KBR

Charlotte, wat leuk dat je nu zwanger bent van de derde! Daar hebben jullie helaas dus nog best wat moeite voor moeten doen, terwijl de eerste twee keer relatief makkelijk gingen. Daar ben ik in m’n achterhoofd ook wel een beetje bang voor; ik ga er nu misschien iets teveel vanuit dat een derde er ook wel komt omdat het de eerste 2 keer ook meteen is gelukt… Was je tijdens de behandelingen niet bang dat het misschien niet zou lukken, een derde? En jullie hebben dus wel steeds 2 emmy’s terug laten plaatsen… daar ben ik ook nog niet over uit (onze cryo’s zijn vast niet apart ingevroren). Disi, zaterdag de eerste FM, spannend! En jullie hebben dus al twee kindjes van 1 ICSI poging? Dat zou apart zijn, straks heb je drie kinderen van dezelfde ICSI poging! Hou ons op de hoogte! Hoi Joy1, wat jammer dat jullie nu gestopt zijn. Jullie zien het niet zitten om weer ICSI te gaan doen voor een derde? Jij hebt dus eigenlijk nog wel BV gegeven tijdens een ICSI poging. Ik heb er destijds wel informatie over opgezocht, voor zover dat te vinden is, en ook wel contact gehad met iemand die gewoon bleef voeden (in sommige ziekenhuizen doen ze er niet moeilijk over) maar in Nijmegen wilden ze absoluut geen poging doen. En tja, ik wilde zelf ook geen risico lopen (hun gedachte was dat terwijl je BV geeft, je verminderd vruchtbaar bent (ondanks dat ik gewoon al weer menstrueerde) en de kans van slagen dus kleiner wordt), dus heb ik gewacht.

Hoi Disi, Wat leuk om te lezen dat er toch echt meer moeders zijn die voor een derde willen gaan! Jullie beginnen dus binnenkort al, spannend! Het lijkt me inderdaad wel moeilijk om in deze ‘luxe-positie’ (voor zover het luxe is dat je op ICSI aangewezen bent…) als je twee vriendinnen hebt die ook geen kinderen (meer) kunnen krijgen.. Maar zoals je als zegt ‘de wens is er toch’ dus waarom ook niet? Ik denk wel dat je er juist met hen wel goed over kan praten omdat je zelf natuurlijk ook niet bepaald makkelijk zwanger bent geworden. Aan de andere kant heb ik ook al een aantal keer gemerkt dat mensen die nu nog in het medische circuit zitten voor een eerste kindje snel denken ‘waar heb je het over, jullie hebben toch al 2 kinderen’? En dan vergeten ze dat wij ook jarenlang die onzekerheid en die onvervulde wens hadden en dus heel goed snappen hoe het voelt. Ik ben erg benieuwd naar jullie cryo-poging nu, ben je inmiddels al begonnen! In ieder geval succes en ik hoop dat je ons op de hoogte houdt! En Twins, jij twijfelt zelf dus nog. Jullie kindjes zijn natuurlijk ook nog wel redelijk jong, al vertelde je al dat je vanwege je lage AMH wel haast wil maken. Erg lastig lijkt me dat. Toen onze oudste een half jaar was, wilde ik ook graag voor een tweede maar ik gaf nog borstvoeding dus dat kon helaas nog niet. Uiteindelijk schelen onze jongens 2,5 jr en achteraf gezien vond ik dat wel heel prettig; het leek me altijd leuk als ze vlak achter elkaar kwamen, maar dat lijkt me wel erg vermoeiend! Nu heb ik bewust een tijdje gewacht, en vervolgens kwam ik erachter dat ik m’n man eerst over de streep moest trekken, haha! Ik ben inmiddels al aan het aftellen en kan niet wachten om te beginnen, nog 3 weekjes en dan weet ik meer, nog even geduld dus!

Ik ben het helemaal met je eens Twins, waarom zouden stellen in de MMM geen derde kindje mogen/kunnen krijgen? Ik heb altijd al drie kinderen gewild, al wist ik vanaf het begin dat het de vraag was of het ooit zou lukken. Mijn man is als kind geopereerd aan niet-ingedaalde ballen, dus we wisten dat het een probleem kon worden. Toch is het een enorme klap als je te horen krijgt dat ICSI de enige mogelijkheid is. Wel vind ik nu dat we enorm geluk hebben gehad met alle behandelingen. Het zwaarste vond ik de stress van de eerste ICSI; je weet niet wat je te wachten staat en hebt ook geen idee of het allemaal wel lukt. Van de behandeling zelf en de hormonen heb ik bijna geen last (afgezien van een overstimulatie). Daar ben ik dus niet zo bang voor en het ondergaan van al die behandelingen is bij ons gelukkig geen knelpunt. Maar ik kan me heel goed voorstellen dat dat voor sommigen wel een moeilijk punt is; wat als het na al die pogingen nog niet lukt? Tuurlijk ben je dan heeeeeeel blij met de twee die je hebt, maar doordat je die stap voor een derde zet is het dan natuurlijk een hele teleurstelling als het toch niet lukt. Ik hou daar in m’n achterhoofd ook wel goed rekening mee; 6-7 jaar geleden had ik niet durven dromen dat ik nu twee van die geweldige ventjes rond heb lopen. Dus mocht een derde toch niet lukken, dan vind ik het goed zo. Neemt niet weg dat het dan wel een enorme teleurstelling zal zijn, want de wens is er toch. Het enige probleem wat ik de aflopen maanden had was dat mijn man een derde nog niet aandurfde. Niet voor hemzelf maar hij was bang dat het voor mij te zwaar zou worden (ik hem MS en onze jongste slaapt na 2 jaar helaas nog niet door…) maar na er goed over gepraat te hebben, hebben we toch besloten de kans te wagen. In aug hebben we het intakegesprek voor de cryoterugplaatsing, dus ik ben erg benieuwd en heb daar ook erg zin in. Ik zie dat jij ook in Overijssel woont, waar heb jij de behandelingen ondergaan? Wij in Nijmegen, omdat we toen nog niet in Overijssel woonden. Vervolgens moesten we voor de cryo’s weer terug naar Nijmegen en zijn daar vervolgens voor de ICSI ook gebleven, bevalt ons erg goed daar.

Owh, wat is dat irritant; heb ik net een heel verhaal getypt, word ik ondertussen uitgelogd en ben ik het hele verhaal kwijt.... Ik reageer vanavond even opnieuw... heb nu geen tijd meer....

Hoi Twins, Ik zit net een aantal dagen op dit forum, ook omdat wij net hebben besloten voor een derde te gaan. Ik snap je dus volkomen. In 2005 hebben wij na 1 ICSI behandeling een zoon gekregen. Daarna zwanger van een cryoterugplaatsing, maar helaas geeindigd in een miskraam. Vervolgens kregen we te horen dat er helemaal geen zaad meer was, gelukkig na 4 maanden toch weer een aantal, waarna in 2008 onze tweede zoon werd geboren, weer na 1 ICSI behandeling. Onze zoontjes zijn er dus relatief ‘makkelijk’ gekomen en we beseffen dat we heel erg veel geluk hebben gehad. En nu dus hopelijk binnenkort beginnen voor een derde. We hebben nog 3 cryo’s dus die laten we eerst terugplaatsen. Daarna zien we wel. Eigenlijk ben ik er niet bang voor dat een derde niet gaat lukken, al besef ik heel goed dat die kans er natuurlijk gewoon is, zeker gezien bovenstaande verhalen… Ik zou het ook wel best moeilijk vinden als onze wens voor een derde niet in vervulling zou gaan, ondanks dat ik het 6-7 jaar geleden niet hadden kunnen bedenken dat ik nu twee van die geweldige jongens zou hebben! Dus ja, ik snap je volkomen, en begrijp heel goed dat je nog graag een derde zou willen. Zijn jullie er al uit of jullie er voor gaan of niet? Gr Karin