Lieve Pleun,
Zó herkenbaar....
Ik dacht altijd dat ik vanalles moest voelen...borsten, buik, kriebels enz enz....ik maakte mezelf gewoon hartstikke gek! Ik duwde de hele dag op m'n borsten omdat ik bang was dat ze geen zeer meer deden...uiteindelijk deden ze toch wel pijn van het duwen. Het temperaturen had ik bij de laatste poging volledig afgezworen....
Bij de 3e poging, na de eerste wachtweek, voelde ik plotseling mijn borsten niet meer! En mijn buik was ook 'normaal', niks geen kriebels, heel soms even flauwe menstruatiepijn. Paniek in de hut...poging mislukt dacht ik. Toen er op de testdag een plus verscheen was dat dus een enorme verrassing...Echt nooooit gedacht. Gelijk de temperatuur gemeten....die bleek laag onder de 37....het gaat dus toch fout dacht ik. Maar uiteindelijk bleek het allemaal prima in orde....
Het is een heel verhaal geworden....mmmm....
Je kan er dus echt niks van zeggen...alles kan...Herken heel goed die onzekerheid, je wil zoo graag. Het ene moment voel je je heel goed, het volgende moment ben je ineens 'down' en weet je zeker dat het niet gelukt is....
Lieve Pleun, houd vol! Ik ga heel hard voor je duimen dat je volgende week een goede uitkomst krijgt! Het kan zeker nog!
Liefs Anne