Propje

@Inne: Het is inderdaad wel handig om te weten wat jullie zelf willen. Zolang jullie niet 100% achter een bepaalde keuze staan zou ik ook geen beslissingen nemen. Je moet toch vooral met dit soort zaken zeker van je zaken zijn. Momenteel hebben we icsi 2a erop zitten en gaan nu verder met 2b de cryo's dus. Ben gister op controle geweest zag er op twee cystes na heel goed en rustig uit ondanks dat de punctie met zoveel follikels pas 2,5 week geleden is. Ik mag dus gewoon door gaan en 8 aug weer terug voor controle en een week later de tp. We hebben 3 cryo's die ieder apart zijn ingevroren. Als de eerste een goed/middelmatige cryo is laten we er een terug plaatsen. Mocht deze matig of slecht zijn dan ontdooien ze er nog een. Mocht deze wel goed/gemiddeld zijn dan word de 2de terug geplaatst en anders beide van matige kwaliteit. Het is dus even afwachten hoe het gaat verlopen. Je weet het helaas toch nooit van te voren. Maar hopelijk zijn we gezegend dat de eerste meteen een goede is waardoor we heel misschien nog 3 pogingen te gaan hebben in deze 2de icsi behandeling. Liefs Propje

Hallo Meiden, Vandaag met het zh gebeld en nadat de assistente had overlegd met de arts werd ik terug gebeld dat ik komende maand kan door gaan voor de cryo. De assistente was eerst wat terug houdend ivm grote eierstokken afgelopen en het aantal follikels. Maar afijn, ik moet morgen voor een echo om te kijken of alles goed is en vanavond beginnen met de Progynova. De uitleg was zo "goed" die ik gekregen heb dat ik uiteindelijk zelf heb uitgevonden dat ik er iedere dag twee moet nemen. De dame van de apotheek zei iedere ochtend 1 alleen had ik het idee dat zij net even iets anders bedoelde als ik. 8 aug staat ook weer een echo gepland en de rest zal dan van zelf volgen hoop ik. Eigenlijk best gek, heb je net de ene zware poging achter de rug sta je alweer aan de voordeur van een nieuwe. Aan de andere kant zijn we blij dat we door kunnen zodat we indien e.e.a niet in vervulling zal gaan dit ook kunnen afsluiten en niet nog een elle lang tijd door hoeven te gaan. Het beïnvloed of we dat nou willen of niet toch je leven. Dan maar beter alles achter elkaar, weten we ook des te sneller waar we aan toe zijn. Dit was even een update van mijn kant. Liefs Propje

@Inne: Ik hoef niet naar het zh om mijn bloed te laten testen. Ik kon wel daar een zw-test laten doen maar wilde dat liever thuis doen. Als ik wil kan ik een evaluatiegesprek aanvragen maar is niet de standaard. Gelukkig is de buikpijn aanzienlijk minder geworden. Man man wat deed dat zeer zeg! Kan best wel wat hebben maar was te vergelijken met die felle prikken van de punctie. aijaij. Het is ook wel te merken dat er in mijn bm een grote schoonmaak gehouden moest worden. Details bespaard gebleven. Ik zie dingen die ik eerder nooit gezien heb. Vind het dan ook niet gek dat het zo'n zeer deed. Ik hoop voor je dat je snel weet waar je aan toe bent. wachten doen we soms al te veel en te lang dus dat het maar eens een keer opschiet zou ik zeggen zou ook voor jullie prettig zijn als er schot in de zaak zit.

Tnx Raba lief van je. Hier inmiddels ongi goed door gekomen, wat een buikpijn zeg! Heeft gisteren de hele dag en afgelopen nacht aangehouden, ook al lig je in bed maar je word gewoon moe van de buikpijn. Hopelijk over een aantal daagjes daar ook weer vanaf. Hoe is met de rest van de meiden? Zijn er al evt. vooruitzichten hoe jullie verder gaan? Liefs Propje

@Inne: Dank je voor je reactie. We hebben echter wel ondanks mijn "ongi" een klein positief puntje. Heb vanochtend ( Niet ochtendurine ) er toch maar een test tegen aan gegooid omdat het verlies oud roze bleef ( nog geen helderrood ).Het is wel van donkerbruin naar oud roze gegaan dus verwacht dat zich dit wel doorzet naar de echte ongi. De test (kv) gaf een heel licht streepje aan nu 13 dagen na de tp. Mijn vermoedens zijn dan ook dat er wel een innesteling is geweest maar erna is afgebroken. Op zicht natuurlijk jammer maar aan de andere kant weten we nu wel dat innestelen toch lukt. Weer een feit rijker. Mijn buikpijn is heftiger aan het worden en de kleur veranderd ook snel. Verwacht dan ook dat het vandaag compleet zal doorbreken. Wilde dit toch graag met jullie delen. Liefs Propje en nog een fijne zondag verder.

@Love tnx lief van je dat je aan ons denkt. De teleurstelling valt op zicht nog wel mee met dien verstande dat wij al vaker een mislukte poging hebben meegemaakt en ik denk na zoveel jaren, bij ons ruim 5 jaar proberen leer je er min of meer mee om te gaan. Het heeft voor mezelf niet echt zin om in een zwart gat te vallen want ik kan het niet meer terug draaien. Ik zou mezelf en mijn vriend geen plezier doen om bij de pakken neer te gaan zitten ook al begrijp ik dat van vele meiden wel dat ze even tijd nodig hebben om hun verdriet te verwerken. Bij mij werkt het gewoon niet. Ieder heeft zo z'n eigen manier van verwerken, wij door al verder te kijken naar de cryo's. Ik dank jullie voor de steun. Liefs Propje

Tnx Melis Ik wil liever geen test doen, ben dan ook weer zo tegendraads dat ik er nog geen euro tegenaan wil gooien, zonde van het geld van de test. Als het zich doorzet waar het momenteel mee bezig is wil ik niet zomaar een test verprutsen. Anderzijds als het was weg gebleven dan vond ik het een ander verhaal. Liefs Propje

@all: Al twee dagen heb ik bruinverlies en knallende migraine, zoals het ernaar uitziet zal deze poging vandaag definitief mislukken daar de hoeveelheden verlies steeds erger worden. Wij hebben ons gisteren er al min of meer bij neergelegd met dien verstande dat we vooruit denken aan de cryo's. Ik kan wel boos blijven maar het is onomkeerbaar en ons humeur word er niet beter op. Maandag het zh bellen over hoe verder is het enigste dat we kunnen doen om evt. het gat weer op te vullen. Liefs Propje

Hallo Love, Dat is inderdaad zuur als je zoveel follikels hebt en dan ineens gewoon niets meer. Jammer is dat zeg! Hopelijk passen ze de medicatie voor je aan zodat je minder follikels krijgt maar daarin tegen beter van kwaliteit. Wat betreft het vertellen aan anderen? Ja, je ontkomt er niet aan als je in een bepaald ding opvalt, in jouw geval dan een lekker biertje drinken en dan ineens onder vrienden niet meer. Ik zelf heb altijd voor dergelijke behandelingen de beste smoesjes klaar staan. Als ik ineens niet meer drink en een ander vraagt er naar dan zeg ik dat ik medicijnen slik voor een ontsteking en daarbij geen alcohol mag nuttigen. Ik noem maar wat geks. Tenzij iemand recht op de man af vraagt of wij met vruchtbaarheids behandelingen bezig zijn, dan ga ik er niet om liegen. Nu de 2de poging heb ik ook niemand ingelicht, je krijgt idd niet steeds vragen en je hoeft ook niet iets te verwachten van anderen wat je misschien niet krijgt, denk aan de vraag Hoe gaat het nu met je? Als ze weten dat jullie er mee bezig zijn en je krijgt deze vraag nooit van goede vrienden dan voelt dat ook niet goed aan. Dus beter leek ons om niets te zeggen, Veel meer rust. Hoe ik het wachten ervaar? Zit momenteel in de tweede wachtweek van onze 2de icsi poging en gaat me goed af eerlijk gezegd. Moet ik er wel bij zeggen dat ik al vanaf 5 dagen na de Tp menstruatiekrampjes heb en ik daardoor mijn hoop verloren ben. Ik ben eigenlijk alleen nog maar aan het wachten totdat de ongi door breekt en dan door gaan voor de cryo's. Wij hadden de eerste poging 15 follikels en de arts hoopte er ook op net zoals wij, echter na de punctie bleken er maar 5 eicellen te zijn. Hier hadden we niet op gerekend en uiteindelijk 4 bevrucht van zeer matige kwaliteit. Onze hoop was zeer laag en dat bleek achteraf ook. Geen enkele cryo dus hupakee weer die rotte punctie. Echter viel het de 2de keer ontzettend mee, wel erg pijnlijk maar was te behappen, het weer houdt me nu niet om de derde poging te doen indien dit noodzakelijk zou zijn. Afijn, wij moeten hier nog een aantal dagen wachten voordat ik zeker weet dat deze poging mislukt is en dan meteen doorbellen om door te kunnen gaan. Ikzelf wil niet meer te lang wachten daar mijn vriend toch al een leeftijd heeft waarbij we niet op ons gemak kunnen doen naar mijn idee. Zijn jullie zelf al lang bezig met dit traject? Liefs Propje

Hallo Love, Welkom op dit forum. Jammer dat je eerste poging mislukt is. Je hoopt er zo op maar weet toch wel een beetje dat de eerste poging uit testen is hoe het gaat verlopen wat betreft medicijnen en dergelijke. Hebben jullie geen cryo's overgehouden omdat je spreekt over een tweede poging?? Wij hadden dit namelijk zelf ook niet en vonden dat wel erg zuur. Je hebt toch minder kansen. Veel succes in ieder geval met de 2de poging die komen gaat maar allereerst veel plezier op vakantie, lekker genieten van elkaar zodat jullie opgeladen en wel weer kunnen beginnen. Liefs Propje

@Inne, Veel sterkte met het verwerken van deze teleurstelling. Ik begrijp dat dit jullie laatste poging was?! Neem de tijd om e.e.a een plekje te kunnen geven en ik hoop dat jullie er samen uitkomen hoe nu verder. In welk geval dan ook nogmaals veel sterkte. Veel liefs Propje

@Pgd: Het is inderdaad prettig om af en toe niets aan je hoofd te hebben en te kunnen doen en laten wat je wilt. Wij hebben bewust begin dit jaar besloten om de 2de behandeling te verplaatsen naar juli terwijl deze gepland stond voor februari. Ik heb er lekker van geprofiteerd al die maanden en ik dronk mijn roséetjes wanneer ik er zin in had. Nu een aantal maanden verder ben ik dan ook zover dat ik de discipline kan opbrengen om e.e.a te veranderen aan mijn eet -en drinkgewoontes. Juist doordat we die rust genomen hebben ben ik gemotiveerder de 2de behandeling ingegaan, heb meer energie gekregen om ervoor te gaan en bij tijd en wijlen quality time gehad met vriendlief. Juist dit laatste was voor ons heel erg belangrijk om goed de 2de icsi in te gaan. Onbewust wil je alles op alles zetten tijdens zo'n behandeling en daarbij moet dan koste wat kost alles voor in gezet worden. Ook als het betekent om iets te laten wat niet goed is ten tijde de behandeling. Dit kost moeite en doorzettingsvermogen en maar daarbij vergat ik dat het voor vriendlief moeilijk was zich strikt aan alles te houden. Ik vergat zijn welzijn omdat hij er nooit over sprak en het niet te zien was, maar tegelijkertijd had hij meer behoeftes op dat moment als dat ik wist. De behandelingen hakte er blijkbaar dus wel degelijk in. En tja, dat kwam er natuurlijk een keer uit. Vandaar onze pauze en het heeft ons goed gedaan. Vriendlief heeft tijd gehad om in te zien dat bepaalde behoeftes "even" opzij gezet dienen te worden daar we maar 3 pogingen hebben. Het koste tijd maar het werpte wel z'n vruchten af. Bedoel er maar mee aan te geven dat het juist goed is om even niks aan je hoofd te hebben, het kan zooooo ten koste gaan van je relatie die behandelingen dat je op den duur elkaar niet meer ziet dan alleen maar gefocussed te zijn op die behandeling. Geniet ervan zou ik zeggen en heb zekers quality time met elkaar zodat jullie kunnen opladen voor de Cryo Tp. Veel succes ermee en ik hoop dat de volgende 'm gaat worden voor jullie. @Clau: Ik had voor de eerste punctie ook zenuwen en voor de tweede ook daar de eerste keer ontzettend tegenviel. Al met al mag ik zeggen dat de tweede goed te behappen was. Ik zou je dan ook wilen adviseren om mee te kijken op de monitor als ze de follikel aanprikken. Je kunt je dan voorbereiden op de prik en die beter incasseren. Ook als ze de vaginawand niet verdoven vraag of je kunt hoesten en dat ze dan prikken. Werkt echt beter als onverwachts een prik krijgen. Ik wens je veel succes en voor al zoveel mogelijk ontspannen en op je ademhaling letten. Hielp bij mij de 2de keer een stuk beter. @Inne: Dat lijkt me toch onzettend vervelend als je geregeld moet kokhalzen, jakkes. Ik hoop gauw dat het beter met je gaat en natuurlijk spannend aankomende dinsdag. Veel sterkte nog met de laatste daagjes wachten. Hier gaat me het wachten gelukkig goed af. Integendeel tot wat ik lees dat de meeste meiden de eerste ww weinig tot niets last hebben van klachten moet ik dat helaas tegen spreken. woensdag, donderdag en vrijdag had ik een temp. van 37.4 terwijl mijn normale temp rond de 36.5 ligt en gisteren was deze ineens 37.8 de hele dag. Dit had ik in de 2de ww bij de eerste icsi ook maar was veel later dan nu. Ook heb ik al een aantal dagen een opgezette buik die niet echt pijnlijk is, ik word niet zwaarder maar de opgezette buik blijft. Ook al een aantal dagen een vervelend ongi gevoel dat eigenlijk alleen maar aan het toenemen is in frequentie. Gevoelige (.)(.) heb ik helaas ook al een paar dagen. Al deze klachten heb ik normaal gesproken niet bij mijn normale mens. maar deze had ik wel bij de eerste icsi alleen niet zo heftig als nu. Ook nu zegt mijn lijf dat ik ongi moet worden, vind het alleen wel erg vroeg zit pas op wd 6 dag van tp niet meegerekend. Al met al heel wazig en ach ik doe gewoon mijn ding en ik zie wel wat ervan komt. Het is zoals het is en kan er toch niets meer aan veranderen. We hopen maar op het beste. Wens jullie een fijne zondag toe. Liefs Propje

@Inne: 2 daagjes verder, hoe is het nu met je? Is er al wat verandering waarneembaar voor je? Hier nog niets verandert zit pas op wd 4 na tp en dag 7 na de punctie. Voel nog niks althans dat denk ik. Ik let er eerlijk gezegd ook niet meer op. Weet alleen dat ik weer een opgezette buik heb maar dat had ik de vorige keer ook. Slinkt vanzelf wel weer. Nog steeds heb ik weinig hoop, met dien verstande dat ik van links naar rechts slinger als ik wat gedaan heb. Dan denk ik zal nu al helemaal niet gelukt zijn, aan de andere kant denk ik dan weer: Maar dan kan ik helemaal niets doen dat kan toch niet?! Heb dus iedere keer het scheve idee dat als ik bijv. ga werken dat het daardoor niet lukt en dat ik teveel gebukt hebt en noem maar op. Maar kan ook niet stil blijven zitten. Iedere andere vrouw die niet in dergelijk proces zit doet ook gewoon d'r eigen ding en weet ook pas achteraf of ze zwanger is. Maar even goed kan het je wel een beetje gek maken en/of schuldig. We wachten het af meer dan dat kunnen we niet doen. Hoe is het met de andere meiden? Het is hier wel erg rustig. Liefs Propje

Nou, even mijn gal uit spugen hoor! Ben toch zo ontzettend geirriteerd op mijn partner en ben al tig keer uitgeflipt om zaken die er helaas wel degelijk toe doen. Maar door zoveel irritatie en opwinding verlies ik wel direct de hoop dat het met de emmy goed zal gaan. Heb altijd al het gevoel gehad dat als ik lichamelijk teveel doe en stress heb dat ik de emmy te kort doe. gevoelsmatig ondanks dat ik pas op wd 2 zit heb ik door de afgelopen 3 dagen weinig hoop. Dat waarschijnlijk de stress teveel schade aanbrengt. Ik weet het niet maar dat is hoe ik momenteel denk en hoe ik het voel. Hebben jullie ook al eens stress gehad na de Tp, of activiteiten gedaan waarvan jullie dachten, tja, nu is het over?? Beetje overdreven maar dat zegt mijn gevoel dan. Liefs Propje