gabriella

Jeeetje... het is bijna niet bij te lezen!! Hahaha.. heerlijk dit forum! Hoopvol; leuk dat je je ook hebt aangesloten! Heel veel succes, we lopen zo'n beetje gelijk op. Patries; fijn dat de punctie meeviel. Loop jij ook in het Erasmus? Waarschijnlijk heb je datzelfde gelukzalige goedje gehad waar ik het over had. Bianca; begonnen met spuiten... eindelijk voor je! Wat apart dat je er zo'n sterk gevoel over hebt dat je zwanger gaat worden van de cryo! Maar goed; alles waar je rustig onder blijft, je goed bij voelt is oke. Zolang je maar de hoop houdt, want lukken gaat het toch wel!!!!! Ink; ik vind bevrijdingsdag inderdaad ook wel een erg symbolische dag als laatste spuit!! haha Gisteren voor een tweede echo geweest en alles zag er weer erg goed uit. Ook de arts benoemde dat het allemaal veel gelijkmatiger is dan de vorige keren. Vijf aan elke kant, van 15 - 20 mm. Morgenochtend mogen we voor de punctie!!!! Het mag onderhand ook wel, heb zo af en toe het gevoel dat ik helemaal op knappen sta!! Wel heel gek nu we besloten hebben om het niemand te vertellen. Ergens heb ik wel de behoefte om mensen te bellen en ze van alles op de hoogte te houden, aan de andere kant is het ook wel een keer lekker om het helemaal voor jezelf te houden. Ik ga eens een ontbijtje in elkaar draaien.. fijne dag iedereen! liefs gabriella

hahaha, Zoetermeer is voor mij een beetje te ver weg om een osteopaat behandeling te halen. Geniet daarom maar extra van die man Bianca!!! haha En Mari, weet je al meer over je cryo's? Of ze goed ontdooien? Wel mooi ook dat ze beide teruggeplaatst kunnen worden! Ook ik blijf voor je duimen!! Okasaan, welkom hier! Zit hier zelf ook nog niet zo lang, maar merk wel dat het een fijne plek is om even je dingen te kunnen spuien en je realiseren dat je niet de enige bent! Patries; spannende dag voor je vandaag! Hoop dat het allemaal meevalt, je er weinig last van hebt. Pfff.. hier (hopelijk) gisteren laatste spuiten gezet en vanavond denk ik de ovitrelle spuit. Vanmiddag eerst nog even de echo afwachten. Vind het inderdaad wel een mooi idee om op moederdag die punctie te hebben, al hoeft het natuurlijk niets te zeggen. (maar toch is stiekum elk stukje bijgeloof welkom!!!) Had gedacht vandaag lekker de tuin in te gaan, huis een beetje op te ruimen/schoon te maken (tja, dat zijn dan toch die hormonen!!) echter vinden mn follikels denk ik dat het wel even genoeg is geweest met al die beweging. Dus dat wordt vandaag verplicht in een tuinstoel zitten! (ook lekker!) iedereen fijne dag! Ik ga ff op en neer naar Rotterdam! liefs gabriella

Goeiemorgen meiden, Heb ook weer even wat bij moeten lezen!! @bianca; wat een ongevoelige neef is dat dan zeg!!! Die weet inderdaad niet waar die het over heeft. Maar je verhaal over de osteopaat maakt het weer wat vrolijker. Heb al zitten denken of ik niet zo'n 'paat' nodig heb!!! hahaha, als die echt zo knap is als je zegt!! @mari; ik ga heeeel hard voor je duimen vandaag dat ze goed gaat ontdooien, goed gaan delen!! PFFFFF wat spannend voor jullie... @Tusele; heerlijk dat je zoon weer thuis is. Een paar daagjes even geen omvallende joki bekers is fijn, maar je gaat ze op een gegeven moment gewoon missen!! Elk weekend hebben wij de zorg voor de zoon van mijn vriend (hij is 6 jaar) en ik kan daar elke keer weer naar uitkijken. @patries; heeel veel succes met de punctie! Bij ons in het ziekenhuis kreeg ik de vorige keer een infuus met een soort roesje waar je heel raar van wordt (heb nog nooit drugs pillen genomen, maar kan me voorstellen dat het hetzelfde effect heeft!). Ik lag daar helemaal gelukkig te 'suffen' terwijl ze die punctie deden, geen centje pijn gehad daardoor. Krijg jij ook zoiets? Hoop dat het allemaal voor je meevalt. Bij ons ging de echo gisteren goed. Ongeveer 7 follikels van 13, 14 en 15 centimeter. Het is voor het eerst dat het echt zo gelijkmatig oploopt! Er zat er altijd wel 1 bij die of niet helemaal lekker erbij trokken, of die voorop liep. Morgen heb ik nog een echo en dan waarschijnlijk zondag de punctie. Het begint nu allemaal wel weer dichtbij te komen!! Durf aan de ene kant niet goed te hopen uit angst voor de teleurstelling, maar wil ook zoveel mogelijk proberen te genieten. Het blijft lastig daar een evenwicht in te vinden. Gisteren wel een heel leuke dag gehad, met vrienden wat in Amsterdam rondgehopt en 's avonds naar de Paradiso geweest. Merk dat het goed is dit soort dingen te doen om niet alleen maar met je hoofd bij die ICSI te zitten. En wat betreft de combinatie gooische vrouwen en mijn vriend... het was zelfs al de tweede keer (hahahahahhaha) dat hij de film in de bioscoop zag. De eerste keer was met zn werk. (werkt met jongeren). Na de pauze klonk het ook: 'Willen alle vrouwen en de enkele man, weer plaats nemen op hun stoel. De film gaat weer beginnen.' (maar verder issie best stoer hoor!!) Nou meiden, iedereen heel veel succes vandaag!

Jeetje Goofy: das wel een heel grote domper! De zomer kan de periode zijn van ontspanning, maar ondertussen moet jij/jullie weer wachten op de volgende mogelijkheid. Echt wel heel naar dit. Hoop wel dat je hier blijft schrijven/komen om ook te laten weten hoe het met je gaat, kan me voorstellen dat je zeker aan de meiden die hier al lang schrijven veel hebt, dus maak daar gebruik van hoor!! Zelf ben ik zowaar een nog emotionelere tijdbom geworden dan hoe ik vanmorgen wakker werd! (weet echt niet wat ik meemaak, elke keer als ik tegenslagen hier op t forum lees loop ik leeg!!) Vanavond met mn vriend naar Gooische Vrouwen geweest. (hahaha, ja, met mn vriend....) We hebben de afgelopen paar weken alle seizoenen achterelkaar gekeken, en nu was het tijd voor de grande finale; de film. Erg gelachen... maar op het einde zat ik natuurlijk weer te brullen!!! (het stukje dat opgenomen is bij de Toppers...) Ben normaal he-le-maal niet van dit soort films, huil ook echt niet snel bij de televisie en al helemaal niet in de bioscoop.. maar nu dus wel. Schoot daarna in een slappe lach toen ik me realiseerde dat mn hormonen echt met me aan de haal aan het gaan zijn. (tja, zo'n hormonaal verhaal kan ik jullie niet ontnemen...) Maar goed, morgen echo.. dus zullen we zien of de tranen ook echt ergens vandaan komen. Mari, jij moet ook morgen voor de echo zag ik, maar je bent al wat verder dan ik toch? Maar las dat het voor jou ook wel spannend is. Heel veel succes! Zal voor je duimen. Voor iedereen nu; Weltrusten! Liefs Gabriella

Ow Ink dank je wel!!! Ik vroeg me al af hoe het moest..

Ja dat emotionele!!! Als ik dan jullie verhalen zo lees dan zit ik hier alweer te brullen!!! Marlijnne; ik vind het echt heel knap dat je zo snel de draad van de kinderwens weer op hebt kunnen pakken. Wat een verhaal zeg... En Guusje; wat onwijs naar dat je deze poging hebt moeten staken. Ik hoop voor je dat er snel duidelijk wordt waar de pijn vandaan komt! Maar sowieso iedereen hier, ieder heeft op haar manier wel een tegenslag te verwerken (gehad) die immens is. Daarom echt voor iedereen heel erg veel sterkte!!!! Ik vroeg me nog wel af wat dat lijstje is wat ik steeds voorbij zie komen? Iedereen fijne dag!!!

Zo, dat lijkt me ook niet mis, om bij twee ICSI pogingen een miskraam te hebben. Wel heel erg fijn dat je er nu zo rustig onder bent. Dat zal vast ontzettend veel schelen! Probeer zelf ook zoveel mogelijk rust in te bouwen, en nu Dees dat zo schrijft over de acupunturist denk ik dat het misschien toch nog wel een goed idee is om daar nog even achteraan te gaan. Of ben ik daar nu al te laat voor? We zijn namelijk al begonnen met spuiten en hebben morgen eerst echo voor de follikelmeting. Naja, en anders hebben we altijd het beauticentrum nog!!:icon_smile: Die visolie ga ik ook nog even achteraan, en zeker ook de tarwekiemolie. Bedankt voor de tips!! liefs Gabriella

Goh, het is bijna niet bij te houden al die berichtjes als je en wat later erbij gekomen bent, en niet zoveel meer achter de computer zit! Maar, zo heb ik vandaag in ieder geval weer wat te doen! Heb nog steeds erg veel last van de spuiten. (is er iemand anders die dat ook heeft? hoor namelijk van veel vrouwen dat ze er weinig last van hebben) We zijn begonnen met de puregon, en gisteren is de orgalutran erbij gekomen. Heb een enorm wattenhoofd, duizelig, vergeetachtig en moet zo af en toe drie keer knipperen om de dingen scherp te blijven zien. Had het vorige keren ook, maar het is nu wat heftiger. Vandaar ook dat ik niet zoveel meer achter de computer zit. Wat betreft de kleding; heel herkenbaar!!! Ik kan soms niet wachten om bepaalde dingen aan te schaffen, maar probeer mezelf daarin maar zoveel mogelijk een halt toe te roepen anders heb ik straks van alles in huis en als deze poging dan toch niet mocht lukken is die confrontatie alleen maar moeilijker. Morgen gaan we naar het ziekenhuis voor een echo. Eigenlijk vind ik dat zelf de spannendste; zal het goed gaan met de rijping... eerste keer hield het bij deze echo gelijk al op, maar het zal vast goed komen dit keer. Ik vind het van Lianne ergens ook wel heel mooi dat ze op haar uitgerekende dag mag beginnen met de spuiten. Het zal waarschijnlijk een erg dubbel gevoel geven die dag, maar ook ik ben ervan overtuigd dat het alleen maar positief is! Ga nu eens kijken of ik wat bij kan lezen.. Liefs Gabriella

heej Even snel een berichtje nog, bianca; bedankt voor je uitnodiging, maar het gaat mij niet lukken, helaas. Wat betreft de spuiten; ik heb er behoorlijk last van. Had er de vorige keren ook al wat heftig op gereageerd. Na mijn zwangerschap/miskraam gieren de hormonen toch al steeds door mn lijf, dus nu helemaal!! Morgen langer bericht, ga nu zo maar slapen.. liefs gabriella

Het is inderdaad fijn om die hoopgevende verhalen te lezen. En wat mooi Yola; 'onuitsprelijke geluk'. Ik denk dat dat de enige juiste benaming is. En Eef, wij hebben het ook niemand verteld dat we weer begonnen zijn. (behalve twee goede vrienden) Het is wel fijn om niet die 'druk' erbij te hebben. Ik hoop ook jou hier een beetje te kunnen volgen, ben wel erg benieuwd hoe het je vergaat. Ik heb de derde spuit nu gehad, en reageer altijd heftig op de hormonen dus heb er al wel wat last van. Rustig aan en niet teveel plannen, dan komt dat allemaal wel goed. Heel veel succes ook!! liefs Gabriella

Jeetje Goofy, dit is wel heel erg zuur!!! Voor de tweede keer die koorts.. Heel veel sterkte, ik begrijp dat het echt heel naar is nu weer zo lang te moeten wachten! Liefs Gabriella

Hey, dat van die inbrenghuls voor de utrogestan wist ik nog niet. Ga ik ook nog even achteraan. Ook wel een goed idee om idd even 15 minuten te gaan liggen. (als dat kan) Had zelf wel last van die bolletjes, maar dat is voor iedereen verschillende denk ik. Ook is het weer een goeie reminder van goofy om veel te drinken. Heb je er veel last van? Bedoel, behalve dat je je eierstokken goed voelt zitten, heb je ook erg last van de hormonen zo op dag 9/10? Zelf gisteren de eerste spuit gezet en ik reageer altijd wel wat heftig erop. Voel me 'raar'. Maar dat hoort er allemaal bij. In ieder geval succes morgen in t ziekenhuis, altijd weer even spannend. Hier hebben de fruitmixjes en neussprayen al goed hun werk gedaan bij mn vriend dus die stress is er weer af. Harstikke lief dat jullie zo meeleven. Liefs gabriella

Ik heb gekeken naar die site van de citroen wikkel; mocht er koorts komen ga ik dat gelijk doen!! Bedankt voor de tip. De rest van de middeltjes zou ik zelf inderdaad ook zo gebruiken, alleen is mijn vriend niet zo'n thee liefhebber helaas. Daarnaast nog even een vraag; ik zie bij verschillenden van jullie staan dat je gaat beginnen met decapeptyl. Heb even gekeken wat het is, en zelf gebruik ik het niet. Waarom hebben jullie het nodig?

Jeetje Ink, kan me je frustratie voorstellen; Je wilt gewoon van start!! Wat moet je een hoop geduld elke keer opbrengen he? Kan me wel voorstellen dat het ziekenhuis het zekere voor het onzekere wil nemen en eerste de operatie willen uitvoeren. Maar ja, als je al vanaf 2008 eigenlijk gewoon zwanger wilt zijn!! Dan is dat wel heel lang wachten. Heel veel sterkte ermee!! Net heeft het ziekenhuis gelukkig al gebeld. Neusspray die ik had gehaald was prima in orde, hij mag alleen geen koorts krijgen. Maar dat is nu gelukkig ook niet aan de hand. Vanavond inderdaad maar stomen en verder fruit, fruit en nog eens fruit!!!! (ze weten niet wat ze meemaken bij de supermarkt met ons... haha) Als er iemand nog tips heeft voor lekkere (en zaadopwekkende) smoothies? ;) Wat betreft dat onderzoek; had me misschien ook nog wel wat geleken, ik ben wel benieuwd wat er de uitslagen van gaan zijn. Maar ik denk dat dat pas over een poos duidelijk wordt? Liefs Gabriella

jeeee... net naar de apotheek geweest met een tas vol middeltjes thuis gekomen (ja, doet u die ook maar... en die ook maar...) en toch voor de zekerheid even het ziekenhuis gebeld om te vragen of hij het allemaal wel mag hebben (over anderhalve/twee weken zaad inleveren). Krijg ik een telefonische afspraak met een arts, 'want dit nemen we wel serieus'! Ben nu beetje bang dat we vanavond geeneens met de spuiten hoeven te beginnen.... Maar goed, heb dan wel kleine thuisapotheek bij elkaar gesprokkeld vandaag. Je weet nooit waar je het voor nodig hebt! Dat cetro trial heb ik ook wel eens van gehoord, ben dr eigenlijk ook wel benieuwd naar, zal zo eens wat opzoeken erover. En ink; ik hoop echt voor je dat je met je volgende menstruatie mag beginnen. Toen wij vorige week in t ziekenhuis zaten had ik ineens zoiets van; laten we maar gelijk doorgaan nu, anders kan je er alleen maar tegenop gaan zien, moet je weer wachten, duurt alles weer te lang.... Ik ga maar ff nog meer fruit blenderen!!!!

Goeiemorgen allemaal, Ja, dit forum is inderdaad verslavend... hahaha.. De oorzaak dat de eerste poging is afgebroken is omdat we het verkeerde schema hadden gebruikt. Het lange. Er waren 1 of 2 die enorm aan het groeien waren, en de rest bleef teveel achter. Vanaf dat we het korte schema gebruikte ging het wel goed. Dus PCOS heb ik niet, maar als ik dat zo lees lijkt me dat ook erg frustrerend, maar toch ook niet onmogelijk om toch zwanger te kunnen raken. (optimistisch uit bed gestapt vanmorgen..) Vanavond beginnen we met de eerste spuiten. Maar.. nou heeft mijn vriend zich vandaag ziek gemeld op zn werk omdat hij niet van zn voorhoofdsholte ontsteking afkomt. We willen absoluut niet dat hij een antibiotica kuur krijgt, maar het moet nu wel zo snel mogelijk over zijn ivm het inleveren van zijn zaad straks. Dus als iemand nog homeopathische middeltjes weet, of andere alternatieve manieren om daarvan af te komen dan hoor ik dat graag!! Sta nu al drie keer per dag allerlei fruit in de mixer te persen om maar zoveel mogelijk vitamines binnen te krijgen, maar het heeft niet helemaal geholpen kennelijk. liefs Gabriella

Ja!! Had het zelf ook al gezien, ik dacht waar is mn stukje tekst nou? Haha, maar bedankt! Wat betreft die vierde poging... ben er ook nog niet echt uit of ik dat wel wil, want je blijft wat dat betreft wel je grenzen verleggen. Het is meer om nu de druk zo laag mogelijk te houden. En het is inderdaad wat je ook zegt; als je weet dat je zwanger kunt worden, en je hebt het gevoel van zwanger zijn ook al mogen hebben, ga je je er misschien wel nog vaster in bijten. Ik merk wel, dat sinds wij vorige week hoorden dat we eigenlijk gelijk weer konden beginnen, ik de miskraam niet meer voor mezelf zo op de voorgrond zette. Niet dat het makkelijker werd, maar minder aanwezig omdat je je nu weer hierop kunt richten. Heb jij dat ook? Vind het wel fijn hier mn verhaal beetje kwijt te kunnen en te horen dat er echt gewoon meer in t zelfde schuitje zitten. Weltrusten voor nu!! liefs gabriella

Ik kan me nog zo goed herinneren hoe we bij het Erasmus in 2009 bij een verplichte voorlichtingsavond zaten en we te horen kregen dat de behandeling bij een deel van de mensen wat er dat moment zat niet zou resulteren in een zwangerschap. Ik kan me ook nog goed herinneren dat ik een gevoel had van 'ja, maar daar gaan wij echt niet bij horen!!'. En nu de laatste poging er aan komt denk ik er steeds vaker aan terug. En dat is ook de angst die me soms zo naar mn keel kan grijpen. Dus ik kan me heel goed voorstellen hoe je je voelt Bianca. Ik praat dan sinds vandaag een beetje mee, maar ik kan me ook voorstellen hoe ingewikkeld het is als je goed contact krijgt met mensen die eerst in hetzelfde schuitje zitten als jij, en vervolgens wel ervandoor gaan met een dikke buik en dat jezelf maar blijft zitten. Hoe je het ze ook gunt, hoe blij je ook voor ze kan zijn; natuurlijk is het oneerlijk. Maar dat vind ik sowieso met het hele verhaal van zo veel moeite doen om een kind te kunnen krijgen. Ik hoop dat het je lukt (nu praat ik ook heeeel hard tegen mezelf!!) om toch deze poging optimistisch te blijven en positief. Om er ook nog een stukje van te kunnen genieten (hmmm, in hoeverre kun je genieten van hormonale spuiten met hormonale uitwerkingen en hormonale eetbuien en hormonale koopdrang??). Want als het straks toch niet blijkt te lukken, komt de klap toch wel. Maar hoef je m nu alvast nog niet te incasseren. Hoewel het echt niet verkeerd is er af en toe al over na te denken. Hebben jullie een 'achterdeur' voor als deze laatste poging niet lukt? Liefs Gabriella

Nou.. de handtekening is gelukt hoor, hihi. Ik ben inderdaad net zo niet nieuwsgierig! En Bianca, 1 keer een poging staken is inderdaad balen, zeker als het de eerste keer is, maar ik zag dat jij er drie hebt moeten staken!!! Dat is wel heel erg teleurstellend. Wel toevallig; beide een miskraam rond hetzelfde aantal weken en nu ook de laatste poging. Het gevoel wat ik erbij heb is heel wisselend. In oktober heb ik de miskraam gehad, en omdat ik spontaan zwanger was geraakt (ondanks dat we dus wel ICSI nodig hebben) heb ik steeds de hoop gehad dat het wel weer zou lukken. Maar helaas. Soms ben ik nu heel bang dat het nooit zal gaan lukken, en vooral de angst voor de enorme teleurstelling. Maar vaak zat probeer ik optimistisch te zijn omdat ik ervan overtuigd ben dat dat sowieso altijd goed werkt, maar ook omdat ik zo wel in elkaar zit. We hebben daarnaast ook een achterdeur willen creëren zodat de spanning wat betreft deze poging niet te hoog zou zijn. Daarom wel bedacht dat als deze poging niet mislukt, we de vierde zelf gaan betalen. (dan zal er heeeel wat op marktplaats moeten om geld mee te verdienen!!!) Tja en die bolletjes... verschrikkelijk. Al na de eerste (haha, nee nee, ik slik ze niet in!!) ben ik raar in mn hoofd, ben ik mezelf meteen al zat, heel verdrietig en niet aanspreekbaar. Ik denk dat het een combi is van de hormonen, maar ook de spanning of het wel of niet gaat lukken. Tja, ben benieuwd... lat ligt nu wel hoog natuurlijk!! Gaat wat worden! fijne avond iedereeen!

Hoi, Bedankt voor het welkom!! Ik moet eigenlijk nog even zo'n 'handtekening' maken, is misschien wat duidelijker.. Maar we hebben nu drie pogingen gehad. Eerste is gestopt omdat er 1 follikel veel te groot werd. Daarna een poging gehad die niet lukte maar gelukkig nog de cryo's hadden. Maar die mislukten ook. Toen een poging.. ook weer niets. Een poosje laten rusten allemaal en toen raakte ik plotseling zwanger. (wist niet wat me overkwam!) Maar goed, na 8 weken kreeg ik helaas een miskraam. Dat was wel onwijs zuur. We hebben nu nog 1 'verzekerde' poging, omdat de eerste voor de punctie is afgebroken dus die telde niet mee. En die poging gaan we dus nu doen. Ik doe het verkorte schema, bevalt me ook goed. Ga alleen compleet op mn kop staan van die bolletjes. Maar zover zijn we nu nog niet, dat zien we wel weer als ik ze moet gaan gebruiken. Was er eerst allemaal niet zo mee bezig, maar nu ik al jullie verhalen zo lees komt ook de herkenning weer van de vorige keren. De kleine stapjes die je elke keer maakt en de spanning die daarmee gepaard gaat. Daarom lijkt t me toch wel fijn hier zo een beetje bij aan te sluiten.

Hallo meiden, Ik hoop dat ik me hier een beetje bij kan aansluiten, morgen starten we weer met spuiten voor een ICSI poging. Het is (officieel) de derde maar hebben er al vier keer spuiten op zitten. Eerste keer ging 1 van mn eitjes een beetje te hard van stapel waardoor de poging afgebroken is. Daarnaast ben ik vorig jaar totaal onverwacht zomaar zwanger geraakt, we hadden het hele verhaal even op een laag pitje gezet. Helaas is dit in een miskraam geëindigd. En morgen dus weer de spuiten uit de koelkast halen. Ik heb een beetje zitten kijken hier, en zie dat jullie ook al bezig zijn, of nog moeten beginnen. Spannende tijden weer met (veel te) kleine stapjes waarin je geduld behoorlijk op de proef wordt gesteld. Groetjes Gabriella

Ja, Armanda, ik was zo nieuwsgierig of je nu een positieve test had gehad, dat ik even op het forum ben wezen rondkijken en inderdaad!! Gefeliciteerd joh!!!! Wat een opluchting zal dat zijn, weer een drempel over. Toevallig; ook wij hebben besloten het nu aan niemand te vertellen. Op die manier kan het gewone leven misschien toch wat makkelijker doorgaan zonder dat je er van buitenaf elke keer mee geconfronteerd word. En de troost die we nodig hebben op het moment dat het niet gelukt blijkt te zijn kunnen we dan alsnog bij mensen krijgen die weten van de eerdere pogingen. Kan me ook voorstellen dat je, na zoveel moeite, het heel lastig is om tot 12 weken te wachten! Bij mijn spontane zwangerschap vorig jaar was het zo bizar dat ik überhaupt zwanger was geraakt, dat het geeneens in ons opgekomen was (heel naïef..) dat het ook nog wel eens mis kon gaan. We hadden het iedereen verteld, en toen ging het uiteindelijk bij 9 weken mis. Achteraf bedenk je dan pas dat het beter was geweest even te wachten. Aan de andere kant; we hebben er nu in heel korte tijd even zoveel vreugde van gehad en dat even mogen delen.. Maar toch zou ik dat niet meer zo snel doen. Toch geeft het mij erg veel hoop om jullie verhalen te horen dat je bij deze derde poging zwanger bent geraakt. Want dat is toch waar je het even op moet volhouden; die hoop. Bedankt daarvoor! En Armanda; ik hoop dat je onwijs mag genieten van je zwangerschap en vooral dat het allemaal goed mag gaan. Liefs Gabriella

Hoi Eef, Tja da's inderdaad wel heel plastisch... als het zo makkelijk ging als een broodje bakken... Maar wat je zegt; je wilt alles geprobeerd hebben... en dan nog, zijn er talloze wegen die je nog kunt bewandelen. Zolang je je maar goed voelt bij wat je doet. Bij mij was de allereerste keer ook een kort schema wat er juist voor zorgde dat mijn eitjes iets te hard gingen. De poging werd daarom al voor de punctie stopgezet. (en werd gelukkig door de verzekering niet als een poging gezien) Ben zelf (beetje teveel?) bezig met komende maand. Alles moet goed gaan. (was ik normaal ook maar zo'n perfectionist:laugh:) Ben zo bang in dat welbekende zwarte gat te vallen waar je mensen wel over hoort als het uiteindelijk allemaal niet blijkt te lukken. Maar ook dat je daarna ook niet meer de kans krijgt op momenten op dat hoop gevoel te kunnen functioneren... Ben daarom sinds afgelopen week over even heel stevig met mn voeten op aarde gekomen; zo makkelijk is het gewoon allemaal niet. Je zou dat zo graag mee willen geven aan mensen die hier net aan gaan beginnen. Maar ergens gun je hen ook wel weer die 'onbevangenheid' in hoeverre je het dat kunt noemen. In ieder geval minder spanning dan na 2/3 keer. Maar goed, voordat ik helemaal ga verzanden in een verdriet wat er nog helemaal niet hoeft te zijn en in een pessimisme blijf hangen waar niemand nog wat aan heeft.. we gaan er gewoon voor!! Liefs gabriella

Hallo Eef en Armanda, Bedankt voor jullie reacties. Hoe rot het hele onderwerp ook is, ergens is het wel fijn om dat te lezen wat je bij jezelf ook zo herkend. Weer een witte jas voor je, weer in zo'n echo stoel waarvan de schaamte allang voorbij is omdat je nou eenmaal moet. En wat ik nu vooral heel erg voel is het zo goed mogelijk willen doen. Hele winkelkar met fruit in huis gehaald vandaag, psychisch in balans proberen te zijn, optimistisch proberen te blijven denken (terwijl je zo af en toe het even niet meer weet) en dan heb je het alleen nog maar over jezelf! Dan is er ook nog je vriend die met zijn (zo'n ander) stuk zit. Maar... het is het inderdaad allemaal waard! Wel spannend voor je Armanda, mag je morgen testen? Goh, je zult wel begrijpen dat ik echt voor je hoop dat het een positieve test mag zijn. Ook al ken ik je nu alleen via 1 berichtje, als het lukt moet je het zeker even laten weten! En Eef, waarom doe jij eerst een pilmaand? Heeft met de behandeling te maken? Wel lekker dat je eerst nog even op vakantie kan. Fijn dat jullie wilden reageren. Ik merk dat ik er compleet anders in sta dan de eerste keer. Toen was ik er nog zo heilig van overtuigd 'dat we dit wel even zouden doen'. Maar zo werkt het helaas voor sommige niet. Liefs Gabriella