wen72

Mik, pffff. Gelukkig is het niet heel ernstig. Het klonk namelijk erg eng. Heel veel beterschap! Gaat het wel lukken om overdag wat hulp te krijgen? Tool, jij ook al in de lappenmand met een beginnende blaasonsteking. Bah. Ook veel beterschap! Zo te lezen hebben sommigen van ons afgelopen nacht wel een hele korte nacht gehad. Nooit echt fijn! Dan maar vanavond wat vroeger onder de wol? Ruby, wat heeft A toch een boel werk verricht! Wat fijn dat er mensen zoals A zijn, die er toch maar weer iedere keer voor zorgen dat wij veilig in de auto kunnen zitten. Kan hij vandaag een beetje uitrusten of gaat het nog steeds allemaal door? Sen, ik loop inderdaad bij de osteo hier in het dorp. Zij heeft zich met name gespecialiseerd op baby's en kinderen, waardoor zij voornamelijk baby's /kinderen in haar praktijk krijgt en dus ook behandeld. Zij doet echter van oudsher ook volwassen personen, waardoor zij zo nu en dan ook plekjes heeft voor volwassenen. (zeker als je eenmaal "vaste" klant bent). Als je googled op os.teopathie westl.and, dan kom je op haar site en kan je zelf lezen mbt welke klachten zij mogelijk iets kan betekenen. Ik heb zelf alleen maar positieve ervaringen bij een osteo. Ik ben vandaag lekker thuis gebleven. Gezien jullie ervaringsverhalen, ben ik toch wat serieuzer gaan nadenken over mogelijk vervroegd zwangerschapsverlof. (die gaat officieel over 5 weken in). Ik ga morgen eens het eea met de bekkentherapeut bespreken want ik zit er zeker niet op te wachten om na de bevalling nog heel lang met bekkenklachten te moeten lopen. Ik wil dan namelijk zo graag weer een actieve mama zijn voor M en ons ijsbeertje. Maar ja, dat (soms irritante) verwantwoordelijkheidsgevoel mbt het werk. Ik voel mij al zo schuldig dat ik maar 3 uurtjes werk, waardoor ik in die 3 uur zoveel mogelijk probeer te doen. Maar ik ga jullie verhalen zeker goed overdenken! Harstikke bedankt!!!

Ga ook mijn bedje opzoeken. Slaap lekker allemaal! En doe voorzichtig morgenochtend!

Haha, lijkt wel of ik manlief hoor praten. Die vind dat ik met de bedrijfarts moet gaan overleggen vanwege de bekkenpijn door het autorijden. Als het aan manlief ligt dan gaat mijn zwangerschapsverlof al per direct (vervroegd) in. Zolang ik als bijrijder en naast zit, gaat het goed, maar zelf autorijden met koppelen, gas geven etc....... Doordat ik maar 3 uurtjes werk, kan ik niet meerijden met een collega, die hier in de buurt woont. Ik moet dinsdag weer naar de bekkentherapeut en dan zal ik het nogmaals aankaarten. Slaap lekker in je hoogslaper!

Ja, Eef. Inderdaad heel veel succes morgen bij de bezichtiging! Meiske, dank voor de tip mbt het nalezen..haha. Ik kan vanuit huis niets doen mbt mijn werk. Aan de andere kant werk ik vanwege die drie uurtjes toch maar half. Ik heb aangepast werk, dus zo erg zullen ze mij ook niet missen.

Ik heb zelf geen ervaring met mogelijk vervroegde overgang, maar sluit mij aan bij sorpresa en zou zeker het gevecht aangaan. Ik weet dat in de kinderwens kliniek in Dusseldorf (daar had sopresa het ook al over) veel meiden met een laag amh waarde behandeld worden. I k zou zeker eens navragen bij je eigen arts of je fsh en ook amh gecontroleerd zijn. Dat zegt idd iets meer over vervroegde overgang dat enkel en alleen een slechte stimulatie. In DD wordt er vaak hogere medicatie (tot 450 eenheden) gegeven en ook het medicatieschema is wat variabeler, bijvoorbeeld een combinatie van puregon en menopur. Daarnaast kan het gebruik van Dhea ,de kwaliteit van de eicellen mogelijk iets verbeteren. Op de site van DD staat er iets over geschreven. Heel veel succes met alles!

Wat leuk dat jullie al zo bezig zijn met de kaartjes. Ik ben een beetje aan het orienteren op internet. Ik kon mij niet herinneren dat er zoveel keuze was....haha. Sky, beterschap met jullie meiske! Alvast heel veel plezier tijdens de pretecho! Ik heb eigenlijk weinig te melden. Manlief is nog steeds keihard aan het werk op zolder. Er begint langzaam schot in te komen. Joepie! Vandaag alweer 29 weken. Het gaat nu ineens toch best snel.

Jeetje Sen, dat is erg pittig. Te weinig slaap kan zo gaan opbreken. Sterkte! Es, ik was ook benieuwd of je al kleine resulaten ziet na de eerste keer osteo. Simba, succes morgen op de fiets. Pas je goed op? Hier zijn de fietspaden nog niet echt lekker begaanbaar. Ik zit er hard aan te denken om morgen vrij te nemen. Ik werk immers toch maar 3 uurtjes per dag. Autorijden is sowieso erg pijnlijk met mn bekken (de therapeut heeft mij ook geadviseerd om alleen auto te rijden indien het noodzakelijk is), maar file rijden is helemaal niet fijn. Ik heb vorige week 2 uur in de file gestaan (normaal ritje van 40 minuten) en het leek wel alsof ik door een vrachtwagen was overreden. Althans mijn bekken dan. Toen ik de dag erna ook nog even door de sneeuw had gelopen was het helemaal niet meer te doen mbt de pijn. Ik kon amper meer lopen en was er gewoon zelfs beroerd van. Een ingelaste spoed behandeling bij de osteo heeft het weer draaglijk gemaakt. Ik heb dus geen zin om weer plat op de bank te gaan liggen vanwege file rijden. (nu maar hopen dat ik morgenochtend nog zo stoer ben en dan verlof durf te vragen...)

Beanie, heel veel succes morgen! Spannend!! (zelfs nu ben ik nog zenuwachtig als ik weer op controle moet en een echo krijg). Ik duim voor je! Dolfijntje, Succes morgen met de FM en alvast sterkte als je idd woensdag de punctie hebt! Hier inderdaad alweer 29 weken en ook nog steeds aan de prednisolon. Ik zat aan de 10 mg, maar de laatste keer liet mijn bloed toch weer wat activatie zien. Hierdoor moest ik tijdelijk met 5 mg ophogen. Ik moet deze week weer mijn bloed laten controleren bij Pf en dan mag ik hopelijk weer terug naar de 10 mg. Henne, de laatste loodjes..........ook spannend!

Dat is idd een mooie naam! Ik ga nog even snel een boodschapje doen, (was weer eens iets vergeten) dus ga mij maar even door de kou en gladheid wagen. Daarna eten klaar maken: risotto. Tot laters.

Oja, tipje als je gaat vliegen met die hele kleintjes: neem naast de gebruikelijke dingen zoals luiers, extra kleding, flesjes etc, ook een extra schoon shirtje voor jezelf mee. (in het vliegtuig als handbagage). Mocht je ukkie dan onverhoopt een beetje melk spugen, dan zit jij niet de rest van de vlucht in een zuur ruikend shirtje.

Herkenbaar! Toen mijn zoontje nog babay was, legde ik hem aan de borst en wij hadden de hele vlucht er geen omkijken naar. Hoe groter ze worden, des te beweeglijker ze zijn. Dan heb je een hele lading speelgoed en trucjes nodig om een (lange) vlucht goed door te komen zonder dat de andere passagiesrs er hinder van ondervinden.

rox, wat heerlijk dat de meubeltjes goed zijn aangekomen en dat ze zo mooi zijn. Wel even goed nakijken op eventuele beschadingen, hoor. Soms wil dat namelijk wel eens gebeuren tijdens het vervoer. Hier is manlief echt keihard aan het werk op de zolder. Hij heeft een week verlof genomen en is nu hele dagen en avonden aan de klus. Ben zo blij! Er moet nog veel gebeuren, maar wij zitten nu op een punt dat het te overzien is. pfff. Het opbouwen en afwerken is begonnen. Als dit allemaal zo voorspoedig blijft gaan, kunnen wij gewoon binnen 2 a 3 weken aan de babykamer gaan beginnen. Joepie! Rox, wat betreft de klachten herken in de maagzuur wel. Ik drink nu veel melk en eet iedere avond vanillevla tegen de maagzuur. Dat helpt wel iets. Jeuk heb ik soms, met name als ik snachts in mijn bed lig. En dan onder mijn voeten. Zoooooooo irritant als je eigenlijk wilt slapen. Mijn voornaamste klacht is echter de bekkeninstabilliteit en daarbij horende moeheid. Ik had even met mijn zoontje door de sneeuw gelopen (met slee) en dat was achteraf not done voor mijn bekken. Ik heb hierdoor gisteren bijna niet kunnen lopen vanwege de pijn. Hierdoor vandaag een extra ingelaste behandeling bij de osteopaat en nu is de pijn tenminste weer draaglijk. Ook simpel autorijden (ook kleine ritjes) zorgt voor veel pijn rondom mijn bekken. Erg handig als je dagelijks met de auto naar het werk moet....pff. Pijn is echter heel vermoeiend dus ik heb dagelijks gewoon weinig energie. Gewoon futloos. Ik werk nog maar drie uurtjes per dag en dat vind ik al zwaar. Ik vind het soms zo jammer dat ik mij zo voel. Ik had zo graag energierijk en actief willen zijn. Ook voor mijn zoontje. Maar als ik al jullie verhalen zo lees, lopen wij allemaal wel met behoorlijke klachten. Ach, het is voor een goed doel!

Like! whahahaa!

Jillz, Ik denk dat het afhankelijk is hoe het met jullie gaat na de bevalling. Het lijkt mij geen probleem om met 12 weken te gaan vliegen, hoor. Een vriendin van mij heeft voor haar werk in Curacao gewoond en is haar dochterje komen showen in nederland toen die 7 weken oud was. Zelf willen wij ook gaan vliegen met circa 8 - 10 weken. Ik kan nergens vinden dat het niet kan of mag. Mijn uitgangspunt is de gezondheid van ons ukkie. Als die gewoon gezond is en er zijn geen rare of bijzondere dingen, dan gaan wij ook gewoon lekker weer weg (met het vliegtuig). Nou hebben wij altijd al veel gereisd en hebben ook al 2 verre reizen (caraibisch gebied en indonesie) met ons zoontje gemaakt (nog voor zijn 2e verjaardag). Zolang je maar met extra dingen rekening houdt voor je kleintje, is er niets aan de hand.

Ik kan mij inderdaad de rust, die je nu voelt , ook wel voorstellen. Niet bezig zijn met behandelingen waardoor je blijft zitten met hoop, vrees etc. Wij zijn zelf ook overgestapt naar Belgie. net als moedeloos, zijn wij overgestapt naar UZ Gent. In nederland had ik drie mislukte pogingen voor een tweede kindje achter de rug. Iedere keer voldoende opbrengst en kwalitatief goede emmy teruggeplaatst gekregen. Helaas dus geen zwangerschap. De arts hield het op "domme pech"' maar zag wel hoop voor ons vanwege de goede embryo's en goede stimulatie. Er zou hierdoor geen aanpassingen volgen voor een eventuele vierde poging. Ik bleef mijzelf echter afvragen, hoe het kwam dat ik in 2007 wel heel snel zwanger raakte na icsi en voor een tweede kindje niet meer. Ik ben toen uiteindelijk voor onze vijfde icsipoging in UZ Gent beland. Zij stelden zichzelf dezelfde vraag, waardoor zij nadere onderzoeken gingen doen. Ik kreeg uitgebreide bloedonderzoeken (RIF onderzoek) en een hysteroscopie. Vanuit het RIF bloedonderzoek bleek dat ik een lichte stollingsafwijking had. Dit zou mbt innestelen nadelig kunnen zijn. Ik heb hiervoor fraxiparine gekregen. Ook werd mijn stimulatieschema aangepast en kreeg ik andere medicatie. Verder doen ze in Belgie(maar ook andere landen) aanvullende dingen zioals assisted hatching, picsi, imsi, pipelle en blastotransfer. (ik heb zelf gebruik gemaakt van assisted hatching, pipelle en blastotransfer) Daarnaast ben ik zelf nog in contact gekomen met een immunoloog in Duitsland (staat helemaal los van Gent). Uit zijn onderzoeken bleek een overactief immuunsysteem. Ik heb hiervoor prednisolon gekregen. Ik weet echter dat er in UZ gent ook een goede immunoloog zou zitten die zich op dit gebied wel wat heeft verdiept. Onze verse poging in gent was niet raak, maar onze cryo (vanuit die poging) heeft zich heerlijk ingenesteld en wordt verwacht over circa 12 weken. Met betrekking tot Brussel heb ik geen ervaring, maar er zitten hier op het forum wel een aantal meiden die daar gelopen hebben. Zover ik weet, hebben die meiden ook alleen maar positieve ervaringen met Brussel. Succes en sterkte met je beslissing!

Ik lees nu net, na de post van henne, dat een shirt met knoopjes dan inderdaad het handigste is. Goede tip! Guusje (onze bn-er, ik heb zojuist al (tegen beter weten in) stiekum gekeken of de L.ibelle niet heel toevallig al vervroegd in de winkel lag. Helaas......wij moeten dus echt wachten tot morgen.

Hier ook onder meer de oefening van "de lift" meegekregen. belangrijk hierbij is dat je geen bilspieren erbij aanspant. Dus even voelen aan de bips als je de oefening doet. Enkel en alleen de bekkenbodemspieren. Ik heb na de bevalling van mijn zoontje enorm last gehad van ongewild urineverlies. Ik kon het totaal niet ophouden en was 9 van de 10 keer al te laat om op het toilet te komen. Dat is langzaam aan toen iets verbeterd. Bij de nacontrole vk, heb ik het toen besproken. Zij vertelde dat het mogelijk wel beter zou worden. In het ergste geval zou operatief ingrijpen noodzakelijk zijn om de blaas weer aan te trekken of zoiets, maar dat wordt alleen gedaan cq aangeraden als er geen kindjes meer zouden komen. (althans, volgens de vk). Ik ben uiteindelijk toen bij een bekkenbodemtherapeut terecht gekomen en dankzij oefeningen werd het uiteindelijk een stuk beter. Ookal heb ik nooit meer trampoline kunnen springen en met sporten zoals zumba en hardlopen, moest ik toch echt wat gebruiken. Nu dus zwanger van een tweede kindje en ik merkte ook al urineverlies tijdens niezen en diep hoesten. Vanwege bekkeninstabilliteit loop ik bij een gespecialiseerde bekkenspecialist. Ik heb met haar ook de urine klachten besproken en nu dus inderdaad weer oefeningen meegekregen (zoals de lift). Jillzz, wat vervelend dat je dus nu al zo';n blaasverzakking hebt. Ik hoop dat oefeningen ervoor gaat zorgen dat het beheersbaar blijft en niet erger wordt. Ik had tot jouw verhaal, ook alleen maar gehoord van dit soort problemen na de bevalling ipv al tijdens de bevalling. (verzakte blaas)

Ik slaap ook altijd in eva's kostuum (tenzij het echt heel koud is). Ik moest alleen halverwege mijn bevalling richting ziekenhuis (wilde eigenlijk thuis bevallen). Hierdoor toen noodgedwongen kleding aangedaan. (M is van augustus, hartje zomer) en uiteindelijk bevallen in een t-shirt. Ik heb nu in mn geboorteplan aangegeven dat ik ook huid op huid contact wil, direct na de geboorte. Ondanks dat ik nu verplicht in het ziekenhuis gaat bevallen, gaan de knoopjes dus gewoon helemaal open of het t-shirt (moet nog kijken wat ik in mn ziekenhuistas gaat doen) gewoon lekker uit. Ze zijn vast wel wat gewend in zo'n ziekenhuis.

Ohh, zomer, wat bijzonder dat de artsen jouw een knuffel gaven. Dat vind ik echt mooi!!! Zeker gezien jullie verleden. Wat een mooi gebaar van meeleven. Een mens zijn in plaats van een (patient)nummer!

Ik vond het ook moeilijk om afscheid te nemen van onze arts / fertilliteitsafdeling van UZ Gent. Ondanks de blijdschap van een zwangerschap. Het voelde een beetje "raar" om daar weg te gaan. Je bouwt daar inderdaad toch een soort band op en maakt daar vaak emotionele dagen van je leven mee. Wij werden aan de Nederlandse zorg overgedragen na 2 goede echo's (de laatste echo bij 9 weken). Wij hebben toen zelf een bedankkaart gemaakt via internet, met daarop de foto van ons teruggeplaatste cryo en daarnaast een foto van een positieve test. Daarbij hadden wij doosjes chocolade van celebrations en merci erbij gedaan. Het liefst had ik , net als Henne, onze prof wel willen omhelzen en knuffelen, maar durfde dat ook niet. Wij hebben moeten beloven om minimaal een kaartje en een foto te sturen na de geboorte, dus dat is het minste wat ik dan ook nog wil doen.Ik denk dat de meeste medewerkers het inderdaad erg leuk vinden om te zien waarvoor zij het allemaal doen. Ik vind de pen ook wel een leuk idee. Iets blijvends.Ga ik dus nog even over nadenken.

Kimmie, jeetje dat is wel schrikken als je hoort dat de beeb zo'n 2 weken achter loopt. heb je nu rust voorgeschreven gekregen? Ik gebruik zelf prednison en dat kan een groeiachterstand veroorzaken. Hierdoor heb ik bij iedere controle een groeiecho. Ik moet eerlijk zeggen dat ik toch iedere keer weer opgelucht ben bij een goede echo. Vandaar dat ik mij kon voorstellen dat het toch even schrikken is als je hoort dat de kleine uk mbt de groei achterloopt. Heb je enig idee waardoor dit veroorzaakt kan worden. Rox, Hoe zijn je spulletjes? Lekker aan het genieten van de eerste babykamermeubeltjes???.

Ik ga hem morgen ook halen. Ik vind het zo superstoer van je! Ik sluit mij helemaal aan bij de andere meiden: Respect en supertrots!

Henne, tegelijk getypt. Wat fijn dat alles weer in orde is! Nog heeeeeel eventjes dan ligt die in je armen!

. Helemaal mee eens! Ik kan mij ook nog herinneren dat ik erook "netjes" bij wilde liggen tijdens de bevalling en kraambed. Ontdaan van storende lichaamshaartjes, nageltjes mooi gelakt etc. De weeen begonnen snachts en daarna dus echt geen puf meer om nog een make up tas te pakken. Laat staan een mascara te doen. Dus heerlijk puur natuur bevallen (met wel gelakte nagels en de boel keurig bijgeschoren). En de eerste foto's waren fantastisch. Haar in de klit, hoogrode wangen van het nazweten maar oh zo gelukkige blik. Super foto's! Succes bij de vk.

Mag ik zelf ook meestemmen? Ik heb namelijk nog steeds geen enkel idee. Mijn eigen gevoel mbt het geslacht wil namelijk ook steeds wisselen. Een paar weken geleden was ik er nog bijna van overtuigd dat het een jongetje zou gaan worden, maar ik begin alweer langzaam te switchen naar een meisje. Vooralsnog gok ik nog maar even op een jongetje. (nog 10 a 12 weken en dan weten wij het) Poll voor ijsbeertje van Wen: Meiske74: Meisje Wen: jongen?