Nanoes

:laughing4: pfew! nou, dan moet het wel goed komen met jou en deze poging. Oog om oog...:laughing9:

Ineens schiet me de naam voor Kyra's vinding te binnen: de Wachtbroedstoof! Daar zouden we ook wel weer een forum of twee mee kunnen vullen

In Leiden streven ze naar zo min mogelijk meerlingen. Argument is dat er meer risico's zijn voor moeder en kleintjes. Daarnaast zetten ze zwaar in op de kwaliteit van cryo's, ze zeggen van zichzelf daar de beste in te zijn. De strategie is dus dat ze vaker een enkele emmie/cryo terugplaatsen en zo per IVF-poging desondanks een hoog slagingspercentage behalen. Volg je 'm nog? Als onze embryo's erg goed zijn, dan gaan we daar in mee. Maar als ze onverhoopt slecht zijn, dan kan het zinvol zijn toch twee emmies terug te plaatsen en dat zullen ze dan adviseren. Ik ga in principe voor zo min mogelijk risico (dus slechts een emmie terug). Hoewel het verleidelijk is te zeggen "stop mij maar vol". Dus die uitvinding van jou zou ik heeel graag gebruiken. Een tweeling zou daarnaast wel veel organisatievermogen vragen want we hebben beiden geen ouders meer. En we vinden ons werk allebei ook belangrijk. Ik heb van dichtbij gezien hoe zwaar (en hoe leuk!) een tweeling is. Maar goed, dat is allemaal niet onoverkomelijk... En eerst moeten we maar zien wat 't wordt en of het blijft plakken en blijft zitten en er goed uit komt en.... nou ja. Pffffff...

@Kyra: Ja, wij lopen redelijk synchroon. Ik ben 27-1 met de deca gestart onze punctie had maar een dag verschil. Voor de vriezer is het nog wat te vroeg: morgen bij de tp horen we hoeveel geschikt zijn. We mogen dan ook ter plekke kiezen voor een tp van een of twee verse embryo's. In mijn leeftijdscategorie (ik ben 39) heb je in mijn ziekenhuis zelf die keuze, hoewel ze in principe aanraden voor een embryo te gaan. Dat vinden we - bij de eerste poging - ook wel een goed idee. Maar dit hangt ook van de kwaliteit af en dat horen we morgen. Ik zou er zelf wel iets langer over na willen denken (als blijkt dat de kwaliteit tegenvalt) en wat mij betreft mogen ze ze ook nog wel een paar dagen in de broedstoof houden. Maar ja, DIE keuze heb je nou juist weer niet :shootme: Oh, well. @iedereen: sterkte nog met slikken, prikken en snuiven! Er moeten nu toch meer puncties gaan gebeuren hier toch? Ik ben benieuwd en voor straks: op naar het wachtbankje en de kramp in de duimen!

@Hanneke: morgenochtend 9.50 u tp @Sharoon en Saaab: ineens kan het je overvallen hè? Succes beiden! ik kan niets delen over premedicatie bij de punctie - heb alleen een licht morfinespuitje en een kalmerend pilletje gehad half uur vantevoren en dat ging goed. Die hoeveelheid pijn is echt voor iedereen totaal verschillend.

hoi Kyra, ik vroeg me al een paar dagen af hoe het met je ging. Gelukkig mocht je aan 't infuus zo te lezen. Heb erg moeten lachen om je poging iets zinnigs te typen. Gaat het weer een beetje? Hou ons op de hoogte okay?

Witje, nu ik mijn eigen bericht teruglees zie ik dat het heel lomp kan overkomen. Alsof je alléén maar een kies moest opgeven of zoiets. Zo'n naar tandartsbezoek is nog maar het topje van de ijsberg natuurlijk. Was als geintje bedoeld, ik hoop dat ik dat hier mee duidelijk heb gemaakt!

Ha ha Witje, sterkte met het 'gat' - wat een verhaal zeg. Je moet wel heel veel opgeven voor je droom, namelijk een kies. Let wel op met ibuprofen, ik weet het niet zeker maar ik dacht dat het niet heel goed was voor de vruchtbaarheid. Aan de andere kant krijg je met icsi zó veel hulp dat het eigenlijk ook niet meer uitmaakt ;-) Spaatje heeft het speldekussengevoel, da's herkenbaar! Maar je moet idd wel heeel erg lang aan de deca zeg! Da's niet fijn. Hier gaat alles goed, ik ben zóóó opgelucht dat die punctie achter de rug is en ook die deca en Gonal-f! Voel me kilo's lichter (nu de echte kilo's nog, er gaat geen spijkerbroek meer dicht). Gisteren belde het ziekenhuis met het goede nieuws dat alle zes de eicellen bevrucht zijn. So far so good dus, morgen terugplaatsing en dan horen we hoe ze zich verder hebben ontwikkeld. We hebben gisteravond lekker aan de bubbels gezeten, nu mag het nog :happydance:

Hoi Mar, Ik zou het heel voorzichtig opbouwen en zodra je kunt, rustig aan je conditie testen in de sportschool op een cardio-apparaat. Mijn ervaring is namelijk dat ik totaal geen conditie meer had - en die heb je toch ook nodig om veilig beneden te komen. Ik heb destijds een laparoscopie ondergaan gecombineerd met een galblaasverwijdering, goed voor zo'n anderhalf uur narcose. En vooral die narcose doet toch wat met je lichaam, hoewel dat per persoon verschilt. Dus test jezelf heel voorzichtig. maar boven alles: bel het ziekenhuis want wij zijn alleen ervaringsdeskundigen, natuurlijk!

Oh ja @Pleun: die agenda ja, dat is ook mijn houvast heb ik gemerkt. vooral toen ik hem vlak voor het begin van deze cyclus ergens had laten liggen en een week zonder moest. Hélemaal de weg kwijt, niet normaal gewoon. En Hanneke: inderdaad, zo zijn wij nu eenmaal, ha ha! De rest moet er maar mee dealen... Hoewel een beetje een balans tussen vasthouden en loslaten toch ook wel makkelijk zou zijn. Soms. Gek genoeg was ik vroeger meegaand maar sinds ik volop in de MM zit is de control freak in mij tot volle bloei gekomen. Vaak helpt het ook echt om overal bovenop te zitten. En het houdt de artsen scherp ;-) Bijwerking = stress, da's dan wel weer jammer.

Hallo allemaal! Zo, dat zit er op en wat ben ík blij dat het over is! Het viel mee - dank zij alle tips hier heb ik goed in- en uit geademd, de hand van mijn lief stevig vastgehouden en me vooral geconcentreerd op het schermpje. Klinkt gek maar dat leidde af. Ik vind dat echobeeld sowieso altijd mega-interessant dus nu hielp het ook. Wat ook erg hielp is mijn vriendje de morfine. Daar was ik na mijn kijkoperatie ook zóó blij mee (was toen gecombineerd met galblaasverwijdering, dus ze hadden me flink te grazen genomen). Ik was vanmiddag behoorlijk zenuwachtig dus die spuit begroette ik met veel enthousiasme :happy8: Tijdens het wachten hoorde ik een dame die behoorlijk au-au-AU aan het kermen was, dus daar werd ik niet blij van. Maar gelukkig, het was echt te doen. Wat ook erg fijn was, was de sfeer: gewoon relaxed, beetje babbelen, muziekje er bij wat ik zelf mocht uitkiezen en zo. Dus goed gedaan daar. De oogst: zes eicellen, dus netjes. Bij acht had ik een (inwendig) vreugdedansje gedaan. En nu lekker in een fleece gewikkeld op de bank, comfort food en afstandsbediening onder handbereik en genieten van het feit dat deze klus geklaard is. Kan ook nog de morfine zijn natuurlijk ;-)

:laugh: Heeeeel herkenbaar, en mooi verwoord 'van binnen draai ik volle toeren'. zo is het ook. Dat heb ik trouwens altijd wel, maar nu is het echt een mallemolen. @Kyra: je BENT een en al bijwerking? Sjonge jonge, da's wel heel heftig. Geef je vent maar een zonnebril:sunny:

Ja Gerreber, raar he die verschillende methodes/protocollen. Er is blijkbaar nog niet een duidelijke succesformule. De ene gyn spreekt de ander ook weer tegen, zelfs in hetzelfde ziekenhuis. Bij mij werkt dat niet heel goed, ik blijk in deze hele MMM nogal een control freak te zijn. Mijn vertrouwen is dus niet heel stevig. (Mijn vent is wetenschapper in de medische hoek, dat geeft dus interessante discussies ;-) ) Ik moet toegeven dat veel van mijn wantrouwen tot nu toe ongegrond was. Maarrrr... een deel werd bevestigd. Ik denk altijd maar zo: hoewel medici al het nodige weten, is er nog heel weinig bekend over de werking van het menselijk lichaam. Ze schieten dus letterlijk in het donker. Maar dan wel volgens vaste protocollen :icon_scratch: Elk lichaam, elke cyclus is anders, waarom dan zo star - vraag ik me regelmatig af. Ondertussen zit ik vrij zenuwachtig op de bank te wachten tot het middag is, want dan staat mijn eerste punctie op de agenda. Ik probeer in de mindset te komen van 'ben heel benieuwd wat er gaat gebeuren, heel interessant allemaal, echt, heeeeeel interessant'. Plus de mantra 'voor het goede doel - voor het goede doel- voor het...' etc. Gelukkig kan ik heel wat pijn hebben. Maar er zijn plekken op je lichaam waar je nu eenmaal liever GEEN scherpe voorwerpen bij in de buurt hebt. Ooooohhhhhmmmmm.... :twitchsmile:

Ik ga deze discussie maar weer eens nieuw leven inblazen. Ik gebruik decapeptyl en Gonal-f, in een korte cyclus. Had een niet weg te krijgen hoofdpijn de eerste drie dagen en voel me behoorlijk opgeblazen. Ook een dikkere buik, ik zit nu met mijn broek open op de bank want het knelt te veel. en moe, jazeker. We liggen er nu steeds voor tienen in! Ik zat gisteren in de bieb wat boeken over IVF door te bladeren, kwam ik tegen dat je je aggressief en gejaagd kon gaan voelen. Bingo! Voelde namelijk de adrenaline uit m'n oren spuiten, en was in de bieb al vol verontwaardiging van een leesplek weggegaan omdat er andere mensen zaten te kletsen. Die keken me ook al raar aan. Tsja, ze moesten eens weten. Afijn, had het dus best wel zwaar gisteren. En ook wat benauwd, alsof mijn luchtpijp verkrampt is. Samen met die druk in mijn hoofd vind ik dat nog het onprettigst. maar ja, alles voor het goede doel!

Leuk! Gelijk gedaan. En inderdaad, blijven dromen moet je durven... Maar alle meiden hier zijn natuurlijk heel erg moedig. anders doe je dit niet.

Zo, ik ben weer bijgelezen. lekker druk hier! Succes meiden! Blij te horen dat ik niet de enige ben met die bijwerkingen. :happy2: geintje. Dus dít is dus wat ze bedoelen met hormonaal.. Prikken doe ik altijd in mijn onderbuik en dat gaat makkelijk. deca prikt iets meer maar ik zet de naald er nu met wat meer snelheid in, dat scheelt ook. sterkte met prikken voor iedereen die er zo veel last van heeft, naar hoor. het is voor het goeie doel, maar tóch. Vanmorgen vierde echo gehad omdat de fm gisteren niet veel groei liet zien (grootste 18 mm). Dat vond ik al raar (twee dagen daarvoor was het ook al 18 mm) maar ik begon aan mijn eigen geheugen te twijfelen. De fm vanmorgen liet een heel ander plaatje zien: grootste 25 mm! dus die meting van gisteren was niet goed - denk ik. Puh! En die echo-dame gisteren nog uitleggen dat het om gemíddelde van de twee diameters ging - alsof ik niet al weet ik hoeveel keer een fm gehad heb. Grrrrr... (mag, want ik ben hormonaal) :violent4: Afijn, dinsdag is D-day, punctie om 14.00 uur. ik moet vannacht dus pregnyl spuiten. Waaahh! gaat wel lukken maar tot nu toe heb ik dat gechoochel met die ampullen tijdens de IUI's lekker in het ziekenhuis laten doen. Nu is er geen ontkomen meer aan:nerves:

Dank je wel, Sylvie en Patricia! Caroline, dank je en ik ben 39 (en een half ;-) ). Gelukkig lijkt mijn lichaam zich daar niet al te veel van aan te trekken. Maar ja he, het is wel een factor....

Heb me net voorgesteld en duik er maar gelijk in.. Hallo allemaal en veel succes! Ik ben net begonnen in Leiden, met decapeptyl vanaf dag 1 en Gonal-F vanaf dag 2. Alles groeit netjes en morgen de derde echo. Zeven follikels tot nu toe, dat vond ik wel wat tegenvallen want ik ging voor minstens tien :happy8:. Maar ja, ik mag niet klagen Sowieso, als ik lees wat iedereen hier allemaal wel niet heeft meegemaakt en welke medische hobbels er genomen moeten worden... wij zijn allebei volledig gezond, alleen die leeftijd hè. Qua bijwerkingen heb ik eerst nogal hoofdpijn gehad, en nu vooral een opgejaagd gevoel (wie herkent dat ook?), tikje benauwd en weinig energie. Prima te doen hoor, 't is voor het goede doel. Lekker rustig aan dus de komende dagen. Vind het wel spannend.. Groetjes allemaal, Nanoes

Hallo ladies (en enkele heer), ook ik zet mijn eerste stapjes in dit forum. Ik ben benieuwd naar de ervaringen van anderen want het is toch een heel nieuw avondtuur, die IVF! In het kort: ik heb mijn grote liefde laat ontmoet, vier jaar geleden. Een jaar later begonnen met zwanger worden. Da's een keer gelukt, maar was na enkele weken al weer afgelopen. Direct daarna de MM in en hoewel we binnenstebuiten gekeerd zijn, geen enkele verklaring gevonden. Vorig jaar dus maar aan de IUI. Helaas gaf dat geen resultaat en ivm leeftijd nu dus gestart met het zwaardere werk. Eerste spuit gezet op cyclusdag 1, 27 januari jl. :toppie: