niki

Pff onze kleine meid is al bijna weer 2 weken oud. Wat gaat het snel! De 1e week was een droom, met de kraamzorg, met Charlotte die het fantastisch deed, Hub fulltime thuis, ik was er redelijk aan toe, heerlijk!!! Maar daarna begon al snel weer het 'echte' leven. De kraamzorg ging weg. Hub moest weer aan het werk en Charlotte kreeg iedere dag overdag van darmkrampen. En ik, nog half brak, was mama. Succes ermee, doe je best, je kan het... Hmmm. Zwaar!!!!! Gebroken nachten, en een meisje wat huilt en waar je de pijn in haar darmpjes bijna van voelt. Vreselijk. Dus na 3 dagen alleen thuis, maar weer meer hulp ingeschakeld, zodat ik tenminste 's middags een uurtje kon rusten. En dat helpt. En vandaag, ging het wonder boven wonder, weer heel goed met haar buikie. Heerlijk is het dan weer. Het blijft natuurlijk heerlijk, begrijp me niet verkeerd. Maar als je zo brak en moe bent en alleen thuis, en je kan nog niet zo veel, dan overschaduwt dat soms je grote geluk vooral na zo'n heerlijke tijd. Hub hoeft deze week gelukkig nog maar 1 dag te werken. En daarna 5 dagen vrij. En komende week, maar 2 dagen werken en de week daarna maar 1 dag werken. Heerlijk. Want samen is het veeeeeeeeel fijner, vooral als ze krampjes heeft. Dan kan je elkaar afwisselen qua zorgen voor haar, en af en toe even ademhalen. Daarnaast ben ik als pasgeworden moeder een enorm watje. Ik kan niet tegen haar huilen. Vind het vreselijk. Gelukkig maar. Ik hang ook de theorie aan dat huilen niet voor niets is, dus knuffelen/helpen mag. En dat doe ik dus ook. Maar dat huilen raakt me enorm. Zal ook wel deels de hormonen zijn enzo. En ook die enorme band die al met haar voel. Wat zo ontzettend HEERLIJK is, is met haar knuffelen! En daar houdt ze enorm van! En ik ook. Heerlijk, zo gezichtje bij gezicht, en bijna in elkaar kruipen. Wat een knusheid!! En wat een geluk!! Ik hoop dat jullie dat allemaal mogen meemaken/of hebben meegemaakt! Afgelopen zaterdag zijn we voor het eerst met de kinderwagen naar buiten geweest. Naar de AH... Ook zo ontzettend leuk! Ik liep te stralen van oor tot oor... Kwam een meisje van de zwangerschapsyoga tegen, die nog moest bevallen. Oeps, dacht ik, jij moet nog... Ik ben wel even blij dat ik dat even niet meer hoef te doen... Al doe ik het graag nog een keer... Maar even wachten nog maar. Eerst verder genieten, tussen de krampen door, van deze heerlijk knuffelkont. En iedere dag weer leren van elkaar, samen met hub. doedoe, niki

Hier een nieuw topic over Charlotte. Na mijn MMM-dagboek, en daarna gelukkig: Niki is zwanger, wil ik hier graag in schrijven hoe het met mijn dochtertje en haar moeder en de rest gaat. Alle nieuwe dingen, alle ervaringen, voor zover tijd.... Zo kan ik op één plek mijn schrijfsels kwijt. Ik hoop dat jullie meelezen en reageren, lijkt me gezellig. Ik hoop ook dat als je nog bezig bent met het MMM-gedoe, je toch een beetje tegen mijn verhalen kan, en de hoop blijft vasthouden dat het jou ook hopelijk gaat lukken. Ik hoop met jullie mee. groetjes, niki

Hallo girlies, nu sommigen van ons net mama zijn en anderen bijna, en anderen dat al langer zijn, en anderen het nog heel graag (weer) willen worden, dacht ik een lekker plekje te creëren om over de nieuwe aanwinsten, oudere aanwinsten, toekomstige aanwinsten en waarschijnlijke aanwinsten :tongueP: te kletsen te maken. Hopen dat jullie het kunnen vinden!! Vandaag gaat het heel goed met Charlotte met haar krampjes, althans tot 16 uur. Daarna begon het weer. Soooo sielug. Maar maar 3 uur, dus het loopt al iets terug. Morgen ga ik ABC Dophilus poeder halen, schijnt goed te werken. Verder vliegt iedere dag voorbij, en zijn we nog niet echt helemaal een geöliede machine... Veel wasjes, veel plasjes, poepjes, krampjes, knuffeltjes, gehannes met de maxicosy & kinderwagen in de auto. Maar heerlijk! allemaal. Gebroken nachten, enorm Moe!! maar mama!!!!!! Zo heerlijk mama. En de kerstboom staat te glunderen en mama ook die dit jaar eindelijk de mooie kristallen die er in hangen aan de kleine meid kan laten zien. Wat een heerlijkheid! O o Charlotte heeft honger, en papa doet het badje, en Charlotte schreeuwt de hele boel bij elkaar.... Ik ga maar klaarzitten met ontbloot bovenlijf... hihi.. En hoe gaat het met jullie allemaal? Groetjes, niki

Dank voor jullie adviezen. Ja het is vreselijk om te zien! Zo klein en dan al zoveel pijn. Maar vandaag ging het gelukkig goed tot 16 uur... En daarna begon het weer...:shootme: Duuh... Inderdaad doe ik al Cinababy en inbakeren en op de arm dragen... En voor de rest is het duimen dat het weer snel overgaat. Dank! groetjes, niki

Zoals jullie misschien al weten, ben ik vanaf 3 december 2008 mama van Charlotte. En dat is super!! Maar sinds een week heeft zij darmkrampen. Heel zielig! Ik heb het zo met haar te doen. En voel enorm met haar mee. En dat huilen, Poeh, raakt mijn zwakke plek. Meestal tussen 9 en 16.00 uur, en de rest van de avond en nacht is ze dan heel rustig (uitgeput) en slaapt gelukkig goed (met wel om de 2 à 3 uur een voeding, maar geen krampjes). Behalve dan vanavond, is ze al de hele avond ook bezig. Het schijnt normaal te zijn, die krampen toch? Hebben jullie nog goede tips? Waarom is het vooral overdag? Moet ik nog wat aan mijn voeding veranderen? Ik let al erg op kruiden, en dergelijke. Ik hoop wat van jullie te horen. groetjes, niki

Jaaaaaaaaaa en Diana kan ook van het lijstje! groetjes, niki

Hé Es, hoe gaat het nu? groetjes, niki

Vanochtend weereens op de weegschaal gaan staan en nu 9 dagen na de bevalling alweer 14! kilogram kwijt. Ben dus nog maar 9 kg zwaarder dan voor de IVF-behandeling! Yeah!!!!!!! Keep up the good work baby! Dus er is hoop na de zwangerschap. :-) groetjes, niki

Eindelijk lieve Diana, ze is er en je bent mama! Nu bijkomen van alles in goede gezondheid en met een fantastische kraamzorg hoop ik. We horen graag je verhaal, want een keizersnede is niet zomaar denk ik. Heel veel beterschap en aansterkenergie toegewenst en geluk met je prachtige dochter. groetjes, niki

Dank allemaal voor jullie felicitaties, heel erg leuk! Het gaat goed met Charlotte en mama. Wat een mooie meid vind ik zelf. Heerlijk zacht! Ik gun het jullie allemaal!!!! Alleen al drie dagen darmkrampjes, man, wat vermoeiend en wat een onmacht voel je dan. Ze is heel onrustig, huilt veel, wil de hele dag bij je zijn en dan nog... Heel zielig ook, want het doet echt pijn volgens mij... Hoort er allemaal bij, weet ik wel, maar ik mis de dagen nu al met onze kraamzorg, die fantastisch was, en toen Hub nog hele dagen thuis kon zijn. Sinds maandag moet hij alweer werken.... Stom!!!!!!!!!!!! Maar gelukkig fijne feestdagen in het verschiet, dan wordt het meestal 3 dagen werken, 4 dagen vrij. Ik mis hem enorm, voor steun en assistentie. Maar ja, Nederland is wat dat betreft geen suikerlandje. Wat ik mij afvroeg eigenlijk, is er een plek op het forum waar je nu verder schrijft als nieuwe moeder? Een soort dagboekje over je kind, ofzo? Ik heb al gekeken maar kan niets vinden, althans niet specifiek zoiets, maar volgens mij... Help!!! En over de baarkruk, geen idee, waarom ik er weer af moest... Ging... Misschien omdat de vk dan minder zicht op alles had. Misschien heb ik het zelf aangegeven. Geen idee. Ik zal het hub eens vragen. O ja, foto van Charlotte in mijn schermafbeelding gedaan. Is het geen dotje? groetjes, niki

Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaa eindelijk!!!!!!!!!!!!!!! Super!!!!!!!!!!!!! En een keizersnee, toch...... Daar zit vast een verhaal achter.... Ik ben benieuwd. Hoop dat je heel snel hersteld en kan genieten van alles, Diana, je staat nu aan de andere kant, en bent mama! geworden. Van harte gefeliciteerd!!!!!!! En een prachtige naam!!!! Veel liefs, niki

Dank allemaal voor jullie felicitaties, heel erg leuk! Het gaat goed met Charlotte en mama. Zie de schermafbeelding voor een kleine impressie. Wat een mooie meid vind ik zelf. Heerlijk zacht! Ik gun het jullie allemaal. Alleen al drie dagen darmkrampjes, man, wat vermoeiend. Ze is heel onrustig, huilt veel, wil de hele dag bij je zijn en dan nog... Heel zielig ook, want het doet echt pijn volgens mij... Wat ik mij afvroeg eigenlijk, is er een plek op het forum waar je nu verder schrijft als nieuwe moeder? Een soort dagboekje over je kind, ofzo? Ik heb al gekeken maar kan niets vinden, althans niet specifiek zoiets, maar volgens mij... Help!!! groetjes, niki

Lieve Diana, daar sta je dan alleen nog bovenaan. In gedachten zijn we wel bij je hoor! En je dochter komt! liefs, niki

Lieve Diana, Ik snap het helemaal. Je onmacht en je emoties, ik had ook echt gedacht en gehoopt dat we op dezelfde dag waren bevallen... En dat je al zo lang bezig bent met weeën en toestanden en nog niets! Zwaar kut! dus. Heel veel liefs en kracht toegewenst en probeer je te blijven focussen op je prachtige dochter die binnenkort ècht naar buiten komt! liefs, niki

Dank voor jullie prachtige en lieve reacties! Het is een feest hier. Nog steeds. Veel liefs, niki

Ik kan van het lijstje, want ik ben mama geworden van: Charlotte, geboren 3 december 2008, 3800 gram, 51 cm lang, en zooo cool! liefs, niki

Jeetje Es, wat een spanning weer. Wat zullen jullie geschrokken zijn. En wat enorm fijn, dat het allemaal zo goed lijkt af te lopen! Je bent erdoor, je kereltje is er en maakt het gelukkig weer goed. Nu heeeeeeeeeeeeel erg bijkomen. Liefs, niki

Ik zal proberen mijn verhaal te doen. Maar ben wel enorm brak.... Na die onrustige nacht van 1 naar 2 december, een rustige nacht gehad van 2 naar 3 december 2008. Maar ik werd wakker om 8 uur. Nu niet mijn gebruikelijke tijd om wakker te worden als ik niet vroeg op hoef, omdat ik meestal pas heel laat inslaap. Maar wel buikpijn. En een rustige stem in mij zei, heel vreemd: 'De bevalling is begonnen....' (Nee niet schizofreen, maar soms spreekt mijn intuitie weleens hard...) Maar ja, waarop gebaseerd, behalve dan mijn buikpijn. Nog niet echt weeën. Toch hub maar gebeld, want ik was niet echt gerust. Ja... kom maar naar huis, ik denk dat het begonnen is. Nou ik heb buikpijn, en volgens mij heb ik wat weeën al soms. Afgesproken we kijken het nog een half uur aan. 8.30 uur, ja ik denk het ècht. Kom maar naar huis. En als het voor niets is, dan ga je straks toch weer terug.... Ok, hub kwam naar huis. Daarna back-up coach vriendin gebeld, ook naar haar aangegeven dat ik het ècht niet zeker wist, maar wèl buikpijn, en dat stemmetje. Dus voor de zekerheid. Het was 8.30 uur. Ik dacht ik naai nog even mijn draagboek af, doe nog even een zoompje in mijn sluitlaken.... Pak alvast voor de zekerheid de tas wat verder in met het klaarliggende lijstje. Want geleerd bij de zwangerschapsyoga, het begint met 4 minuten rust, en dan 1 minuut weeën, en dat weer 4 minuten rust... Ja ja. Nou ik een schrift gepakt, maar hé meteen dus al meestal 2 of net 3 minuten rust, en 1 minuut of 1,5 weeën... Hmmm... Dat hoort toch niet. De verloskundige gebeld, zoals ik las keurig na een uur weeën. Ja ze komen, nu al om de 2 minuten vaak. Oeps. Ik ben er over een uurtje..... Hub komt binnen en de weeën zijn al meestal om de 2 minuten en meestal langer dan 2 minuten... Oeps. Vriendin komt binnen, hé soms nog maar 1 minuut rust en meestal 2 minuten weeën. Man! Zo snel hoort het toch niet te gaan. Verloskundige komt binnen, al 5 cm ontsluiting om 10.30 uur. Echt ik hield het soms niet meer, stond soms te trappen als een paard, màn wat een kracht. Geleerd op yoga, houten kammetjes op de kussentjes van je vingertoppen. Acupunctuurpunten, werkt pijnremmend. Nou dat deed ik. En daarbij af en toe ècht enorm op die kammen bijten hè. Mon dieu, wat een kracht, wat een overspoelende golven, maar rustig blijven, diep ademen, pak je ontspanning dan maar in die ene minuut. Met spoed naar het ziekenhuis, want daar zouden we gaan bevallen. Beter toch, voor als er iets mis zou gaan. Maar ik wilde niet, ik wilde niet met die enorme weeën met de auto. Hub zei gelukkig kordaat, we gaan wèl. Auto in, kammen bijtend, over prullenbakken hangend in de hal van het ziekenhuis, totaal geen gêne meer, naar de verloskamers. Daar binnen onder de douche, water breekt. Is groen. Meconium in het vruchtwater, baby is waarschijnlijk ook geschrokken van het hele gebeuren. Ik word medisch. Met bed en al naar medische verloskamer. Mijn verloskundige wordt naar zijspoor gezet, maar blijft voor steun, gelukkig. De verloskundige van het ziekenhuis neemt het over. Nou ik mag gaan persen. Het is 11.30 uur. Maar ik ben zo moe, en best wat over mijn toeren, en had mij zo geconcentreerd op het wegpuffen van de weeën dat het mij in het begin niet zo goed lukt om over te schakelen naar het persen. Ik richt het te hoog, de baby is door de snelle ontsluiting, nog niet genoeg gedaald, en schuift telkens terug... Het gaat niet zo goed... Je voelt de spanning in de kamer toenemen en het eerste gevoel van wat een prestatie, wat een succes, wat een kracht, maakt meer plaats voor ok wat nu... Wat gaan we doen? En ergens in mijn achterhoofd hoor ik als het maar geen keizersnee gaat worden.... De vk neemt de 1e goede beslissing. Ik mag even oefenen op de baarkruk, dat helpt al, ik richt meer naar beneden. Daarna neemt ze toch de 2e goede beslissing, een weeënstimulerend infuus, want mijn weeën zijn misschien wel niet sterk genoeg meer voor de persfase. En ik word al moe. Hub zit links naast me, vriendin rechts, twee verloskundigen voor me, met daarbij twee verpleegkundigen. Allemaal aan het bevallen met mij en onze uk. Nou daarna werden ze wèl krachtiger kan ik je vertellen. Ik moet eerst op mijn zij blijven liggen, en daar lukt het me wèl goed te ronden, de kracht naar beneden te richten en ècht te persen. Ik mag op mijn rug, en Ja!! het hoofdje staat. Ik mag verder, maar ben te nauw. Ik moet ingeknipt worden en met haar vingers, maakt ze de boel even nog wat wijder, Mon Dieu!!! Maar in die fase, ben je al zoooooo ver heen, dat het je niets kan schelen. Het was de 3e goede beslissing. Doe maar, wat nodig is... En daar komt ze, onze dochter: Charlotte! 13.30 uur ziet ze het licht der aarde! Na een bevalling van 5 uur..... Ze ligt op mijn buik. Mon dieu! Ik heb een baby, ik heb een baby, weet ik uit te stamelen. En alles doet het. Ze is rozig, qua huid, qua haar, blauwe oogjes. Ze ligt op mijn buik.... Ze is er uit. Het is goed, ze is goed, alles doet het!!!!!!!!! De placenta floept er keurig uit, heel snel. En daarna word ik gehecht.... Charlotte wordt gecontroleerd, en daarna oefenen met borstvoeding. Mon dieu!! We hebben een dochter, maar wat een bevalling!!! Iedereen is onder de indruk ècht. Zo snel voor de 1e, dat hebben ze niet vaak meegemaakt. Nou, kan ik je vertellen, ik ook niet!!! Het voelde als een achtbaan, met veel haarspeldbochten. 14.30 uur. Ik ben dichtgenaaid. Dochterlief heeft een muts op, pakje aan, en ik mag naar huis. Maar niet helemaal zeker is dat er nog kraamzorg geregeld kan worden. Advies is, joh voor die eerste blijf een nachtje. Ok dan, dat doen we. We blijven met zijn vieren op de kamer achter, hub, vriendin, ik en Charlotte. Pffffffffffhhhhhhhhh..... Man, wat een ervaring. Nakletsend over dit en dat en zus en zo, en o, man wat is ze mooi en doet ze het goed. Vanochtend thuisgekomen. Heel de nacht niet geslapen, nog geen minuut. Hub moest om 21 uur naar huis. Ik alleen met Charlotte op de kamer, om 00.00 uur kwam er nog een dame met nieuwe baby. Ik ben al niet zo'n ster in slapen, maar na zo'n dag, met zo' n mooi kindje, nee, dat gaat even niet lukken met niki en slapen. Maar het gaf niet, maar wat ben ik blij dat het eindelijk! ochtend word en ik wèl naar huis mag. Ze doet het enorm goed, nog steeds. Ze is cool. Heeft weliswaar de hele nacht vruchtwater over liggen geven, maar ook dat doet ze cool. Het is supergezellig. Vandaag voor het eerst kraamzorg gehad. Ik ben volledig uitgeput, Charlotte slaapt nu en Hub ligt op de bank te slapen. Vannacht hopelijk wel wat uren pakken. Ik sta aan de andere kant nu. Voorbij de bevalling. Mijn dochter kan ik vastpakken, ik kan spelen met haar voetjes, nu zonder mijn vel ertussen. Ik kan luiers verschonen en ssssssssssst tegen haar zeggen. Ik kan borstvoeding geven, althans wat er nog voor door moet gaan. Wat een droom, ik ben mama...... En ze is zooooooooo mooi. Maar ook heel raar... Is ze echt van mij? Maar daarover later. liefs, niki

Het is gebeurd, ik ben mama! zie niki is zwanger en geboren! groetjes, niki

Geboren op 3 december 2008 om 13.30 uur, Charlotte! Na een bevalling van maar 5! uur en dat voor mijn eerste kindje... Het was een enorme ervaring... Zie niki is zwanger. Maar ze is geweldig! Rozig/blond haar, blauwe ogen, 51 cm ongeveer, 3800 gram en enorm gezond! En supercool, stoer..... Ik ga nog veel meer vertellen, maar ben behoorlijk ingeknipt dus kan nog niet zo lang achter de computer. Ik ben mama! groetjes, niki

Wat een verhaal zeg, maar met een prachtige afloop. En wat een wonderlijke moeder natuur toch, dat je nu al niet meer weet dat je pijn hebt gehad. Heerlijk! Ik hoop dat je snel herstelt van je keizersnede. En dat alles zo heerlijk door blijft gaan met dochterlief! groetjes, niki

Oeioeioei nog maar 60 dagen!!! groetjes, niki

Ik ben nu zo'n 22 kilo aangekomen. Ben heel benieuwd hoe het gaat na de zwangerschap. Ik teken ervoor Renata dat het er net zo af vliegt als bij jou. Ach ja, we zullen zien! groetjes, niki

Gaaf hè als je zo lief allemaal van die spulletjes krijgt! zo lief en ontroerend. Wij hebben ook enorm veel gekregen, en dat kwam heel goed uit na die superkostbare verbouwing. Want als je het allemaal nieuw moet gaan kopen, man dan gaat er een geld in zitten. Ben bv. al voor de 3e keer o.a. verrast met dozen kleding. Helemaal super! Kastjes puilen uit met rompertjes, pakjes, T-shirtjes, sokjes, schoentjes, etc., en allemaal nog heel mooi van kwaliteit. Uk wordt echt een modepop! Geniet van het uitzoeken, schoonmaken, ordenen en neerzetten. En tip qua babykamer gebeuren, zorg voor leuke accesoires... Die kun je lekker meenemen. En daar 'leuk' je de kamer toch heel goed mee op. Mijn kamer is eigenlijk wit, maar door de meubeltjes en alles wat er op ligt, aanhangt, en dergelijke, super knus. En er is heeeeeeeel veeeeeeeeel leuks te koop tegenwoordig. groetjes, niki

Hallo allemaal, Nou vannacht werd ik wakker, ik had het heel erg koud, en een nare buik met krampen en dergelijke. De krampen waren om de 5 minuten, ongeveer een halve tot hele minuut. Maar niet zo duidelijk dat ik zeker wist dat het weeën waren/zijn. De verwarmingen maar hoger gezet, extra dekens erbij, rustig op de stoel gaan zitten, Hub wakker gemaakt, uiteindelijk om 6 uur weer naar bed. Toch weer in slaap gevallen, minder koud geworden... Hub is toch naar zijn werk gegaan. Het was weer aardig rustig toen. Behalve beurse buik. Ik had toch al een afspraak staan bij de verloskundige dus gegaan om 12 uur. Na onderzoek blijk ik wel al 1 cm ontsluiting te hebben en de baarmoedermond is al iets kleiner geworden (normaal 2 vingers lang, nu nog maar 1).... Dus er is wel al iets gebeurd, maar of dat vannacht is geweest of al eerder is niet zeker. Ook kon ze niet zeggen, of het nu vandaag verder gaat of nog een week gaat duren. Maar het goede nieuws is dus, er is beweging in het spel. Uk is bezig met geboren te willen worden. En dat is goed. groetjes, niki