wen72

Babeth, wat een goed nieuws! Woensdag dus de tp! Stel dat ze woensdag alle drie toppers zijn, hoeveel laat je dan tp? En kunnen ze eventueel weer opnieuw ingevroren worden?

Succes vanmiddag!!!. ik hoop dat ze iets voor je kunnnen betekenen. Het zou wel heel fijn zijn.

Ha,ha...... Als ik er ook zo goed aan toe ben, zal ik tijdens de weeen hier berichtjes gaan posten. Maar als mijn bevalling weer net zo lang duurt als bij mijn zoontje, ga je aardig slaaptekort komen...hi,hi. Die duurde namelijk 36 uur, gezien vanaf de eerste wee. Maar ik zal voor de zekerheid even vragen of ons ziekenhuis ook wifi heeft, zodat ik je tegen die tijd op de hoogte kan gaan houden.

Kimmie, succes straks! Al dat sressen en slechte slapen is ook niet fijn voor jullie beide. Je zit al aardig op termijn. Kunnen ze je anders niet sneller inleiden, bijvoorbeeld met 38 weken ipv het helemaal uit te zitten? Ben ook beniueuwd naar al jullie buikfoto's.

Ik ga mij nu toch echt loswurmen achter de laptop en mijn bedje opzoeken. Morgen weer een drukke dag met bekkentherapie en daarna osteo.

Nathalie, ik herken het uitkijken naar de volgende mijlpaal. Eerst de 16 weken, dan de 20 weken etc.... Iedere keer weer blij met een goede echo en dan weer wachten op de volgende. (en dat gaat maar niet over, hi,hi) Wat heerlijk dat alles goed gaat en dat de misselijkheid wat meer beheersbaar is. Hopelijk gaat dat kwaaltje snel helemaal verdwijnen. Ik heb nog steeds veel last van mijn bekken en zit nu al volledig thuis. Wekelijks therapie en lopen (lees: waggelen) met een bekkenband. Ach, het gaat vanzelf weer over. Ik vind het veel belangrijker dat het met ons ukkie goed gaat! Ik heb nu iedere 2 weken een controle bij de gyn (met echo) en alles loopt helemaal naar wens. Daar ben ik dankbaar voor! Het gaat nu inderdaad opschieten. Nog 7 weekjes en dan mogen wij ons ijsbeertje eindelijk in de armen sluiten.

Babeth, ik duim voor je op een positief telefoontje! Spannend!

Oeps, dan had ik het verkeerd gelezen. Ik dacht nl dat je cyste spontaan was verdwenen, maar je eierstok blijkt dus bijna onvindbaar te zijn. Dan zullen de echo's ook best gevoelig / pijnlijk zijn als ze op zoek zijn naar de eierstok. Althans, dat kan ik mij zo voorstellen. Is het voor de artsen aan te geven hoe een eventuele volgende poging zal lopen mbt de stimulatie? Nou weet ik wel dat dit iedere maand kan wisselen, maar mogelijk hebben ze daar nog een medisch advies over. Hopelijk zijn er donderdag toch nog wat follikels bij gekomen, die nu bijvoorbeeld nog niet goed zichtbaar waren. Succes!

Nathalie, Ik zie dat je al over de 12 weken ben! (op naar de volgende mijlpaal) En ik lees ook dat de nekplooimeting er goed uit zag! Wat heerlijk, meis!! Hoe is het verder met je? En met de misselijkheid?

Dublin, wat balen dat het nu zo loopt. Hebben ze er nog een verklaring voor waarom er nu maar 2 follikels groeien en waar de cyste gebleven is? Ik kan mij voorstellen dat je deze poging wilt afbreken. Zeker als je stimulatie beter zou kunnen. Jeetje, niet leuk dat dit zo loopt. Sterkte.

Mijn oogjes beginnen zwaar te worden dus ik ga maar eens proberen of ik kan slapen. Fijne avond / nacht en slaap lekker allemaal. Tot morgen.

Dank je! En het haar is inderdaad heel bewust zo gedaan...haha.

Girl, die "opvliegers" herken ik wel. Ik kreeg die ook altijd enkele dagen na tp. Tiijdens onze vierde en vijfde poging (ik slikte toen respectievelijk 5 en 10 mg prednison) kreeg ik daar ook last van. Na onze cryo terugplaatsing herkende ik de klachten en ben direct mijn prednisolon gaan verdubbelen bij de eerste tekens van opvliegers. Het kunnen inderdaad namelijk afstotingsverschijnselen zijn. Wat betreft de vitamine D, zal ik even moet terugkijken hoeveel er door Pf was aanbevolen. Daat laat ik je nog wel weten. Loop je ook bij Pf of alleen hier in Nederland?

Vorige week was gevraagd om buikfoto's. (de foto's van M zijn kamer volgen nog) Dit zijn de meest recente: [ATTACH=CONFIG]5134[/ATTACH][ATTACH=CONFIG]5135[/ATTACH][ATTACH=CONFIG]5136[/ATTACH] 33 weken zwanger

Hier de buikfoto's. [ATTACH=CONFIG]5131[/ATTACH][ATTACH=CONFIG]5132[/ATTACH][ATTACH=CONFIG]5133[/ATTACH]

Dank je wel! Daar heb je gelijk in! Wij zijn in ieder geval dankbaar dat hij is gestorven is in een vertrouwde veilige omgeving ipv ergens buiten op straat.

Meiden, wat heb ik een mooie foto's voorbij zien komen op FB en hier! Echt heel cool! En, rox...waarom nou zo onzeker voor de foto? je zag er echt prachtig uit, meis! (maar ik herken het wel, hoor..) Wij hebben pas 2 maart een fotoshoot staan. Ik zal anders wel een recente buikfoto opzoeken en hier plaatsen. Ik heb namelijk het idee dat mijn buik echt megagroot aan het worden is. Sky, die woezel en pip shows zijn zoooo leuk voor die kindjes! Wij zijn er ook ooit geweest en je merkt al veel jonge kindjes dat de concentratie het laatste gedeelte opraakt. Sushi, hoe is het met jullie? Is het liggen nog een beetje vol te houden. En met de rest? Ik twijfel nog steeds over de 9 maanden beurs. Volgende week maar even kijken.

Nu net even bijgelezen en ik hoop dat ik alles nog een beetje op een rijtje hebt. Ceeke en Syl, sterkte! Wat ontzettend k****. Babeth, jij dus morgen weer bellen hoe de deling verder is gegaan. Spannend! Wanneer zou je dan eventueel een terugplaatsing hebben? San, beterschap met R! Tolltje, lekker genoten van Doe maar? Ik zag althans een liedje voorbij komen op de WA. Henne, Wat fijn dat het goed gaat met T. Hij is al aardig aan het bijkomen mbt zijn gewicht. Wat betreft je eigen gezondheid en kraamvisite, kan ik mij alleen maar aansluiten bij de wijze woorden van san. En ook hier is jouw verhaal erg herkenbaar. Het is in het begin gewoon zwaar en dan ga je je twijfels krijgen. Komt echt goed, hoor! Het wordt steeds makkelijker. en nog veel leuker! Ik moet heel eerlijk bekennen dat is nu al soms een beetje tegen de eerste zware periode kan opzien. De gebroken nachten, het ritme vinden etc. Fren, wat een verhaal met dat zakkenrollen! Bah en dan dat geregel en gedoe met al je pasjes. Daar ben je nog weken mee zoet. Gelukkig hebben jullie wel F haar verjaardag kunnen vieren. Eef, wat een veranderingen heb je voor de boeg! Dat wordt dus een komende drukke periode. Gelukkig wel allemaal positief nieuws! Guusje, fijn om te lezen dat het goed gaat!!!! Ego: vandaag hebben wij onze kat moeten begraven. Niet leuk!!. Wij hadden 3 katten, waarvan er 1 suikerziekte had, hierdoor spoten wij 2 keer daags insuline. De insuline kat was een aantal dagen geleden naar buiten gegaan en helaas niet meer teruggekomen. Dat was niets voor onze kat, want het is namelijk geen echte buitenkat. Vaak een frisse neus in de tuin en dan weer snel naar binnen. Wij maakten ons dus al behoorlijke zorgen en vreesde het ergste. Ook op ons roepen, zoeken en lekkere hapjes kwam hij niet tevoorschijn. Vanmorgen vroeg stond hij echter onverwachts voor de deur. Hij was echter meer dood als levend. Hij zwalkte helemaal op zijn pootjes en had een hele aparte lucht om zich heen. Onze andere katten roken de zijn lucht en renden echt keihard weg. Heel apart. Wij dus de kat op een dekentje gelegd en hij maakte een raar geluid. Hierop besloten om naar de dierenarts te gaan, maar wij waren nog niet aangekleed. (en om nou in je badjas en evakostuum in de auto te stappen) Dus snel naar boven om aan te kleden en toen wij beneden kwamen was hij al helaas overleden. M dus heel verdrietig. Tja, probeer het maar eens uit te leggen aan een vierjarige. Wij hebben dus maar besloten om de kat in de tuin te begraven (tja, ik weet dat het officieel niet mag...) Samen met M een gat gemaakt en de kat er voorzichtig in gelegd. Kaarsje er op en gedag gezegd. Wij hebben verder aan M uitgelegd dat de kat vannacht een sterretje gaat worden zodat die weer samen met onze hond (die vorig jaar februari was overleden) kan gaan spelen. Nu maar even kijken, hoe hij dit verder gaat verwerken. Ik troost mij dan zelf maar weer met de gedachte dat de kat in ieder geval nog een goed leven heeft gehad. (hij was namelijk ooit als zwaar verwaarloosde kat gevonden en toen hadden wij hem geadopteerd)

Welterusten meiden. Hopelijk op een goede nachtrust voor ons allemaal! Tot morgen maar weer.

Ik sluit mij helemaal aan bij Caro! Op naar de eerste nacht thuis samen met je mannen. Ik hoop dat je een beetje kunt rusten.

Handige tip! Ben namelijk bang dat ik straks (zodra de kamer af is) toch ook "los" gaat met shoppen. (en ik maar stoer roepen dat ik alles al zo'n beetje heb. En dat klopt eigenlijk ook. Wij hebben alles bewaard. Denk dat ik die dingen dan zelf maar op MP ga zetten en ik toch wat nieuwe dingen ga shoppen)

Wat een leuke link! Ondanks dat ik al een hoop spullen heb, is het babyvirus hier toch ook toegeslagen...haha. Ik ben al dagen aan het surfen voor wat leuke baby hebbedingetjes (die ik eigenlijk helemaal niet direct nodig hebt), zoals een nieuw boxkleed, verschoningsmatjes etc. Ik neig erg naar dingen van k.oeka of snoozebaby (helaas wel vaak erg prijzig). Zeker nu wij aan de babykamer zijn begonnen........leuk, leuk, leuk!

Ooohh, babeth. ik lees nu pas 1 pagina terug (had ik even gemist) en zie dat het spannende dagen voor jullie gaat worden! De kaarsje gaan weer aan voor een goede ontdooing, doordeling en terugplaatsing. toi, toi, toi.

Ha meiden, Henne heeft mij (door de ervaring van haar eigen bevalling in relatie tot prednisolon gebruik) hele waardevolle tips gegeven. Ik wil jullie deze niet onthouden omdat ze voor iedereen heel bruikbaar kunnen zijn tijdens een zwangerschap / bevalling terwijl je nog prednisolon gebruikt. Het kan namelijk een hoop onduidelijkheid (en leed) voorkomen! Hier komt het:Maar goed, Wen.....sta op een afspraak met een kinderarts vóór je bevalling zodat er duidelijk is wat er moet gebeuren. En laat ook dat stressschema vooraf opstellen. Bij mij moest de internist het gisteren nog doen, wilde me vier dagen via het infuus geven ook nog eens... Uiteindelijk mag ik nu gewoon tabletten slikken, maar het was allemaal dus echt mega onduidelijk voor de verlosafdeling terwijl de verloskundigen tijdens de consulten er allemaal over deden alsof het gesneden koek was. Oh en nog een tip: je zult een infuus moeten hebben voor de prednisolon en evt ook voor pijnstilling of iets anders. Nu ben ik al niet makkelijk te prikken, maar prednisolon tast je vaten aan en er zijn vier mensen voor nodig geweest om bij mij een neus te zetten. Uiteindelijk is er een anaestesist voor gekomen, tweede infuus met spoed later ging er gelukkig wel snel in, maar ik heb nu twee bont en blauwe handen. Laat ze daar dus ook alert op zijn en direct iemand van anaestesie halen ipv zelf te aan modderen. Mooie punten voor in je geboorteplan ;-) De kinderarts komt in beeld vanwege de onderzoeken aan je ukkie na het gebruik van stressmedicatie. Het is vooral fijn als dit al vantevoren is kortgesloten. Henne, nogmaals dank voor deze info! Superlief dat je hierbij stil staat, terwijl je nog zelf aan het bijkomen bent van je avontuur! Ik heb het dus hier maar even geplaatst zodat er meerdere meiden gebruik kunnen maken van jouw ervaring.

Henne, ik las inderdaad in het februari topic dat T middels de vacuumpomp is geboren. Wat babeth al zegt: die kleintjes kunnen daar behoorlijk last van hebben. (zeker mbt het hoofdje en het nekje). M is ook middels de pomp geboren en wij kregen toen het advies van een contact verbod, hetgeen wilde zeggen dat wij hem de eerste week niet van schoot naar schoot moesten laten gaan. Dus toen even geen geknuffel en tillen door de visite. (was voor ons lekker de reden om die eerste week totaal geen kraamvisite toe te laten behalve de oma's, mijn stiefzoon en mijn allerbeste vriendin. Kon ik zelf ook even bijkomen) Op de langere termijn zou je eventueel ook nog kunnen denken aan een check bij de osteo, maar ik hoop uiteraard dat dit niet nodig is. Nu lekker gaan bijkomen van dit heftige avontuur!