Hallo allemaal,
Mijn verhaal in het kort.
In 2005 gestopt met de pil. Hierna ruim een jaar niet ongesteld geworden. Mocht uiteindelijk, na veel aandringen van me, naar het ziekenhuis voor controle. Hier bleek dat ik geen natuurlijke eisprong heb. Balen natuurlijk. Vooral als je dan hoort dat de huisarts me eigenlijk al een half jaar eerder door had moeten sturen.
Dus in 2006 gestart met ovulatie inductie. Na lang zoeken naar een goede dosis hormenen eindelijk een eisprong. Moesten het nu een jaar op de 'natuurlijke manier' gaan proberen. Helaas zonder resultaat.
In 2007 en 2008 door voor IUI. Verdeeld over 2 jaar 4 pogingen gedaan. Dit weer na veel zoeken naar de goede dosering medicijnen en veeeel afgebroken behandelingen.
Hierna even een pauze ingelast, waarna we gelukkig meteen door mochten voor IVF.
Begin 2009 gestart voor poging 1. Deze is alleen al snel afgebroken wegens overstimulatie. Het was al te riskant om de punctie te doen. Flink balen dus. In september mochten we weer starten. Deze keer wel een punctie en terugplaatsing! In oktober kregen we het goede nieuws dat we zwanger waren!!
2 Juni 2010 ben ik bevallen van een gezonde zoon, Noah!
Ben me er van bewust dat we enorm veel geluk hebben gehad dat we meteen zwanger zijn geworden en dat alles goed is gegaan. Zeker nadat ik de verhalen van vele van jullie heb gelezen!
Ben nu aan het inlezen over het terugplaatsen van cryo's, aangezien ik (als het lukt) nog graag een kindje zou willen.
Ik maak van heel dichtbij nog andere problemen mee die ik hier ook terug vind.
Mijn schoonzus zit in de vervroegde overgang en heeft geen eitjes meer, ze is 20. Zijn dus afhankelijk van eiceldonatie.
Een goede vriendin van me heeft in een half jaar tijd 2 miskramen gehad, en nu gelukkig wel zwanger.
Groetjes Wendy
