Hanneke

Hoi Caroline, Het gaat eigenlijk best goed met me. Ik probeer onze verplichte pauze van me af te zetten en de meeste tijd lukt dat redelijk. We wachten nog op het oordeel van de psycholoog, hoewel ze ons het idee gaf dat ze wel groen licht gaat geven maar heb inmiddels wel ervaren dat dingen toch altijd anders lopen als je verwacht. Ik hoop toch wel eind volgende week iets te horen. En dan hopelijk starten in januari. Daar heb ik me helemaal op ingesteld (niet slim weet ik ;-)) en als dat dan weer niet doorgaat zal ik t wel weer ff moeilijk hebben. Door deze onzin van het ziekenhuis zijn we alweer 4 maanden kwijt. Heb ook tegen de psycholoog gezegd dat ik het in de periodes dat we niet met een poging bezig zijn moeilijk van me af kan zetten. En als ik bezig ben juist meer, je doet dan tenminste wat. Had t idee dat ze dat wel begreep, zal ook heus niet de enige zijn. Dus we wachten weer af.... Hoe is het met jou? Al helemaal hersteld van je operatie? Weet je al wanneer je precies gaat starten? Hebben ze in jullie zkh geen sluiting aan het einde van het jaar?

Oh Henne kan me zo goed voorstellen dat je twijfelt. Niet alleen alle praktische bezwaren, maar ook kan en wil ik nog wel door. Het lijkt altijd maar zo vanzelfsprekend om door te gaan. Maar ik heb juist ook altijd heel veel respect voor de vrouwen die zeggen ik kies ervoor om dit niet langer te ondergaan. Ik denk ook dat dat een van de moeilijkste dingen is uiteindelijk. Als je een glazen bolletje zou hebben zou het zoveel makkelijker zijn. Ik denk dat iedere vrouw hier op dit forum zeker 3 behandelingen zou doen als ze zeker zou weten dat die lang gekoesterde wens dan uit zou komen. Zelfs de vrouwen die na de 1e poging al zwanger zijn geraakt. Het niet weten is het allermoeilijkste. En dan denk je weer wat is 1 behandeling nou, duurt 6 weken ongeveer en dan is het weer klaar. Maar het is niet alleen de fysieke kant, maar die emoties weer, tussen hoop en vrees leven. Dat vraagt zoveel meer als die weken spuiten en die ziekenhuisbezoekjes. Ik wil jullie heel veel sterkte en wijsheid wensen bij alle keuzes die jullie moeten maken.

@Siebje: sterkte meid! Logisch dat je er even doorheen zit! Neem de tijd om dit weer te verwerken. Heb je nog cryo's..?? Digitale knuffel!

Ik heb Dunselman ook vaker gehad. Niet bij de ivf afdeling hoor, maar bij gynaecologie. Wij zijn drie jaar geleden toen mijn vriend kanker kreeg ook bij hem geweest, hij regelt het invriezen van zaad voor chemo altijd geloof ik. Hoe zag die man eruit Angel? Dunselman kan af en toe wat bot zijn vind ik, maar hij komt wel altijd zeer kundig over. En na een slechte uitslag bij ons was hij ook heel aardig! Maar het blijft een vervelend verhaal! Ik zou er zeker melding van maken Angel. Sterkte! En hopelijk ben je ondanks je voorgevoel toch gewoon zwanger.

Goed nieuws Sandra..!!! Altijd fijn om te weten dat alles goed is! Evie: wat een ontzettend moeilijke situatie lijkt me dat. Ook voor je partner denk ik. Heb je er al eens over nagedacht om een maatschappelijk werkster of psycholoog te bezoeken (vaak is er wel iemand verbonden aan de ivf afdeling van je ziekenhuis). Ik merk dat de gesprekken die wij hebben gehad met de psycholoog (in ons geval niet vrijwillig) wel wat opgeleverd hebben. Zo'n psycholoog krijgt vaak mannen zover om dingen uit te spreken, iets wat mij in elk geval niet altijd lukt. Sterkte in elk geval!

Hoi Juulke, Wat balen dat je 1e poging mislukt is. Sterkte met het verwerken hiervan. Wel fijn dat je zo snel verder kan. Ik ben blij met jouw berichtje, want dat geeft mij wat meer informatie over de planning van het AZM. Ik zit op dit moment te wachten op goedkeuring van de psycholoog (lang verhaal) om te starten met poging 2. Nu zat ik me al helemaal gek te maken dat ik na de goedkeuring nog ontzettend lang zou moeten wachten voordat ik zou kunnen starten. Maar als ik jou goed begrijp heb jij net gebeld en hebben ze jou ingepland voor begin januari. Wanneer begin je met de decapeptyl dan? Dan weet ik tenminste een beetje wat ik kan verwachten qua planning. En hoe weet je dan wanneer de punctie is? Of ga je gewoon uit van even lang puregon spuiten ofzo? Want dat kan nog wel eens verschillen per poging volgens mij. Zeiden ze verder nog iets over de drukte en de planning? Sorry veel vragen maar ik vind het zo stom om ze nu al zelf te bellen terwijl ik nog geen goedkeuring heb. Nou alvast bedankt!

Gefeliciteerd met de geboorte van jullie mannetje. En wat een geweldige naam (stond ook op ons lijstje). Wat fijn dat de bevalling zo snel is gegaan. Heel veel geluk!!!! Ben erg benieuwd naar de foto's!

@Michelle: spannend meid. Ik wil je heel veel succes wensen. En ik hoop dat je een hele voorspoedige en mooie bevalling zult hebben. Hebben jullie ook wel verdiend na die roerige maanden! Nogmaals heel veel succes!! Hoe gaat het met Patrick trouwens?

Van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoon Finn. Wat naar dat de bevalling zo heftig is geweest en helemaal vervelend dat je in het ziekenhuis moet blijven. Hopelijk mogen jullie snel naar huis. Geniet ervan!!

Oh gelukkig Sandra dat het vooralsnog goed lijkt te zijn. En wat fijn dat je alweer een datum hebt! Heb je iets om naartoe te leven he. @Esther: we hebben maandag een nieuwe afspraak bij de psycholoog en ik heb Eindhoven gebeld en daar hebben we op 1 dec. een afspraak bij de gynaecoloog maar voordat we daar zouden kunnen starten zou ook nog wel even duren. Dus ik hoop voor 1 dec goed nieuws te hebben van het AZM dan kan ik daar gewoon verder. En ach ja dan maar niet met 100% vertrouwen. Op dit moment is het voor ons ook wel belangrijk dat we gewoon zo snel mogelijk weer verder kunnen (waar dan ook!). Onze cryo poging zagen wij niet echt als een kans (vanwege de hele slechte ontdooiing) en onze laatste poging was in maart. Hoe gaat het nu met je? Voel je je erg verdoofd of valt het mee? Lijkt me zo moeilijk te bevatten! Ik leef in elk geval enorm met jullie mee!

En Sandra heb je al een uitslag gehad? Spannend zeg. Hopelijk is het goed nieuws. En gefeliciteerd met je peetkindjes. Echt zo schattig he als ze nog zo klein zijn. Ook wel confronterend vind ik vaak. Maar geniet er maar lekker van!

Dames misschien kunnen jullie me raad geven. We hebben afgelopen vrijdag een gesprek bij de psycholoog gehad (dit moest van de ivf afdeling). Op zich was ze heel erg aardig en begripvol, wilde wel ontzettend veel weten. Echt mijn hele jeugd moest ik daar op tafel leggen, vraag me wel af waarom dat dan nodig is maar goed. We hebben de intake nog niet kunnen afronden in dat uur dus we moeten nog een keer terugkomen. Maar ik twijfel toch nog steeds heel erg of we wel verder moeten gaan in dit ziekenhuis. Sowieso gaat het vrees ik nog wel een tijdje duren voordat we uitsluitsel krijgen of we in het AZM verder mogen. En ik merk ook dat het vertrouwen een beetje weg is. Maar tegelijkertijd vraag ik me dan weer af hoeveel vertrouwen er nodig is om zo'n behandeling in een ziekenhuis te kunnen doen. En zal het in een ander ziekenhuis niet weer hetzelfde zijn. Kortom een hoop twijfels en dat houdt me heel erg bezig. Vond het gesprek toch best wel heftig en heb ergens nog wel de angst dat wat ik daar in alle eerlijkheid vertel er straks voor gaat zorgen dat ze oordelen dat ik niet zou mogen starten. Maar ja wat zijn onze andere opties (wij wonen in Maastricht) volgende dichtsbijzijnde nederlands ivf-centrum is Eindhoven en dat is toch een uur rijden. België is Genk het dichtste bij maar geen idee of dat een goed ivf-centrum is en we daar veel beter af zijn. Je hoort ook wel eens een samenwerking met ziekenhuizen. Zou dat dan bijvoorbeeld ook kunnen dat we in behandeling gaan in Eindhoven maar de echo's in Sittard hebben (dichtsbijzijnde ziekenhuis na het AZM). Maar ja doen ze dat ook als je er zelf voor kiest om weg te gaan bij een ziekenhuis. En zijn er überhaupt wel eens mensen die er zelf voor kiezen om weg te gaan in een ziekenhuis. Pff vind het zo moeilijk. Het is ook zo moeilijk om te beoordelen of het eerlijk is wat ze doen, ik vind natuurlijk van niet maar vind ik dat alleen maar omdat het mij betreft of is het ook gewoon niet eerlijk. We hebben samen al zoveel meegemaakt en proberen altijd positief te blijven maar ik vind dit echt zo ontzettend moeilijk. Indirect beslissen zij nu over onze kinderwens en je voelt je al zo afhankelijk van het zkh in dit traject. Sorry voor het lange verhaal, zit er gewoon een beetje mee.

Nou Christine wat een wonder zeg. Misschien dat je zo'n test kan doen die aangeeft hoe lang je zwanger bent. Dan heb je zelf al enig idee. Volgens mij zijn die van clear blue maar dat weet een van de andere dames vast wel. Super gefeliciteerd in elk geval!

Bij ons gebeurde er ook niet zo heel veel in de weken van deca en puregon en in de ww al helemaal weinig haha. Maar daarentegen de dag voor de punctie na de pregnyl merkte ik daar toch wel wat verandering in haha. Terwijl ik toch echt heeeel veel last had van mijn buik dus hcg werkt bij mij wel goed volgens mij. Das een mooi vooruitzicht dus ;-). Maar volgens mij is het van te voren heel moeilijk te voorspellen waar je last van gaat krijgen en inderdaad werkt de hele spanning enzo ook niet mee.

Lieve Esther, Ik vind het zo vreselijk moedig! En ook zo verdrietig tegelijk. Meid ik had het jullie zo gegund. Jullie zijn zo sterk samen. Ik ben er eigenlijk helemaal stil van, weet niet wat ik moet zeggen. Ik wil jullie heel veel sterkte wensen, maar vooral ontzettend veel geluk en voorspoed. Je instelling is zo bewonderenswaardig, daarom geloof ik ook wel dat jullie dit samen kunnen doorstaan. Mijn gedachten zijn bij jullie. En wat ontzettend knap dat je het kan opbrengen om hier af en toe te spieken.

Wat een mooie woorden Marietje! Ongelofelijk he dat mensen in je omgeving nu alsnog gelijk willen krijgen met dingen als "zie je nou wel je moest gewoon geduld hebben". Het is echt heel jammer dat mensen zo weinig begrip hebben dat zou al een hoop schelen. Laatst zei een oude kennis tegen me (een man) toen ik vertelde over de behandelingen en hoe zwaar die zijn "ja je krijgt het niet voor niks, je moet er wel wat voor over hebben" dus ik zei ook fijn oh ja heb jij ook zoveel moeite moeten doen om jouw kindje te krijgen? Maar ik stond eerlijk gezegd echt te kijken, dat er mensen zijn die zoiets durven zeggen. Zo van wie mooi wil zijn moet pijn lijden, dus wie een kind wil moet maar gewoon zonder klagen een ivf behandeling ondergaan om het te krijgen. Heel veel succes met je zwangerschap nog! En bedankt dat je met ons mee duimt. Hoe is het met de rest van de dames..??? Hoe is het met het kindje van die vriendin Henne..?? Al iets gehoord..??

Sandra jeetje zeg klinkt als een hel...!!! Sterkte en wees maar lekker even lief voor jezelf...!! Hopelijk hoef je geen curretage. Heb er trouwens ook nog nooit van gehoord, dacht dat ze dat alleen deden als je embryo niet vanzelf afstoot. Succes met wachten op de uitslag!

Ja klopt helemaal Henne. Mijn vriend is ook zo iemand die altijd positief is. En ik moet zeggen dat dat in principe ook wel lekker is. Zo is er altijd iemand in je relatie die blijft geloven dat alles goedkomt. Maar soms is het ook goed om gewoon reëel te zijn. Ik denk ook dat het met zijn ziekte te maken heeft gehad. Hij had zoiets pff ik heb die kanker overwonnen, de rest kan niet meer stuk. Hij maakte zich vroeger al niet heel erg druk om dingen en nu al helemaal niet. Begrijpelijk maar soms wel irritant. Gelukkig is hij in principe heel erg begripvol en lief en erg ongecompliceerd. En ik denk idd dat het ook wel mannen eigen is om zich minder druk te maken om dingen en vooral ook om dat minder te laten zien. Wij vrouwen zijn toch vaker een open boek heb ik zo het idee. We kwamen laatst in het ziekenhuis iemand tegen die ik ken van het forum hier en die mannen zeiden ook tegen ons jullie zitten veel te veel op dat forum, dat is helemaal niet goed voor jullie. Ze hadden zeker niet bedacht dat alles wat we hier niet kwijt kunnen op hun bordje terecht komt. Als ze dat zouden weten zouden ze wel 2x nadenken voor ze zoiets zeggen haha. Ik vind het ook het allermoeilijkste dat ik er zelf geen controle over heb of en wanneer we mogen starten. En ik ben nogal een control-freak dus dit is een hele goeie test voor mij. Probeer ondertussen ook wel gewoon door te gaan met mijn leven, we praten er wel veel over en zijn er wel mee bezig maar probeer me ook op andere dingen te richten. Ga trouwens wel eerst proberen aan te voelen wat ik kwijt kan bij die psycholoog, als ik het gevoel heb dat alles meteen wordt doorgespeeld naar de ivf-afdeling zal ik wellicht iets meer sociaal wenselijk antwoorden. Hoe is het met de rest van de dames?

@Sasje: goed nieuws zeg! Gelukkig dat je mag beginnen! Succes alvast voor je behandeling in november.

Ik zit de laatste tijd ook niet zo lekker in mijn vel. Wel afwisselend hoor, heb ook wel goeie dagen. Het moeilijkste vind ik ook hoe we er samen mee omgaan, mijn vriend staat er gewoon heel anders in dan mij. Voor hem is het toch wat meer bijzaak zeg maar. En hij vindt het ook niet moeilijk om om te gaan met de mensen die zwanger zijn in onze omgeving. Hij praat zelfs doodleuk mee over kinderkamers en kan gewoon heel oprecht interesse tonen in de zwangerschap van anderen. Ik zit alweer te janken als ik iets hoor over hun zwangerschap (erg he). Probeer me wel te realiseren dat iedereen zijn eigen manier heeft en dat dat niet wil zeggen dat je het minder erg vindt. Maar toch hebben we er wel vaak discussies over. Hij vindt weer dat ik er teveel mee bezig ben, ik vind dat hij er te weinig mee bezig is. En dan bekruipt me toch wel eens de gedachte, ik moet het lichamelijk al allemaal ondergaan, terwijl er met mij op dat vlak niks mis is. Het zou erg fijn zijn als ik dan wel het gevoel zou hebben dat we het geestelijke stuk wel samen zouden doen. Misschien een beetje gemeen van me. Zou ik dat ook denken als ik onvruchtbaar zou zijn? Heb toch vaak het gevoel dat niemand ECHT begrijpt hoe ik me voel. Maar goed genoeg geklaagd. Probeer me altijd maar voor te houden, het kan altijd erger. Wij hebben tenminste nog 2 pogingen. Hopen dat ik door de "keuring" van de psycholoog heen kom anders heb ik nog niks aan die 2 pogingen. Moet er 30 oktober heen. Ben benieuwd! Hoop dat iedereen een beetje uit zijn dipje kan kruipen. Heel veel sterkte allemaal!

Hoi Nise, Ja je mag idd zelf kiezen of je 1 of 2 terug wilt laten plaatsen. Ik dacht altijd van te voren ik doe nooit 2, maar omdat ik het toch veel zwaarder vind allemaal als ik van te voren dacht hebben we vrij snel de keuze gemaakt voor 2. Oke meer kans op een tweeling en dat is best heftig denk ik, maar beter als geen kindje, veeeeel beter! Kan me voorstellen dat je het nog steeds heel moeilijk hebt met de miskraam. Dat heb ik ook wel en bij mij was het nog maar heel pril dus dat is nog minder heftig! Neem de tijd om dit te verwerken hoor dat heb je echt wel nodig. Ik werd pas 7 weken na de miskraam voor het eerst ongi en toen was er geen plek in het ziekenhuis waardoor ik weer drie weken aan de pil moest en het dus uiteindelijk 10 weken duurde voordat ik met de progynova kon beginnen. Misschien zelfs nog wel wat langer weet ik eigenlijk niet meer! Onze 2e poging is uitgesteld omdat de artsen bang zijn dat ik het niet aan kan. Heb in de zomer uitvalsverschijnselen gehad en omdat er op de scan niks te zien was gaan ze er voor het gemak maar vanuit dat het wel stress zal zijn geweest. Ben ik het zelf helemaal niet mee eens maar goed. Moet nu dus eerst naar de psycholoog en die moet gaan beslissen of en wanneer ik kan starten. Moet zeggen dat ik dat vrij heftig vind. Feitelijk zeggen ze gewoon je mag nu geen kinderen krijgen. Zonder behandeling geen zwangerschap. Het voelt ook heel confronterend dat zij dat voor je kunnen beslissen. Normaal beslis je zelf of je wel of niet zwanger wordt! Maar ja kan niks anders doen dan het accepteren en hopen dat ik snel verder mag! Jij heel veel succes ook met wachten en neem de tijd om je miskraam te verwerken! @ivfsh: SUPER..!! Gefeliciteerd zeg! Geniet ervan en maak je niet te druk om wat er allemaal mis kan gaan. Je hebt het toch niet in de hand!

@Toobee: nou de hoofdpijn werd wel wat minder toen geloof ik, alleen had ik van de puregon al weer vrij snel last van mijn buik. Denk dat dat ook komt doordat ik een prikkelbare darm heb.Had ook al snel een hele opgezette buik. Maar ja alles voor de wens he! Hoop er bij een volgende poging toch wel wat minder last van te hebben en anders is het gewoon even een paar weken uitzitten. De reactie op de hormonen is heel verschillend volgens mij als je dat zo leest hier.

Hoi Toobee, Sterker nog ik had een half uur na de 1e deca al knallende koppijn. En dat is eigenlijk bijna niet meer overgegaan. Dus ik denk dat het zeker wel zou kunnen. Ik trok ook helemaal wit weg toen en voelde me echt heel slecht opeens. Het ligt er ook maar net aan hoe gevoelig je bent denk ik. Maar hoop voor jou dat het gewoon een griepje is! Succes ermee!

Hoi Nise, Ze hebben eerst de 1e 2 cryo's ontdooid, daarvan heeft 1 het niet gered de andere was nog 1-cellig. Het tweede rietje had precies dezelfde uitslag dus hebben ze die 2 1-cellige maar teruggeplaatst. Onder het mom het is beter als niks. De cryo's worden in principe altijd met 2 ingevroren in het AZM. En als er 2 goed ontdooien mag je ze allebei terug laten plaatsen. Je krijgt hiervoor nog een gesprekje als je de echo hebt om te kijken of het BMS goed is. Je krijgt hier als het goed is nog een brief over. En wat vreselijk dat je een miskraam hebt gehad bij de 1e poging. Ik heb nu zelf een mislukte poging gehad (die cryo) en een miskraam en ik vond de miskraam veel moeilijker te verwerken als de mislukte poging. Dus laten we hopen dat we het ergste gehad hebben toch. Ik ben helaas ook niet zo geduldig en nu met die verplichte pauze al helemaal niet. Ik wil ook zo ontzettend graag door. Ik weet van mijn cryo poging dat het vooral zo moeilijk was omdat er zo lang tussen de 1e poging en de cryo had gezeten. Ik denk nog steeds dat het allemaal makkelijker te verwerken is als je wat sneller door kan. Maar goed dat is mijn eigen idee. Heel veel succes met wachten en hopelijk gaat het weer gauw beginnen!

Wat spannend Dani. Lijkt me ook wel heel eng jullie kleine mannetje al onder narcose enzo. Hoop dat het allemaal voorspoedig gaat en dat het eindresultaat heel mooi zal zijn. En het is inderdaad wel een scheetje zeg. Kan me voorstellen dat je apetrots bent! Nogmaals heel veel succes!