okaasan

Maaike wat fijn dat je niet meer zo down bent en de oplossing zo makkelijk was. Ik krijg een glimlach van je opmerking 'een licht hartje ervan krijgen'. Mooi gezegd! Ben je nu al zenuwachtig voor je 20wk-echo? Ik nog niet, ik vind het vooral zo gek dat ik dan al op de helft ben en heb er nu vooral heel erg zin in. Maar ik kan je nu al op een briefje geven dat ik echt stiknerveus zal zijn. Hope en Maaike, wat zijn jullie nog weinig aangekomen. Bij mij zit er al zo'n zes kilo aan. Weet niet precies waarmee ik begon, omdat ik telkens zo aankom van alle meds van een ICSI/TP. Dus er zit sowieso al heel veel aan. En ik denk dat de prednisolon ook wel zijn steen(tje) bijgedragen heeft. Hope, wat een ontzettend mooie foto van jullie jongetje. En dan bedoel ik vooral die tweede. Die is echt te schattig. Hier voel ik nog niets hoor. Maar mijn placenta ligt ook voor. Leuk dat het klopt wat je voelde. Lekker van genieten. Heel veel succes vandaag en tuurlijk word je niet uitgekafferd. Zoiets als een operatie tijdens een zwangerschap is niet iets om lichtvoetig mee om te gaan, dus ik vind het meer dan normaal om daar een second opinion over te vragen. En ik denk dat het WKZ daar precies hetzelfde over denkt. Hoe laat moet je daar zijn? Anita veel succes vandaag, of ben je al geweest? Ik hoop dat alles goed is en ben benieuwd naar het geslacht en of je het dus goed had. Spannend hoor. Hier houden mijn borsten zich best nog in, en mijn bh's passen nog net. Maar ik denk wel dat ik van de week op pad moet voor iets nieuws. Verder inderdaad nog steeds zonder energie. Echt zo vervelend. Ik vind het ook zo vervelend voor mijn man, dat ik alleen maar een zeurend hoopje moe ben. Blegggh. En ik moet er niet aan denken dat dit nog ruim vijf maanden (en wie weet hoe lang daarna nog) zo blijft. Dat idee probeer ik nog maar even te negeren, want dat maakt me best wel angstig en verdrietig. Pffff, ik zou zo graag meer willen doen dan die twee uurtjes per dag.

Mooi Inge vijf emmies. Ookal hoop je altijd op meer natuurlijk. Maar met vijf kun je een TP en dan nog twee de vriezer in. Daar gaan we voor! Mijn duimen draaien volop voor je. Deze keer moeten ze gewoon goed blijven plakken! En vandaag al TP. Hoor je ook gelijk of je cryo's hebt? Spannend weer hoor. Succes met de utro bollen, maar die moet je nog weken gebruiken hoor. Doen ze in Leuven ook tot twaalf weken bollen? Ben je nu eigenlijk ook nog andere ondersteunende medicatie gaan gebruiken?

Inge hoe is het ermee. Heb je de punctie al gehad? Wellicht zelfs al de TP? Ben heel benieuwd hoe het met je is.

Jeetje Simone, dat klinkt niet zo best. Tijd om (tijdelijk) even aan de rem te trekken? Misschien een gesprek bij de arbo aanvragen om te overleggen? Of wat laagdrempeliger en met de vk overleggen. Wellicht heeft zij een goed advies. Doe voorzichtig met je zelf en je frummeltje. Je moet nog 26 weken, dus als je nu al uitgeput raakt, lijkt me dat niet slim. Sterkte ermee. Gefeliciteerd met de mooie combi-uitslag. Super! Haha, Hope, toch goed dat je die roze kap voor de kinderwagen nog niet gekocht had. Kan me voorstellen dat je even moet omschakelen, maar moet zeggen dat je dat snel doet. Ik zou er denk ik veel langer aan moeten wennen als mij dit zou overkomen. Jeetje Annemarie, nu al ischias. Poe, over het algemeen gaat dat niet over meer toch? Niet om je bang te maken hoor, maar dacht dat ooit gelezen te hebben. Ik zou zeker naar de fysio gaan, want er mee rond blijven lopen is echt niets, tenminste zolang dat lopen nog lukt. Fijn dat je verder wel opgeknapt bent. En nergens zin in om te eten herken ik wel. Ik moet vooral niet zelf koken, want dan hoef ik echt niets meer. Gisteren en pizza in de over gegooid en die vond ik toch smerig (normaal is ie heel lekker). Raar hoor wat zo'n zwangerschap allemaal met je doet. Spannend dat je ook al bijna het geslacht gaat laten bepalen. Lijkt me zeker bij een tweeling fijn om te weten wat het is, anders moet je wel een hele batterij aan namen bedenken. Geniet allemaal van het mooie weer!

Oh getsie framboos. Ik werd ook altijd helemaal gek van die streepjes. Ik zou vanmiddag nog een keer testen, dan kan je hem niet missen. Maar wellicht toch nog een dagje (of meer) geduld hebben. Ik heb een keer toch pregnyl gespoten toen in het niet zeker wist. Dan springt je ei zeker en is je BMS in sync met je TP. En de TP waar ik nu zwanger van ben, miste ik mijn eisprong. Dus zelfs dan hoeft er nog geen man over boord te zijn. We hebben toen achteraf met een echo en bloedtest op progesteron en nog iets (ben ik vergeten) bepaald dat mijn eisprong geweest was. En aan de hand van mijn bijna positieve testen geconcludeerd welke dag de eisprong moest zijn geweest. Beetje warrig, maar je snap het vast wel. Geen stress dus, maar ik weet het, dat is heel makkelijk gezegd. En een duo met Noes zou wel heel leuk zijn, maar of je samen in de bezemkast past? Maar jullie kunnen in elk geval carpoolen.

Leuk Roossie. En inderdaad, nu je het schrijft kan ik het me weer herinneren dat je heel lang niets durfde te kopen. Ik kon het me toen al voorstellen, maar nu zeker. Niks gekst aan hoor. Spannend Hope, al bijna naar het WKZ voor een second opinion. Ben er inmiddels iets minder zenuwachtig voor en heb je er meer vertrouwen in dat ze je daar goed zullen behandelen? Hier alles rustig en niet veel te melden. Nog steeds onmogelijk moe, alhoewel het ietsje minder lijkt te worden. Waar ik dan direct intrap door te veel te gaan doen en dus toch weer heel moe te zijn. Zucht, hoe onhandig kun je zelf zijn? Hoe is het met de rest en met de buiken? Het is zo rustig hier.

Wow, morgen alweer Noes. Lekker snel. En je bent nog maar een paar dagen aan het stimuleren. Toch? Of begin ik echt dement te worden? Niet te vroeg in laten plannen voor de punctie. Want volgens mij hebben ze daar met hun tempo ook af en toe een handje van. Spannend weer morgen!

Tegen beter weten? Nou ja zeg. We hebben een baby-date op het strand, desnoods met fietsenrek en roze huispak. Hup Noes, nog een spuit erin en lest best!

Och Bianc, wat ellendig en verdrietig. Ik kan me zo goed voorstellen hoe je je voelt. Wij waren, na de eerste keer een paar dagen zwanger van de TP in Gent, ook zo verdrietig, maar ook zo hoopvol. Gent was voor ons dus een goede stap, met alle meds erbij die ik in Nederland niet kreeg. Ik heb alle pogingen 0,3 Fraxiparine gespoten, 80 Mg Ascal en 10 Mg prednisolon. En nu moet ik er eerlijk bij zeggen dat ik de allerlaatste cryo de dosis verdubbeld heb. Dat had ik ook bij de verse TP gedaan, en die is niet blijven plakken, dus of het aan die twintig Mg ligt? Ik weet het niet, het is vast en combinatie van factoren geweest. Ik had het ook aan De S. gevraagd om de prednisolon op te hogen, maar dat vond zij niet nodig. Veel sterkte ermee. En je hebt nog cryos's dus hopelijk gaat deze poging toch nog een mooie en lange zwangerschap opleveren. Zet hem op meid!

Ohhh wat herkenbaar allemaal: Check eten omdat het moet Check, liever vet en ongezond, want daar heb ik echt zin in, terwijl je daar bij mij normaal echt niet mee aan hoeft te komen. Check, brandend maagzuur, is vandaag gearriveerd Check, kokken van tandenpoetsen. Ik poets nu gewoon tot het niet meer gaat, dus niks elektrisch en niks minstens twee minuten. Check, s nachts er vaak uit om te plassen. Check niet aan eten (koken) moeten denken. En als ik zelf kook, eet ik echt niets meer (terwijl ik echt goed en lekker kan koken). Hope wat goed dat je een second opinion hebt aangevraagd, en tuurlijk word je niet uitgekafferd. Wij hebben tot nu toe iedere afspraak (totaal 5 keer dus) een andere arts of arts assistent gehad, en stuk voor stuk waren ze allemaal erg aardig, duidelijk in uitleggen en meelevend. Geen zorgen dus hoor. Je hebt toch ook goede ervaringen in het WKZ, dus waarom zou je je zorgen maken. Is echt niet nodig. En geen spijt hebben hoor van je overstap. Je gaat er toch vanuit dat je goede zorg krijg in het meander. Ik heb daar weer erg goede ervaringen bij de hematoloog. Je kunt het toch niet meer terugdraaien en overstappen naar het WKZ kan altijd. Hier helemaal (nog) geen bandenpijn. Wel echt pijn in mijn buik als ik moet niezen of gapen. Vooral bij gapen is dat erg irritant en pijnlijk. Maaike, mijn moeder gaat hard, niet ik. Die haalt de hele zolder leeg, want ze heeft heel veel bewaard. Ook lieve leuke jurkjes die ik aan heb gehad. En inderdaad veel truitjes die achterop sluiten, maar die van mij zijn allemaal met een lintje. strikje erin en klaar. Dus je kunt ook lintjes eraan naaien. Kleine moeite. Overslaghemdjes zijn juist hartstikke handig. Hoef je zo'n klein hummeltje niet in allemaal bochten te wringen om een shirtje over zijn koppie te trekken. En ik kreeg van mijn moeder ook een stapel navelbandjes. Volgens mij worden die niet meer gebruikt inderdaad. Vervelend dat je een beetje down bent. Bel gewoon de verloskundige met de vraag of je even naar het hartje mag komen luisteren. Kleine moeite en als dat stress wegneemt bij jou, is dat heel veel waard. En niet zo veel doen, moet je je denk ik bij neerleggen. Want je doet juist heel veel: er groeit een kind in je!

Enne Bianc, hoe is het bij jou? Ik ben erg nieuwsgierig. Vandaag weer uitslag toch?

Jeetje Shanty, wat een spannende ontwikkelingen. En hoopgevend dat dit eigenlijk niet kan. Succes met wachten tot 5 december. Sorry, krijg er wel een beetje een giechel van, op 5 december kijken of er zaad is. Dat zou een mooi cadeau zijn. Sorry. Maar wat ontzettend fijn dat ook jullie casus zo ontzettend serieus wordt genomen in Gent. Wij hebben ons daar ook goed gehoord gevoeld en met mij vele anderen als ik alle verhalen van de Gent-gangers lees. Nog minder dan twee maanden, dan zijn jullie aan de beurt. En gelijk de uitslag! Super

DvdW, hoera en gefeliciteerd met je mooie en goede (ruim) 12wk echo. Wat ontzettend fijn! Is toch weer een belangrijke mijlpaal in je zwangerschap! Ik hoop dat je daardoor nu iets meer vertrouwen gaat krijgen. Bijzonder he, wat er iedere echo weer veranderd is ten op zichte van de vorige. En zo veel is al te zien, terwijl het allemaal zo klein is. Ik vind dat echt ongelooflijk! Hang je echo boven je bed en geniet ervan! Maaike, inderdaad, woensdag hadden we de pretecho. En het was zo mooi en fijn en ontspannen. Heel anders dan het even gluren in het zkh. En heel mooi groot op de muur geprojecteerd, dus baby Ties was echt een reus! En gemeen he, maar mijn man wil het echt niet vertellen, dus ik probeer me daar aan te houden. We zeggen dus tegen iedereen dat we niet weten wat het is en dat we dat ook niet willen weten. Ohhhh, ben benieuwd hoe lang ik dat volhoud, want liegen is niet echt mijn sterkste kant. Seef, gaat het allemaal goed met je? Lukt het om heel rustig aan te doen? Laat goed voor je zorgen! Kim, hoera, wat fijn dat je niet meer misselijk bent. Echt super fijn is dat he. En fijn dat het avond eten je beter smaakt. Bij mij is het juist omgekeerd. Hoe langer is zwanger ben, hoe minder zin ik heb ik warm eten. Vooral groente zijn echt smerig. Lekkere aardappelschotels uit de oven kun je me bijna voor wakker maken. En witlofsalade met veel vers fruit erin gaan goed naar binnen. Maar gisteren ging ik nog bijna over mijn nek van broccoli. Zo bizar, ik houd echt erg van veel groente. Hope, hoe is het ermee? Al weer een beetje rustiger vaarwater na de heftige vorige week? Spannend hoor of je kindje nog steeds een meisje is. Ohhh, en die auto. Brrrr wat eng. Gelukkig allemaal goed afgelopen. Wow, Anita wat een activiteit bij jullie. Ik vind het niet gek dat je daar een harde buik van krijgt. Toch ietsje rustiger aan doen? Hier staan de blauwe kratjes buiten. Voor het laatst! Hoera. Mijn man is begonnen met verven. Hadden we nog steeds niet gedaan in de twee jaar dat we hier wonen. Dus nu staan boven alle ramen in de grondverf. Jeeee, ziet er al zoveel mooier uit. Echt fijn. Gisteren bij mijn ouders geweest, omdat mijn vader jarig was en toen gelijk twee dozen met baby spullen mee genomen. Allemaal hele kleine kleertjes. Echt piep, piepklein allemaal. Veel dingen die ik ook aan heb gehad. En lekker neutraal van kleur, dus niet jaren 70 geel bruin, paars en oranje. Maar er zaten ook truitjes bij die ik nooit gepast heb, mij zus een week of drie, dus het is echt piepklein. Een klein stapeltje van die truitjes is van katoen en gebreid door een tante van mijn vader. Dus uit de jaren 1940-50 ofzo. Ik weet het niet precies. Zijn zijn echt heel mooi. Ik vind het wel heel bijzonder als ons kindje die aan zou hebben. Die tante heeft nooit kinderen gekregen, maar had ze echt heel erg graag gewild. Dus dat die kleertjes dan nu zelfs voor een tweede ronde gebruik kunnen gaan worden betekent, gezien onze MMMgeschiedenis, echt veel voor mee. Helaas is de tante al een jaar of acht geleden overleden (maar werd wel 96jaar). En mijn moeder vertelde dat de kinderwagen die wij weer gaan gebruiken, dat ze die toen ook van die tante had gekregen (wel nieuw hoor, dus geen vooroorlogs model ;-). Dat wist ik niet, dus weer een stukje verhaal erbij.

Wat bijzonder wat je schrijft Snuffie. En ik ben er ook blij om om te lezen. En leren van elkaar zul je zeker, maar ook de buitenwereld zal leren. Onze buurvrouw, waar we naast kwamen wonen toen mijn zus 14 was, heeft ooit tegen mijn moeder gezegd: wat ben ik dankbaar dat ik je dochter heb leren kennen. Want ik heb zo veel van haar geleerd, wat ik met name kan gebruiken in de omgang met 'normale mensen'. Een groter compliment had je mijn moeder (en ook mijn zus) toen niet kunnen geven. En kan je nagaan, een hoog ontwikkelde vrouw, wonende in de randstad, met een goed betaalde baan, die op haar veertigste nog nooit een verstandelijk gehandicapte had ontmoet. Ongelooflijk toch! Wij verhuisden in 1989, dus dit speelde niet in de Middeleeuwen. Dank je wel voor je ontzettend duidelijke uitleg. En dat je daar nu puf voor hebt om het doen. Poeh, mijn hoofd zou wel ergens anders naar staan. Ik snap het nu helemaal. Ik ben wel op de hoogte van het bestaan van translocaties, maar had geen idee dat je op die manier dus ook down kon hebben, zonder dat je dan 47 chromosomen hebt. En volgens mij hebben jullie je al erg goed ingelezen en verdiept in de materie. Want zo in het kort, maar zo duidelijk, zo iets ingewikkelds uit de doeken doen, is geen kattenpies! En dan ook nog je baarmoeder waar een schot in is gekomen. Jeetje zeg, het is wel op alle fronten een heel uitzonderlijke zwangerschap. Ik zeg het gewoon nog een keer: Dank je wel voor je ontzettend duidelijke post! En ik hoop dat al jouw vragen die er nog zijn en/of nog gaan komen, ook zo duidelijk beantwoord zullen worden.

Jeetje Snuffie. Ik dacht gisteren nog aan je, maar dacht dat het nog een week duurde voordat je de uitslag kreeg. Wat een bijzonder verhaal. En ongelooflijk dat je dan toch in die 0,1% valt. Ik ben er een helemaal stil van. Ik vind dat jullie een dapper besluit hebben genomen. Als zus van, inmiddels vrouw (ze is twee jaar ouder dan ik, en wee mijn gebeente als ik zeg dat ze mijn zusje is :-) met een verstandelijke beperking, kan ik je zeggen dat een 'anders mens' echt een waardevolle toevoeging aan je gezin kan zijn. Wij hebben thuis echt veel van haar en door haar geleerd. Waarbij ik absoluut de vele moeilijke momenten niet wil bagatelliseren, uitvlakken of vergeten. Ook al hebben jullie je beslissing al genomen, wil ik, omdat deze uitslag niet was wat jullie gehoopt hadden, jullie toch heel veel succes wensen voor alle hobbels die er wellicht nog gaan komen. Heeft de uitslag verder ook nog consequenties voor het verdere vervolg en/of begeleiding van je zwangerschap? En verder ben ik eigenlijk heel nieuwsgierig naar hoe het dan precies zit met die 46 chromosomen en toch down. Kan ik er ergens op internet iets lezen? Als je er verder niet op in wilt gaan is dat ook meer dan prima hoor. Je hebt wel iets anders aan je hoofd dan andere mensen voorlichten. Poeh, Snuffie, ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen en hoop dat bovenstaande post in goede aarde valt. Ik doe er dus gewoon nog een dikke digi knuffel bij, want dat is altijd goed ;-)

Het kan dat er toch follikels zijn die niet zo kapot zijn geprikt en toch nog progesteron gaan maken, dan duurt het wel langer voordat je ongesteld zou worden. Maar kennelijk is dat niet het geval. Fijn dat je je geen zorgen maakt! Ook geen last meer van de overstimulatie?

Ja klopt hoor wishful. Omdat je follikels kapot geprikt zijn door de punctie, maken ze geen progesteron aan, iets wat ze normaal na een eisprong wel doen. Progesteron is een seintje voor je lichaam om je BMS in stand te houden, dus word je niet ongesteld. Toen ik een niet goed ontdooide cryo had, gebruikte ik wel utro. Maar stopte daar mee toen de cryo niet goed bleek. Een of twee dagen daarna werd ik dus ongesteld. Door zo'n plotselinge daling van progesteron denk je lichaam ook, hoppa, opruimen die boel. Erg vergelijkbaar met jouw situatie, denk ik. Maar als je je zorgen maakt, gewoon bellen naar het zkh.

Bonuspoging? Wat nou bonus? Dit de laatste maar enige geweldige poging. Kom op Noes, we moeten samen met Moes zwanger of met frummeltjes naar het strand. Dus dit wordt gewoon een grand finale met super einde!

Pffff sodeknetter Hope wat een bizar consult. Zou je niet een second opinion kunnen vragen in het WKZ. Dan kun je daarna altijd nog beslissen of je overstapt. Ik ben echt tevreden over het WKZ tot nu toe. Elke afspraak hebben we een andere arts (assistent) gehad, maar stuk voor stuk allemaal prima, lieve en kundige artsen. Ongelooflijk hoe horkerig sommige artsen kunnen zijn. Ik ben blij dat je schrijft dat je opgelucht bent over jullie besluit. Want dat is echt zo belangrijk. Och Seef, wat een bericht van jou. Ik kan me voorstellen dat het voor jullie ook een emotionele achtbaan is geweest. Poeh hee. Maar fijn dat je weer wat laat horen hoe het met je gaat. Ik wens je verder een hele mooie zwangerschap toe, minder gekke hobbels, want dit begin was al heftig genoeg! En ik vind het wel erg leuk om van je te lezen hoor. DvdW, wat vervelend dat je zo onzeker blijft over je zwangerschap. Ik hoop dat dat echt beter wordt, en dat je op een gegeven moment ook genietmomenten krijgt. Kun je het er wel met iemand (verloskundige, gyn, verpleegkundige) hier over hebben? Want negen maanden zo rond lopen lijkt me zeker niet de bedoeling. Hier woensdag een hele mooie echo gehad bij een echobureau. Zo mooi! En zo heerlijk relaxed. Het was een kwartier, maar het leek echt veel langer. Gewoon lekker kijken zonder medische noodzaak. En er is zo veel te zien op zo'n echo. Echt supermooi! Toen vrijdag weer naar het zkh voor controle. Stelde echt niets voor en na anderhalve minuut waren we wel weer uitgepraat. Hoefde geen bloed te prikken, vorige uitslagen waren goed en urine was ook schoon (klein spoortje eiwit, maar dat betekent niets). Dus konden we weer gaan. Dat vond de arts assistent ook een beetje suf, dus kregen we nog een bonus-echo. Haha, echo nummer zeven deze zwangerschap. We kunnen bijna een heel boek vol plakken. Het is echt zo bijzonder om iedere keer weer meer te kunnen zien. Ook de GUO afgesproken voor over vier weken. Dan ben ik al op de helft! Echt ongelooflijk klinkt dat. Dan moeten we thuis eens iets aan een kamertje gaan doen, want de kamer voor Ties is nu nog een kluskamer, vol met een werkbank en deuren die afgetrapt en geverfd moeten worden. En het wiegje moet ik mee aan de slag. Jeetje zeg, twintig weken voelt alsof ik al bijna ga bevallen. Haha. Vinden jullie het ook nog steeds zo gek om tegen mensen ze zeggen dat je zwanger bent? Ik vind het nog steeds raar, alsof het niet over mij gaat. Verder de prednisolon helemaal afgebouwd en dat leek echt mee te vallen. Maar nu aan het einde van de week, merk ik toch wel dat ik minder energie heb dan de week ervoor. Gisteren echt even helemaal in tranen, want ik zou zo graag weer meer energie hebben. Ik ben op he rommentom zo bang dat dit de hele zwangerschap zo blijft. Behalve alle mooie zwanger momenten, was het wat energie betreft echt een beetje een rotweek. Kortom, het vloog me even aan allemaal. Ik ga voor volgende week, een betere week! En voor de positieve afsluiter, gisteren was ik alweer 16 weken! En morgen is de laatste dag piesen voor MvM, fijn, want ik ben er wel klaar mee. Graag gedaan hoor, maar gewoon weer ontspannen op de wc zitten, is ook wel weer eens fijn :-)

[TABLE=class: cms_table_cms_table, width: 500] [TR] [TD]wie [/TD] [TD]hoeveelste [/TD] [TD][/TD] [TD]uitgerekend [/TD] [/TR] [TR] [TD]Anita [/TD] [TD]1e kindje [/TD] [TD]2e verse tp [/TD] [TD]11 maart 2015 [/TD] [/TR] [TR] [TD]Leeuw [/TD] [TD]2e kindje [/TD] [TD]3e (tese) icsi [/TD] [TD]12 maart 2015 [/TD] [/TR] [TR] [TD]Wensmama [/TD] [TD]1e kindje [/TD] [TD]3e verse tp [/TD] [TD]13 maart 2015 [/TD] [/TR] [TR] [TD]Maaike [/TD] [TD]1e kindje [/TD] [TD]cryo tp 2e ivf [/TD] [TD]16 maart 2015 [/TD] [/TR] [TR] [TD]Femmie [/TD] [TD]2e kindje [/TD] [TD]spontaan [/TD] [TD]23 maart 2015 [/TD] [/TR] [TR] [TD]Okaasan [/TD] [TD]1e kindje [/TD] [TD]5e icsi/20e tp [/TD] [TD]27 maart 2015 [/TD] [/TR] [TR] [TD]Minime [/TD] [TD]1e kindje [/TD] [TD]4e verse tp Icsi (1e keer) [/TD] [TD]29 maart 2015 [/TD] [/TR] [TR] [TD]Hope [/TD] [TD]2e kindje [/TD] [TD]cryo tp [/TD] [TD]10 april 2015 [/TD] [/TR] [TR] [TD]Kim [/TD] [TD]2e kindje [/TD] [TD]cryo tp [/TD] [TD]11 april 2015 [/TD] [/TR] [TR] [TD]Simone [/TD] [TD]2e kindje [/TD] [TD]cryo tp [/TD] [TD]16 april 2015 [/TD] [/TR] [TR] [TD]Seef [/TD] [TD]2e kindje [/TD] [TD]cryo tp [/TD] [TD]14 april 2015 [/TD] [/TR] [TR] [TD]DvdW [/TD] [TD]1e kindje [/TD] [TD]1e IVF verse tp [/TD] [TD]22 april 2015 [/TD] [/TR] [TR] [TD]Annemarie [/TD] [TD]2e & 3e kindje [/TD] [TD]verse tp ivf [/TD] [TD]26 april 2015 [/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [TD][/TD] [TD][/TD] [TD][/TD] [/TR] [/TABLE] wie datum onderzoek Hope: 18 okt - geslachtsbepaling Anita: 20 okt - GUO Hope: 24 okt - echo en consult gyn Okaasan: 24 okt - hartje luisteren en consult Kim: 27 okt- 3e bezoek verloskundige Maaike: 28 okt - 20weken echo Maaike: 29 okt - 3e bezoek verloskundige Wensmama: 3 nov - 20weken echo Okaasan: 6 nov - GUO en consult

Hope heel veel succes en sterkte vandaag. Ik hoop dat de antwoorden en uitleg over wat er te gebeuren staat, je ook een beetje kunnen geruststellen wat betreft de risico's voor je hummeltje. Dikke knuffel, ik denk aan je.

Och Hope. Wat ellendig dat je niet geslapen hebt. Maar wat goed dat je gebeld hebt. Erg jammer dat die vlieger van verkeerd meten niet opgaat. Getver. Je verslagje van het gesprek van vanochtend is wel heel duidelijk. Poeh hee, er lijkt geen ontkomen aan een operatie aan. En is de echoscopiste toevallig H@nn@ ( en de @ is uiteraard een a)? (Ik weet haar achternaam niet) Want zij is echt een kei. Zij heeft zo veel ervaring, ze is gewoon bijna arts.

Heeee Inge, je bent weer bezig. Nog iets op het immuun gebied onderzocht? Ik ben heel benieuwd of daar iets uit is gekomen, of dat je nu andere meds hebt. Ik wens je in elk geval alle geluk van de wereld toe!

Hope heb je nog een beetje kunnen slapen vannacht? Nog maar een dag en dan weet je meer. Heel veel sterkte.

Och Hope wat een toestand. Ik denk gelijk, absoluut zonder het te willen bagatelliseren, zouden ze niet verkeerd hebben gemeten. De vorige keer iets te klein, en nu iets te groot, dan zit je al zo op een centimeter. Maar poeh he, ongeacht wat er nu moet gebeuren, zit je hier echt niet op te wachten (als understatement van het jaar). Wat een toestand. Ik hoop dat je vannacht een beetje kan slapen en morgen de dag goed doorkomt en dat het dus snel vrijdag is. Want zoals Remmir ook al schrijft, antwoord op je vragen kan al zoveel angsten wegnemen. Ik hoop echt dat dat bij jullie ook zo is. Heel veel sterkte en een hele dikke knuffel om de tijd tot je weer moet naar het zkh moet door te komen.