. Alles voor het goede doel! Oh ja, geen blaasontsteking. Het was sowieso de week van de test: glucose en haemoglobine zijn ook bepaald en helemaal in orde bevonden. Dus ik ben goedgekeurd :toppie: Nu nog de kraamzorg: a.s. dinsdag al een afspraak voor een intake. Iemand van de organisatie komt dat op bezoek en ze probeerde me al gerust te stellen, ze is idd rijkelijk vroeg en het zal alleen maar om een kennismaking gaan en het doornemen van de lijst met benodigdheden. Toch voelt het als een proefwerk en dan ook nog eentje waar ik niet klaar voor ben, hi hi. Nou ja, over een dikke week hebben mijn lief en ik vakantie en dan gaan we de boel in orde maken. Ik heb dan een mooie lijst met 'orders' voor hem :-). Komt wel goed!

Ja, dat was ook het advies van mijn vk. Vanmorgen laten doen (en natuuurlijk vervolgens vergeten te bellen voor de uitslag - nou ja, morgen weer een dag). Mijn huisarts gaf trouwens wel specifieke instructies om het plasje zo 'schoon' mogelijk op te vangen. Je hebt als zwangere meer afscheiding en daar zitten ook eiwitten in, waardoor het testresultaat beïnvloed wordt. Als ik het goed herhaal. Overleg dus met je huisarts hoe ze het willen hebben.

Tjonge, wat 'n drukte ineens op t forum! @Yola: Goede tip wat die pijnbestrijding betreft. Want ik wil er alles aan doen om die kleine gelijk na de geboorte bij me te hebben. Niks poetsen, wegen, testen of wat dan ook. Eerst wij met z'n drietjes. Als het even kan natuurlijk, hè, de gezondheid van het kind gaat natuurlijk wèl voor alles. Ik ga dus ook maar eens naar zo;n TENS-ding kijken. Ik hoop ook uit de grond van mijn hart dat het geen keizersnede wordt. Dat lijkt me een nachtmerrie: lig je daar, je mag even je kind in de ogen kijken en dat is 't dan. Gruwel. En nu zullen er vast wel mensen zijn die dat kunnen tegenspreken, ha ha! Kom maar op met de verhalen! Help me van die nachtmerrie af.. Wat de kleertjes betref: ik kan het niet beter omschrijven, dat roze/blauwe 'moeten'. Wel al leuke pakjes gekregen die lekker neutraal zijn. Leuke webshop, dank voor de tip! Iemand (weet niet meer wie) postte hier laatst de site http://www.tromper.nl, ziet er ook wel handig uit. Hoewel ik persoonlijk niet voor een polo-versie zou gaan. Maar ieder z'n smaak. @Rosaly: waar zoek je je tijdelijke huis? Misschien heb ik wel wat maar dat is aan de rand van Utrecht-stad. Update van mijn kant: de werkstress begon ten koste te gaan van m'n gezondheid dus ik heb gas terug genomen. De deadline van mijn project lukte nèt niet - het bleek gewoonweg niet verantwoord qua functioneren van de nieuwe site én, veel belangrijker nog, mijn zwangerschap. Nou ja, weer een lesje in loslaten gekregen. Ik werk nu halve dagen en richt me op de overdracht. Gelukkig kan dat, ook al baal ik natuurlijk van het feit dat ik het niet rond heb gekregen. Maar het is het niet waard. Nog een paar weken op halve kracht en dan: vrij! Gisteren was een leuke dag: we hebben de spiksplinternieuwe kinderopvang bekeken. Ze zijn nog niet gestart maar hielden een open dag. Ziet er heel mooi uit, een prettige sfeer en we hebben alvast een van de leidsters van de babygroep ontmoet. Ze was heel aardig. Mijn lief was dolenthousiast en ik merk dat ik al als een echte moeder alles met argusogen bekijk. Is 't wel veilig? Jammer dat die tuin aan de straat zit vanwege de uitlaatgassen. En die slaapruimte zit ook aan de straatkant, dat is niet optimaal. Is de leidster wel voldoende ervaren? Het kan er wel fantastisch uit zien, maar het beleid vind ik veel belangrijker. Enzovoorts, etc. Ik hoor mezelf zeuren maar ja, da's nou eenmaal je rol, als mamma - toch? We hebben een plek bij een organisatie die goed aangeschreven staat en dat schijnt al heel wat te zijn. Daarnaast hebben we de schilderijtjes voor de geboortekaartjes opgehaald. Onze buurvrouw is illustratrice en maakt prachtige werken. Dus hebben we haar gevraagd twee schilderijtjes te maken, voor beide geslachten een. Het zijn de Kleine Prins (van het verhaal van Saint-Exupéry) en de Prinses op de Erwt geworden en ze zijn geweldig. Ze komen natuurlijk op de babykamer te hangen. Nu nog een drukker vinden die ze kan scannen, want een foto maken doet zo'n kunstwerkje natuurlijk te weinig eer aan ;-) We zijn er heel blij mee! Oh ja, en mijn kwaal van de week is: harde buiken. En onrustige benen. Allebei zijn op te lossen met wat meer rust en slaap, dus dat was dan ook mijn hoofdthema dit weekeinde :-)

@Mik schattig hoor, die foto. En wat leuk dat je zoontje al echt contact kan maken, lijkt me heel bijzonder. Qua werkdagen: normaliter werk ik drie dagen, maar ik maak vaak overuren en de afgelopen weken zaten er ook dagen van 10 uur bij. Niet handig dus. Ik wil de komende week kortere dagen maken, hoewel ik wel een extra dag ga werken om te zorgen dat de website nu wel op tijd live gaat. Daarna laatste dingen overdragen en opruimen. Ik ga niet minder werken na mijn verlof. Drie dagen is echt het minimum om mijn baan inhoudelijk nog interessant genoeg te houden. Je visie op pijnbestrijding begrijp ik volkomen, want mijn insteek is altijd dat je het lichaam het in eerste instantie zelf moet laten doen. Zo min mogelijk ingrijpen. Maar als ik bij de tandarts een heftige vulling moet laten zetten, dan laat ik dat toch liever met een verdoving doen. Dus als de pijn bij een bevalling te hevig wordt, heb ik geen problemen met pijnbestrijding. Ik wil alleen niet dat je dan nog een tijd moet wachten, of eerst een discussie met een vk moet voeren om het te krijgen (zoals Esk). Want mezelf kennende bén ik dan al tot het gaatje gegaan. Maar goed, daar kun je afspraken over maken. Het is alleen een volledig onbekende situatie en ik heb geen idee wat ik kan verwachten. Daarom ik ben reuze benieuwd hoe anderen daar mee omgaan. Dank je voor jouw mening en ervaring, en Esk natuurlijk ook!

@yola: hoe kom je in vredesnaam aan een longontsteking zeg? Wat vervelend, ik hoop dat je snel opknapt. @Mik: Lief, dat zoontje van jou. Ze krijgt een kanjer van een grote broer als ik het zo lees. Hoe was je tweede pretecho? Ik wil ook!! @esk, mijn kwaal vd week was werkstress - langlopend project (nieuwe member site) afronden waarbij er ineens ICT-duveltjes uit doosjes komen, uitzendkracht begeleiden en aan het werk houden, overdracht voor mijn vervanger in elkaar zetten, strategiedag bijwonen en dan ook nog de dagelijkse ad hoc werkzaamheden zien af te handelen (webredactie): het was een beetje te veel. 's Nachts verschijnen dan de beren op de weg, kom ik niet in slaap en voor ik het weet is mijn laatste restje relativeringsvermogen verdwenen. Gaat nu wel weer, volgende week wordt het nog hard werken maar de grootste problemen lijken nu bezworen en we hebben de deadline een week uitgesteld. Mijn vervangster zat op haar eerste werkdag wel enigszins ongerust om zich heen te kijken want bij mijn hele divisie spoot de stress uit de oren - ik hoop dat ze het nog aandurft. Nog een paar weken en dan ga ik er een HALF JAAR tussenuit. Hoe luxe is dát?? Ben het werk ook helemaal zat nu: ik wil gewoon lekker genieten van ons spruitje en de boel verder voorbereiden. Zo'n zwangerschap gaat zó snel voorbij en ik vind het helemaal geweldig om zwanger te zijn. Maar door al dat gedoe en gestress ernaast vergeet ik het bewust te beleven. Bleh. Zo, even spuien hoor meiden! Als ik dit zo schrijf, lijkt de oplossing vrij simpel: m'n werk gewoon niet zo belangrijk vinden (en al helemaal geen werkdagen van tien uur meer maken, oen die ik ben). Eigenlijk heb ik helemaal geen kwaal van de week, da's het mooie! Behalve kleine dingen als brandend maagzuur, af en toe bandenpijn en harde buiken dan. De kleine is nog steeds volop aan het partyen en dat vind ik ontzettend leuk. De laatste week voel ik ook vaak krachtige bewegingen bovenin. Ik stel me voor dat dat voetjes zijn, dus dat mijn dwarsliggertje langzamerhand de goede kant op draait. En het 'golven' van mijn buik is nu begonnen. Zo raar en gaaf om te zien. Hebben jullie dat ook al? Ik heb nog niets gehoord over een echo verder. Ik ging ervan uit dat ik er geen meer zou krijgen tenzij de vlos een stuit vermoedt of iets dergelijks. Hebben jullie je al georiënteerd op pijnbestrijding? Ik kijk te vaak naar bevallingsverhalen en al die krijsende vrouwen doen me vermoeden dat het toch wel een erg pijnlijke zaak is. Ik ging ervan uit dat ik best een hoop kan hebben. Het gevaar bij mij is dus dat ik te laat aangeef dat het echt niet meer gaat. Waarom zou ik het mezelf niet wat makkelijker maken? Ik ga toch al in het ziekenhuis bevallen, dus een ruggeprik oid is in principe voorhanden. Ben benieuwd naar de insteek van anderen.

Ben ik eindelijk weer ns'... kort want eigenlijk moet ik slapen en dat lukt niet, en internetten draagt er ook niet aan bij. Sudoku's maken wel, grappig genoeg. De kwaal vvan de week is bij mij: zware buik! Ik moet aan de buikband volgens mij, want al een tijdje kan ik er totaal niet op vertrouwen hoe lang ik kan staan of lopen. Mijn onderbuik/banden/spieren of wat dan ook beginnen soms na een paar minuten al zeer te doen. En soms heb ik er helemaal geen last van. Geinig dat de meesten van jullie moeite hebben met jongensnamen. Wij komen er namelijk ook niet uit. Meisjesnaam ligt al maanden vast. De meeste jongensnamen vind ik niet leuk, en als ik een aardige heb vindt mijn lief 'm niks. En wederzijds, ik schiet de namen af waar hij mee komt. Zoals Stan. Lekker kort, stoer, dus in principe goed maar ik krijg er geen 'warm gevoel' bij. En ik vind Max leuk maar dat ziet híj niet zitten (plus volgens mij stond die naam in de top drie - het zou leuk zijn als de naam toch wel een kléin beetje apart is). De rest van mijn lijstje hou ik nog even voor me ;-p Trusten allemaal!