Ga naar inhoud

meezie

Leden
  • Aantal Items

    1043
  • Registratie Datum

  • Laatst Bezocht

Blog Berichten die geplaatst zijn door meezie

  1. meezie
    Gister zijn ze dan teruggeplaatst onze twee toppertjes die in januari voor een tweede keer de vriezer in moesten.
    "s morgen stik nerveus bij de telefoon zitten wachten en even over half tien ging dan gelukkig de telefoon. Met de mededeling dat we konden komen voor een terugplaatsing om kwart voor 4. Ik was zo blij dat we in ieder geval mochten komen, dan was er in ieder geval 1 goed ontdooid.
    De dag kroop voorbij en om half drie stapte we dan eindelijk in de auto.
    Natuurlijk kwamen we weer veel te vroeg aan bij het Erasmus, bij een parkeergarage, die er nu ineens niet meer was. Ja, er kan een hoop veranderen in 4 maanden tijd.
    Daar toch maar de auto geparkeerd in een van de vakken en lopend naar het ziekenhuis.
    Daar zaten al een hoop mensen in de wachtruimte. Al gauw bleek dat ze ruim een half uur vertraging hadden opgelopen en niet iedereen was daar even blij mee.
    Onze ervaring is al dat ze altijd uitlopen, dus wij keken er niet van op.
    Langzaamaan zagen we de koppels met de arts mee verdwijnen en later weer langslopen in de hal.
    We bleven als laatste open en waren zo benieuwd naar de ontdooiing.
    Eindelijk werden we dan geroepen en hadden we voor het eerst een mannelijke arts.
    Ik mocht me half uitkleden en op de stoel gaan zitten en daar kregen we dan het mooie nieuws te horen.
    Onze twee kanjers waren allebei goed ontdooid en er zat nog een toppertje in de vriezer, Lachend zei ik dat deze twee toppertjes ons gewoon heel graag als papa en mama wilde hebben.
    Arjen vroeg nog of hij mocht kijken maar daar had ze in de kamer niet de goede microscoop voor, jammer!!!
    Ik mocht gaan liggen en onze toppers werden bij mij ingebracht, daarna was het plassen en aankleden.
    Ik wilde helemaal niet plassen, maar ja ik moest ook wel nodig. Ik vertrouw dan toch maar op de verhalen dat je ze niet zomaar kan uitplassen.
    Daarna zijn we genietend naar de auto gelopen, allebei hard hopend op een succes.
    Onze toppertjes waren bijna blastocyst en zitten nu heerlijk warm in mijn buik.
    Ik probeer mijn gewone gang van zaken door te zetten, maar luister wel beter naar mijn lijf. Hopelijk helpt dat. De aankomende tien dagen ga ik genieten en vol gezonde spanning afwachten...
  2. meezie
    Zondag 15 mei
     
    Ik merk dat de zenuwen nu wel aardig beginnen op te spelen. Morgen horen we of er 1 of twee van onze mooi drie cryo's goed zijn ontdooid, misschien zijn het er zelfs wel 3 en misschien ook geen.
    Morgen ochtend worden we gebeld en dan horen we het.
    Het voelt heel gek, ik ben heel positief en heb heel sterk het gevoel dat het ook goed gaat komen en misschien zelfs wel deze keer. Maar tegelijkertijd ben ik zo bang dat de ontdooiing niet goed gaat, en dan...
    ... dan moeten we weer van voren af aan beginnen, prikken punctie etc.
    Maar ja als de cryo's wel goed ontdooien dan is het maar weer afwachten of ze aanslaan.
    Toch voel ik me ook positief, als ik erover denk dan voelt het goed, het voelt alsof het nu onze beurt is.
    Het zou zo mooi zijn als we zwanger worden en we kunnen gaan genieten van een klein kindje van ons zelf, of zoals iedereen zegt van twee kleine kindjes.
    Wat zou het mooi en heerlijk zijn als er iets wat uit jou en je mannetje voorkomt om je heen dartelt, wauw....
    morgen weten we meer en dan nog zo'n twee weken en dan weten we nog meer. Dan alleen nog maar hopen dat het goed gaat groeien en blijft zitten.
     
    Pffff wat zou het mooi zijn als je onbezonnen van je zwangerschap en het maken van een kindje kan genieten. Je geen zorgen hoeft te maken over prikken, puncties, goede bevruchting, goede innesteling en als dat niet is gelukt over een goede ontdooiing, goede innesteling en daarna de zorg of het hartje wel gaat kloppen of je die 12 spannende weken doorkomt en daarna die 40 weken goed gaat afmaken. Want oooo wat zie je vaak dat het nog rond die 20 weken mis gaat.
    Tja, onbezonnen genieten van zwanger worden en zwanger zijn zit er voor ons niet in, maar genieten zal ons toch wel lukken. Als we morgen een emmie of misschien wel twee teruggeplaatst gaan krijgen, dan ga ik eens kijken of ik kan gaan genieten en me kan gaan voorstellen hoe het zal zijn om zwanger te zijn en hopelijk ooit een kindje krijg.
    Dat voelt heel dubbel en het is ook nog maar zo pril, maar als ik moet kiezen tussen angst en onzekerheid of hoop en mooie fantasieën, dan kies ik toch voor het laatste.
    Het verdriet als het niet lukt, zal er echt niet minder om zijn of ik nou geniet of niet.....
×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden