-
Aantal Items
478 -
Registratie Datum
-
Laatst Bezocht
Inhoud Type
Profielen
Forums
Blogs
Galerij
Evenementen
Alles dat geplaatst werd door Sandie
-
Hoi Remci, Welkom hier. Spannend weer in september. We zullen voor jullie duimen!
-
Hoi meiden, Wat een hoop reacties al zeg! Bedankt hoor. En wat grappig om te lezen hoe het kan verschillen. En tja, ,al die hormonen!! Ik zelf ben de laatste jaren ook aangekomen door al die hormonen v/h ivf-en en van dan Zoladex-kuurtjes. Op zich niet zo heel veel hoor, maar toch een paar kilootjes en ik verhouding was dat toch best wel weer veel. Daarom was ik zo verbaasd dat ik na de OHSS gewoon weer onder de 53 kilo kwam, dat was ik al jaren niet meer geweest. Ik maak me verder ook niet zo druk om hoeveel ik aan ga komen hoor. Je weet dat toch niet van tevoren. En zoland de gyn. maar zegt dat het goed gaat!! En tja, de kilootjes na de zwangerschap.... dat zie ik dan wel weer haha.... En anders weet ik waar het door is gekomen, toch?! x
-
Hoi meiden, Hoeveel kilo zijn jullie aangekomen tijdens jullie zwangerschap? En hoeveel kilo met 12 weken? Lijkt me wel leuk om te weten. Ik ben nu 11 weken en zit eigenlijk op mijn oude gewicht. Ik woog altijd +/- 53,5 kilo. Door de OHSS woog ik 55. Toen dat over was, met 7 weken, woog ik 52 kilo en nu, met 11 weken weeg ik weer 53,5. Ben dus eigenlijk nog niks aangekomen. En dat met een tweeling! Of juist door de tweeling haha... Ik heb al even gegoogled en las dat sommige met 12 weken al 7 kilo waren aangekomen!!! Grappig om te zien dat het zo kan verschillen. Ik ben benieuwd naar jullie verhalen! Zal er ook nog verschil zitten in een eenling- of tweelingzwangerschap??
-
Wat fijn dat je je zo geweldig voelt! Ondanks de misselijkheid. Vervelend zeg van je diabetes. Dat maakt het allemaal wel lastiger ja, om je misselijkheid wat onder controle te houden. Is het ook allemaal goed te doen met Bo of is het wel erg druk zo? Geniet er maar lekker van hoor, ondanks je misselijkheid :-( Dat is bij mij gelukkig alweer een stuk minder geworden. Wel af en toe met vlagen, maar het eten gaat gelukkig een stuk beter. Ja, volgende week heb ik de 12 weken echo, gewoon hier in het ziekenhuis. Best wel weer spannend hoor. Gelukkig heb ik wel al een aantal echo's gehad, dus we hebben ze al regelmatig kunnen bewonderen (en die bevestiging deed me telkens zo goed). En nu bijna die magische grens van 12 weken!!
-
@ Essie: graag gedaan hoor. Ik praat gewoon vanuit mijn gevoel en hoe ik het zelf allemaal beleef en heb beleefd. Helaas hebben we hier allemaal de nodige geschiedenis, maar het voordeel is wel dat je elkaar begrijpt en elkaar soms kan helpen! Lang leve het forum hihi!! @ Noes: wat fijn dat je je ei kwijt kan in je kever en het schilderen. Gewoon doen waar je zelf op dat moment zin in hebt hoor!!! @ Vanessa: Hoe gaat het bij jou? Hoe voel je je?? @ Laika: ben benieuwd wat ze vandaag zullen zeggen hoe het kan dat je nog zo'n last hebt rond je menstruatie. Hoe voel je je nu trouwens? Lieve meiden, fijne dag vandaag!! Ik hoop dat allemaal een beetje meevalt...
-
Hoi Toobee, Ik herken je onzekerheid maar al te goed hoor. Ik had de eerste weken helemaal geen symptomen (behalve v/d overstimulatie). Met 6 weken begonnen de kwaaltjes, moe, opgezette borsten en later ook misselijk. Met 7 weken waren die klachten allemaal weg!! Dus ik het ziekenhuis gebeld. Daar zeiden ze dat het niks uit hoeft te maken, want die kwaaltjes kunnen met vlagen komen en gaan. Maar als ik niet gerust was, mocht ik langskomen voor een echo. En die heb ik ook gekregen en alles was prima. Je kwaaltjes kunnen dus met vlagen komen. Ik heb dat al die tijd ook gehad. Dan lag ik dagen te spugen en kon ik zowat mijn bed niet uitkomen van vermoeidheid. En dan was dat weer weg en voelde ik me een stuk beter. En dan opeens heb ik wel weer een dag dat ik misselijk en moe ben. Maar daar maak ik me nu niet meer zo druk om. Mocht je je toch erg onzeker voelen, bel gewoon het ziekenhuis. Ze zeiden tegen mij dat het ook niet prettig was als ik zo onzeker was, dus dat ik gewoon langs mag komen voor een echo. Misschien zijn ze bij jou ook wel zo meegaand! Succes en in ieder geval. En natuurlijk gefeleciteerd met je zwangerschap.
-
Ohh Noes wat vervelend dat je je zo voelt!! Het is logisch dat het af en toe allemaal teveel wordt hoor. En die stomme medicijnen helpen ook niet echt. En idd al dat nieuws over die babylijkjes, verschrikkelijk gewoon. Ik weet dat het makkelijker gezegd dan gedaan is, maar probeer daar niet teveel bij stil te staan, want je wordt er alleen maar verdrietiger van. Het is allemaal verschrikkelijk oneerlijk. Er zijn zoveel mensen die graag een kindje willen en liefdevol zullen opvoeden en sommige gaan zo met kindjes om. Maar het leven is, blijkbaar, heel erg oneerlijk. Maar daar kunnen we helaas niks aan veranderen. Ik ken dit gevoel maar al te goed en ik weet ook dat je het heus niet zomaar naast je neer kan leggen. Maar probeer het alsjeblieft wel, want je wordt alleen maar verdrietiger. Probeer uit te kijken naar september! Dat is alweer bijna... En wie weet komt het allemaal goed! Ik zal er iig hard voor duimen hoor!!! En tja, al die mensen... wat moet je daar nou mee hè. En zeker wat die opvliegers betreft, het is al zo vervelend en als je daar dan ook nog door vreemden over wordt aangesproken... Is niet leuk. Ik zal zelf nooit meer zomaar aan mensen vragen: goh, jullie nog geen kinderen??? Wij hebben op een gegeven moment ook wel gezegd als we die vraag weer kregen: nee, wij kunnen ze niet krijgen. Nou dan staan ze stom te kijken hoor. En ja, soms krijg je dan van die stomme opmerkingen als: nou, ga dan maar eens met mij mee, dan ben je zo zwanger. Zooooo flauw en zo kwetsend en simpel eigenlijk. Op een gegeven moment maakte ik me daar ook niet zo druk meer om (misschien toch dat muurtje wat ik om mijn hart heb weten te bouwen), maar ja, als ik weer leuk een Zoladex-kuurtje had en mijn hormonen weer op z'n kop stonden dan kon ik me daar wel weer druk om maken ja. En dan natuurlijk ook weer gepaard gaand met een opvlieger (altijd op de verkeerde momenten!!) Maar lieverd, als je je klote voelt is dat heel begrijpelijk en gooi het er dan ook maar gewoon uit (desnoods hier op het forum!), dat lucht altijd weer een beetje op. Laat het allemaal maar over je heen komen en probeer je niet te veel aan te trekken van anderen. Concentreer je op je eigen lijffie en kijk lekker uit naar september!! Succes en ik hoop dat je je vandaag weer wat beter voelt!! x
-
Ohhh Liselot, wat balen! En dan helemaal omdat je er zo'n goed gevoel bij had. Ik ken het wel dat je lijf net doet alsof je zwanger bent. Ik had ook altijd alle symptomen, zere borsten, moe, misselijk, je kent het wel. En dan was het wéér niks. Vervelend, want je kan dan gewoon niet op je lijf vertrouwen. Het gekke is dat ik deze keer eigenlijk bijna geen symptomen had, alleen van de overstimulatie dan, terwijl ik dus wél zwanger ben. Ik snap soms ook niks meer van mijn lijf hoor!! Misschien is dat weeige gevoel ook wel een beetje stress of spanning? Ik zou het niet weten. Maar meid, heel veel sterkte en ik hoop dat het weeige gevoel gauw weer weg gaat!!
-
@ Quinha; jeetje wat balen zeg. Maar gelukkig is eiceldonatie een goede optie voor jullie. Ontzettend fijn dat je zusje donor wil zijn, is het toch nóg meer eigen. Heel verstandig om even een pauze in te lassen. Even weer tijd voor jullie en leuke dingen doen. Je hoofdje weer even lekker leeg (of vol met andere leuke dingen!) Hou je ons wel op de hoogte?? @Noes: jeetje voor jullie ook alweer spannend hè. Nog 4 weken!! En wat een heerlijk idee, je laatste deca!! Ik zal voor je duimen hoor. @ Essie: ik hoop ook voor je dat 2010/2011 je heel veel goeds mag brengen!! Wel heel fijn om te weten dat jullie samen ook heel gelukkig zijn en ook samen sterk. Je hoort het wel eens anders in dit soort situaties! Bij ons heeft dit alles ons ook alleen maar dichter bij elkaar gebracht. Natuurlijk is je wens er en die gaat heus niet zomaar weg. Maar het is wel fijn dat jullie basis goed is, toch?! Hier gaat het goed. Ik voel me gelukkig alweer een stuk beter. Niet meer zo extreem moe en misselijk. Het eten gaat alweer een stuk beter, waardoor ik ook weer wat meer energie krijg. Afgelopen maandag de laatste echo in het VU gehad. Ben nu doorverwezen naar het ziekenhuis hier bij ons. Toch wel weer heel fijn om die bevestiging te krijgen hoor, dat alles goed zit. Het genieten begint nu ook steeds meer te komen. Omdat ik me steeds beter voel, maar ook omdat het nu allemaal steeds 'zekerder' wordt. De spannendste periode is bijna voorbij en hierdoor durf ik de angst steeds meer los te laten. En durf ik steeds meer te geloven dat het nu echt gaat gebeuren. Lieve meiden, ik duim voor jullie hoor!!
-
Wish, Alle 4x een tp op dag 3 gekregen. Telkens in hetzelfde ziekenhuis, dus dat zal wel hun beleid zijn. x
-
Hoi Essie, Welkom hier! Jeetje, je hebt ook al flink wat meegemaakt zeg! Wat een rotziekte is het ook hè... Ik hoop voor je dat je in september goed bericht krijgt en dat je lichaam weer zo hersteld is dat je nog een poging kan ondergaan. En dan natuurlijk hopen op een mooie, positieve uitslag!! Misschien erg vervelend dat je in zo'n zwart gat terecht bent gekomen, maar wel fijn dat je er weer helemaal klaar voor bent. Bij mij heeft zo'n zwart gat en zo'n pauze me erg goed gedaan, want daarna ben ik zwanger geworden! Ik zal voor je duimen hoor!! Heel veel succes!
-
Hé meiden, Vandaag weer een echo gehad. En alles zag er goed uit. De hartjes klopten mooi (we hebben ze nu ook gehoord, zo geweldig om te horen!!), ze groeien goed, alles zag er goed uit. We zijn weer helemaal blij en weer gerustgesteld (ik blijf het nog steeds spannend vinden hoor). Pleun, die vermoeidheid herken ik echt hoor. Ik ben zo ontzettend moe. En dan werk ik niet eens!! Gelukkig maar, want dat had ik nu echt niet gered hoor. Ik moet elke middag wel ff slapen. En als ik bijv. een wasje heb gedaan, ben ik gesloopt. Boodschappen durf ik niet eens in mijn eentje te doen, want ik sta te duizelen in de winkel. Erg vervelend hè. Zeker als je ook nog moet werken. Maar volgens mij krijgt je werk het gewoon vergoed hoor als je ziek bent m.b.t. je zwangerschap. Volgens mij zijn ze daarvoor verzekerd of krijgen ze het gewoon terug van het UWV. Dan hoef je je ook niet zo schuldig te voelen. Terwijl ze wel gewoon mee moeten werken hoor, want het gaat wel om je gezondheid!! Fijn om te lezen trouwens dat het met iedereen zo goed gaat (op de kwaaltjes na dan!!) Op naar de volgende echo!!
-
Vraag: wie is er toch met roken zwanger geraakt?
Sandie reageerde op meiske11's topic in Babbelhoekje
Pffff, beetje lastige vraag. Niet omdat er geen vrouwen zwanger zijn geraakt terwijl ze allebei rookten, maar zelf was het absoluut niet iets waar ik over na heb gedacht. Ik ben gewoon gestopt met roken toen we wilden beginnen aan kinderen. Je weet dat het beter is voor het zwanger worden en voor het zwanger zijn. En nu ik na 7 jaar zwanger ben geraakt en weet hoeveel verdriet, moeite en kracht het gekost heeft, ben ik blij dat ik weet dat we er zelf alles aan gedaan hebben. We hebben gezond geleefd, geen alcohol, gezond eten, enz. Ik wilde niet achteraf, als het uiteindelijk toch echt niet zou lukken, kunnen zeggen; had ik maar.... Zeker als je in de mmm zit en je dus niet zo makkelijk zwanger zal raken, dan doe je er toch alles aan wat je kan. Lijkt mij hoor. Ik snap dat als er vrouwen er achter komen dat ze zwanger zijn en ze het moeilijk vinden om te stoppen, dat de stress ook niet goed is. Maar als je van tevoren weet wat er allemaal gaat komen..... Ik vind het vreselijk om te zien als er vrouwen zwanger zijn en gewoon aan het roken zijn. Ik snap het echt niet. Ook als je eenmaal zwanger bent wil je toch dat je kindje gezond kan groeien in je buik en gezond geboren wordt?? Ik weet niet of je zit te wachten op persoonlijke meningen hoor, want dat was natuurlijk jouw vraag helemaal niet. Sorry anders!! -
Een poosje de kinderwens in wachtstand, werkt dat?
Sandie reageerde op spygirl's topic in Babbelhoekje
Hoi Spygirl, Door mijn endometriose was ik telkens gedwongen om een pauze te nemen. Dan had ik weer cystes en moest dat eerst weer met medicijnen onderdrukt worden. En ik kan je vertellen; dat frustreert alleen maar. Je wil zo graag verder, maar je mag nog niet door. Heel irritant. Na onze 3e poging was het voor ons eigenlijk klaar. We zouden het niet meer vergoed krijgen en ook voor mijn gezondheid is het hele ivf-en niet goed (door die endometriose). We zijn toen door een diep dal gegaan en hebben het een plekje moeten geven dat we geen kindjes van onszelf zouden krijgen. We beseften dat we ook gelukkig zijn met samen en dat we geen kindjes 'nodig' hebben om gelukkig te zijn. We hebben weer tijd in elkaar gestoken en zijn weer van elkaar gaan genieten. Maar goed, de wens bleef toch heel groot, dus zijn we 1,5 jaar later met deze poging begonnen. En ik moet je zeggen dat ik er heel anders in ben gestapt hoor. Mentaal en fysiek veel rustiger. Maar ook zagen we dit als extra kans, zo van; nee heb je, ja kan je krijgen. Maar als je eenmaal bezig bent met de behandeling en de hormonen, dan denk je niet meer zo nuchter hoor haha.... Goed, om een lang verhaal kort te maken ... voor ons heeft deze pauze heel goed gedaan! Het is niet niks waar je mee bezig bent, lichamelijk en geestelijk is het heel zwaar. En dan kan zo'n pauze soms wel eens wat extra kracht geven. Veel succes!!! -
Hoe lang ga je door/hoe ver ga je?
Sandie reageerde op Nika's topic in Laatste behandeling gehad of zelf gestopt?
Ja natuurlijk begrijpen we je, helaas dat wel. Maar het is niet gek hoor dat je het soms niet meer ziet zitten of dat je bang bent dat het nooit gaat lukken. Het is allemaal zo te begrijpen. Ik hoop alleen zo dat jullie het nog wel aankunnen om het nog te proberen, want wie weet?!!! Maar denk wel aan jezelf hoor!! Na onze 3 poging waren we eigenlijk ook gestopt. We hebben het echt moeten verwerken en een plekje moeten geven. Op een gegeven moment realiseerden we ons ook dat we samen ook gelukkig zijn. Dat we niet persé een kindje nodig hebben om het leuk te hebben. Maar ja, die wens bleef toch. Dus zijn we 1,5 jaar later met deze poging begonnen. Ik moet zeggen dat ik er heel anders in stond deze keer. Misschien dat die rustperiode gewoon goed is geweest. Ik weet niet of dat de reden is waarom het nu gelukt is hoor, maar ik denk dat het voor onszelf, voor ons mentaal en voor mij zeker ook fysiek goed geweest is. Nogmaals, denk aan jezelf. Maar laat je niet teveel ontmoedigen hoor. En misschien is België idd een goed optie, daar doen ze het toch weer even anders dan hier. Veel succes en sterkte!! xxx -
Hoe lang ga je door/hoe ver ga je?
Sandie reageerde op Nika's topic in Laatste behandeling gehad of zelf gestopt?
@ Nika, nog even snel een reactie. Je bent wel zwanger geweest!! Ik ben van mijn 3e poging ook even zwanger geweest, maar mijn HcG was ook te laag. Mijn arts heeft toen gezegd dat er meer hoop voor me is, omdat ik dus wel zwanger KAN worden. Ze zag geen reden waarom het een 4e x niet zou lukken. Er was nl bewezen dat het wel kan. Misschien dat dat je nog een beetje moed geeft. En idd wel raar dat ze in het ziekenhuis zo reageerden, alsof het zo vreemd is. Ja het is niet leuk, maar er zijn heus wel veel vrouwen die meer tp's hebben gehad hoor!! Sterkte meid!! -
Hoe lang ga je door/hoe ver ga je?
Sandie reageerde op Nika's topic in Laatste behandeling gehad of zelf gestopt?
@ Nika; wat balen voor je dat het niet gelukt is. Maar ik kan je wel zeggen dat wij al 7 jaar bezig waren, een aantal IUI's hebben gehad en 4 IVF-pogingen. Ik heb endometriose en ben daar al 3x aan geopereerd. Gelukkig ben ik uiteindelijk bij deze laatste poging wel zwanger geworden. Ik wil bij deze zeggen dat je niet de hoop moet opgeven hoor. Ik dacht ook dat het mij nooit zou lukken, ik had ook mooie embryo's en begreep niet waarom het niet lukte. Maar toch is het wel gelukt. In ieder geval heel veel sterkte en ik hoop dat je niet te veel laat ontmoedigen door de verhalen op dit forum (of van anderen) die toch nog redelijk snel zwanger zijn geraakt. Want er zijn ook genoeg voorbeelden waarbij het wel een lange rit is geweest en toch niet voor niks!! -
Yeeaaah Martha is ook groen!!! xxx
-
Jeetje lieve Martha, wat goed!! Wat een verhaal zeg.... Maar heerlijk dat er uit alle onzekerheden toch zo'n mooi wonder ontstaat! Het is je zo ontzettend gegund. Gefeliciteerd hoor, je bent gewoon zwanger! Als ik jou was zou ik inderdaad vragen of je niet eerder voor een echo kan komen hoor. Ik was laatst ook wat onzeker en ik mocht gewoon voor een echo langskomen!! Lieverd, veel succes!!!
-
Ik vraag het maandag gewoon bij het VU na. Want als ik pas met 16 weken bij de gyn. terecht kan en dan met 20 weken een echo, dan ben ik niet helemaal gerust hoor. Bij mij is ook mijn bloeddruk niet gemeten en nog geen bloedtesten voor bijv. rhesusfactor gedaan. Als ik pas met 16 weken bij de gyn. moet komen en dan pas al die testen moet laten doen vind ik dat toch wel een beetje laat! Succes met jullie zwangerschap!!
-
Hoi allemaal, Ook ik ben zwanger van een tweeling. Erg spannend allemaal, maar het lijkt me ook zo ontzettend leuk. Ik heb wel een vraagje: hoe vaak hebben jullie een echo gekregen? Ik zit nu nog i/h VU en heb al een aantal echo's gehad. Nu krijg ik maandag de 10 weken echo en als dit allemaal goed is, dan word ik doorverwezen naar ons eigen ziekenhuis. Ik heb deze vandaag gebeld om te vragen of ik al een afspraak kan maken. Nou heb ik voor week 16 een afspraak bij de gyn. in principe zonder echo, tenzij de gyn. dat zou willen. Dus ik vroeg wanneer er anders een echo gemaakt gaat worden en of er bij een tweelingzwangerschap niet vaker een echo wordt gemaakt. Zegt ze: gewoon met 20 weken! En nee hoor, het hoeft helemaal niet zo vaak. Ik dacht echt dat er regelmatig gecontroleerd zou worden. Ik vind het wel erg laat om met 10 weken een echo te krijgen en dan pas weer met 20 weken. Misschien dat jullie hier iets over kunnen vertellen..... Thanx alvast!!
-
Lieve Daruma, Ik had al gereageerd op je andere topic, maar wat onzettend k.t zeg!! Ik begrijp heel goed dat je gezondheid en je leven op dit moment belangrijker zijn. Wij hebben ook altijd gezeg dat mijn gezondheid er niet teveel onder mag lijden. Maar het is zoveel makkelijk gezegd dan gedaan, want die wens is zo groot. Lieverd, ik wil je heel veel sterkte wensen. En zoals ik al op je andere topic heb geschreven; natuurlijk zal je ook een gelukkige moeder worden van adoptiekindjes (of pleegkindjes ofzo), maar ik snap dat je daar nu even niet mee bezig bent. Eerst maar je lijffie weer op orde zien te krijgen. Klote ziekte!!! Ik vind het zo oneerlijk. Ik had het je zo gegund!! Ik hoop dat ze de endo in ieder geval een beetje onder controle kunnen krijgen, zodat het leven weer wat aangenamer voor je wordt. En de rest komt vanzelf wel. Eerst maar weer gezond worden.... Wie weet vind je inderdaad weer de kracht om ooit nog eens een poging te doen, maar denk eerst maar aan jullie zelf. En ik beloof je dat ik geniet van mijn zwangerschap. Het is ook zeker niet ondankbaar bedoelt dat ik die roze wolk nog niet zo goed voel. Ik weet gewoon dat ik in de afgelopen 7 jaar een muur om mijn hart heb gebouwd om er niet aan onderdoor te gaan, om het hele gebeuren niet teveel pijn in mijn hart te laten doen. En die zelfbescherming zit er nog steeds. En die is helaas niet zomaar weg. Maar ik besef heel goed dat ik van geluk mag spreken en dat het helaas niet voor iedereen weg gelegd is. Dat is mij de afgelopen 7 jaar ook wel heel duidelijk geworden. Na poging 3 was het voor ons klaar. Wij zijn toen ook gestopt en hebben het een plekje moeten geven. Gelukkig hebben we na 1,5 jaar wel weer de moed gevonden en kon ik het lichamelijk weer aan om toch weer een poging te doen. En ik mag van geluk spreken. En dat besef ik maar al te goed! Lieverd, nogmaals heel veel sterkte!! Ik wens je alle geluk van de wereld!
-
Oooh lieverd, wat balen!! Ik had het jou/jullie zo ontzettend gegund! Wat een rotziekte is het ook hè... Ik hoop maar dat ze iig je endo goed onder controle kunnen krijgen, zodat het iig een beetje leefbaar voor je wordt. Neem idd goed de tijd om alles te verwerken en een plekje te geven. Ik geloof ook echt wel dat je gelukkig zal worden als je moeder wordt van adoptiekindjes (pleegkindjes??), al kan ik me voorstellen dat je daar nu even niet mee bezig wil zijn. Lieverd, heel veel sterkte met dit 'besluit' en met de endo. En wees gelukkig samen!! Heel veel liefs, xx
-
Jeetje Mart, wat vervelend allemaal zeg. Inderdaad alsof je nog niet genoeg op je bordje hebt gehad. Vervelend die onzekerheid. Ik hoop voor je dat het meevalt! Sterkte, xx
-
Hoi An, Ik heb alle keren rond de 2 weken bericht gekregen. De eerste 3 keren hadden we geen cryo's en de laatste keer, de 4e poging, hadden we gelukkig wel cryo's. Bij ons in het ziekenhuis VU laten ze ook de embryo's nog doordelen voordat ze kunnen bepalen of de kwaliteit goed genoeg is om in te vriezen. Succes met de wachtweken en ik hoop voor je dat deze embryo lekker blijft plakken en dat je ook nog eens mooie cryo's hebt (voor een volgende ronde :-))