twins

Hallo allemaal, Wat leuk dat dit toch best een actief forum is geworden. Dus toch best veel mensen die voor een derde gaan..... Disi zit er zelfs al middenin!! Ik ben benieuwd hoe het je vergaat! Karin nog een of twee weekjes en dan jullie intake of niet?? Spannend hoor. Fijn dat je kunt beginnen met een cryo terugplaatsing. Ik kan me voorstellen dat je nog niet weet of je ze allebei laat terug plaatsen. Ze moeten dan natuurlijk ook beide goed ontdooien. Twee is geweldig leuk maar twee erbij is natuurlijk wel wat anders :) Ik denk er nog steeds veel aan..... hoewel onze kindjes nog best jong zijn, 15 maand....heb ik 'het' gevoel echt al wel. Laatst waren we op baby visite en als ik dan zo'n kleine hummel zie...krijg ik helemaal de kriebels..... Op dit moment zijn we nog veel aan het klussen bij huis dus wil ik eerst wachten tot we daar mee klaar zijn voor dat we verdere stappen ondernemen. Dan is er meer rust en dat is voor mij heel belangrijk. Ook wil ik eerst mijn AMH laten prikken (verlaagde waarde in 2008) zodat we weten of het zin heeft om er opnieuw voor te gaan. Overigens zou ik denk ik niet weer voor een terugplaatsing van twee gaan denk ik.... Juist omdat ik het heel graag een keer met 1 zou willen meemaken..... gr. mij

Hoi Karin, Sorry voor mijn late reactie maar had de afgelopen dagen geen mogelijkheid om te reageren. Spannend allemaal nu jullie de stap gaan zetten binnenkort. Ik begrijp dat jullie jongste nu twee is, dus je hebt er wel even goed over na kunnen denken. Ik kan me voorstellen dat leven met MS niet niks is en dat je er daarom wel goed over na hebt moeten denken. Mijn man dacht het altijd wel prima te vinden met twee kinderen. Juist hij is nu heel zeker van z'n zaak om nog voor een derde te gaan. De twijfels zitten bij mij. Nou ja eigenlijk wil ik er ook gewoon voor gaan hoor, alleen heeft dat misschien nog heel even tijd nodig. Als wij in de positie zaten dat we nog cryo's hadden dan zou het wel een stukje makkelijker zijn denk ik. Maar helaas had ik steeds slechts enkele goeie embryo's. Wij wonen inderdaad ook in het oosten. Wij zijn voor de behandelingen in Dusseldorf geweest. Is me daar heel goed bevallen. Gaan jullie nu weer naar Nijmegen? Anders is Dusseldorf ook wel een aanrader misschien. Ik ben benieuwd hoe het jullie verder vergaat. Dus misschien kun je me op de hoogte houden. Groetjes

Martha, Ik ben diep geraakt door je verhaal. Ooit stond ik er ook zo voor. Er is zelfs letterlijk tegen ons gezegd (na de tweede poging) dat we er maar beter mee konden stoppen. Het zag er behoorlijk kansloos uit. Nu kijken we terug op een heel verdrietige tijd, maar het belangrijkste is dat we terug kunnen kijken. Ik hoop zo voor jou dat het goed komt! Want ik voel me, als ik je verhaal lees, weer even zo als toen. Houdt hoop!!! Blijf positief! Ik wens je alle geluk voor je volgende poging!!! Lieve groet,

Hoi Saskia, Zie dat je dit topic alweer een tijdje geleden bent begonnen maar misschien dat je het nog in de gaten houdt. Ik vond het toch wel de moeite om te reageren. Ook bij mij werd een te lage AMH waarde geconstateerd. Daar kwamen ze helaas na de tweede mislukte icsi pas achter. Steeds had ik maar vier of vijf eitjes. En de eerste poging 1 en de tweede poging geen enkele embryo. Gelukkig ben ik de laatste poging overgestapt van puregon naar menopur. En met succes want na een maximale dosering had ik 7 goeie eitjes waar uiteindelijk twee goeie embryo's uitkwamen. 9 maanden later ben ik bevallen van onze tweeling. Wij zijn in Dusseldorf geweest en daar ben ik heel positief over. Hoe gaat het nu met jullie? Misschien kun je er iets mee.... Groetjes

Hoi Karin, Wat fijn om je verhaal te lezen. Heel herkenbaar! Soms is het best moeilijk. Je denkt bij je zelf: ben ik niet verwend om graag een derde kindje te willen. Zoveel mensen doen zo veel moeite voor een eerste of tweede.....en dan kom ik..... Maar van de andere kant is het ook zo dat de wens heel acceptabel is wanneer het bij mensen wel op de normale manier lukt. Dan hoor je ineens niemand zeggen, zou je dat wel doen....en wees toch blij met wat je hebt. Tegelijkertijd heb je natuurlijk wel een gezin. En is mijn grootste dilemma dus ook. Moet ik mezelf wel weer helemaal onder de hormonen stoppen, gehumeurd rond gaan lopen en zo'n aanslag op m'n lichaam toestaan. Moet ik niet koesteren wat ik heb en mezelf dit niet nog een keer aan doen. Dat vind ik het moeilijkste. Mijn man is er wel uit. Hij wil heel graag alles nog een keer meemaken. Daarnaast beseft hij natuurlijk wel dat ik alles moet ondergaan en dat de keuze dus voor het grootste deel wel bij mij ligt. Ergens denk ik we hebben het "succesvolle" stimulatieschema nog in de kast liggen, dus als we dat nou nog eens toepassen...:) (wij hebben helaas geen cryo's meer) Maar wat doe je dan wanneer het niet lukt, hoeveel pogingen ga je dan doen. En zoals bij ons....laat je er weer twee terugplaatsen met misschien als gevolg dat je weer een tweeling krijgt. (hoe leuk het ook is.......) Daarnaast zit achter alles wel een tijdsdruk want hoewel ik nog geen dertig ben, liggen de problemen mede aan een te lage AMH. Hierdoor maak ik weinig eitjes aan, zelfs met de hoogste dosering menopur. Dus......blijft moeilijk. Wel ben ik heel benieuwd hoe jullie tot het besluit zijn gekomen om er gewoon voor te gaan! Groetjes

Hallo, Hier nog een succes verhaal! Wij zijn voor alle drie pogingen in Dusseldorf geweest. Alleen maar lof. Fijne mensen daar, met name dr. Scholtes. In Dusseldorf zijn ze erg ver met de techniek (verder dan in nederland). Je kunt daar ook terecht voor imsi (dit gaat verder dan icsi zie de website http://www.ivf-duesseldorf.de/ De laatste poging heb ik geheel (ook de echo's) daar gedaan. Nou wonen wij in het oosten dus dat is nog te doen. Ik merkte wel dat dan alles net iets beter is afgestemd. Blijf je gedeeltelijk in je eigen ziekenhuis dan zijn het toch twee partijen die zich ermee bemoeien. Als ik het over zou doen zou ik gelijk de eerste poging geheel in Dusseldorf hebben gedaan. Wij moesten wel redelijk veel zelf betalen, bijna 1000 euro!!! Dus wel goed navragen bij je verzekering, dan weet je vooraf waar je aan toe bent. Ik zou zeggen doen! Liefs

Hallo allemaal, Bedankt voor al jullie (snelle) reacties. Dit is wel een druk bezocht forum volgens mij. :) Fijn om te horen dat ik zeker niet de enige ben die toch nog denkt over een derde (of sommige zelfs vierde) kindje. Wel denk ik dat wij (icsi-mama's) wel heel bewust nadenken. Zeker omdat je weet dat je weer een heel traject moet doorstaan. @ estrahlita en joy1, Ik kan me ook goed voorstellen dat je nu gaat genieten. Het houdt natuurlijk ook een keer op....dan moet je kiezen voor je gezin...hoewel dat de wens natuurlijk niet minder maakt. @hope hope Veel succes met jullie laatste pogingen! @Dees Een tweeling is heel leuk hoor ;) Volgens mij is de kans normaal gesproken bij twee terugplaatsen 1 op 7 kans op een tweeling. Niet super groot dus. Maar goed je moet er natuurlijk altijd rekening mee houden. Succes met je keuze. @Emma Leuk om jou motivering te lezen. Met een tweeling maak je alles maar 1 keer mee. Nog een keer zwanger, nog een keer zo'n kleintje. En daarnaast ook heel leuk om te zien hoe de tweeling er mee om gaat. Uiteindelijk kennen ze alleen elkaar en dat is al zo 'gewoon'. Succes met de laatste loodjes! Ik ben nog wel benieuwd of je gelijk de eerste icsi poging na de tweeling zwanger was of dat het een aantal pogingen geduurd heeft. @meiske74 Bedankt voor je reactie. Ik kan me voorstellen dat dat best moeilijk is, jou geschiedenis kennende. Ik hoop voor jullie dat het jullie in de nabije toekomst ook gegund is. Want als ik het iemand zou gunnen...... Ook de anderen bedankt voor jullie reactie. En ik denk inderdaad dat ik m'n gevoel moet volgen. En dat is echt wel een derde. Maar niet boven alles. We zullen zien wat komen gaat!

Babeth, Ik las je reactie op mijn topic. Door je handtekening ben ik op zoek gegaan naar jullie verhaal...... Ik ben er enorm van onder de indruk en lees met kippenvel en vol bewondering hoe jullie deze moeilijke tijd zijn doorgekomen. Sterkte voor de komende tijd.

Hallo, Ik ben benieuwd of er mensen zijn die nog een keer icsi doen voor een derde kindje. Zelf ben ik moeder van een tweeling van 15 maanden. Ontzettend dankbaar en gelukkig dat ons dit na 3 icsi pogingen gelukt is. Een tweeling is geweldig....toch ben ik benieuwd hoe het is met een kindje...... Volgens mij kun je van alles veel meer genieten. Met name de zwangerschap..... Met de tweeling heb ik namelijk weken in het ziekenhuis moeten liggen... Ik realiseer mij dat een icsi traject niet niks is en daarom ben ik benieuwd hoe anderen hierover denken.