Nes73

Thanx voor jullie reacties. Mss toch beter om door te gaan. Sinds gister mega koppijn... De laatste lootjes zijn t zwaarst.

Pfff, nou ik stop vandaag (4dagen eerder dan protocol) met de bollen. Ik ben superstiksjagerijnig van die dingen en natuurlijk het wachten. Als het niet goed is, wordt ik toch ongesteld over enkele dagen, eigenlijk nooit door de bollen heen. Het is vandaag wd14. A.s. dinsdag ga ik testen. Testen doe ik dan 2 dagen eerder dan protocol, ik zit dan op wd16. Mijn gevoel zegt zo sterk dat het niet gelukt is en die bollen houden mijn ongi gewoon tegen nu! Ik heb geen krampen meer en mijn borsten zijn ietwat gespannen maar niet noemenswaardig. Tot dinsdag!!

Nou, ik heb vandaag al de hele tijd krampen! Ook ik had vanmorgen het gevoel dat ik (shit) geen tampons bij mij had toen ik naar cursus moest. Vooralsnog niet nodig maar het voelt niet ok. Testen mag ik echt pas de 30e. Eerdere testen neemt het zh niet aan. Zou ook ik een keer door de bollen heen ongi worden?

Pfff, wd 9....Ik voel niks t.o.v. vorige keer. Toen was ik net een opgeblazen kikker en had mega zere borsten (en dus zwanger). Alleen die lichte zeurende krampjes in mijn buik die volgens mij van de Utrogestan bollen komen. Nee, ik geloof er niet meer in.

Hey Medusa, ja wij hebben onbegrepen onvruchtbaarheid. Enneh, fijn dat het tot nu toe goed gaat! Ik probeer me niet te veel bezig te houden met het wachten want ik heb al geleerd dat de eerste echo pas voor mij een nieuw vooruitzicht gaat worden. En dat duurt nog zoooo'n tijd..QUOTE=Medusa;480498]Wie weet zit er toch DE zwemmer bij die jullie nodig hebben, ik zal weer duimen voor je de komende 2 weken.Hebben jullie onbegrepen onvruchtbaarheid???Het kan bij de man erg wisselen.Ja gaat goed met mij, voel me al een stuk beter amper misselijk nog maar, ben al errrg dik.Donderdag 12 weken :-)

Nou , ik kan mij na een paar maanden weer op het wachtbankje plaatsten. In juni een miskraam gehad, daarna geen behandelingen en vandaag de IUI weer gehad. Op 30 sept (pas) mag ik testen. 2/3 september Suzz 3 september Megan 4 september Pgd1986 5 september Shirley 5 september Tascha 7 september Belladona 9 september Daisydoo 10 september Jolanda 11 september Inge35 12 september Jamilla 12 september Iza 13 september Ilse 13 september Jett 15 september Linda1978 16 september Esma 16 september Caro-Lin 17 september Hoopvoll 17 september Otjes 18 september Kim 20 september Liminous 22 september Liesjuh 26 september Neel 30 september Nes

Nou, daar ben ik weer. Vanmorgen weer IUI gehad. Ondanks de minder dan 1 miljoen zaadcellen ging het toch door. Toen we het hoorden was dat bij mijn vent wel ff een domper en onbegrip. Ik had even zoiets van "zie je, ook bij jou is het niet allemaal poerfrect altijd". Dit heb ik natuurlijk niet hardop gezegd. Wel had ik 2 mooie eicellen, in elke eierstok 1; heel strategisch dus, haha! Vanmorgen ook de ovulatie gevoeld, net heel lichte ongikrampen. Al met al, er komen weer 2 weken aan met de bollen en t is gewoon weer afwachten.... Ik heb er dit keer geen goed gevoel over. Mede omdat de laatste poging in principe gelukt was, lijkt het mij wel heel toevallig als we dat geluk nu weer hebben. @ Medusa, hoe verloopt het allemaal nu? Alles goed daar in je buik?

Ik werk wel gewoon hoor, 24 uur per week sinds mei. De stemmingswisselingen zijn waarschijnlijk hormoongerelateerd hoewel ik in mijn voorbije leven ook een en ander heb meegemaakt. Misschien ook aard vh beestje??? Ik weet het niet precies. De stemmingswisselingen zijn een risico voor (postnatale) depressies, dat wel. Werken, sporten en op gezette tijden sociale contacten doen mij goed. En thuis vind ik afleiding in poetsen en koken, dan gaat het op zich goed maar kan er soms ook erg in doorslaan en dan komt er frustratie, boosheid en vroeger ook agressie uit.

Nu een week bezig met de deca en gisteravond begonnen met de Gonal erbij. Ik merk wel dat ik weer meer hoofdpijn heb en sta dan ook elke ochtend met een kater op. Verder beginnen mijn stemmingen weer een beetje op te spelen. Daar ik 'van nature' stemmingswisselingen heb, is er gister bij de arts besproken dat ik via de psychiater ga onderzoeken hoe er mee om te gaan. Ook voor de toekomst......Dus tijdens mijn evt. zwangerschap, daarna en als er een klein hummeltje rond gaat lopen. Ik wil er wel van kunnen genieten zal ik maar zeggen. De bijwerkingen van de deca zijn o.a. stemmingsveranderingen. Aangezien ik hier toch al last van heb, kan deze bijwerking sneller opspelen. De afgelopen tijd ben ik ook bezig geweest met aanmelden bij vrijwilligerswerk en solliciteren. Vandaag blijkt dat ik het vrijwilligerswerk toch beter kan laten voor wat het is. Ik moet mijn rust pakken, lekker sporten en kokkerellen thuis (dat doe ik graag) en zo nu en dan met een goed boek op de bank gaan zitten. In het algemeen wil ik dus weer te veel en moet door anderen afgeremd worden. Tja, en dat is ff wennen, haha! Niet mijn stijl.....

Haaaallllooooo, met Nes gaat het ok. Ik ben weer gestart met de deca afgelopen zondag. Vandaag weer de rest van de medicijnen gehaald na een bezoek aan de afvalpoli. Qua gewicht zit ik weer op de rails, gelukkig. Nu dus doorzetten en blijven sporten. A.s. maandag de echo om te kijken of mijn eigen hormoonhuishouding netjes stil ligt. Aan het einde van de maand weten we dus weer meer; vlak voordat we een paar dagen naar Istanbul gaan.

@medusa, meid, waar ik nou nieuwsgierig naar ben, is of het zwanger zijn nu anders voelt dan die wachtweken met de iui. Dit keer had je toch helemaal geen duidelijke voortekenen? Met die Utrogestan voel je je vaak al zwanger terwijl dit niet zo hoeft te zijn.

@Medusa, A.s. vrijdag komt mijn ongi wel of niet. De afgelopen 2 weken heb ik mij weer eens heel naar gevoeld. De achterkant van mijn rechterbovenarm stond in de brand. Het leek wel of er een grote schaafwond zat of dat je verbrand ben ik de zon maar er was niks te zien. De week ervoor ook al keelpijn gekregen maar niet zoals bij een verkoudheid. Uiteindelijk naar de HA geweest en bloed laten prikken. Tja, bezinking was te hoog, de rest was goed. Toch nog maar even een onderzoekje naar Pfeiffer en afgeleide virussen laten doen. Donderdag weet ik meer. Er zal nooit eens nix met me zijn zeg.......

Hoi Medusa, Ik ga volgende week weer starten met het spuiten. Mits ik ongi wordt natuurlijk....Zo'n pauze is op zich wel even fijn, zo ben je er toch minder mee bezig allemaal. Wat een wonder he bij jou, sjeetje! xx

Jippieieieieiei!!! Toch? :happydance:

Medusa, keep my fingers crossed........hopelijk is het niets bijzonders. Ik heb over een week weer mijn ongi, of niet...Ga nergens vanuit. Vanaf dat moment weer lekker aan de spuit.

Hey Medusa!!! Ik kan alleen maar zeggen "WAUW"!!! Ongelooflijk idd. En nu hopen dat alles op zn plekje blijft.. Ik zit ook in een rust maand nu, hihi!

Zo, daar ben ik weer eens! Het is nu een goede maand geleden dat ik een miskraam heb opgewekt en ben goed hersteld. Nadat het vloeien gestopt is, en dat is nu 3 weken geleden, ben ik consequent aan mijn conditie gaan werken. Ik was op, o,o % energie. Nee, het opwekken met medicijnen van een miskraam is geen pretje. Naar mijn idee heb ik gewoon een bevalling gehad met weeën en alles erbij... Op mijn werk ging het ook allemaal niet zo lekker en heb dan ook sinds 9 juni al ziekteverlof. Volgende week donderdag hoef ik pas weer te beginnen. Ik heb dus een heerlijke tijd rust gehad en zaken op een rijtje kunnen zetten. Vorige week de echo gehad om te kijken of alles 'schoon' was van binnen. Het zag er prima uit en had zelfs alweer een ei gelegd! Hiermee zeggende dat mijn cyclus gelijk weer volgens het klokje kan gaan lopen. Over een week zou ik ongesteld kunnen worden (of niet...;-)). In de maanden juli en augustus ligt in ons ziekenhuis de fertiliteits-afdeling stil en heb ik dus geen IUI's. We zullen gewoon weer zelf moeten klussen, hihi! Eens even lezen wat iedereen verder bezighoudt hoor........

Hallo allemaal, hier gaat het we3l een beetje beter. Conditioneel valt er nog wel wat te doen. Gisteren heb ik mij weer eens buiten de 4 muren begeven. Ja, even met mijn lieverd naar de supermarkt......Sjee dat viel tegen. Dit koste nog te veel energie! Ik was blij dat ik uiteindelijk weer in de auto kon gaan zitten. Mijn buik voelde van binnen helemaal beurs en pijnlijk en het vloeien werd ook weer even wat meer. In de middag toch het ziekenhuis even gebeld maar volgens hun is dit allemaal normaal. Vandaag voor het eerst mijn afspraken met mijn vriend nagekomen om elke dag een half uur te fietsen en/of crosstrainen. Ik heb 45 min gefietst en mijn hartslag bleef goed. Nu, 3 uur later, voel ik mijn buik weer en vloei goed door. Eigenlijk lijkt het meer op een menstruatie van de eerste dagen. Er komt nog steeds wat weefsel mee en is helderrood. Morgen ga ik weer fietsen, 45 min, en houd dit tot en met het weekend vol. Hierna is kijken of ik met crosstrainen 15 min kan volhouden. Er is verder nog niemand van mijn werk geweest die bedacht heeft om mij eens even te bellen hoe het gaat. Ik vertik het dan ook om hen van mijn gesteldheid op de hoogte te houden. Eerder had ik al nare ervaringen met mijn werk (kon mij niet ziek melden tijdens mijn behandeling terwijl ik echt beroerd was) en schiet ik nu ook weer in mijn agressie. Het houd mij wel bezig en erger mij rot. Liefst wacht ik met werken totdat ik op 7 juli voor de echo moet om te kijken of alles schoon is. Wie dan leeft, wie dan zorgt........

Ik hou het ff kort want voel me nog verre van optimaal. Geen koorts meer gehad. Toen ik net wakker was en wat rommeltjes liep op te ruimen van de verjaardag werd ik al weer niet lekker. Misselijk, duizelig en zweten. Even wat ontbeten, vitaminen geslikt en toen weer mn bed in. De krampen in mijn buik zijn nog pijnlijk en zeurend. Vannacht heb ik dan ook Aleve genomen om een beetje te kunnen slapen. Omdat dit krampen tegen houdt, slik ik het niet overdag. Naar mijn idee hebben ze een functie, vandaar. Gisteren heb ik aan mijn familie verteld dat het herstel lijkt op of je een zware griep hebt gehad. Ik blijf voorlopig thuis...

Ik check vanavond nog een keer mijn temperatuur. Emotioneel klapte ik ook even vanavond. Mijn lieverd is alles in z,n eentje aan het regelen voor ons verjaardagsfeest morgen. Hij staat nu beneden met een muziekje taart te maken en ik kan mn bed niet uit. Oh wat haat ik mijn lijf! Het is al zo'n tijd in de weerstand, weinig energie, dan weer dit dan weer dat, al 3 jaar. De verpleegkundige waar ik loop voor mijn gewicht had tevens geconstateerd dat ik ook al snel weer zwaarder was geworden door de net begonnen zwangerschap. Tja, ik eet prima maar was zo vaak moe....dit met mijn vriend besproken te hebben net, wordt ik zijn patient ( hij is sportfysio, met een buikje). Hij gaat mij inplannen, elke dag, om een half uur te fietsen en crosstrainen. Als ik weer beter ben dan he. Ik merk dat ik snel tranen in mn ogen krijg. Ik gooi het maar op de hormonen want het idee dat ik een groeiend kindje in mn buik had, was snel vergeten nadat ik weer gigantisch met mijn lijf werd geconfronteerd gisteren.

Hallo meiden, Gisteren heb ik de tabletten misoprostol ingebracht. Na 3 uur begonnen de krampen..... Wat een hel! Ik ben bekend met zware menstruaties en daarbij overgeven maar dit heeft het overschreden. Pijnstillers kwamen er gewoon weer uit en had ik dus nix aan. Momenteel ben ik heel moe, alsof je een bevalling achter de rug hebt volgens kenners. Zonet heb ik 38 graden koorts gemeten, is niet goed en houd het ff in de gaten... Bedankt voor jullie medeleven x

Morgen stop ik die Misoprostol in en dan is mijn vriend thuis. Dan kan ik vervelende krampen verwachten enz.. Mijn schoonmoeder woont vlakbij en die houdt per sms vinger aan de pols. Lief toch?

Hallo iedereen op dit forum! Ik voeg mij 'eventjes' hierbij omdat ik vorige week donderdag een negatief bericht bij mijn echo had. Ik was op dat moment 7,5 wk zwanger maar het vruchtje was gestopt met groeien bij 6w2d. Een dikke vette teleurstelling dus! Het was mijn eerste zwangerschap via IUI dus heb zeker nog hoop dat het nog een keer raak zal zijn. Omdat het een 'missed abortion' is, heb ik besloten vandaag de miskraam thuis te laten gebeuren met medicatie. Eerst een tabletje Mifepriston, dit zet de baarmoedermond open, en dan Misoprostol om de krampen op te wekken. In de aanslag met (extra dik) maandverband, pijnstillers en een belletje naar mijn werk dat ik er deze week niet ben, laat ik het gebeuren. Hopelijk kunnen we weer snel voor de 3e IUI gaan en ben ik wederom op het zwangerforum te vinden...

Hallo meiden, hier ff een berichtje van jullie 'IUI-collega'... Vandaag ga ik beginnen met het inzetten van de miskraam. Na enkele dagen tot de 2e echo, die door een andere arts(gyn) werd gedaan, hebben we besloten dat ik er nu zo snel mogelijk vanaf wil zijn. Ik ga starten met Mifepriston, een middel dat je baarmoedermond opent en zachter maakt en vanaf morgen de Misoprostol die de krampen opwekt en de boel eruit drijft. In de aanslag met maandverband, pijnstillers en een belletje naar mijn werk dat ik de komende week er even niet ben, laat ik het gebeuren. Voor jullie hoop ik dat alles dit keer goed gaat en wens jullie heel veel suc6 met de komende terugplaatsingen, wachtweken en evt. zwangerschap! Wij hopen hierna z.s.m. weer een IUI te kunnen gaan doen en gaan voor de 3e IUI... Dikke knuffel, Nes