gabriella

Hey meiden, Ja, ben inderdaad beetje afwezig geweest hier. Merk dat ik het hele zwangerstuk soms probeer te blokken uit angst dat het er teveel is, en dat ik dan straks weer zo enorm teleurgesteld ga zijn als het weer mis is. (nee, het is inderdaad niet goed om daar vanuit te gaan, maar krijg t niet uit mn hoofd) Het nieuws van de andere twee meiden dat het mis is gegaan kwam ook wel wat hard aan. Morgen mogen we weer voor de echo, en vind het echt super spannend. Heb geen enkele reden om te twijfelen, alleen de herinnering aan hoe afschuwelijk dat was de vorige keren. Verder ben ik nog steeds misselijk, zie ik er uit als Pamela Anderson (morgen verplicht nieuwe bh kopen, hihi) en viert de obstipatie hoogtij!!! Morgen gaan we dat ook maar even aankaarten. Jullie hebben het allemaal over hoeveel je bent aangekomen.... volgens mij is dat bij mij allang niet meer objectief.. (en daarnaast is mn weegschaal *gelukkig* kapot) Zelf ben ik trouwens ook voorzichtig met het naar bandjes gaan. Bij mn eerste zwangerschap ben ik naar Pendulum geweest in de 013. Echt wel heel gaaf... dat wel, maar het voelde toch niet helemaal goed. Voor mn gevoel ga ik dat nu denk ik ook gewoon dan maar even niet doen, maar ik denk inderdaad dat het gewoon moet kunnen. Er zijn zat zwangere zangeressen die op het podium staan toch? En Aukus; wat fijn dat de verloskundige mee is gevallen zeg!!! Heb me eigenlijk wel verbaasd hoe dat ging aan de telefoon. Gelukkig is het goed bevallen, hmmm, grappige woordspeling.. die is echt niet bedacht, hahahaha. Leuk trouwens dat je van vinyl houdt!! Je hoort het de laatste tijd gelukkig steeds vaker. Heb een vriend die het verzameld (dus gelijk is doorgeslagen) dus we draaien het hier ook dagelijks. Tja, en dan helemaal met dat kaasplankje, hahahaha. Moet zeggen dat ik van de broodjes kroket over ben gegaan naar de boterham met kaas. Moet gewoon uitkijken dat ik daar niet teveel van eet. Bizar toch? Lala, hoe was het eigenlijk bij de verloskundige? Had je ook een echo? Liefs Gabriella

Lieve Clau, Wat ontzettend naar en verdrietig voor jullie. Heel veel sterkte de komende periode, het zal best nog heftig zijn. Liefs Gabriella

Nou, volgens mij is het gelukt. Inderdaad geknutsel met de bb code!! Dank je wel.

Heeej wat goed!!!! Een hartslag!!!!! Nou maar lekker genieten hoor!! Die ticker... ik wil dat ook graag maar bij mij lukt dat niet. Ik moet een html knopje aan of uit vinken die ik dus niet kan vinden... help? Iemand? Liefs Gabriella

noekie; zooo herkenbaar!!! moet mezelf echt de bank afschoppen om wat te gaan doen, omdat ik merk dat dat me toch meer voldoening geeft als ik op de dag terugkijk. Hebben jullie ook dat je bij het minste of geringste op de tv, of een foto in de krant of wat dan ook echt heel emotioneel kan worden? Ik kan dan vanuit mn tenen huilen en heel verbaasd zijn over mezelf, hahahahahaha Daarnaast; er zijn er hier meer toch? die ook een miskraam eerder hebben gehad? Ik heb het gevoel dat ik nu veel meer zwanger ben dan de vorige keren. Eerste keer ging het na 8 weken mis, maar toen heb ik me zeker niet gevoeld zoals nu. Herkennen jullie dit? Liefs Gabriella

Aukus en Elinorac; Ik hoop op een goeie echo voor jullie!!!! Met waanzinnig kloppende hartjes natuurlijk... Wat betreft het vertellen aan mensen in onze omgeving zijn we daar deze keer erg voorzichtig mee. Onze ouders weten het, en mijn broers en zussen maar verder nog maar weinig. De twee vorige keren waren we heel erg enthousiast en was het heel lastig toen het mis ging. Dat willen we onszelf nu besparen. Eerst de komende echo van volgende week, dan zien we wel weer verder. Ik begin zelf nog niet zo uit de dijen. Als dat al zo is, is het voornamelijk ontlasting wat nog steeds niet echt wil komen. Tja, ook daar kan je er erg zwanger van uit komen te zien!!! Spulletjes hebben we ook nog niet aangeschaft, te bang dat het mis gaat en dat we daarmee dan de confrontatie hebben. We hebben straks ook nog tijd genoeg lijkt me. En dan de misselijkheid; die blijft komen en gaan met golven. Ben ook nog steeds erg moe, heb nu 's middags een middagdutje... hahahahahahaha en ga daarna meestal nog een paar uurtjes werken. Ideaal op deze manier. Maar de dagen kruipen voorbij, ik wil zooo graag dat het eerste trimester voorbij is en we iets zorgelozer ervan kunnen genieten. Ook omdat ik hoop dat er dan wel iets te zien is. Dan is het niet alleen meer de misselijkheid die bevestigd wat er in je buik gebeurd... dan is het echt zichtbaar. Tja, nog eventjes geduld dus... liefs gabriella

Hey Ilona, Ik begrijp dat je het liefst zo snel mogelijk voor de curettage wilt gaan, je wilt weer verder en inderdaad die zwangerschapskwaaltjes die nu nog blijven zijn wel heel erg confronterend. Andere kant is dat de natuurlijke manier altijd beter is, maar dit kan ook nog wel een poosje duren.. De eerste keer is bij mij ook een curettage gedaan, en dit is gelukkig allemaal goed gegaan. Hoop voor jou dat je op net zo'n fijne plek terecht komt waar ze alle begrip voor de situatie hebben en goed voor je zorgen. Heel veel sterkte meid. liefs Gabriella

Hey Ilona, Heel veel sterkte met dit bericht. Hoop voor je dat een curettage niet nodig zal zijn en dat je dit snel een plekje hebt kunnen geven. Liefs Gabriella

Echo/VK bezoek[\b] Clau 12 september gyn lala 14 september Gabriella 15 september 2e echo Noekie1988 21 september 2de echo Uitgerekend Celene 2 april Ilcsike (Ilona) ? Vanny1979 6 april Noekie1988 6 april Lala 15 april Clau75 8 april Irma6717 ? Aukus eind april Gabriella 28 april Esso begin mei Liek ?

Hey meiden, Ook ik ben gelijk gestopt met roken nadat ik de test had gedaan. Eerste dag was even lastig, en nu kan ik al bijna overgeven als ik alleen maar aan de geur denk. Liek; ik herken het heel erg; ben onwijs beroerd, al een paar dagen, alleen net niet overgeven. Onwijs moe en nergens fut voor. Heb al heel de ochtend op mn bed gelegen, helemaal slap en zonder energie. Hoort er allemaal bij, maar ik maak me inderdaad ook wel wat druk om mn werk, al moet ik vaak 's middags pas beginnen. Enige tips die ik heb is je man/vriend een ontbijtje laten maken en die op bed opeten, dan een half uurtje blijven liggen. Scheelt al een beetje. Verder de hele dag door kleine beetjes eten, zorgen dat je maag niet te vol is maar zeker ook niet leeg raakt. Daarnaast af en toe een slokje cola helpt ook. (je zou het niet zeggen..) En oja; lekker toegeven aan de dingen die je graag wilt eten. (bij mijn zijn dat kroketten... :happy7: haha) Zal straks ook nog even het lijstje updaten.. liefs Gabriella

Hey, Bedankt voor jullie reacties. Het is inderdaad spannend, maar nogmaals; we genieten er ook van hoor!! Ondanks dat ik de hele dag tegen overgeven aan zit, me inderdaad helemaal te kletter plas en al lichtelijk me zorgen maak om mijn ontlasting is dit wel de eerste keer dat het me niet zo veel uitmaakt hoeveel last ik ervan heb, ik ga toch wel door. De eerste keer ben ik uiteindelijk naar de huisarts geweest vanwege de obstipatie, ik kreeg (ook) te horen dat ik te weinig drink. Heb er toen wat voor gekregen maar ben ervan overtuigd dat het beter is om het op de natuurlijke manier op gang te houden. (dus nu veel aan t fietsen en wandelen... pfffff) Wat ik veel doe, is shakes maken van heel veel fruit (ik ben ook al niet zo goed in het regelmatig een graai doen in de fruitschaal dus doe ik 1 keer per dag gewoon meerdere zodat ik t op kan drinken..). Ook ontbijtkoek helpt, een glas lauw water drinken als je opstaat. (heel vies vind ik dat 's morgens vroeg...) en je hebt vast ook wel allerlei soorten thee die het stimuleren.. En inderdaad de roosvicee laxo. Als je daar eenmaal aan gewend bent is dat ook goed te drinken Weet niet of jullie er ook last van hebben, maar ik ben sinds een paar dagen in 1 keer buiten adem. Dan moet ik echt even uitpuffen. In het ziekenhuis zei de arts dat het komt dat je bloed dunner wordt tijdens een zwangerschap en er daarom minder bloed naar je hart komt.... Maar dan nog, als dit nu al is, hoe moet dat dan over 5 maanden? In een rolstoel over straat? hahaha Nou, dat waren de kwaaltjes voor vandaag, ga ik nu weer even aan het werk! Liefs Gabriella

Hey meiden, Sommige van jullie ken ik nog van andere topics waar ik ook aan meegeschreven heb, en ook al ben ik nog steeds zelf erg verbaasd; ik mag nu hier gaan meeschrijven.... Zoals jullie in mijn onderschrift kunnen lezen ook al een traject mee mogen lopen. Vorig jaar een spontane zwangerschap gehad maar helaas na 8 weken een miskraam. Daarna nog in mei dit jaar een behandeling, en toen een vroege miskraam. We zijn de zomer ingegaan met het idee: we zien het allemaal wel, nog twee cryo's in het ziekenhuis. Daar zouden we na de zomer wel over na gaan denken. Anderhalve week geleden was ik 's middags nog steeds niet ongesteld geworden. Dit gebeurde wel vaker waardoor ik weer helemaal blij begon te worden omdat ik dacht zwanger te zijn. De negatieve testen waren daarna altijd een gigantische domper. De menstruatie begon daarentegen altijd wel gelijk binnen een uur. Zo zou het nu ook wel zijn dacht ik, puur op mn automaat deed ik een test om het 'mentaal los te laten'. Maar voor dat ik alles goed en wel had opgeruimd en plichtsmatig keek zag ik opeens dat ie positief was!!!! Na twee miskramen en een heel traject zijn we ongelooflijk bang, maar proberen we ook zoveel mogelijk te genieten. Vandaag voor het eerst (al) naar het ziekenhuis geweest voor een eerste echo waar ook al een kloppend hartje te zien was!!! Ik ben nu 5 weken en 6 dagen zwanger, en alles zag er gelukkig heel goed uit. Over twee weken hebben we weer een echo en vanaf dan mogen we naar een verloskundige praktijk. Ik blijf het een bizar verhaal vinden, en soms geloof ik het ook niet. Steeds als ik naar de wc ga verwacht ik nog dat ik ben gaan menstrueren, of dat er bloed zit van een mogelijke miskraam. Het is moeilijk te geloven dat het dit keer wel goed kan gaan maar we blijven positief. Liefs Gabriella

Hey meiden, Ben even niet meer zo heel erg actief hier. Heeft er voornamelijk mee te maken dat ik probeer een beetje afstand te nemen van het hele ICSI gebeuren en me wat te richten op andere dingen. Moet zeggen dat het me op zich wel wat rust geeft. Maar.. ga niet helemaal weg hoor!!! @Inge; wat onwijs rot voor jullie dat de cryo niet goed ontdooit is.. Maar je zou toch pas eind juli de terugplaatsing hebben? Neemt niet weg dat het erg verdrietig is... vind het ook erg rot voor je dat je juist op zulke momenten je ouders erg moet missen. @Hoopvol; wat fijn voor je dat je naar het UMCG kan! Hopelijk kom je nu wat beter de punctie door. (kan me bijna niet anders voorstellen, zoals jij het beschreef kan het niet anders dan beter worden) @Melis; gefeliciteerd meid; hoe voel je je nu? Geniet er maar van! @Tusele; Het gaat allemaal niet makkelijk zeg.. heel veel sterkte! Ik ga me eens klaar maken voor mn werk! Voor iedereen: Succes!! Liefs Gabriella

Hey meiden, Beetje dubbel vandaag; ongesteld geworden... na een week waarin ik toch hevig begon te twijfelen omdat het eerst zo rommelde en toen opeens stil bleef in mn buik vanmorgen toch maar een test gehaald... die negatief was. Een uur later werd ik ongesteld. Tja, hoe bedoel je 'mentaal tegengehouden'... haha. Ergens baal ik er nu wel van, maar doordat ik het nu ben geworden is de stap naar de terugplaatsing eindelijk gezet. Volgende cyclus mag ik gaan bellen gelukkig. Weekend weg was leuk, maar erg confronterend. 1 Dag met de hele familie op pad geweest waarbij ik de gezellige zwangerschapsverhalen erg moest ontwijken en er een paar keer huilend voor weggelopen ben. Gelukkig waren we op een strand, dus ik kon ver weg! Maar leuk is dat niet. Zeker niet als er wordt gezegd dat ik er toch mee moet gaan dealen, het is gewoon zo. Ik vind dat er rekening mee gehouden kan worden. Maar goed, je kunt anderen niet veranderen, enkel zo goed mogelijk voor jezelf zorgen, maar het was weer even hard werken wat ik mezelf juist eventjes wilden ontnemen door er een weekendje tussenuit te zijn. Houdt het dan nooit op denk ik dan wel eens. @hoopvol; hoe ging de bbq? Kon je je wat richten op de volwassenen in plaats van de confrontatie met de kleintjes? Lastig ook zo'n situatie. Hoop voor je dat je geen vervelende vragen hebt gekregen en er ook echt eventjes van hebt kunnen genieten. Voor mij scheelt het omdat de zoon van mijn vriend er vaak is. In dat opzicht ben ik dan daar niet zo mee bezig. Wel met de kleinere kinderen die ergens zijn, dat blijft altijd wel even lastig. Ik hoop echt dat er een tijd komt waarin dat soort dingen wat makkelijker gaan worden... Merk dat ik wat meer negatievere berichtjes begin te posten. Dat is normaal niet echt wie ik ben hoor!! Ik probeer juist zo positief mogelijk in het leven te staan, maar het is nu gewoon even een periode.. @pixelegelmeers; hoe is het met jou? Heb je nog last gekregen van de hormonen? Of valt het allemaal mee.. Succes meid! liefs gabriella

@hoopvol; wat vervelend die bloedingen.. Ik kan me inderdaad voorstellen dat het allemaal wat op hol geslagen is door de hormonen. Bij mijn niet gelukte pogingen was toen mijn menstruatie weer gelijk goed, alleen nu en bij de vorige miskraam is het allemaal wat rommelig. Ik hoop voor je dat er snel weer regelmaat in komt, want kan me ook voorstellen dat dat nodig is voordat je aan een volgende poging gaat beginnen? Wat betreft dat dagboekje; ik heb er inderdaad ook wel wat spijt van. Als ik dat lees hoe jij dat hebt bijgehouden is het ook fijn om terug te kunnen lezen wat je allemaal al meegemaakt hebt. Bij ons is het niet altijd over rozen gegaan, en heeft onze relatie er een flinke knauw door gekregen. Met name de miskramen hebben er goed ingehakt. Maar we staan er nog, en we gaan ervoor!!! Er zullen goede jaren aan gaan breken waarin er weer net even wat meer voor ons meezit. Op wat voor manier dan ook. Maar dat neemt niet weg hoeveel verdriet, pijn, frustratie en boosheid daarmee gepaard gaat. En dat vind ik wel eens lastig t.o.v. de buitenwereld. Natuurlijk probeert die zoveel mogelijk begrip te hebben, maar de lange weg met veel tegenslagen heeft voornamelijk mij ook wel wat getekend, en dat wilde ik juist proberen te voorkomen toen we hieraan begonnen. Ik probeer zoveel mogelijk positief te zijn, op goeie dagen die momenten zo goed mogelijk te benutten en zoveel mogelijk van te genieten. Vandaag vertrekken we voor een weekend naar familie met de nieuwe camper. Erg veel zinin, ondanks dat ik er met een klein buikje naartoe had gegaan, dat zijn van die dingen die dan weer wat tekenen... Nou, ik hoop niet dat mn verhaal te negatief overkomt, pffff.. het is gewoon niet zo makkelijk allemaal... liefs gabriella

Weet je, ik kan nu wel tegen je zeggen; probeer niet teveel op die kleine veranderingen te letten.. (alsof mij dat lukt...) Maar het is de eerste keer, alles is nieuw en uiteindelijk gebeurd er iets heel onnatuurlijks met je lichaam. Zolang je het allemaal op een positieve manier kunt behappen kan het in mijn ogen alleen maar goed zijn. Een nadeel van dit forum is dat je ook de verhalen krijgt waarin het niet lukt, moeizamer gaat etc.. maar een voordeel is ook dat je zoveel mogelijk kunt vragen, klagen, blij kunt zijn en gewoon je dingen kunt delen. Ik hoop voor jullie dat het lukt om van deze poging te genieten. Klinkt heel krom misschien, maar dat is wat ons er elke keer weer doorheen heeft gehaald. En daarbij komt; elke verandering die je voelt in je lichaam geeft wel aan dat de hormonen iets doen in je lichaam, en dat kan alleen maar positief zijn toch? Succes meid! en wat betreft die trend; ik ben voor!

Hmm, er is geloof ik weer een serie die ik moet gaan volgen.. ;) Verborgen gebreken was t? Hoop dat er hier over een half jaar flink wat 'Pixels' rondgaan op dit forum!! Wat betreft die hormonen, ik heb die van jou niet gebruikt, maar had er vanaf de eerste spuit die gezet werd behoorlijk last van. Nou ben ik daar volgens mij ook best wel gevoelig voor, maar je hebt ook meiden die hebben nergens last van (heerlijk lijkt me dat!!). Dus het is voor ieder verschillend. Ik hoop dat het voor jou zal meevallen, en wie weet raak je op deze manier van de angst voor naalden af! Viel het erg tegen? Mn buik is nog steeds... tja, eigenlijk geen idee. haha. Ik heb vanaf het begin van dit hele traject mezelf voorgenomen een dagboekje bij te houden, en dan vooral over wat ik voel, hoe mn lijf reageert enzovoort. Maar het kwam er elke keer niet van. Achteraf heb ik daar wel spijt van. Maar als ik me goed herinner voelt het gewoon net als na de vorige keer na de miskraam toen ik ongesteld moest worden. Duurde heel lang eer het weer goed op gang kwam. Naja, afwachten maar. He bianca, ik zag je zo even voorbijkomen, hoe is het met jou?? Liefs Gabriella

Lieve Zomer en man, Wat een intens verdrietig bericht dit. Ik ken je verder niet, maar ik wil jullie toch onwijs veel sterkte toewensen de komende tijd. Ik heb op de site gekeken, en vind het heel erg mooi wat jullie hebben uitgekozen. Ik hoop dat jullie dit samen (hou elkaar goed vast!!!) goed kunnen verwerken en zoals je zei; hier als een sterk team doorheen kunnen komen. Sterkte... liefs Gabriella

He tusele; doe maar rustig aan met je arm!! Op zich misschien wel fijn dat ze het eerst allemaal nog willen bespreken als het team compleet is. Fijn dat je er verder niet teleurgesteld over bent. @hoopvol; kom inderdaad maar goed klagen hier hoor!!! Mij helpt dat ook altijd erg goed! Ik kan me voorstellen hoe frustrerend het is om tussen al die bezwangerden te zitten. Is echt geen pretje. Voor de meesten lijkt het niet meer dan normaal dat ze zomaar in verwachting raken, en dan zit je er tussen met je verdriet en een voor jou immense wens. Dus bij deze; klaag maar een eind weg! Mn buik is inderdaad heel erg rommelig. Weet echt niet meer wat ik ermee aan moet. Ik weet zeker dat ik gewoon ongesteld moet worden, die miskraam heeft er voor gezorgd dat het hele zooitje weer overhoop ligt. Heel vervelend.. maar zal kennelijk toch nog meer geduld moeten opbrengen.

@Tusele; ik snap het wat betreft de keuze. Had geen idee dat er nog risico's waren wat betreft gezondheidseffecten op de langere termijn. Je zou zeggen, een zaadje is een zaadje, maar dat is dus niet met mesa/tesa @pixel; welkom hier! Snap dat het allemaal nog wat nieuw is, en daarom ook erg spannend. Wat voor onderzoek is dat waar je voor geloot bent? En het is dan zo dat jullie in augustus echt beginnen met de poging? Spannend allemaal.. Heel veel succes!!! Heb zelf al een paar dagen het idee dat ik ongesteld moet worden. Zou op zich zo mooi op schema liggen na alle toestanden. Maar heel diep van binnen stiekem toch weer de hoop dat er iets anders aan het rommelen is... tja, dat zal ik altijd blijven houden. @melis, hoe is het eigenlijk met je? Nog goed bijgekomen van de punctie? En vandaag de terugplaatsing hoop ik voor jullie? Liefs gabriella

@hoopvol; Ik snap erg goed dat je man erop heeft gestaan dat je de volgende keer onder verdoving gaat!!! Ik krijg niet de indruk uit je verhaal dat jullie daarin erg serieus zijn genomen door de artsen. Het lijkt me dat je het niet voor niets vraagt... Zelf loop ik in het erasmus en daar geven ze morfine via een infuus. (ik weet de precieze naam even niet meer, maar het is een vorm van morfine) Bij mij was die heel even uitgewerkt net op het moment dat ze weer een eitje aanprikten, ik vloog zowat tegen het plafond en realiseerde me dat ik nooit zo een hele punctie had kunnen doorstaan. In het erasmus zijn ze hier vorig jaar als proef mee begonnen en omdat het ze heel goed bevallen is doen ze het nu bij alle puncties. Die koelkast... ik kijk ook elke keer tegen die spuit aan die in de deur ligt als ik m opentrek... Ik hoop dat je je bij elkaar kunt rapen om op een positieve manier de volgende poging in te gaan. Ook al waren het de vorige keer maar drie eicellen, ook daar kan je zwanger van raken!!! @tusele; ik vroeg me af waarom jullie mesa/tesa niet zien zitten. Dit is toch dat ze de zaadcellen bij de man halen? Wel knap dat je man al openstaat voor donorzaad. Ik heb er een jaar over gedaan om te accepteren dat dat misschien voor ons ook een oplossing zou kunnen zijn bleek dat we er niet voor in aanmerking komen... En dan nog, schijnt ook nog een heel traject te zijn. Ik hoop echt voor jullie dat er snel duidelijkheid komt over hoe jullie nu verder kunnen komen. Bedankt voor de site, ik zal m 'ns op mn gemak gaan bekijken. Liefs Gabriella.

Hey melis, dat is een mooie score!!! Fijn voor je dat het is meegevallen. Nu maar lekker bijkomen in je eigen bed. Tusele; wat vervelend van die gekneusde rib, heb het zelf ook een keertje gehad en dat kan erg pijnlijk zijn... nu maar niet teveel hoesten!! Hier weer wat minder.. Geboortekaartjes en berichten van mensen in mn directe omgeving dat ze zwanger zijn vallen me erg zwaar. Naast dat ik het die meiden ongelooflijk gun en ergens ook wel blij voor ze kan zijn is voor mezelf elke keer de confrontatie die kennelijk scherper is dan ik in eerste instantie dacht. Uiteindelijk hoop ik er op een goeie manier mee om te kunnen gaan zodat de scherpte van de pijn er op een gegeven moment af kan gaan. Heb verder goede hoop wat betreft de homeopaat waar we binnenkort naartoe gaan. Ze zegt al goede resultaten te hebben geboekt met stellen die een kinderwens hebben. Mn vriend is nog erg sceptisch maar staat er op zich wel voor open. Ach, ergens gaat het er mij om dat ik ergens vertrouwen uit kan halen om op een goede manier de cryo terugplaatsing te ondergaan. Heeft iemand er eigenlijk ervaring mee? Het gaat om een bio-elektrische therapie. Dan kunnen ze op de een of andere manier je lichaam doormeten om te kijken of er ergens blokkades zijn. Ik hoor er graag van!! Liefs gabriella

Jeetje Tusele, dat klinkt wel heftig. Ook voor je man. Wat ik zelf tijdens deze periode vooral ervaar is die enorme golfbewegingen waar je beide inzit. Het ene moment trek ik het niet, het andere hij niet. Soms zijn de emoties inderdaad heel erg heftig. Ik hoop echt dat jullie er weer samen kunnen staan, samen ervoor kunnen gaan. Het is al niet niks om dit traject in te stappen met alle emoties die erbij komen, en daarnaast moet je soms ook alles op alles zetten om met elkaar op 1 lijn te blijven. Ik wens jullie heel erg veel sterkte, en hoop dat jullie er snel weer samen staan!!! Hoe is het met je armen trouwens? En Tim, heeft die nog pijn? liefs gabriella

@melis; haha, hoezo 'het forum is verslavend...' erg herkenbaar!! (alleen is het met mijn telefoon geen doen om hier berichten te plaatsen...)

@meezie: Bedankt inderdaad voor het inzicht wat betreft de cryo terugplaatsing!! Zo heb ik er zelf nooit over nagedacht! Ook ik heb een terugplaatsing van twee cryo's (mits ze goed ontdooien) waarschijnlijk in augustus en had er weinig vertrouwen in. Maar als ik lees hoe jij erover denkt, daar kan ik wel wat mee. Bedankt!! liefs gabriella