Tascha

Wij zijn terug thuis met een mooi embryootje aan boord :D Dat het nu maar snel 1 mei is! Uiteindelijk waren er maar 4 van de 6 eicellen rijp en van die 4 zijn er drie mooi aan 't delen, dus da's een heel mooi resultaat he. Nu dus eentje teruggeplaatst en de andere twee maken kans om ingevroren te worden...

Wij hebben telefoon gehad en moeten vanmiddag 14u in het ziekenhuis zijn voor de tp. Meer weten we nog niet, dus spannend of de kwaliteit wat meevalt...

@bettyboopke: wij horen pas morgen iets, dus erg spannend!

Pick up is vlot verlopen. 6 eicellen gevonden. Iets minder dan gehoopt, maar nu maar hopen dat ze goed bevrucht geraken en dat er toch 1 mooi embryootje uit voortkomt he...

hallo allemaal, Fijn dat er hier zo'n positieve vibe hangt! :clap2: Proficiat aan de "groentjes"! Wij mogen weer een stapje vooruit. Morgen om 14u45 de pick up. Ik zie er wel wat tegenop, maar ben toch ook wel blij dat we die stap kunnen zetten. Er zijn 7 follikels klaar om opgepikt te worden en nog 4 misschiens... Dus nu maar hopen dat de juiste erbij zit! Vanmorgen bloedafname gehad en het was echt superdruk. Een lange rij wachtenden. Maar we zijn aan de babbel geraakt en uiteindelijk was het zelfs best gezellig en waren we verwonderd als we aan de beurt waren. Dus ook daar hing een positieve vibe... Nu maar hopen dat deze zich voortzet! Goeie moed allemaal!

Sylvia, bedankt! En proficiat met je positieve test. Ik hoop echt voor je dat het deze keer goed blijft gaan! Alle andere meiden in het groen trouwens ook proficiat! En de meiden in het rood veel sterkte met de teleurstelling en goeie moed! En alle anderen veel geduld en hopelijk allemaal groen binnenkort... Ik heb vanmorgen de tweede fm gehad en nu was er gelukkig toch al wat actie. Rechts 6 follikels, tussen de 12 en de 15mm, links maar eentje en nog een misschientje. Nu maar hopen dat deze allemaal mooi willen blijven verdergroeien... Donderdag opnieuw fm, ben benieuwd. Groetjes

Mariek, Geen probleem! Bedankt voor het begrip en om het direct recht te zetten! 't Is gewoon vanzelf al zo moeilijk dat het voor veel mensen lijkt of we kinderloos zijn en dat ons dochtertje er precies nooit geweest is, dat ik het hier niet zo kon zien staan... We hopen heel hard ooit een levend kindje te mogen koesteren, maar dat zal dan altijd ons tweede kindje zijn. Groetjes, Tascha

Hey Mariek, Alvast bedankt voor je steun! Maar zou je bij mijn naam in het lijstje aub willen zetten 2de kindje (1ste overleden) of zoiets... Ik vind het nogal moeilijk om daar 1ste kindje te zien staan, dat voelt niet juist aan. We hebben al een dochtertje, we hebben ze alleen niet bij ons mogen houden. Ik wil niet moeilijk doen, maar vind dit te belangrijk om niets over te zeggen... Groetjes, Tascha

Hallo allemaal, Als het goed is wil ik hier graag aansluiten... Ik zal me even kort voorstellen. In januari 2010 ben ik na eerst een traject met clomid ed zwanger geworden van onze eerste ICSI-poging. Na een goeie zwangerschap is ons dochtertje echter 2 dagen na de bevalling overleden. Nadien zelf wat gezondheidsproblemen gehad (operatie aan gal en maag) en in de zomer van 2011 tweemaal cryo-tp zonder resultaat. In oktober 2011, op het moment dat we gingen starten met een verse poging, spontaan zwanger. Op de 8-weken echo echter BBZ. Eerst chemo-spuit gehad zonder resultaat, dan toch vruchtje operatief verwijderd. Wegens chemo minstens 3 maand verbod om zwanger te worden. En na die 3 maand te horen gekregen dat we wegens verbouwingen in het ziekenhuis nog niet konden starten. Sinds 1 april Menopur aan 't spuiten (kort schema met menopur en orgalutran). Vrijdag eerste fm gehad, maar nog weinig actie. Veel follikels (PCO), maar nog niet aan't groeien. Dosis menopur verhoogd van 150 naar 200 eenheden en morgen opnieuw fm. Ik hoop maar dat er nu al wel wat beweging is! Groetjes

Nikkie, ook van mij heel veel sterkte! Ook ik weet spijtig genoeg maar al te goed hoe het voelt als je hoop aan diggelen wordt geslagen... Neem je tijd en zorg goed voor jezelf! dikke knuffel

Hey, Ik had hier al eens geantwoord, maar blijkbaar is dat verloren gegaan... Ik heb enkele dagen na de chemo-spuit gedurende 3 dagen redelijk wat bloed verloren. Maar nadien, na de operatie tot nu toe nog niks... Sinds gisteren weet ik dat mijn hcg-waarde eindelijk helemaal op nul is. Zover zijn we dan toch. Morgen hebben we nog is een afspraak bij de gyn om alles te bespreken. En dan wachten tot de cyclus van februari en hopen dat we terug mogen proberen... Groetjes, Tascha

Bij mij is het nu 4, vorige week 32... dus ja, het gaat mij ook veel te traag! Minder dan 5 is in principe inderdaad goed, maar mijn gynaecologe wil 0 zien, dus moet ik volgende week toch nog is een bloedtest...

Raba, inderdaad heel goed nieuws dat je waarde vanzelf zakt! Hopelijk ben je ook snel onder de 5... De chemospuit was om eerst op deze manier te proberen om de bbz "op te lossen", maar dit sloeg niet aan bij mij, dus hebben ze toch moeten opereren. Maar ondertussen zit de chemo wel in mijn lichaam...

Raba, ik ben inderdaad ook in Jette in behandeling. Ik moet nu elke week mijn bloed laten controleren tot mijn hcg weer op 0 staat. Omdat ik eerst een chemo-spuit gekregen heb, moeten we sowieso minstens tot februari wachten om terug met een verse IVF-poging te mogen starten. Ik hoop voor je dat je nachtmerrie inderdaad snel voorbij is. Denk aan jezelf en neem je tijd om dit te verwerken! 't Is echt niet niks! Groetjes, Tascha

Raba, zorg alleszins goed voor jezelf! Als het echt pijn doet, zou ik toch naar het ziekenhuis gaan voor een controle... Als ik het goed begrijp ben jij ook in behandeling in Jette? Eventueel eens bellen naar VP03 en vragen naar de gynecoloog van wacht. Dan kan je je situatie uitleggen en vragen of dit normaal is... Zijn ze zeker van die biochemische zwangerschap? Ik denk dat dat in dit stadium moeilijk is om hier zeker van te zijn en zou toch ook nog rekening houden met de kans op een bbz. Ik wil je zeker niet bang maken, maar wil vooral dat je geen risico's neemt! Tegen mij hebben ze altijd gezegd dat als het echt pijn deed ik direct naar het ziekenhuis moest komen... Veel sterkte alleszins!

Henne, bedankt voor je reactie. Het doet toch altijd deugd te horen dat het niet abnormaal is wat je doormaakt... Geleidelijk beginnen werken ligt heel moeilijk, maar ik begin volgende week woensdag met 3 dagen, dan weer 3 dagen thuis, weer 3 werken, 1 thuis en daarna zijn het er normaal 5 na mekaar, maar tegen dan zie ik toch al wel hoe het gaat... Ik heb mij echt voorgenomen goed voor mezelf te zorgen. Ik merk dat het nodig is... Maar 't is zelfs moeilijk om voor jezelf in te schatten wat het beste is... Ik denk dat het misschien ook goed zal doen om terug onder de mensen te moeten komen... Ach, we zien wel. De dokter is alleszins heel begripvol, dus als ik merk dat het nog niet gaat, kan ik mij altijd nog opnieuw thuis laten zetten... Groetjes en voor jou ook nog veel moed he! xxx

ondertussen is mijn hcg gezakt naar 32. Volgende week nog een bloedafname en dan hopen dat het terug op 0 staat... Fysiek gaat het ondertussen redelijk goed, alleen ben ik verschrikkelijk moe. Ik zou een hele dag kunnen slapen. Ik heb ook nergens fut voor. Doe eigenlijk bijna niets op een hele dag. Zit wat thuis, speel wat spelletjes op de computer, blader wat in tijdschriften, bel wat met mijn oma...en dat is zowat alles... Ik hoop dat dat snel zal beteren. Mijn vriendin die in het CRG werkt, gaat alleszins is kijken om een afspraak te maken met de psychologe van het centrum. Ik wil dat nu wel is een kans geven... We zien wel, baat het niet dan schaad het niet he... De bedoeling is om volgende week terug te gaan werken. De huisarts wou mij wel nog langer schrijven als ik dat wou, maar ik denk dat het beter is om terug in die routine te komen en onder de mensen te zijn. Maar dan moet die vermoeidheid wel wat beteren... Veel groetjes en nog is bedankt voor jullie steun!

Mijn hcg is ondertussen toch alweer gezakt naar 500 (maandag was het 3500)... Volgende week donderdag nog een bloedafname tot het weer op 0 is... Ik ben wel blij dat het nu toch goed lijkt te zakken, maar ben hierdoor precies ook mijne klop aan 't krijgen... Het besef is ineens goed aangekomen dat er echt een kindje aan 't groeien was en dat het nu weg is...

Henne, Bedankt voor de tip, dat helpt inderdaad wel! Ik doe niet anders dan rusten en heb mij voorgenomen echt mijn tijd te nemen om te herstellen... Normaal zou ik volgende week woensdag alweer aan't werk moeten, maar ik heb op 't werk al verwittigd dat dat waarschijnlijk nog wel een weekje verlengd zal worden.... Zelfs als het dan fysiek al zou gaan (wat mij toch ook al vrij snel lijkt), kan ik nog wel wat tijd gebruiken om alles weer een plaatsje te proberen geven... Ik hoop dat we er volgend jaar met volle moed tegenaan kunnen gaan en dat dat dan ons jaar wordt! xxx

Hey, De operatie is eigenlijk heel goed verlopen. 's ochtends geopereerd en 's avonds lag ik alweer in mijn eigen bedje... Zo lang ik stil blijf liggen of zitten valt de pijn heel goed mee. 't is het rechtkomen en rondwandelen dat veel pijn doet.... naar toilet gaan is een hele onderneming. Maar 't is al wel veel aan 't beteren (en 't is toch nog maar 2 dagen geleden), dus vind ik dat het goed meevalt. Dit is draaglijker als hoe ziek ik was van die chemo en nu ben ik ook al gerust dat de eileider niet meer ineens kan barsten, dus dat helpt ook al... Ik hoop nu ook heel hard dat de hcg mooi zakt en dat er niets meer is achtergebleven! xxx

Ik ben dezelfde avond al terug naar huis mogen komen....

Ik was als tweede aan de beurt vanmorgen, dus dat viel nogal mee. De operatie is goed verlopen en tegen alle verwachtingen in hebben ze de eileider kunnen sparen... Nu maar hopen dat er geen restje weefsel meer is achtergebleven. Nu moet om de 3 dagen gecontroleerd worden of mijn hcg goed zakt...

't is niet goed... HCG nog gestegen ondanks de spuit... Morgenochtend operatie... pfff

Ik heb maar één spuit gekregen en moet dan een week wachten... Misschien een hogere dosis in één keer? Ik heb nu al twee dagen toch redelijk wat bloed verloren. Voel mij ellendig. 't Is wat vergelijkbaar met maandstonden, maar dan erger... Ik ben inderdaad heel moe, dus rust veel. Ik hoop vooral dat de waarden al goed aan't zakken zullen zijn morgen en er niet te veel meer moet volgen.

Hey hoopvol, Bedankt om je verhaal te delen... In eerste instantie heb ik het wel wat moeten laten bezinken. Mijn hcg was 2500. Dus ik was heel ongerust dat het toch nog fout zou gaan en er ook een spoedoperatie zou moeten volgen. Uiteindelijk heb ik mezelf kunnen overtuigen erop te proberen vertrouwen dat de dokters wel weten wat ze doen... Al ben ik toch nog altijd wat bang ook (maar dat ligt zeker niet aan jouw verhaal!) Gisterenavond is er licht bloedverlies begonnen, dus ik hoop dat de spuit zijn werk heeft gedaan en het nu allemaal wat op gang aan't komen is. Bedankt voor je tip ivm het opkroppen. Ik weet dat wel maar heb zelf ook de neiging om dat te doen. Maar ik probeer hier bewust aan te werken... Ik schreef op het topic "juni 2012" en daar gaf iemand mij de tip naar dit topic te komen kijken en ik ben alvast blij dat ik dat gedaan heb! Breden, bleef je hcg dan zo hard stijgen ondanks de spuiten? Hoeveel tijd zat er bij jou tussen de spuiten? Tegen mij hebben ze gezegd dat ze pas na een week het resultaat kunnen zien, want dat het normaal is dat het de eerste dagen nog doorstijgt.... Veel liefs, Tascha