Tascha

Henne, ik twijfel er inderdaad niet aan dat de verwerking nog wel een staartje zal krijgen eens het fysieke achter de rug is. Maar 'k zal toch ook al blij zijn als die stap gezet is en "het eruit" is... Maar het blijft hoop die er toch weer was die nu weer genadeloos aan diggelen geslaan is... Breden, bedankt voor je verhaal. Toch bemoedigend dat het bij jou gelukt is met de MTX-prikken! Ik ben nu echt zo bang dat ik dit voor niks aan het doormaken ben... Ik heb ook enorm last van mijn darmen ervan, vooral heel bijtende diarree. Elke keer dat ik naar toilet ga doet het meer pijn, en ik moet vaak! Hoe lang was jij zwanger op dat moment? En weet je nog op welke HCG-waarde jij gestart bent met de prikken? Veel liefs, Tascha

Ik heb niet echt pijn gehad nee... wel bloedverlies in het begin, maar de hcg-waarden bleven mooi stijgen, dus in het ziekenhuis maakten ze zich geen zorgen over een bbz. Ik ben nu vooral heel bang dat het toch nog misloopt en ik toch nog in spoed geopereerd zal moeten worden... Ik heb nu ook het gevoel dat door de fysieke ongemakken het emotionele aspect wat opzij geschoven wordt, dus er zal zeker nog tijd overgaan om dit alles te verwerken... Alvast bedankt voor de steun en ik hou jullie hier zeker op de hoogte!

Hallo allemaal, Ik wil mij spijtig genoeg ook hier aanmelden. Maandag eerste echo gehad op 7 weken en het is een bbz. Maandagavond een spuit chemo gehad om zo te proberen een miskraam uit te lokken. Het is nu wachten tot volgende maandag om te weten of dit werkt. Zoniet moet er toch nog geopereerd worden. Ondertussen sinds maandagnacht enorme diarree, misselijk, braken, kortom erge bijwerkingen van de chemo waar ik mij helemaal ellendig van voel... Dus ik hoop maar dat het dan toch resultaat zal hebben... Heeft iemand hier ervaring mee? Veel sterkte allemaal!

bedankt voor jullie steun! 't Is heel moeilijk... Nu hopen we vooral op geen verdere complicaties... Afwachten wat die spuit gaat doen... Lastig dat we een week moeten wachten voor ze kunnen zien of die werkt of niet! Ik hoop dat bij jullie alles goed gaat! Probeer alleszins positief te blijven! Mywish, ik duim dat jouw angst ongegrond is en alles goed zal gaan! Ik was vandaag ongeveer 7 weken... Inderdaad wel een geruststelling dat je voor IVF je eileiders niet meer nodig hebt (moesten ze dan toch moeten verwijderen is er toch nog altijd hoop) xxx

hier is de nachtmerrie bevestigd.... buitenbaarmoederlijke zwangerschap en stijgend hcg, dus heb daarnet een spuit gehad om te proberen een miskraam uit te lokken... Als dat niet zou lukken moeten ze opereren en de eileider verwijderen... Nu een week wachten en volgende maandag opnieuw bloedname om te zien of de hcg zakt. pfff, het stopt echt maar niet!

Bedankt voor jullie steun alvast! Ik ben bloednerveus voor de echo straks... Heb al 2 nachten nachtmerries dat het niet goed is, dus hoop echt dat dit geen voorteken is... Over enkele uurtjes weten we iets meer... Ik hou jullie zeker op de hoogte! En testr welkom en proficiat!

mommysoonhope, super zeg een eeneiige tweeling! De natuur kan toch verassen he! Purple en Jes28, wat fijn dat jullie ook al een echo hebben gehad en het hartje konden zien/horen! Ik ben enorm aan't aftellen naar maandag! Ik hoop dat ze dan toch ook al iets zullen kunnen zien... Sweetformysweet en Tobbert, hopelijk valt jullie echo ook super goed mee vandaag! Ik blijf duimen dat we in juni allemaal een prachtige baby kunnen verwelkomen!

JUNI MAMA'S Wie is wie: Jes28: 32 jaar, zwanger van 1e kindje door 4e ICSI Joekie: 29 jaar, zwanger van 1e kindje door 2e ICSI, 1e tp Kvdfernandez:26 jaar, zwanger van 1e kindje bij 2e icsi poging Minoes: 26 jaar, zwanger 2e 1 ste 12 week mk 1 ste tp icsi MommySoonIHope: 37 jaar ,zwanger van 1e en 2e kindje(tweeling )bij de 3e IVF poging (cryo) Mywish: 22 jaar, zwanger van 1e kindje door ? Purple82: 29 jaar, zwanger van 2e kindje middels ICSI Roseflower: 25 jaar, zwanger van tweede kindje door 1e ICSI Sweetformysweet: 40 jaar, zwanger van 1e kindje door 1e IVF 1e tp Tobbert: 36 jaar, zwanger van 1e kindje bij 3e ICSI poging 1e tp Tascha: 32 jaar, zwanger van 2de kindje (1ste kindje overleden), spontaan in wachtmaand Uitgerekende datum: 01 juni: Roseflower 02 juni: MommySoonIHope 06 juni: Purple82 10 juni: Sweetformesweet 12 juni: Joekie 15 juni: Jes28 25 juni: Mywish 28 juni: Minoes (Jessica) 30 juni: kvdfernandez Geplande afspraken/echo's: 24 oktober: Roseflower 1e echo 25 oktober: Joekie 2e echo 26 oktober: Purple82 26 Oktober :MommySoonIHope 2e echo om te kijken of het er 1 of 2 worden 28 oktober: Sweetformysweet 1e echo 28 oktober: Tobbert 1e echo 31 Oktober :1e afspraak bij de gewone gyneacoloog en 3e echo 31 oktober: Tascha 1ste (vroege) echo 8 november: Joekie 3e echo 8 november: Mywish 1e echo 9 november: minoes 1 e echo 9 november: Jes28 2e echo 16 november: kvdfernandez 1e echo

kvdfernandez, je bent zeker niet alleen! Ik ben ook heel bang dat het mis zou gaan... maar ik probeer positief te zijn! Joyce, jij hebt inderdaad ook al een hele weg afgelegd! Ik duim dat het dit keer helemaal goed gaat! 31/10 zal voor ons allebei een hele spannende dag worden! Hoeveel weken zou jij op dat moment zijn? Ik hoop dat het snel maandag is, maar bij mij lijkt de tijd te kruipen... mywish, bedankt! En fijn dat je 3 dagen cadeau hebt gekregen ;-)

Allemaal bedankt voor de warme welkom hier! Joekie, super dat je het hartje hebt gezien! En wat een geluk heb je met je verloskundige!

Hallo allemaal, Ik zou mij graag hier ook bij jullie aansluiten... Ik zal proberen onze situatie kort te schetsen... Wij zijn in 2009 in de mallemolen beland. Na verschillende pogingen met Clomid werd besloten dat IVF voor ons de beste optie was. Ik heb een combinatie van hormonale problemen, PCO en endometriose, waardoor er steeds ofwel geen ofwel te veel eitjes rijpten. In januari 2010 eerste IVF die uiteindelijk een ICSI werd, want het zaad was plots niet goed. En jawel, direct gelukt! De hele zwangerschap ging alles goed, tot de dag voor de bevalling ontdekt werd dat het middenrif niet volgroeid was. Maar vol goeie hoop werd de bevalling ingeleid en kregen we een prachtige dochter. Twee dagen later heeft ze echter de operatie niet overleefd... (ik ga er hier niet verder over uitweiden, want hier gaat het niet over, maar het schets wel onze voorgeschiedenis) In juni dit jaar hebben we onze moed bijeen geraapt om te proberen opnieuw zwanger te geraken. In juni kregen we 1 cryo teruggeplaatst, in augustus 2, zonder succes. En toen waren de cryo's op... In september op vakantie vertrokken om dit alles te proberen een plaatsje te geven en ons op te peppen voor een verse poging... Van zodra mijn regels er doorkwamen na 1 natuurlijke wachtcyclus mochten we starten. Ik heb heel onvoorspelbare cyclussen, dus afwachten wanneer dat zou worden... Donderdag 13/10 heel lichtjes wat bloedverlies. Vrijdag 14 's ochtends toch redelijk wat, dus dit is dag 1... In de loop van de dag weer zeer weinig en vooral bruin (terwijl het bij mij de eerste dagen normaal echt wel veel en rood is); Zaterdagochtend weer heel wat meer dus dacht ik dat ze nu wel goed gingen vertrekken. Naar het ziekenhuis gegaan voor bloedafname (dat moest op dag 2) om te starten met menopur. 's Avonds monitoring aan de lijn: uw HCG is 44,9 , mijn progesteron was echter maar 3,9. Dus er moest een spontane bevruchting geweest zijn, maar het zag er niet goed uit. Toch maar Utrogestan beginnen opsteken, je weet maar nooit he... Maandag opnieuw bloed laten nemen (normaal dinsdag maar kon niet meer wachten) en mijn HCG was gestegen naar 172 en mijn progesteron naar 20, er was dus toch hoop? Dinsdag is het bloeden eindelijk weer gestopt. Donderdag opnieuw bloedafname (in Jette wisten ze ook niet meer wat te denken) en HCG 676 en progesteron 18,5. Progesteron dus wel weer wat gezakt, maar volgens Jette niks om mij zorgen over te maken... De waarden van maandag en donderdag zitten mooi binnen de curve die ze willen zien... Gisteren gelukkig alweer een bloedafname (ze willen het ook goed in de gaten houden en ik zeg zeker niet nee!), en hcg 1500 en progesteron stabiel 18,5. Volgens hun nog altijd mooi binnen de curve, al had ik mijn hcg eigenlijk wel hoger verwacht... We kunnen het zelf nog niet goed geloven wat ons aan't overkomen is, maar voelen dat met de dag de hoop enorm groeit en we toch weer aan't dromen zijn. Ondertussen neemt de angst minstens evenredig toe dat het toch mis zal gaan! De tijd kruipt echt voorbij... Volgende maandag krijgen we onze eerste echo, dus spannend! Kort is niet echt gelukt, maar ik heb geprobeerd! Veel liefs, Tascha

Hallo allemaal, Hier nog is goed nieuws! Mijn hcg was vandaag 1500, dus volgens het ziekenhuis bleef dit mooi stijgen binnen de curve... Volgende week maandag krijgen we al onze eerste echo! Zo spannend... Ik hoop dat dit wonder doorzet en dat het doorstraalt naar jullie! Mone, ik duim mee voor mooie emmies! Kvdfernandez: proficiat! Fijn dat jij het bankje al mee mooi groen kleurt nog voor november start! Abc en mamavanseppe veel moed voor de wachtweken! Ik duim voor meer groen! Nikkie, Laila, Bunbums, veel succes met de punctie... :positive energie:

Hallo allemaal, Een snel berichtje zodat jullie ook weer op de hoogte zijn... Mijn hcg is vandaag alweer gestegen naar 666, dus dat valt mooi binnen de curve! Mijn progesteron was wel weer lichtjes gezakt, maar volgens het ziekenhuis nog niks om ons zorgen om te maken. We zijn dus weer een klein stapje verder en mogen echt verder hopen! Het blijft natuurlijk nog wel afwachten, maar het ziet er toch al veel hoopgevender uit! Veel succes allemaal en bedankt voor de steun en het meeleven! Ik lees zeer binnenkort nog wel is alles bij en hou jullie zeker nog mee op de hoogte! xxx

Vlinder, bedankt voor je enthousiasme, maar we zijn er nog verre van gerust in... We kunnen alleen maar hopen dat dit wonder blijft doorzetten! Abc, normaal moest ik nu een week wachten voor de volgende bloedprik, maar ze snappen mijn ongeduld, dus ik mag donderdag alweer gaan. Dus donderdagavond weten we normaal al wel weer ietsje meer... Veel succes allemaal en ik hou jullie zeker nog verder op de hoogte! xxx

juist telefoon gehad van 't ziekenhuis en mijn hcg is gestegen naar 172 (zaterdag 44,9)! De gynecologe zei wel dat zaterdag mijn progesteron onrustwekkend laag was, maar ben dan zaterdag utrogestan beginnen opsteken en nu was de waarde toch ook al gestegen... Dus we moeten nog heel voorzichtig zijn, want zeker met het bloedverlies erbij kan het nog alle kanten op.... Het blijft dus nog heel spannend, maar we zijn hier toch al wel heel voorzichtig heel blij! Het is sowieso een mirakeltje! :gekruiste vingers 1

Hey, Alvast bedankt om mee te duimen! Ik mag morgen rond 13u nog een bloedafname laten doen, dus hoop morgenavond al ietsje meer duidelijkheid te hebben... Ik hou jullie zeker op de hoogte! xxx

Ik ben compleet in de war! Gisteren naar het ziekenhuis geweest voor de bloedafname (op dag 2 van mijn regels) om te starten met de verse IVF-poging... En ik kreeg te horen dat mijn HCG 44,9 is! Er is dus een spontane bevruchting en innesteling geweest tijdens onze wachtmaand! Het moeilijke is dat het helemaal niet duidelijk is of het goed aan't gaan is... Normaal dinsdag opnieuw bloedafname om te zien of het stijgt of daalt, maar ik heb mijn vriendin (die in't CRG hoofdvroedvrouw is) al opgebeld en zij gaat normaal regelen dat ik maandag al is opnieuw een bloedafname kan doen... En nu zitten we dus op een rollercoaster van emoties. Ik heb bijna niet geslapen vannacht. Ergens ben je blij, maar toch ook zo bang. Ik durf ook niet blij zijn, want de kans is groot dat het foutgaat... Maar dan toch weer blij, want mijn lichaam laat zien dat het wil en kan! Tegen alle verwachtingen in, want de kans op een spontane zwangerschap is echt heel klein bij ons (hormonale problemen, pco, endometriose en soms slecht zaad) Het geeft ook zo'n raar gevoel dat dit gebeurd juist in de periode van de eerste verjaardag van Rune. Moest ik bijgelovig zijn, ik zou bijna geloven dat zij ons een geschenkje stuurt omdat we dat jaar samen zo goed doorstaan hebben.... En nu dus maar wachten tot er meer duidelijkheid komt over wat er aan't gebeuren is... :myfignerscrossed:

Hey Mone, Bij mij zijn mijn baas en een aantal collega's op de hoogte. Het is wel lastig dat het niet van te voren te plannen valt wanneer ik er juist niet kan zijn, maar ze doen daar gelukkig niet moeilijk over. Nu weten ze dat we weer gaan starten, maar wanneer dat zal zijn valt nog niet te zeggen (nogal onregelmatige cycli). Ik blijf bij een verse poging thuis vanaf de punctie tot 1 dag na de terugplaatsing. Maar dat moet ieder natuurlijk zelf weten... Veel succes alvast, voor iedereen hier trouwens! Groetjes, Tascha Ik vind dit lijstje trouwens ook leuker! Ik zet mij erop van zodra ik weet wanneer we starten...

Hey meiden, bedankt voor jullie lieve reacties! 't Is heel zwaar... Soms voel ik mij ook sterk en soms zie ik het totaal niet zitten... Kan enorm veranderen van moment tot moment... Onze grootste sterkte is dat dit alles mijn man en mij alleen maar dichter bij mekaar heeft gebracht en dat we er in geloven dat we er sowieso wel samen door geraken. We peppen mekaar op en proberen toch nog te genieten ook... Toen we in september het nieuws kregen dat de tweede cryopoging ook niet gelukt was, hadden we verlof. We hebben er dan maar het beste van proberen maken en zijn de dag nadien met een superlastminute naar Bonaire vertrokken op duikvakantie (ik moest toch 1 cyclus wachten) en we hebben ervan genoten. Ik heb bij de vorige pogingen gemerkt dat ik ook heel veel heb aan dit forum. Het is fijn je hart te kunnen luchten tegen mensen die het begrijpen.... Ik ben ook heel ongeduldig om weer te kunnen starten nu, maar 't is moeilijk te voorspellen wanneer de ongi zullen doorbreken. 't Zou kunnen vanaf vandaag, maar 'k voel nog niks, dus ik hoop toch op volgende week... essieislief, ik heb jouw novemberbankje ook nooit gezien.... Goed dat je dan toch weer hier bent terechtgekomen! Groetjes, Tascha

Hey Vlinder, Ik ben in januari vorig jaar, na enkele pogingen via natuurlijke weg met clomid, zwanger geworden van onze eerste ICSI-poging. In oktober ben ik bevallen van een prachtige dochter, die tot ons grote spijt maar twee daagjes heeft mogen leven. In juli hebben we beslist om opnieuw te proberen zwanger te geraken. We hadden nog 3 cryotjes. Eentje werd teruggeplaatst eind juli, zonder resultaat. Eind augustus hebben we de overige twee tesamen laten terugplaatsen, ook zonder resultaat. En nu dus terug starten met een verse poging... 't Is enorm zwaar, vooral psychisch, maar de wens is zo groot dat we het nog niet willen opgeven! En mijn lichaam heeft dus eigenlijk al wel bewezen dat het kan, dus proberen we er maar in te geloven dat het dan toch echt nog wel eens moet kunnen, maar dan hopelijk wel met een betere afloop.... Ik hoop nu ook maar dat de ongi snel komen, zodat we weer verder kunnen... Veel groetjes, Tascha

Het wordt hier al wel gezellig druk! 't lijkt wel of er nog zaten te wachten op het novemberbankje ;-)

Hey, Ik sluit mij ook aan! Ik was mij eigenlijk net aan't afvragen of ik het wachtbankje voor november zou starten en toen ik inlogde was het er al :clap2: Ik heb zowel op het rode augustusbankje als op het septemberbankje gezeten met cryotjes. Die zijn nu op, dus gaan we weer voor een verse poging. We hebben gisteren ons opstartgesprek gehad en het schema meegekregen. Ik krijg een schema met menopur en orgalutran. Nu is het wachten op de ongi en dan kunnen we van start... Ik verwacht ergens de tweede week van oktober, maar ben nogal onregelmatig, dus da's moeilijk in te schatten. Maar de testdatum zal in principe altijd in november vallen... Hopelijk wordt dit echt een megagroen bankje! :myfignerscrossed: Groetjes, Tascha

Hallo allemaal, terug van weggeweest en is komen piepen hoe het hier verder gelopen is... Heb belange niet bijgelezen, maar wat ziet het septemberbankje er weer overwegend rood uit :-( Alle meiden die al een teleurstelling gekregen hebben deze maand: heel veel sterkte! Gelukkig toch ook wat groen: dus dikke proficiat aan ieder met een positieve test, ik duim dat alles goed verloopt! Wij zijn na de bevestiging dat het weer niet gelukt was met een superlastminute op duikvakantie vertrokken naar Bonaire en het heeft deugd gedaan! We hebben nu geen cryo's meer en starten volgende cyclus met een verse poging. Maar er moest toch minstens een maand tussen om de vorige hormonen volledig uit mijn lijf te hebben en we hadden allebei juist verlof maar nog niks gepland, dus hebben we er van geprofiteerd dat ik deze maand nog mocht duiken... Nog veel succes allemaal en wie weet tot op één of ander ander bankje he! Groetjes, Tascha

Uitgangsecho 6 september Joekie Follikelmetingen :toppie: 7 september Bloempje 80 (1e FM bij 2 IVF) 9 september Hoopvol1976 (2e poing ICSI) 13 september Joekie (1e FM) :myfignerscrossed:Terugplaatsing:myfignerscrossed: 4 september Kim (1e ICSI --> 1e TP) 5 september Otjes 8 september Liminous :goodluck1: Testen :goodluck1: 2/3 september Suzz 3 september Megan 4 september Pgd1986 (1 5 cellige cryo) 5 september Shirley 5 september Tascha 7 september Belladona 9 september Daisydoo 10 september Jolanda 11 september Inge35 13 september Ilse 16 september Esma 18 september Kim 19 september Liminous

de test is negatief :-( Weer een hele teleurstelling! Ondanks dat je probeert realistisch te zijn, heb je toch hoop en het is een zware klap!