Eef

thanks voor de knuf meiden xxx nu lekker slapen en morgen op naar betere dag xxc

ps Fren, van manlief is het advies niet te praten over vervelend maar over teleurgesteld...dan hou je het altijd neutraal en geef je geen schuldgevoel. De ander gaat daardoor nadenken..haha

Even snel korte reactie, Ceeke, heel veel succes met je poging en verkoop van t huis!!! San, jullie leuk ongelukje met stof en brandmelder :( Erg rot te lezen hoe het met je moeder gaat... sterkte! Henne, jij helemaal gammel en rare dag maar met een prachtige test ; - ) Zit niks anders op dan toegeven en je lijf voldoende rust geven, knuffel! Tool, jij weer door lastige periode, en eigenlijk weinig tijd lijkt het om stil te staan wat jullie is overkomen. Begrijpelijk dat al het familie geluk wel een beetje veel van het goede is in jullie situatie... Hier een beetje balen. Heb van pleegzorg een rare mail gehad, die niet klopt. Nu zijn er bijna 2 maanden voorbij zonder dat er iets is gebeurd door een vreemde administratieve fout van hun kant. Hoe meer ik er over nadenk, hoe moeilijker ik dit traject vind.. as woensdag kennismakingsgesprek bij psycholoog, ik hoop zo dat het wat kan helpen in deze moeilijke tijd. Het gaat redelijk vaak goed met me, maar ik blijf het moeilijk vinden om de situatie te nemen zoals die is. Geniet erg van t kinderatelier en de dagelijkse dingen, voor nu allemaal veel en meer dan genoeg. Het bureaucratische van pleegzorg en alle onzekerheid geeft me op dit moment echt geen positief gevoel...voor nu even genoeg. Collega's hebben me vandaag verrast met een spin per post. In een circulaire, en dan in een urine sediment bekertje. Zo'n vieze vette.............grrrrrrrrrrrrrr staat natuurlijk ook op video. Haha lacht ze als een boer met kiespijn :) ps Fren, zou een heel geschikt moment uitzoeken...om te vertellen hoe vervelend het is om onaangekondigd bezoek bij je huis te zien als je er zelf niet bent. Het zijn zulke trieste breekbare relaties.....Weet een klein beetje hoe dit kan werken...alles wordt uitvergroot en verkeerd begrepen. Maar je kan jouw gevoel ook niet negeren en het is heel begrijpelijk. Redt de familierelatie, maar vergeet jezelf vooral niet!

Ik zit te lezen net en zie de reactie van Mik, ??? begrijp echt niet welke zin je bedoeld...haha, horrormonen? Erg fijn om te lezen dat het ondanks de eerste moeilijke en begrijpelijk belastende tijd goed met jullie gaat, mijn ervaring is dat de eerste tijd de kersverse ouders echt geleefd worden door al het nieuwe wat op hen afkomt, dus heel begrijpelijk dat jullie het rustig aan doen. Fijn dat je weer in je ouwe broeken past ; -) Meis, hoop dat je gewoon blijft schrijven hoor! maar lezen is evengoed leuk, maar dan ben ik wel bang dat je af en toe met een whatsapp of sms bestookt gaat worden ; -) Hier voor manlief een kaartje gemaakt en een klein kadootje gekocht. Morgen is het vaderdag, ondanks dat t voor hem niet weggelegd is wil ik morgen even stil staan bij al zijn mooie vaderlijke en goede kanten die hem zo bijzonder maken, niet alleen voor mij maar ook voor anderen. Het blijft een beetje raar voor anderen misschien, heb immers ook stilgestaan bij moederdag ; -) maar nu dus ook bij vaderdag. Het leven gaat verder en wij hebben evengoed nog steeds iets te geven, en hij kan dat op een hele mooie natuurlijke manier, hoop dat ie het wel begrijpt ;-) Morgenavond naar mijn ouders voor die bijzondere wedstrijd en daar even stil staan bij vaderdag. Ook voor hem een kadootje gehaald, en een kaartje. Ook tijd om bij hem bij hem stil te staan. Lieve meiden fijne avond, enne Mik niet miepen OK? liefs van Eef

lieve meiden, Ook ik meld me af voor de bbq, hoewel ik er wel dubbel in ben ; -) zie jullie graag en de ukkies ook. Ik heb vreemd genoeg deze 2 maanden veel afspraken staan, en ik merk dat het me snel allemaal teveel is, dus rustig aan doen is mijn devies dan maar :( Guusje, veel plezier vandaag, herkenbaar dat het zo wisselend gaat. go with the flow dan maar, hoop dat je een gezellige dag hebt! Henne, hoop zo dat je langzaam kleine momenten kan pakken waarop je stil kan staan en kan genieten van het kleine wonder in je buik, Hier ook in de omgeving weer allemaal nare berichten, geen zelfmoord of zo maar van kanker etcetera, je realiseert je zo dat elke dag er 1 is om iets van te maken, er bestaat niet zoiets als rouwconcurrentie/ het ene is erger dan het andere. Maar soms ben ik wel eens teleurgesteld in mezelf dat ik zo verdrietig kan zijn om wat niet is, terwijl er zoveel is waar ik me handen voor mag dichtknijpen. Als er dan weer nare berichten komen uit de directe omgeving dan komt het altijd binnen met kippevel en verbijstering, en dan ook altijd weer, het gevoel van elke dag is er 1 om wat van te maken..Het voelt zo tegenstrijdig omdat je je tegelijkertijd ook weer beseft dat je zelf ook ergens in zit wat je aan het verwerken bent, zo'n proces is niet te versnellen en op zij te schuiven. Toch zie ik wel in mijn omgeving dat mensen hier zo verschillend mee om kunnen gaan, wat een levenskunst is dat toch. Lieve meiden, zal het niet te zwaar maken op de vroege ochtend, straks lekker de bloemen water geven en eens kijken hoe dit een mooie dag kan worden..enne dat vaderdag kadootje nog ; -) liefs van Eef

even snel vanaf de wc haha, henne en j gefeliciteerd!!!!!! zo blij voor jullie ;-) ruby sterkte meis x

Henne, hoop dat je lekker zult slapen en uitgerust morgen een positieve bevestiging zult krijgen, xxx we denken allemaal aan je, Babeth, klinkt heel positief! spannende tijden weer voor jullie, Ivfsh ook spannend sollicitatiegesprek, klinkt als dat t goed ging! Hier vermoeiende week achter de rug, kom er steeds meer achter dat ik mezelf flink in de weg heb gezeten de laatste tijd. Veel drive om vooral veel op te willen pakken, te willen invullen, denken aan de toekomst en over zinvolheid, en ondertussen zo over mezelf heen stappen. Bij het schilderen (vanavond weer gedaan) wordt ik daar direct weer mee geconfronteerd, ; -) dus mezelf nu de opdracht gegeven, te luisteren naar het gevoel, en het rustig aan te doen en niet teveel moeten of willen. Heb mijn eindopdracht cursus werk met een voldoende afgerond, (6,5) maar dat was dus duidelijk een teken dat het me allemaal moeite kost en op dit moment uit mijn tenen moet komen. Ben echt een strebertje en perfectionist. Kan me niet heugen voor t laatst onder de uhh 8 te hebben gescoord (ja nooit zoveel embryo's natuurlijk ; -)))) Heb ook geen zin meer in dat perfectionistische, lekker relaxt en op gevoel. Eens kijken of ik die koers kan gaan varen ; -) Liefs iedereen xxx

slaap lekker iedereen, het was weer net als t leven dat voetballen ; -) leuk maar ook vreselijk om naar te kijken haha. Henne weer een dag voorbij ; -) Tool, wat fijn dat je zo goed begeleid wordt, en goed om te lezen hoe je er mee om gaat, Hier weer een lange dag achter de rug, kinderatelier was weer leuk maar ook wel even aanpoten. Leer er veel van, ook over mezelf :( / ; -) xxx San hoe is het bij jou? Trek je het een beetje? heavy tijd voor jou, xxx Babeth, viel interview tel mee? xxx

Hi lieve allemaal, Het lukt me niet goed om op iedereen te reageren.. even kort, Sen, jouw verhaal is echt natuurlijk te gek voor woorden, wat me wel opvalt is dat je een hele mooie en gezonde werkdrive hebt, en dat je daarin je eigen weg gaat, hiermee kan je denk ik ver komen ! Het enige is nu natuurlijk dat dit niet in de weg moet gaan staan van je gezondheid. Als ik je berichtjes las, laatst over je vermoeidheid en misselijkheid, dan denk ik nu wel van, waar is de grens van wat gezond is voor jou en je kleintje, ik snap gewoon niet dat de werkgever niet met dezelfde intentie met jou hierover kan praten. Niemand koopt er wat voor als jouw gezondheid geschaad wordt, en zij evenmin. Het lijkt wel of jij de leider bent hier en zij het laten afweten. Onkunde? Overmacht? De gemakkelijke weg? Onbegrijpelijke reactie van haar. Nu tijd hierin steken kan haar straks veel problemen besparen. Sterkte hier mee en vooral voor jezelf kiezen, xxx Babeth, wat een eerlijk verhaal heb je geschreven, het lijkt me heel moeilijk zo'n keuze. Het enige wat voor jou echt belangrijk is hoe je gezondheid het doet onder de huidige situatie en een zwangerschap, is de situatie vergelijkbaar als de situatie met het dragen van Imke? ( qua BMI/ bloeddruk etc) . Jouw gezondheid zou altijd voorop moeten staan, nu kom je in een duivels dilemma te zitten. Ik kan niet inschatten hoe de kliniek voor de gastric bypass en hoe je gynacoloog hier tegenover staat, Ik denk dat vooral het contact met de laatste hierin belangrijk is qua inschatting wat veilig voor jou en je gezin is. Ik vind het super dat je er zo instaat en er voor gaat, en snap heel goed je dilemma. Er komt vast een goed besluit uit, ik denk alleen dat de kliniek voor de gastric bypass op een hele andere manier er tegen aan zal kijken dan je gynacoloog, als het goed is zou zo'n psycholoog juist neutraal moeten zijn en je kunnen helpen in besluitvorming, maar of je daar nu op het juiste adres zit voor een echt neutraal advies, dat vind ik moeilijk in te schatten als je begrijpt wat ik bedoel ; -) Vooral eerst met elkaar rijtjes maken en praten, en overwegingen naast elkaar zetten, je komt vast tot een goed besluit, knuffel! Henne jij een emotionele dag, nog heel even meissie, hoop snel dat je wat meer duidelijkheid hebt! xxx Eef

Lieve Guusje en manlief, wat een zware tijd voor jullie, las dat jullie het al snel aan je ouders en schoonfamilie wilden vertellen, direct de confrontatie, het niet uit de weg gaan, zo dapper en goed! In mijn beleving in dit proces is het rouwverwerking en fases doorgaan, en samen elkaar hierin vinden, en zingeving op een andere wijze vinden dan de zo gewenste grote wens. Een zwaar verlies, en niet anders. Er komen ook voor ons vrouwen die geen moeder zullen zijn mooie en indringende momenten, anders misschien dan die dromen die we zo gehad hebben, maar niet minder groots of mooi, en voldoening gevend of uitdagend. Het leven gaat een andere weg, en we worden op een ander pad gezet dan dat waar we zo over gedroomd hadden en wat zo natuurlijk en normaal leek, nu wordt het anders. Allerlei rouwfases lopen door elkaar heen. De kunst en de uitdaging het te ervaren en ons zelf en onze partner en omgeving liefde te geven en het voor elkaar mooi te maken, te troosten in moeilijke tijden. Levenskunstenaars te zijn. Een zwaar proces, soms zo vermoeiend, en zo verdrietig, maar op andere momenten ook zo bijzonder! Jij probeert altijd weer naar het grotere geheel te kijken, daar wil ik je niet alleen een lief bedankje voor geven, het verdriet trekt mij nog wel eens in een klein hoekje, zo is mijn ervaring, dan is het altijd fijn niet alleen te zijn, en hier is een fijne plek om onze gevoelens en ervaringen te delen. Je bent er altijd voor anderen, dan weer lieve woorden, dan weer een stuk optimisme, ik vergeet het soms wel eens te schrijven, maar je bent een kanjer met een groot hart, en je hebt mij en anderen regelmatig het afgelopen jaar met een klein gebaar er weer bovenop geschreven ; -) zag dat ook bij anderen! Ik wens je toe dat je die kracht vast kan houden en dat het jou en je partner verder helpt in deze zo moeilijke fase in jullie leven. Het is al weer te lezen in je berichtje hier boven en dat doet me goed, lieve Guusje en manlief, knuffels xxx

Je hebt die #@$% fertiliteitspoli maar gelukkig hebben we ook dit forum, de KNUFFELPOLI

Lieve Guusje, net al een heel bericht getypt, ik herinner me het ook nog als de dag van gister, dat telefoontje, dat lamgeslagen zijn, zo intens verdrietig zijn, ik kon het gewoon niet aan mijn ouders en schoonouders vertellen, janken en janken. Pas later ging het wat beter. Met mijn schoonmoeder heb ik heel toevallig gister ( een jaar later) voor het eerst een fijn en goed gesprek gehad, eerder kon ik het gewoon niet. Stap voor stap, dat is wat ik er wel van begrijp, er komen momenten waarop er beter over te praten is, en dat is voor iedereen verschillend. Ik heb het lang volgehouden te roepen dat ik het voor C en ouders en schoonouders erger vond, gaanderweg kon ik mijn eigen verdriet beter plaatsen. Zorg goed voor jezelf en je lieve man, en idd net als Martha schrijft, toelaten, het is zoiets verdrietigs xxx en toch wordt het beter, maar die rotfases.... Toelaten lijkt nog steeds goed en het beste te werken, lieverd, er komen er weer lichtjes xxx

Wat een enorme klap, heel veel sterkte lieve guusje en manlief, geen woorden voor....xxxx en dan dat stomme bloedprikken en telefoontje nog...bah knuffel!!!

hoi Naomi, voor zover ik van haar begrepen heb, wilde ze door omstandigheden geen contact, ik denk wel ze nu steun kan gebruiken, en een lief woord, maar hier leest ze idd niet mee. Nu begrijp ik dat Henne contact met haar heeft gehad. Maar in hoeverre ze wel of geen contact wil is de vraag. Henne, heeft ze hier nog iets over gemeld? Ik zal haar een pb doen op fb en laten weten wat je hebt geschreven, dan ligt het verder bij haar hoe of wat qua contact en zo. Lieve woorden van je!

Wat een rotbericht van Zara, brrr, als ik kom kom ik alleen. Ik ben de laatste week aan het twijfelen omdat de rouwverwerking opeens weer volop draait. Ik vind het een superfijn idee jullie allemaal te zien, en de kleintjes, maar het moet wel kunnen mentaal / emotioneel, en daar twijfel ik de laatste week aan. Hoop dat daar begrip voor is, ik laat het zo snel mogelijk weten. xxx

Guusje wat balen die onduidelijkheid..sterkte en op naar morgen met duimen xxxx

Martha lieve schat: helemaal in de roos ;-) eentje voor de verzameling ! Henne moeilijk zo'n interpretatie he, 50/50, in licht van berichten meiden die hier gi positief gepost hebben is het echt wel een stap in de goede richting, we denken aan je xxx Guusje, hang in there! Even met aandacht mn huis opruimen ;-) xxx

Wat een emotionele achtbaan hier...had absoluut niet verwacht Henne dat je zo'n dag voor je kiezen zou krijgen...Ik lees nu al af en toe je kracht en doorzettingsvermogen terug en je humor die je zo met je lieve mannetje deelt, mooi om te lezen! Nu dus stap voor stap dag voor dag, op naar de volgende stap, we leven allemaal met je mee en proberen je zo goed en kwaad ( niet te vloeken ; -) te steunen. Ik was blij dat ik hier gister mijn verhaal kwijt kon, jullie begrijpen zo goed hoe het kan voelen op zo'n moment en ik heb dan het gevoel dat ik het kan delen met jullie en de reacties steunen me zo. Heb moeite soms om dit in mijn omgeving kwijt te kunnen, een enkele collega of vriendin, maar dat is niet altijd makkelijk. Ook de reactie van Martha, over dat je je soms wel eens af vraagt omdat je zover gegaan bent en wilde gaan in je wens, of je het dan nu niet extra moeilijk hebt gemaakt, al die twijfelende gedachten, en al die moeite met die scherpe pijn. Als ik jouw berichtje dan lees over dat je zo bang bent niet goed er mee te kunnen leven mocht het niet lukken geen kindje van jullie samen te krijgen, dat het dan zo moeilijk is, dan kan ik me dat goed voorstellen die angst en het verdriet. het staat zo totaal tegenover waar je nu voor aan het vechten bent! We weten allemaal dat het leven niet maakbaar is, maar we weten net zo goed dat het ook zomaar om kan draaien en dat er genoeg is om hoop te hebben dat het zich ten goede te keren ( lees alle verhalen van vandaag maar weer, en van Caro en Es..) dan weet je weer dat het de moeite waard is er voor te vechten. Gelukkig zijn er vele mensen en lieve vrouwen die hierover hele troostende en goede woorden hebben opgeschreven die steun kunnen bieden. (en ze zitten ook hier ; -) allemaal denk maar aan ivfsh, Babeth, Syl, Kaartje, Es Ruby, San, Tool, Testr, Martha, Fren, Caro en alle anderen ; -) geen uitzondering, jij zit er natuurlijk ook bij ; -) Zit nu zelf even in een dip en voel me verdrietig en dat is het even moeilijk om ze helder voor de geest te krijgen, maar de boodschap van deze fantastische mensen is steeds weer dat er voor iedereen een prachtige weg is weggelegd, ook al moeten sommige dromen opgegeven worden, er is zoveel meer en er is genoeg. Pijn, verdriet, boosheid en rouwgevoelens goed kunnen doorleven is een zwaar proces, maar er is echt een weg door heen! Zelf haal ik veel troost uit sommige boedhistische teksten, die focussen op wat mensen voor elkaar kunnen betekenen, en over hoe je de zware tijden kunt doorstaan. Als ik me weer een beetje bij machte voel zal ik snel weer wat opdiepen en een troostegeltje voor je maken ; -) lieverd kruip tegen je mannetje aan, zet door en vertrouw op je kracht elkaar en de liefde! Voor Ceeke ook vandaag een extra knuffel. Guusje, leef met je mee en denk aan je, op naar een wonder, het is een goede en mooie kans probeer te vertrouwen, nog heel eventjes, als het helpt schrijf het van je af, weet dat we ook voor jou heel erg duimen, de spanning is zo voelbaar, ook een enorme knuffel voor jou xxx Nou dat was het weer even voor vanavond van knuffelsmurf xxx

Wat een domper wat meer zekerheid is je nu zo gegund en ook positiever!! Knuffel xxx

THanks lieve Mart, (en alle andere lieve berichtjes) vandaag gaat het iets beter. Nou ga ik ook maar iets persoonlijks toevoegen :( iedereen is het hier ten slotte ten volle uit, ben bij ha geweest en doorverwijzing voor psycholoog gevraagd, die heb ik via via gevonden, ga er over 2 weken heen voor kennismakingsgesprek. Het is 9 juni een jaar geleden dat de laatste terugplaatsing was met nul resultaat en wat afgesloten werd, en ik merk dat ik het moeilijk blijf vinden, heel moeilijk om te accepteren, ook al weet ik rationeel dat het belangrijk is aanvaarding te zoeken en nieuwe uitdagingen aan te gaan. Hoop dat ik handvaten kan krijgen. Alleen het verdriet uiten heeft geen effect, het gaat wel beter maar het blijft moeilijk. Henne, nog heel eventjes, duim voor een mooie echo voor morgen! Wel meegelezen maar even geen reaktie paraat. Hoe is het met Guusje? IEdereen een knuffel, liefs van Eef xxx

Ha, ik heb ook al regelmatig over terugtrekken gesproken en zo en wat afstand, maar het is zoals Henne het ook beschrijft en Tool, je hebt elkaar toch leren kennen, en leeft mee en wilt de ander helpen zoals je zelf ook zo geholpen bent! Jullie lieve berichtjes hebben me trouwens erg goed gedaan vanavond, C was om half negen thuis en zoals vanouds fijn kunnen praten en dicht bij elkaar kunnen zijn, zo fijn! Het was fijn om het met jullie te kunnen delen. Soms is de pijn zo scherp. Je weet dat het er later weer anders uit ziet (nu eigenlijk weer al een beetje) maar op zo'n moment kan je gewoon geen kant op met je gevoel... Ik vind het erg fijn om zo regelmatig te lezen dat jullie zo oprecht en eerlijk zijn, dat is vaak het mooie juist! Het maakt jullie stuk voor stuk toppers en zo bijzonder! Tool jij bent ook altijd zo openhartig en eerlijk, en zo'n enorme doorzetter, altijd een lief woord voor een ander. Het is zo te begrijpen je verdriet en frustratie en je dip! Doe wat goed voelt, en als het helpt schrijft het gewoon op! Hier gaat alles op en af en door elkaar, soms is het confronterend en kost het energie, maar ik weet zeker dat iedereen hier zijn balans weet te vinden, gaat het goed dan ben je er voor elkaar, is het moeilijk, dan blijf je je bijjezelf, vrijheid blijheid! Je hoeft je niet schuldig te voelen, grote dikke knuffel voor jou, doe wat goed voor je voelt! Misschien moeten we toch eens met elkaar een creatieve d&d creatieve meeting doen ; -) benieuwd wat daar uit zou komen, vast een explosie van kleur, vorm en lijn!!! Kreeg nog een heel lief berichtje van t kinderatelier, kon er vanmiddag niet bijzijn, en de meiden hadden me zo gemist ; -) Nou ik hen allemaal ook en het gezellige samenzijn en lekker bezig zijn met creativiteit, dat doet me zo goed! LIeverds, knuffel voor jullie allemaal xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx ZO ; -) Wen mooi beschreven trouwens, en ook mooie foto op fb! Henne nog heel even!! Es gefeliciteerd met je mooie buikecho!

Lees mee maar weinig energie om te reageren. Vandaag voor mijn loopklachten bij specialist geweest. Gelukkig hoeft er niks te gebeuren en schroef zat goed, gewoon zo doorgaan en gezien wat er gebeurt is gaat het goed en hoort het er allemaal bij. Door hypermobiliteit zullen heupklachten die ik nu al driekwart jaar heb, wel lang duren, foto bekeken, en opgelucht dat mn enkel er nog goed uit ziet. Maar ja toen kwam de vraag of we kindjes hadden, want die hypermobiliteit zou wel overgedragen kunnen worden. In die spreekkamer ging het nog wel, maar terug naar huis was ik er even helemaal klaar mee. Het breekt toch mijn hart zo'n vraag, het gaat zo goed de laatste tijd qua rouw tenminste niet meer het gevoel dat ik er geen zak meer aan is, ben weer dingen aan het plannen etc etc, af en toe weer gek lachen. En dan weer zo'n opmerking die er keihard in komt. Hebben jullie kindjes. #$%^& hij weet van niks natuurlijk maar mijn dag is naar de klote. C moest naar cursus en die heeft me bij t centrum/station afgezet, maar die vond t niet fijn ook zo. Je wilt zo graag positief verder maar soms hakt het er toch wel erg in. Had eerst nog opdracht flink te shoppen maar dat ging gewoon niet geen puf, nu lekker thuis. en niks. Zo dat was mijn ego bericht ; -) moet ook af en toekunnen xxx

Wat super dat ze weer bij elkaar zijn trouwens, en jij misselijk ;-)

Ja tuurlijk is er zat te bedenken;-) voor de kleinsten is het wat vrijer werken, de oudste kan echt iets moois maken ;) met die kleinsten lukte het prima op een doekje of doek met favo kleuren ( niet teveel keuze geven) te verven te rollen en weet dan dat ze bv bij v&d kinderrollertjes hebben met streep of blokmotief ook vinden ze die grote schoonmaaksponsen met rafels fantastisch...de ene keer was dat voldoende de andere keer heb ik er na met elkaar figuurtjes uitgezocht en er op gezet. Hangt nu nog ;) de oudste kan je van alles voor bedenken maar het leukste is een ow waar hij helemaal voor warm loopt, dat is zo verschillend per kind, wat ik zou doen is een lijstje maken met uitleg er bij van een aantal mogelijkheden en dan kijken waar ie van gaat glimmen...heel leuk vonden de kinderen van t atelier om een eigen foto op de compu te vergroten en in sterk contrast uit te printen, dan alle onderdelen die je krijgt omcircelen en uitknippen en op schilderij leggen en omcircelen. Dan zien ze gelijk alle verhoudingen en dan aansprekende contrasterende kleuren gebruiken om de vormen in te kleuren en dan heb je dus een heel eigen en hip zelfportret vonden ze superleuk! Je kan dat dan natuurlijk ook doen met foto gezin. Vooral met elkaar vormen en kleuren kiezen ( daar zijn hele goeie websites voor btw voor goede kleurencombi's) hoe klein of groot je het maakt...kinderen houden heel erg van groot ;-) eindresultaat is een eigen uniek abstract werk. Enige wat jij doet is ze sturen en de juiste dingen klaarleggen en vooral bij de kleintjes een kamer gebruiken die je afplakt en die dicht blijft. Aan heteinde naar de douche tillen want ze zitten onder met name die van drie;-) ten overvloede: oude kleren.... Verder vinden de meeste klei en speksteen ook helemaal super ;-) als je meer ideetjes wilt er zijn er nog wel een paar bv associeren en dan niet realistisch iets maken maar dingen diloor elkaar gooien dan wordt t echt abstract. Zo hangt er in t atelier een tekening an een hoofd met direct er op 2 ballerina schoentjes, dat meisje houdt van dansen ;) je kunt ipv verf ook kiezen voor oliekrijt trouwens, iets minder chaos misschien ;-) vooral heel veel foto's maken want het is echt geweldig. Heel belangrijk niets uitspreken in trant van dat is niet mooi....wil je anders dat proberen....hoe meer ze op hun eigen gevoel af gaan hoe vrijer het werk wordt, soms best moeilijk maar voor de kinderen heel belangrijk.het enige wat je subtiel kunt beinvloeden echt is door niet alle kleuren klaar te leggen ;-)

Zal van de week een fotootje plaatsen, het is een merida geworden ( de trek is gestolen) was een beetje kiezen tussen een giant of de merida, maar helemaal blij met het comfort, mag m woensdag halen en kreeg een leenfiets mee, aardige mensen met zaak vlak bij ons in de buurt, wordt nu tip top gemaakt ; -) slaap lekker Henne en lieve d&d meiden!