Juulz

Hoi! wij gaan dit jaar nog op vakantie... wordt een dure vakantie,maar misschien heeft iemand nog interessant reisadvies? We denken aan MENorca of GONalfalidisicos. Of het liefst een vakantie met beide bestemmingen. Mochten jullie advies hebben, willen jullie me dan een berichtje sturen? Zou geweldig zijn! Hoor het meer dan graag! liefs, Julia

Hi meiden! Zat hier weer eens mee te lezen. Heb me al een tijd niet gemeld, maar wij zijn inmiddels na 12x clomid, 7x IUI (met een miskraam), en 4 IVF-pogingen (waaronder een buitenbaarmoedelijke zwangerschap / rechtereileider verwijderd, was in februari dit jaar) nog steeds zoekende naar een oorzaak waarom het dus niet wil lukken. We hebben besloten om (na MCK) nu in Gent verder te gaan. We hebben gesproken met De Sutter, nadat ik op zwangerschapspagina.nl / vuchtbaarheidsbehandelingen veel goede verhale over haar heb gelezen. Een stukje van mijn dagboekverslagje: Petra de S. opende het gesprek erg vriendelijk: “Mijn naam is…. U ken mij nog niet, maar ik ken u al wel een beetje. Ik heb uw dossier namelijk gelezen. En eigenlijk denk ik dat ik wel mag concluderen dat er bij u nog nooit een oorzaak is gegeven voor de problematiek en waarom het nu niet lukt.” Eeeeh, nou… als je mijn relatief lage AMH niet meerekent…. Wellicht. Ze nam het dossier met ons door en zei dat ze eigenlijk nog wel erg vraagtekens zag. Ik vertelde welke onderzoeken we gehad hadden en dat – behalve het AMH en mogelijk de schildklierwaarden – er geen rede was aangegeven. Achteraf bedenk ik me dat ze hier niet op in is gegaan, maar ze stelde wel vragen mbt immuunsysteem (moeder heeft bijvoorbeeld Lupus) en bloedstolling. Ook vroeg ze of er wel eens DNA onderzoek was gedaan. Ze legde het belang hiervan uit en lichtte toe dat zij onze situatie ‘onbegrepen infertiliteit’ benoemde. Immers, heb wel met clomid en met de hormonen altijd een follikel (of meerdere) gehad, ben 2x zwanger geraakt, maar weinig embryo’s en slechts 1x van goede kwaliteit. Ze vertelde dat haar idee zou zijn om hetzelfde onderzoek te laten plaatsvinden als wat ook gedaan wordt bij vrouwen die veelvuldig miskramen krijgen. Om vraagtekens weg te nemen en om uit te sluiten. Bij een DNA-onderzoek wordt gekeken naar de chromosomen. Het komt namelijk in 5% van de stellen met deze diagnose voor, dat er een chromosoom afwijking (zijn ook meerdere varianten p mogelijk) is, waardoor er geen goede celdeling kan plaatsvinden. Dit kan zowel bij man als vrouw. Dus hier zou naar gekeken moeten worden. Als er namelijk uit zou komen dat dit bij ons het geval is (kans is dus 1 op de 20), dan wordt de wens zo goed als onmogelijk. Daarnaast zou ze het immuunsysteem , de bloedstolling en toch nogmaals de schildklierwaarde willen doorzoeken. Alleen, het is een kostbaar onderzoek en vergoedt de verzekering dit? Van mijn verzekering hebben we de mondeling toezegging, maar nog niets zwart op wit. En van de verzekering van vriendlief hebben we ook nog toestemming nodig…. Ik had eerlijk gezegd geen zin om dit weer af te wachten en heb er vertrouwen in dat we dat gaan fixen. Daarbij: ik wil nu eindelijk wel eens duidelijkheid waarom het niet lukt. Zijn die eicellen nu verrot? Is mijn DNA fout? Nou, kom maar op! Wil weten waar ik aan toe ben….( hoef ik niet uit te leggen!). Dus we hebben gezegd dat we dit graag willen laten onderzoeken. Mocht er dus een chromosoomafwijking geconstateerd worden, dan houden we er ernstig rekening mee dat het verhaal voor ons ophoudt voordat het eigenlijk ooit was begonnen. Dan zal de droom een droom blijven. Een droom die gedoemd is niet uit te komen. Maar, uiteraard is er nooit zekerheid. Want al komt er iets uit bij de andere twee punten, en zou dat behandeld kunnen worden (met bloedverdunners of met prednison), dan wil dat nog zeggen dat het dé oplossing wordt… Het blijft afwachten dus. De uitslag van het chromosomonderzoek duurt 9 weken ! We konden diezelfde middag nog terecht voor het bloedprikken. De nieuwe afspraak is gepland in de 2e week van oktober, op 12 oktober. Dus moet nog een lange adem hebben. Ook passen zijn gebruikelijker wijs bij een behandeling 2 weken voorafgaand ad stimulatie de pil toe. Vervolgens wilde ze nog een inwendige echo maken. Zag er ook weer goed uit. BM was 7,2 mm en k zat duidelijk in de luteale fase. Klopte ook, want ik verwachtte toen inder moment mijn menstruatie. Tot slot merkte dr de S nog twee dingen op: bij een volgende behandeling zal het hoe dan ook ICSI gaan worden. Let wel, ALS er een volgende behandeling komt!!! Ze vond de score die wij behaald hebben de afgelopen keer echt triest. In de meeste gevallen is 1 op de 3 embryo’s van een redelijke / goede kwaliteit. Dit was erg slecht. Opmerkelijk is dat wij dit ook al hadden bedacht…. We hebben afgesproken dat we bloed zouden laten testen en zij gaf nog aan dat ze ons adviseerden om in de komende periode geen verdere behandelingen te doen. Ze wilde ons eerst een uitslag / behandelplan geven / voorleggen. Dus al met al een plezant gesprek. Wel keek ze een beetje vreemd op toen ik haar tot slot de vraag stelde waarom ze eigenlijk deze specifieke richting had gekozen binnen de geneeskunde / gynaecologie. Ze had deze vraag nog niet eerder van een patiënt gehad. Ze reageerde leuk en gaf eerlijk toe dat het enerzijds ook toeval was geweest. Dat ze het mooi vindt om mensen te helpen en dat je bezig bent met ‘leven’. In vele facetten van de geneeskunde heb je ook met meer sterfgevallen te maken en dat is bij fertiliteit / gynaecologie ook een stuk lager. De twee assistenten die erbij zaten, vonden het geloof ik wel amusant dat ik vrij spontaan en open praatte tegen ‘de prof’. Inmiddels was het tijd om te gaan en we schudden de handen en zeiden tot ziens. Wederom in de wachtkamer wachten en vervolgens weer naar binnengeroepen voor de laatste paperassen en de aanvraag voor het bloedonderzoek. Keurige uitleg, kopietjes mee, een mooie map mee en we mochten naar P2, waar de bloedafname was. Inmiddels was het 15u30. Bij mij 10 (!) buisjes en bij vriendlief 2. De uitslag en het behandelplan krijgen we op 12 oktober…. Ik blijf weer wat actiever meelezen met jullie! xxx

Hi lieve meiden, Ben net gebeld. Het wordt een Escape IUI... Vanavond nog deca en menopur Morgen deca en Pregnyl 5000 Zondag om 11u20 de IUI... Laten we maar hopen dat het dan in ieder geval een SUPER ei van kwalitEIt is en dan de zaadjes van manlief er heeel hard op afzwemmen en 'm bevruchten.... De gyn zei net heel lief, maar het is een kans, houd hoop hoor. Dat vond ik erg lief. Heb vandaag echt een downday gehad, de hele dag niets gedaan en gehuild. Ga nu even in bad liggen... Oh ja, zondag idd een afsraak maken met mijn fert.arts om te kijken wat nu verder. Zit ook te denken om evt naar het buitenland (Belgie, Gent?) te gaan. Omdat ze daar ook onderzoek doen en Assisited Hatching. Iemand daar ervaring mee? Of ervaring met Gent? Succes allemaal hier! En dank voor het compliment van de dichtjes :color: !

Eerste even naar jullie: Simba! WOW! Gefeliciteerd! Super zeg! Henne, jeetje meisje toch... wat erg. Dat na zoveel weken... Voelde je je ook anders? Of eigenlijk niet? Vind het wel erg knap dat je zo positief denkt over de cryo's die er nog zijn. Goed van je. Maar waarschijnlijk is dat tussen de vlagen van je verdriet door. Heel veel sterkte lieverd! Updeet hier... Zit eigenlijk met hele dikke ogen op de bank. En een kruik, want ik heb het koud. Heel erg koud van verdriet en teleurstelling. Had ik met de Puregon (150/175 eh) de 1e IVF 5 follikels (3 eitjes van slechte kwaliteit, waarvan er slechts 1 goed bevrucht is en teruggeplaatst, mislukt...) nu, met de menopur 225eh SLECHTS 1 FOLLIKEL!!!! Na 6 dagen spuiten :( De follikel is al 17 mm. BMslijm is 7/8 mm en ik word vanmiddag teruggegebld wat ze willen. De kans is heel groot dat het een escape IUI gaat worden... Gelukkig zijn de zaadjes van vriendlief wel van voldoende kwaliteit, dat we een kansje hebben, maar het voelt echt alsof ik voor niets die nare spuiten heb gezet. Misschien zeggen ze doorspuiten in de hoop dat het er alsnog wat gaat groeien mar er was nog 1 andere follikel te zien, die was 9 mm en de rest niet noemenswaardig en lastig te vinden. Ben zo teleurgesteld.... Wat zouden jullie doen?

En dit schreef ik eergisteren nog... Je kunt altijd hopen ‘Het komt wel goed’ Soms lijkt het of iedereen vindt dat ik hopen moet Maar soms is hoop moeilijk Dan vind ik het niet Dan ben ik er bang voor En voel slechts verdriet Hoop moet ik vaak zoeken Verstopt zich voor angst Overladen met gevoelens Dan ben ik het bangst Daar zijn dan de wolken En weg is de zon Mijn geloof is verdwenen Voor ik zoeken kon De kracht lijkt onvindbaar De lach op mijn mond Proeft slechts het zout Van de traan die zij vond Kleurloos is de wereld Zwart wit en geen kleur Ik mopper en klaag Over mijn somb’re humeur Jij probeert me te helpen Jij ziet mijn verdriet Weerspiegeld in jouw ogen Maar het lukt me niet Jij geeft me een knuffel Jij houdt me stevig vast ‘Het komt echt wel goed schat’ Maar ik voel me een last Ik ben een falend lichaam Ik voel me geen vrouw Ik ben het even kwijt Hoe moet het nou? Ik probeer hard te vechten Het positief te zien Morgen, ja morgen Dan lukt het misschien Maar dan hoor ik iemand zeggen “Ik geloof toch echt wel, Dat alles een reden heeft” En daar gaan de gedachten weer snel… Oh ja, hoor ik mij denken En deze rede dan? Dat mijn lichaam niet goed werkt? Wat is daarvan het hoger plan? Ik houd wijselijk mijn mond maar Anders reageer ik vast te fel Daarbij het heeft toch geen zin Maar pijn, dat doet het wel Jij zegt dat ik moet blijven geloven Positieve energie, dat is goed Oh liefje, je moest eens weten Wat jouw kracht met mij doet Ik heb je oh zo nodig Al s ik het even niet meer weet Zoveel als ik van jou hou Als je dat maar niet vergeet Jouw geloof dat doet me vechten Vechten tegen de angst Geloof en hoop dat overwint De liefde duurt het langst Dus als ik straks ga slapen Dan reis ik naar het Land der Dromen Dan droom ik een mooie dikke buik En wens ik dat-ie uit gaat komen En morgen als ik wakker word Dan is de hoop er weer En iedere keer als ik naar jou kijk Dan wordt het meer en meer Mijn liefste krachtbron, Mijn energie Het is onze toekomst Die ik zie!

Hoe onstuimig waait de herfstwind De takken zwiepen heen en weer De bladeren dansen ritmisch mee En strijken dan op de aarde neer Tot de volgende windvlaag ze meeneemt Hup, daar gaan ze weer Net zo lang tot de bomen kaal zijn Dansen de blaadjes nog een keer Soms vergezelt de regen De wind in al haar buiigheid De grijze wolken moeten dan Hun druppels even kwijt Ik wandel door de herfst En vraag aan de wind Of ze even komt waaien in mijn hoofd Zodat ik mijn rust weer vind Laat mijn gedachten dan even De dansende herfstblaadjes zijn Niet meer vast in hersenkronkels Dwarrelend door mijn brein Op zoek naar mijn verloren dromen Verstopt voor angst en verdriet Want als ik vastzit in sombere gedachten Zie ik ook mijn dromen niet Terwijl de regen droevig drupt Grote plassen op de grond Voel ik een warme druppel glijden Een zoute smaak in mijn mond Oh regen met al je nattigheid Maak me alsjeblieft zorgenvrij Al was het maar voor een moment Dit gepieker past niet bij mij Zo graag wil ik weer onbezonnen Lachen en genieten, zorgeloos Gewoon weer blij en vrolijk zijn Niet zo verdrietig en zo boos Weer vol verwachting durven hopen Wegdromen op de dag Mijn ogen dicht, een brede glimlach Omdat ik onze mooiste toekomst zag De warmte weer kunnen voelen De kracht van onze liefste wens Weggewaaid en weggeregend Word ik zo weer een echt mens De strijd tegen de emoties Tegen het oneerlijke gevoel De strijd om hoop te blijven houden Hoe leg ik uit wat ik bedoel Vechten die stomme hormonsters Maken me somber en verdrietig tegelijkertijd Soms ben ik ook heus mezelf nog Maar moet oppassen dat ik niet bezwijk Heel hard vechten om hoop te houden Heel hard vechten voor de kracht Heel hard vechten om te blijven dromen Voor het liefste waar ik op wacht….

Eus, bijna testen..... Hoe voel je je??? Simba, YES, een cryo!!! En hoe voel jij je? Wanneer ga je testen? Henne, houd me een beetje vast aan jouw verhaal! Hoop ook op een goede kwali en kwantiteit! Loopt de zwangerschap goed? Menta, jij bent toch ook zwanger geraakt van de menopur? JE hoeveelste oging was dat? Sylvie, waarom vond jij de bijwerkingen van Menopur zo erg? Udeet hier... Het was zo lekker om vannacht nog even in die twilight zone te zitten... Nog even dat stukje hoop, nog even dromen van een natuurlijk wondertje. Bedacht me vanmorgen in de auto dat ik dus vandaag uit mijn werk naar KV zou gaan om weer testjes te kopen... Maar, vandaag op het werk bleek dat onnodig. Rond een uur 13u een bruine veeg bij het plassen. Het zet nog niet door, maar ik weet gewoon al genoeg. Heb naar de kliniek gebeld om te vragen wanneer ik met de menopur kon beginnen. Bij MCK moet je op de dag dat je ongie wordt met de decapeptyl beginnen en bellen om te vragen wanneer met het stimuspuiten mag beginnen. Nou, weet ik wel dat bruiverlies nog niet echt als ongie geldt, maar wat ben ik blij dat ik al gebeld heb! Zou pas vrijdag met de menopur mogen beginnen (lees: normaal mag je op dag 3 van je cyclus beginnen, maar nu door de drukte dus pas op dag 5!). Omdat het vandaag nog niet is doorgezet met de ongie, heb ik ook nog geen deca gezet. Zal morgen wel moeten. Is in ieder geval een dag minder die nare ***spuit (vind die decapeptyl echt niet fijn!!!) Heb in ieder geval donderdag 18 november de 1e echo... Om te kijken hoe ik op de Menopur reageer. Ben dus ook een beetje emo vandaag. Ben zo bang dat mijn eitjes niet willen groeien en slecht van kwaliteit blijven... Vanavond alleen thuis, vriend is voor zijn werk weg, dus verdrink maar even lekker in mijn misère... Morgen weer acupunctuur! Hoop dat de nieuwe elementen deze ronde (acupunctuur en menopur) voor een mooie afsluiting van het jaar mogen gaan zorgen.... Dikke knuf voor allemaal! xxx

Simba, snap wat je bedoelt... je kunt er niets aan doen, maar soms voel ik me er toch heel schuldig onder... Dom hé? Duim keihard voor je!! 7 is immers geluksgetal ;) ! Eus en Menta, dank voor jullie reacties! Goede kwaliteit is het allerbelangrijkste... Fijn om te horen dat het goed is gegaan Menta! Hoe ver ben je nu? En Eus, waar zit jij nu in de MMM? Ik verwacht vrijdag, dit weekend mijn ongie.... tenzij *droomt ve wonder ;) * xxxx

Dank voor jullie reacties meiden! Sannie, super dat je zwanger bent geraakt :) ! Laat je minimensje nog maar even goed doorgroeien! Sylvie, lees dat jij net een mk achter de rug hebt... Wat vreselijk meid, know the feeling en begrij dat je je nu enorm verdrietig moet voelen. Geef je een knuffel... Het is niet eerlijk soms... Henne, wow, ook al zwanger! Jouw verhaal geeft me moed vwb de hoeveelheid. Super ook dat je nog cryo's hebt. Hoeveel cellig is er uiteindelijk teruggeplaatst? En hoeveel emmy's zijn er teruggeplaatst? Simba, wat spannend, de wachtweek... en tegelijkertijd ook 'killing'... Maar een 7cellige, geeft goede hoop :) ! Is de 6 cellige ingevroren? Wanneer mag je testen? Hier zijn de zaadjes van vriendlief tot nu altijd prima in orde gweest.. "ik" ben "ons" probleem zeg maar ;).... Verwacht vanaf vrijdag mijn ongie (officieel is zondag NOD, maar ben meestal eerder ongie bij 'spontane' cyclus) en dan dus starten voor de 2e IVF.... Trusten! xxx

Hi meiden, Ben net nieuw (zie 'Even voorstellen' voor mijn verhaal) en ga volgende week voor de 2e IVF behandeling. (na 11x clomid, 6x IUI - waarvan 1x raak, helaas mk - en een mislukte IVF). De vorige IVF is mislukt: weinig follikels, slechte kwaliteit embryo's. Nu heb ik menopur 225 voorgeschreven gekregen en vroeg me af wat de ervaringen zijn... Hadden / zijn jullie bijvoorbeeld: - meer eitjes? - meer bevruchtingen? - zwanger geraakt???? xxx Juulz Ben benieuwd!

Dag lieve meiden, Kom me hier ook aanmelden! Mijn naam is Julia, ben reeds 34 jaar... en we inmiddels al een heel traject in de MMM erop zitten.. Helaas, zoals velen hier. Mijn vriend is 38. Toen ik 30 werd wisten we absoluut zeker dat we samen een kindje zouden willen. Zoals iedereen probeer je het dan op de natuurlijke wijze... En dat hebben we achteraf, goedgelovig en vol hoop als we waren, misschien wel te lang geprobeerd. Ovulatietesten, temperaturen... Uiteindelijk zijn we in 2008 naar de huisarts gegaan doorverwezen. Onderzoeken in het ziekenhuis: bij vriendlief alles in orde, bij mij ovulatie inductie geconstateerd. Mijn menstruatie kwam heel onregelmetig en vermoedelijk geen eisprong. Dus aan de clomid gezet. Dat was... in 2009 inmiddels. We hebben dit 11 rondes geprobeerd, in het Flevoziekenhuis. Na 6x clomid - er was iedere keer een eitje en iedere keer een eisprong, kreeg ik de HSG. Ook in orde... Dus vol goede moed gingen we weer verder proberen, immers, je leest dat de 3 x na de HSG relatief iets meer kans op zwangerschap geven. Maar helaas... Niets. Ondertussen waren mijn beide schoonzusjes zwanger (heel snel) en mijn buurvrouw ook... We besloten om naar Medisch Centrum Kinderwens te gaan. Belde in december 2009 en we konden begin januari 2010 al terecht. Iedereen was er supervriendelijk. Bloedonderzoek en intake en de arts zei: het begint echt te kriebelen als ik jouw dossier lees! Stoppen met die clomid: we gaan over op Puregon, Pregnyl en IUI. Ze was erg optimistisch gestemd, wat vertrouwen gaf! Keek toen erg op tegen het spuiten... De 1e IUI eerst 50 eh Puregon, wat 75 werd omdat de follikels niet zo snel groeiden. De 2e IUI 75 eh Puregon. Er groeide iedere keer 2 mooie eitjes, maar helaas: niet raakt. Toen de 3e IUI: Raak! Jawel, ik was voor het eerst in mijn leven zwanger! Kon het niet geloven! Helemaal niet omdat ik sinds mijn NOD echt roze-bruin verlies. Het hield aan... De testen werden echter wel donkerder... De dag dat het bloeden stopte, werd de test iets lichter. De dag erna nog wat lichter... Geen krampjes en ik voelde me echt zwanger... Alleen die testen werden lichter. Met 6 weken mocht ik komen voor een echo: helaas, er was niets meer de te zien. Ze waren bang voor een BBZ, maar het HCG was redelijk laag. De bloeding kwam met 6 weken en 4 dagen. En dan val je wel heeeel hard van die roze wolk in de keiharde realiteit... Maandje rust, een verdrietig weekje weg en daar gingen we weer: op naar poging 4, 5 en 6... Helaas... Iedere keer eitjes, geen bevruchting of zwangerschap. Afgelopen maand heb ik mijn 1e IVF gehad. Wat vond ik de decapeptyl GEMEEN. Au! Puregon 150 eenheden. Helaas liep het niet zo goed als we hoopten: uiteindelijk slechts 5 follikels. Er waren er 3 bevrucht, waarvan 2 het in 1e instantie overleefden. Er is 1 embryo teruggeplaatst, de andere is alsnog gesneuveld. Dus geen cryo's. En, dus weer mislukt. Weer een maand rust. Heb toen ook besloten acupunctuur te gaan proberen. Inmiddels mijn intake en 1e behandeling gehad. We hebben anderhalve week vervolggesprek gehad: de cryo was dus van slechte kwaliteit. Vermoedelijk zijn mijn eitjes van slechte kwaliteit. Krijg nu de volgende ronde Menopur 225 eh in combi met Decapeptyl. Ze hopen dat er meer eitjes gaan groeien van betere kwaliteit. Afwachten dus... Oh ja, zit nu dus in de wachtmaand en heb zowaar vorige week zondag / maandag (dag 15 vd cyclus) een smiley op de ovutest gehad!!! Dus we hopen op een wonder, al weten we dat de kans heeeeel klein is! We gaan dus waarschijnlijk volgend weekend 6/7/8 november ergens beginnen met de 2e IVF behandeling. Aangezien ik nogal balanseer tussen hoop en wanhoop, hoop ik hier met jullie onze ervaringen te delen. Om hoop en kracht uit te putten. Om jullie positieve verhalen te horen, van meiden die in hetzelfde schuitje hebben gezeten. Dus mocht er iemand zijn met een positief verhaal van 'zwanger in de wachtmaand' of 'zwanger met menopur ondanks slechte eicellen' zijn, ik hoor het graag ;) !!! Ga nu gauw slapen, is veeeeel te laat!!! Liefs, Juul.