Het verliezen van kindjes is echt vreselijk! Voor ons is het 5 weken geleden,maar deel de mening wel van esly. Het lijkt gister. Soms is het heel moeilijk uit te leggen wat je voelt. Het doet zoveel pijn.Het leven gaat door en je doet je ding,maar ons leven staat nog vaak stil.En vraag me weleens af wanneer ik me weer wat beter ga voelen.
Je bent mama geworden,maar je kan er niet voor zorgen en het is pats boem.... weg. De moederliefde blijft. Ik voel me zo anders, echt mama.
Dit forum is zo fijn dat je over alles dus ook dit soort verdrietige dingen kan en mag praten. Bij mensen om je heen kan het ook,maar wil je soms niet mee belasten. Op het moment heb ik het zwaar. Ben boos en gefrustreerd en kan er nog moeilijk mee omgaan. Mijn humeur kan om de kleinste dingen omslaan. Wij hopen dat we dit jaar weer zwanger mogen worden. Ik ben ontzettend bang. Ik wil het nu...zo snel mogelijk. Het verlangen is alleen maar groter geworden.
Ook onze meisjes puntgaaf en gezond. Eind jan krijgen we nog meer uitslagen(placenta etc.) Ik kreeg s middags pijn in rug en was even gaan liggen. Pufte het wel een beetje weg en was angstig Keek op de klok en dacht???zijn dit weeën. Na een uurtje op bed te hebben gelegen leek het weg te gaan,maar toen verloor ik bloed en kwam het in alle hevigheid terug. Naar ziekenhuis en kreeg echo daar zwommen onze meisjes,springlevend...toen inwending onderzoek. Volledige !!!!ontsluiting!!! Ik moest bevallen en ze konden niks doen voor ons.Waarom niet........Fleur&Sofie zijn beide levend geboren en hebben allebei ongeveer 15 a 20 min geleeft. En op mijn buik overleden. Sofie was iets voller en die lag te spartelen. Ik dacht doe iets.....
Het zou kunnen zijn dat mijn baarmoedermond de druk/zwaarte niet heeft kunnen houden, is nu niet controleerbaar omdat het al is gebeurt (volgende keer strenge controle) Er zijn daar allerlei oplossingen voor,spuiten,bandjes etc. Zien we dan wel! Angst houd ik toch,ik ben pas gelukkig als ik het heb uitgedragen heb en dan in mijn armen kan sluiten.
Soms zou ik iemand de schuld willen geven. Waarschijnlijk blijven we altijd met de vraag waarom lopen.Je speculeert erop los wat het kan zijn. En zoals esly ook zegt,wat wij ook steeds zeggen. Dan is het helaas domme pech.
Esly veel succes en dan lekker broeden!Zal voor je duimen!
@sanne:Ik snap je ongerustheid, en dan weer wachten tot maandag..pffff xxxx
@claus: Hoe voel jeje!
Fijne avond meiden,
liefsMarlijn